Παντιάνι, ο οδοκαθαριστής του Μοντεβιδέο

Τον έβλεπα χτες το βράδυ να οργώνει το γήπεδο στον τελικό του κυπέλλου UEFA. Πρώτος σκόρερ φέτος στο κύπελλο με 11 γκολ. Χτες μπήκε αλλαγή στο 50΄. Ήταν ο μοναδικός παίκτης της Εσπανιόλ που σκόραρε στα πέναλτυ.

Κι ο σπήκερ εκεί: Walter Pandiani, ο οδοκαθαριστής από το Μοντεβιδέο, που κάνει σπουδαία καριέρα στην Ευρώπη.

Τους βλέπεις παντού. Όλες τις ώρες της ημέρας και, κυρίως, της νύχτας. Άντρες, γυναίκες, παιδιά. Στους κεντρικούς και μη δρόμους της πόλης. Επανατακτοποιούν τα σκουπίδια. Τα χωρίζουν. Τα μαζεύουν σε τεράστιες σακούλες. Ταξινομημένα. Έτοιμα για ανακύκλωση.

Κι ύστερα περνούν τα κάρα και τα συγκεντρώνουν.

Άντρες, γυναίκες, παιδιά. Οι οδοκαθαριστές του Μοντεβιδέο…

[ALT + F4]

Τόσο απλά…

Αίολα και έωλα επιχειρήματα

Το διάβασα σε ένα βιβλίο.

Το έκλεισα. Άρχισα να κατεβάζω καντήλια.

Όταν ηρέμησα κατέβασα και τον “Μπαμπινιώτη”.

Ήταν σωστοί. Ήμουν λάθος.

Ζητώ συγνώμη από τους συντελεστές του βιβλίου για όσα τους έσυρα. Έστω κι αν δεν το μάθουν ποτέ.

Το βιβλίο: Richard Wolin, Η Γοητεία του Ανορθολογισμού, εκδ. Πόλις.

Υπότιτλος: “Το Ειδύλλιο της Διανόησης με τον Φασισμό. Από τον Νίτσε στον Μεταμοντερνισμό”.

Απορία: Πότε θα μεταφραστεί στα ελληνικά και κανένα βιβλίο για τη Σχολή της Φρανκφούρτης; Επικριτικό, εννοείται…

Πράκτωρ ή βλαξ;

Ερώτημα που σπανιότατα επιδέχεται ικανοποιητική απάντηση. Αλλά, ευτυχώς ή δυστυχώς, τίθεται διαρκώς.

Κι άλλες απορίες:

► Γιατί το “επιδέχομαι” συντάσσεται με αιτιατική; Θα το προτιμούσα με γενική [όπως το "επιδεκτικός" ή το "ανεπίδεκτος"]. Αλλά θα ήταν λάθος…

► Όπως λάθος [;] θα ήταν και το “ικανοποιητικής απαντήσεως”. Γιατί χάσαμε αυτά τα όμορφα τρικόκλιτα; Ή δεν είναι τριτόκλιτο; Αυτά, τέλος πάντων, τα όπως τα λένε…

Κι άλλες:

The day is grey. The night is black and white.

Why?