ECFR: “Ελλάδα και Κύπρος Δούρειοι Ίπποι της Ρωσίας στην Ε.Ε.”!
Όταν η ιστορία τρέχει δίπλα σου δεν κάθεσαι να κοιτάς το δάχτυλο…
Αλλά ας πάρω τα πράγματα από την αρχή.
Διάβαζα πρωί-πρωί το άρθρο του Σταύρου Λυγερού, Νέα δυναμική στο ελληνορωσικό φλερτ Παρά τις αμερικανικές πιέσεις, η Αθήνα αντιμετωπίζει τις σχέσεις με τη Μόσχα μέσα από το πρίσμα των εθνικών μας συμφερόντων, που δημοσιεύτηκε χτες στην Καθημερινή.
Γράφει, μεταξύ άλλων, ο Στ. Λυγερός [η υπογράμμιση της τελευταίας πρότασης, δική μου]:
«Υπενθυμίζουμε ότι σ’ όλα σχεδόν τα εθνικά μας θέματα, οι αμερικανικές θέσεις είναι στην καλύτερη περίπτωση ποντιοπιλατικές και στη χειρότερη αντίθετες με τα ελληνικά συμφέροντα. Αντιθέτως, η Μόσχα κατά κανόνα υποστηρίζει τις ελληνικές θέσεις στα εθνικά μας θέματα ή, τουλάχιστον, τηρεί ευμενή ουδετερότητα. Και το μόνο που ζητάει από την Ελλάδα, είναι να δείχνει κατανόηση για τα θεμιτά ρωσικά συμφέροντα.
Προνομιακός συνομιλητής
Παρά τις πιέσεις που δέχεται, ο Κ. Καραμανλής δεν μπορεί να παρακάμψει την ανωτέρω πραγματικότητα. Γι’ αυτό και προσπαθεί να ισορροπήσει πιο κοντά στη δεύτερη τάση. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την πολύ καλή προσωπική σχέση του με τον Βλ. Πούτιν, τον έχουν καταστήσει προνομιακό συνομιλητή της Μόσχας. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι νεοπαγές αγγλοσαξονικό ίδρυμα κυκλοφόρησε ένα κείμενο, που χαρακτηρίζει την Ελλάδα και την Κύπρο «δούρειους ίππους» της Ρωσίας στους κόλπους της Ε.Ε.!»
Νεοπαγές αγγλοσαξονικό ίδρυμα;
Δεν χρειάζεται να είναι κανείς μάντης για να καταλάβει ποιο είναι το “νεοπαγές αγγλοσαξονικό ίδρυμα”, παρότι ο Στ. Λυγερός δεν αναφέρει άλλα στοιχεία.
Εξ όσων γνωρίζω, στα ελληνικά έχουν γίνει δύο μόνον αναφορές στο “ίδρυμα” μέχρι σήμερα. Όσοι διαβάζετε το καλό ιστολόγιο Ιθαγενείς, θα ενθυμείσθε, ασφαλώς, το ιστοσημείωμα της 17ης Οκτωβρίου με τον εύγλωττο τίτλο: Τζόρτζ Σόρος, νέο κατάστημα!. Αλλά και ο Γεώργιος Τσάπανος αναφέρεται στο ECFR σε σχόλιό του σ’ αυτό το ιστολόγιο στις 11 Νοεμβρίου, παραπέμποντας και στο σχετικό περί “Δουρείων Ίππων” άρθρο.
Ακριβώς! Το “νεοπαγές αγγλοσαξονικό ίδρυμα” είναι το “νέο κατάστημα του Τζορτζ Σόρος” ["ECFR is backed by the Soros Foundations Network"...], υπό τον τίτλο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων [European Council on Foreign Relations], που άρχισε τη λειτουργία του μόλις στις αρχές του περασμένου Οκτωβρίου, με σκοπό,
“… την προώθηση μιας περισσότερο ολοκληρωμένης ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής στο πλαίσιο των κοινών ευρωπαϊκών συμφερόντων και αξιών. Με την μοναδική του δομή, το ECFR προσφέρει μια πραγματικά παν-Ευρωπαϊκή προοπτική για το ρόλο της Ευρώπης στον κόσμο…”
Μεταξύ των πενήντα ιδρυτικών μελών του ECFR [ανάμεσά τους πρώην πρωθυπουργοί, πρόεδροι χωρών, Επίτροποι της Ε.Ε., κ.ο.κ.] συγκαταλέγονται και οι εξής: Martti Ahtisaari (Finland), Giuliano Amato (Italy), Emma Bonino (Italy), Jean-Luc Dehaene (Belgium), Brian Eno (United Kingdom) [!!!], Joschka Fischer (Germany), Alain Minc (France), George Soros (Hungary/US), κ.λπ.
Ποια είναι η “μοναδική δομή” του ECFR;
Μεταξύ άλλων και η ίδρυση γραφείων του σε επτά ευρωπαϊκές πρωτεύουσες: Βερολίνο, Λονδίνο, Μαδρίτη, Παρίσι, Ρώμη, Σόφια και Βαρσοβία. [Όχι στα Σκόπια δεν έχουν ανοίξει ακόμη γραφεία... Και στις Βρυξέλλες θα εκπροσωπούνται από την ΜΚΟ (by George Soros) Open Society Brussels...]
Τι λέει, λοιπόν, αυτή η περίφημη έκθεση του ECFR για τον ρόλο Ελλάδας και Κύπρου ως Δούρειων Ίππων της Ρωσίας στην Ε.Ε.;
Την έκθεση, κατ’ αρχάς, συνέταξαν οι Marc Leonard [εκ των... ιδρυτών-πατέρων] και Nicu Popescu, και φέρει τον τίτλο “A Power Audit of EU-Russia Relations” [το πλήρες κείμενο της έκθεσης στα αγγλικά, σε μορφή pdf].
Ας δούμε, όμως, πρώτα ένα σχετικό και κατατοπιστικό γράφημα από την έκθεση [σελίδα 29]:
Τι λέει το γράφημα;
Ότι η Ρωσία είναι ένας σημαντικός εταίρος της Ελλάδας όσον αφορά την πώληση όπλων σ’ αυτή [τι όπλα αγοράζουμε από τη Ρωσία;], ότι το 75% του φυσικού αερίου το προμηθεύεται η Ελλάδα από τη Ρωσία, ότι η Ελλάδα επιθυμεί στενότερες σχέσεις όσον αφορά το ενεργειακό με τη Ρωσία, και ότι οι Ρώσοι τουρίστες ξοδεύουν στην Ελλάδα τα διπλάσια -κατά κεφαλήν- χρήματα από ό,τι τουρίστες άλλων χωρών [!]. Από την άλλη υπάρχει και το ζήτημα των αγωγών, των αγωγών και των αγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου…
Η Κύπρος από την άλλη πλευρά, αποτελεί τη σημαντικότερη βάση ρωσικών off-shore εταιρειών, η Ρωσία υποστηρίζει τη Δημοκρατία της Κύπρου και όχι τη Βόρεια [sic] Κύπρο, και η Κύπρος αποτελεί τον μεγαλύτερο επενδυτή [!] στη Ρωσία. Και τα λοιπά και τα λοιπά.
Στο επίμαχο σημείο της έκθεσης αναφέρεται [σελίδα 2]:
«Έχουμε καταγράψει πέντε διαφορετικές πολιτικές προσεγγίσεις προς τη Ρωσία είτε από τα παλιά είτε από τα νέα μέλη [σ.σ. της Ε.Ε.]. Οι “Δούρειοι Ίπποι” (Κύπρος και Ελλάδα) που συχνά υπερασπίζουν τα συμφέροντα της Ρωσίας στο σύστημα της Ε.Ε., και είναι πρόθυμες να ασκήσουν βέτο στις κοινές θέσεις της Ε.Ε. Οι “Στρατηγικοί Εταίροι” (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία και Ισπανία) που απολαμβάνουν μια “ειδική σχέση” με τη Ρωσία που σε μερικές περιπτώσεις υπονομεύει τις κοινές πολιτικές της Ε.Ε. Οι “Φιλικοί Πραγματιστές” (Αυστρία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Φινλανδία, Ουγγαρία, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Πορτογαλία, Σλοβακία και Σλοβενία) που διατηρούν στενές σχέσεις με τη Ρωσία και τείνουν μάλλον να θέτουν τα επιχειρηματικά τους συμφέροντα πάνω από τους πολιτικούς στόχους. Οι “Ψυχροί Πραγματιστές” (Τσεχία, Δανία, Εσθονία, Ιρλανδία, Λετονία, Ολλανδία, Ρουμανία, Σουηδία και Ηνωμένο Βασίλειο) που εστιάζουν επίσης στα επιχειρηματικά τους συμφέροντα αλλά φοβούνται λιγότερο από τους άλλους να καταγγείλουν τη συμπεριφορά της Ρωσίας όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και άλλα θέματα. Και οι “Νέοι Ψυχροπολεμικοί” (Λιθουανία και Πολωνία) που έχουν μια ανοιχτά εχθρική σχέση με τη Μόσχα και είναι πρόθυμοι να ασκήσουν βέτο για να μπλοκάρουν τις διαπραγματεύσεις Ευρωπαϊκής Ένωσης-Ρωσίας.»
Αν εξαιρέσουμε, δηλαδή, τη Λιθουανία και την Πολωνία, όλες οι υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης εστιάζουν λίγο ή πολύ στα οικονομικά τους συμφέροντα.
Ποιες χώρες δεν θα έπρεπε να “κοιτάνε το συμφέρον τους”;
Η Ελλάδα και η Κύπρος!
«Τόσο η Ελλάδα όσο και η Κύπρος συχνά έχουν θέσει τα οικονομικά και πολιτικά τους συμφέροντα και τον φόβο τους μήπως αποξενώσουν τη Ρωσία πάνω από την προσήλωσή τους στην ευρωπαϊκή αλληλεγγύη»! [σελίδα 30]
Οι άλλες χώρες απλά έχουν συμφέροντα…
Και διάφορα άλλα, τα οποία μπορείτε να διαβάσετε στην έκθεση…
Ελπίζω να μην έχω κάνει χοντρά λάθη στη μετάφραση…
Αυτό το σημείωμα θα ενημερωθεί στο μέλλον κατά το δοκούν… Πιθανώς να υπάρξει και ένα νέο ιστοσημείωμα για το ECFR. Πάντως, δεν φαίνεται, το τονίζω δεν φαίνεται, το ECFR να έχει κάποια ιδιαίτερη σχέση με το αμερικανικό Council on Foreign Relations, συμφερόντων Ροκφέλερ. Δεν φαίνεται, επαναλαμβάνω…
Και μην το ψάξετε: κανένας Έλληνας δεν συγκαταλέγεται στους… ιδρυτές-πατέρες. Τα πράγματα είναι λίγο μπερδεμένα [;] όσον αφορά την Ελλάδα, ειδικά μετά την υποβάθμιση του ρόλου της -γνωστής- πρεσβείας στη χώρα μας, τα τελευταία χρόνια… See you…
ΥΓ. Όχι τίποτα άλλο, αλλά “δικαιώνονται”, και μάλιστα με τον πιο “έγκυρο” τρόπο, και οι από εικοσαετίας θέσεις της Οργάνωσης για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ [ΟΑΚΚΕ]. Άμα τρέχεις μαζί με την ιστορία, τι ανάγκη έχεις;
RSS - Posts
Πρόσφατα σχόλια