Σχόλια στο George Kennan – Νεκρολογία

Από: Αφάσιος

Αφάσιος — Sun, 11 Oct 2009 09:59:06 +0000

Και μια μικρή ιστορία περί “μακεδονικού”, που μας την θυμίζει η Φωτεινή Τομαή στο σημερινό “Βήμα” [11-10-2009], με μια επίσκεψη του Τζωρτζ Κέναν στα Σκόπια το μακρινό 1962… “Τα κενά του κ. Κένναν”, έγραφε τότε ο “Ελληνικός Βορράς”.

«… πρώτον εμφανίζουν Αμερικανούς ως πιστεύοντας ότι υπάρχει σοβαρόν θέμα,δεύτερον ότι τονώνει γιουγκοσλαυικάς επιδιώξεις, τρίτον ότι δυνατόν δημιουργήση εις Ελληνας εντύπωσιν ότι ερωτοτροπία προς ουδετέρους,ισχυροτέρα (εστί) φιλίας προς πιστούς συμμάχους (ενν. την Ελλάδα )»

έγραφε τότε Έλληνας διπλωμάτης. Πάντα ίδιοι αυτοί οι διπλωμάται μας.

Πιστοί σύμμαχοι… Χι! Χι! Χι!

Από: Χρήστος Μόρφος

Χρήστος Μόρφος — Tue, 03 Jul 2007 07:40:54 +0000

@ Αϊάσανθος Ίων

Αν δεν κάνω λάθος [και αν θυμάμαι σωστά], το πρόβλημα με τη σιτοδεία ήταν ότι ο “μηχανισμός” προέβλεπε ότι θα έπρεπε να παραχθεί τόσο σιτάρι την τάδε χρονιά. Βάσει αυτών των -επί χάρτου- υπολογισμών οι αρχές “απαλλοτρίωναν” τις ποσότητες σιτηρών που έβρισκαν, για να καλύψουν τη “νόρμα”. Η παραγωγή όμως ήταν κατά πολύ μικρότερη. Οι Ουκρανοί έκρυβαν σιτηρά για να επιβιώσουν, ο “μηχανισμός” δεν καταλάβαινε από τέτοια, “απέκλεισε” τα σύνορα για χρόνια, κι ακολούθησαν όσα ακολούθησαν…

Από: Αϊάσανθος Ίων

Αϊάσανθος Ίων — Wed, 27 Jun 2007 23:44:20 +0000

Η έλλειψη σιτηρών και ψωμιού στη Βουλγαρία σημειώθηκε τα έτη 1995-1997, και όχι το 1999, όπως έγραψα εκ παραδρομής.

«H έλλειψη αλεύρων προκλήθηκε από τις ανεξέλεγκτες εξαγωγές που έγιναν στο τέλος του 1995 από ιδιωτικές εταιρείες που ξεπέρασαν τα όρια που είχε θέσει η κυβέρνηση».
http://www.hri.org/E/1996/96-05-16.dir/keimena/world/world6.htm

Από: Αϊάσανθος Ίων

Αϊάσανθος Ίων — Wed, 27 Jun 2007 20:07:01 +0000

Θα ήθελα να προσθέσω μερικές σκέψεις μου για τον ουκρανικό λιμό.
α) Εάν η σιτοδεία προήλθε (και) από αντίδραση των Ουκρανών αγροτών στην κολλεκτιβοποίηση, όπως γράφει ο Vrennus, τότε αυτό, κατά τη γνώμη μου, καταδεικνύει τον εγκληματικό τρόπο δράσης εκείνων που ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΖΟΝΤΑΝ για πολιτικούς λόγους τους αγρότες υποκινώντας τους ν’ αντιδράσουν έτσι. Διότι δυσκολεύομαι πολύ να δεχθώ πως οι ίδιοι οι αγρότες ήταν τόσο ηλίθιοι ή “συνειδητοποιημένοι” ώστε να προτιμήσουν από μόνοι τους να πεθάνουν κατά εκατομμύρια (ή να πεθάνουν, αν όχι οι ίδιοι, κάποιοι άλλοι συμπατριώτες τους που η επιβίωσή τους εξαρτιόταν από την καλλιέργεια των αγροτών), παρά να καλλιεργήσουν έστω και με το σύστημα της κολλεκτίβας.
β) Εάν η σιτοδεία οφείλεται στο ότι επί χρόνια δεν έμπαινε ούτε σπόρος στην Ουκρανία και οι άνθρωποι δεν είχαν τι να σπείρουν, όπως λέει ο Χρήστος Μόρφος, πράγμα το οποίο βρίσκω πιο πειστικό, καταδεικνύεται πάλι ο απάνθρωπος κι εγκληματικός τρόπος δράσης της κεντρικής εξουσίας – στη συγκεκριμένη περίπτωση, της σταλινικής.

Αλλά και στη Βουλγαρία, εκεί γύρω στο ’99, με την κατάρρευση του κομμουνιστικού καθεστώτος, είπαν οι άνθρωποι το ψωμί ψωμάκι (μαζί με άλλα είδη πρώτης ανάγκης) επί μεγάλο χρονικό διάστημα. Και έχω τη ζωηρή εντύπωση ότι η έλλειψη αλεύρων, ψωμιού κ.λπ. οφειλόταν σε παρόμοια βρόμικα κόλπα, τα οποία σκοπό είχαν να κάνουν τον λαό να αγανακτήσει με το παλιό καθεστώς και να αναδείξει με την ψήφο του φιλοδυτικούς κυβερνήτες. Τι λέτε;

Από: Χρήστος Μόρφος

Χρήστος Μόρφος — Wed, 13 Jun 2007 09:44:43 +0000

Εξαρτάται από ποια πλευρά βλέπει κανείς τον “Ελεύθερο Κόσμο” ή τον “Σοσιαλιστικό”. Αν βλέπει κάποιος τα πράγματα από τα πάνω της μιας πλευράς, φυσικά και οι Σοφοί ήταν Σοφοί. Αν τα βλέπει από τα πάνω της άλλης, Στάλιν, Μολότωφ, Γκρομύκο… ήταν επίσης Σοφοί. Αν ωστόσο τα δει κάποιος από τα κάτω κάποιας πλευράς [αν, ας πούμε, ήταν κάποιος Βιετναμέζος ή Αφγανός] θα δει τελείως διαφορετικά πράγματα. Ο Κίσσινγκερ προβλήματα προσέθεσε στην αμερικανική εξωτερική πολιτική [Χιλή και Κύπρος, δύο πρόχειρα παραδείγματα] παρά λύσεις.

Από: martingale

martingale — Tue, 12 Jun 2007 23:47:47 +0000

Δεν εννοω οτι ταυτιζεστε μαζι με τους νεοσυντηρητικους, απλα να τεθει το ζητημα Κενναν και αμερικανικη εξωτερικη πολιτικη σε μια βαση ορθη. Οτι δηλαδη το δογμα Κενναν ηταν ευεργετικο για τον Ελευθερο κοσμο και γενικα η Αμερικανικη πολιτικη η οποια ασκηθηκε απο τους Σοφους ΜακΚλου, Λοβετ, Χαριμαν, Ατσεσον (σε υπερθετικο βαθμο), Μαρσαλ ηταν η ορθη απεναντι στον κομμουνισμο. Θα διεπραττα την υβρη να πω πως ανεξαρτητα απο τις δικες μας εμπειριες οτι και ο Κισσινγκερ θα πρεπει να μπει στη λιστα των σοφων.

Από: Χρήστος Μόρφος

Χρήστος Μόρφος — Tue, 12 Jun 2007 22:02:35 +0000

Και συ να ‘σαι καλά. Εδώ είμαστε θα τα λέμε.

Καφέ. Κάνω -λέμε τώρα- δίαιτα…

Από: Γατος-πολεμοχαρης

Γατος-πολεμοχαρης — Tue, 12 Jun 2007 21:59:00 +0000

καλα εγω κερναω καφε …κανονισε να μην το χασουμε μεθαυριο τη παρασκευη …οσο για το κλεισαμε δεν εχει αλλο … σημασια εχει να κανεις οτι επιλεγεις εσυ για οποιο λογο το επιλεγεις …

παντως εγω χαρηκα αυτο το μπλογκι και το διαβαζα και καιρο πριν αρχισω να γραφω τα πυροβολημενα μου …

νασαι καλα Χρηστο και ευχαριστω … ο καφες αν θες γινεται και παγωτο ))
αβε

Από: Χρήστος Μόρφος

Χρήστος Μόρφος — Tue, 12 Jun 2007 21:32:23 +0000

Δεν μου ανήκει τίποτα. Οι σκλάβοι δεν έχουν παρά μόνον τις αλυσίδες τους να χάσουν

Από: Χρήστος Μόρφος

Χρήστος Μόρφος — Tue, 12 Jun 2007 21:31:41 +0000

Δεν ξέρω για την πρώτη παράγραφο του σχολίου σου. Στο προηγούμενο σκόρπιες σκέψεις κατέγραφα…

Στη δεύτερη το περιγράφεις μια χαρά το δικομματικό σύστημα σε πλανητικό επίπεδο [μια χαρά; Έξοχα! Αν περάσεις από κανέναν καθρέφτη στείλε σου ένα φιλί εκ μέρους μου!]

Φυσικά, φυσικά! Αφού το δικομματικό είχε δουλέψει μια χαρά στις ΗΠΑ και στην Αγγλία και αλλού, γιατί να μην το εφάρμοζαν και σε πλανητικό επίπεδο; Εξαίρετος.

Λες, μετά την παρένθεση των τελευταίων 20 χρόνων, να έχουμε ένα άλλο δικομματικό με αρχηγό της αναδυόμενης… αξιωματικής αντιπολίτευσης τον Πούτιν; Διότι και το μοντέλο “νοικοκυραίοι και δημοκράτες” εναντίον “τρομοκρατίας” δεν απέδωσε τίποτα… Λες;

Η ιστορία με τη FED είναι πολύ – πολύ αμαρτωλή. Οι ακροδεξιοί Αμερικάνοι δεν ξέρουν πού τους πάνε τα τέσσερα. Άμα επικαλείσαι το αμερικάνικο σύνταγμα, τα ‘χεις πολύ χαμένα, όχι λίγο. Γιατί αυτό [το σύνταγμα] κι αν είναι αμαρτωλή ιστορία…