Σάπισε ο κόσμος απ’ την κακιά κυβέρνια…

… που ‘λεγε κι ο Δάντης.

Ένας τις προάλλες στην Παιανία, τριάντα τρεις χτες στη Βιρτζίνια, εκατό ίσως ξανά αύριο στη Βαγδάτη…

Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα, ήταν το σύνθημα κάποιων πριν από δεκαετίες.

Ναι.

Διάβαζα το περασμένο Σάββατο στα Νέα το άρθρο του Γιώργου Αγγελόπουλου “Το νησί των κανιβάλων”. Τον Μάιο του 1933, η μυστική αστυνομία του Στάλιν άδειασε 6.000 κρατουμένους σε ένα κομμάτι γης μέσα σε ένα ποτάμι της Σιβηρίας. Ύστερα από έναν μήνα, πάνω από 4.000 ήταν νεκροί. Από την πείνα, τις κακουχίες, τις αρρώστιες, τον κανιβαλισμό των συγκρατουμένων τους. Ακόμη μια μικρή ιστορία του Γκουλάγκ. Καταγραμμένη από τον Γάλλο ιστορικό Nicolas Werth στο βιβλίο του Cannibal Island: Death in a Siberian Gulag.

Βαρβαρότητα ή βαρβαρότητα.

Εκείνων. Των άλλων. Η δική μας.

Οι βάρβαροι. Είμαστε πάντα εδώ. Δίπλα μας. Μέσα μας. Επελαύνουμε.