Ειδήσεις γιοκ σήμερα ή η κορυφαία στιγμή της -πολιτικής- σταδιοδρομίας του Ότο Ρεχάγκελ

“Θέλω πολλές
ειδήσεις θέλω πολλές!
Θέλω πολλές
καλές, στραβές και κακές!”

 

 

Ξύπνησα από το στερητικό σύνδρομο, που με βασανίζει τις ημέρες που απεργούν οι δημοσιογράφοι. Και τραγουδώντας ένα παλιό ρεμπέτικο με μεταστραμμένους στίχους…

Πώς θα επιβίωνα επί ένα 24ωρο δίχως ειδήσεις;

► Δίχως να πληροφορηθώ τις νέες πρωτοβουλίες του ΓΑΜΑΠ για την επανίδρυση του επανιδρυμένου [τω επανιδρυμένω, το επανιδρυμένο, ω επανιδρυμένο] ΠΑΣΟΚ…

► Δίχως να πληροφορηθώ από το ασφαλιστικό χρηματιστήριο τα νέα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης της σήμερον…

► Δίχως να πληροφορηθώ το πόσο αυξήθηκαν οι τιμές στα ράφια των υπεραγορών τα τελευταία τρία δέκατα του δευτερολέπτου…

► Δίχως να πληροφορηθώ τα ονοματεπώνυμα των εμπόρων ναρκωτικών του Μενιδίου, που τα ξέρει, λέει, ο Θεόδωρος Πάγκαλος…

► Δίχως να μάθω πόσες καραμπίνες και πόσα φυσίγγια βρέθηκαν “στ’ ανοιχτά” των Ζωνιανών…

► Δίχως ειδήσεις για τη δικτυωμένη Fofi…

► Δίχως Γιώργο Τράγκα, Γιώργο Κύρτσο, Χριστίνα Κοραή, Κάτια Μακρή στα τηλεπαράθυρα…

► Δίχως…

► Δίχως…

Και το σύνδρομο μετατράπηκε σε άφατη απελπισία, όταν συνειδητοποίησα ότι δεν θα μπορούσα να ζήσω δίχως να πληροφορηθώ τις απόψεις της κυρίας Ντόρας Μπακογιάννη για τη διάσκεψη της Αννάπολης για το Μεσανατολικό…

Πώς θα το άντεχα…

Και τότε…

Και τότε, ως από μηχανής θεός, ξεπρόβαλε μπροστά μου η σεπτή μορφή του Ότο Ρεχάγκελ!

Και τι θυμήθηκα λέτε;

Τι;

Την κορυφαία στιγμή στην πολιτική σταδιοδρομία του Ότο μας. Του δικού μας Ότο!

5 Ιουλίου 2004. Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της χώρας επιστρέφει στην Αθήνα. Την προηγούμενη ημέρα είχε κατακτήσει το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στην Πορτογαλία. Ένας ολόκληρος λαός -εθνικιστών!- πανηγυρίζει στους δρόμους…

Στο Καλλιμάρμαρο έχουν συγκεντρωθεί όλοι οι ξενέρωτοι, που ξενερώνουν τους πάντες και τα πάντα.

Όλοι οι ξενέρωτοι… Απ’ τον Αρχιεπίσκοπο μέχρι την Δήμαρχο Αθηναίων…

Ντόρα Μπακογιάννη!

Η Δήμαρχος Αθηναίων απευθύνεται στον Ότο Ρεχάγκελ και του μιλά στα γερμανικά. Το κατέχει το ιδίωμα…

Και τι κάνει τότε ο Ότο, γράφοντας με ανεξίτηλα γράμματα το όνομά του στις δέλτους της πολιτικής ιστορίας αυτού του τόπου;

Τι;

Αρχίζει να μιλάει προς το πόπολο! Ο Ότο μας άρχισε να μας μιλάει! Ο δικός μας Ότο!

Αλλά ο Ότο δεν μιλούσε και δεν μιλάει ελληνικά…

Και ξέρετε ποια έκανε τη μεταφράστρια του Ότο μας…

Και σήμερα κατάλαβα γιατί την κάλεσαν στην Αννάπολη…

Μέρα χωρίς ειδήσεις, ψάρι χωρίς ποδήλατο…