Το βιολί

Αφιερωμένο στον φίλο με τον οποίο είδαμε μαζί την ταινία “Το Βιολί” του Φρανσίσκο Βάργκας. Αδελφέ, να τη μάθεις καλά την ιστορία -του γιατί ο κόσμος είναι όπως είναι- και να την λες συχνά του μικρού…

Πληροφορίες για την ταινία και συνέντευξη του σκηνοθέτη: ΤΟ ΒΙΟΛΙ του Φρανσίσκο Βάργκας

Αναζήτηση στο google για την ταινία [ελληνικά]

Αναζήτηση στο google για την ταινία [αγγλικά]

Πακιστάν: “Ένας καλός κι υπεύθυνος δικτάτορας”

Που λέτε, δολοφονήθηκε στο Πακιστάν η Μπεναζίρ Μπούτο… Ποιος τη δολοφόνησε; “Προφανώς” η Αλ Κάιντα, καταπώς λένε οι πακιστανικές και οι αγγλοαμερικανικές αρχές.

Αλλά απ’ την άλλη… Δολοφονία στο Πακιστάν και να μην είναι ανακατεμένες οι μυστικές υπηρεσίες της χώρας, η περιβόητη ISI; Κομματάκι δύσκολο μου φαίνεται. Πολύ δύσκολο, θα έλεγα. H ISI, λοιπόν,… ας τσιτάρω τον εαυτό μου από ένα παλιότερο κείμενο:

«Ο ρόλος που διαδραμάτισε το Πακιστάν στη δημιουργία των δικτύων των μουτζαχεντίν που πολεμούσαν τους «ερυθρούς κομμουνιστάς» και τους σοβιετικούς εισβολείς στο Αφγανιστάν είναι γνωστός, όπως είναι γνωστός και ο ρόλος που διαδραμάτισε στη δημιουργία των Ταλιμπάν και στην κατάληψη από τους τελευταίους της εξουσίας στο Αφγανιστάν (αποτελεί κοινό μυστικό ότι οι Ταλιμπάν ήταν κατασκεύασμα των μυστικών υπηρεσιών του Πακιστάν-ISI). Οι στενότατες σχέσεις των μυστικών υπηρεσιών ΗΠΑ και Μεγάλης Βρετανίας με την ISI είναι επίσης γνωστές. Η ISI αποτελούσε για χρόνια το κανάλι μέσω του οποίου οι μυστικές υπηρεσίες της Δύσης χρηματοδοτούσαν και εκπαίδευαν δεκάδες χιλιάδες ισλαμιστές, που πολεμούσαν κατά των Σοβιετικών στο Αφγανιστάν. Στόχος της Δύσης η διαρκής παρενόχληση του «μαλακού υπογαστρίου» του σοβιετικού μπλοκ στην Κεντρική Ασία, με απώτερο στόχο την κατάρρευσή του.»

Κοντά σ’ αυτά βάλτε και τίποτα “πυρηνικά παιχνιδάκια”, τίποτα “αυτονομίες στο Κασμίρ”, τίποτα “γεωπολιτικά παιχνιδάκια”, τίποτα “αγωγούς”, και “ολίγη πρέζα”. Πολλή πρέζα, για την ακρίβεια. Πάρα πολλή πρέζα.

Αλλά για την ηρωίνη δεν κάνει να μιλάμε. Διαβάζει, ας πούμε, κάποιος το -βραβευμένο με Pulitzer- βιβλίο του Steve Coll, Ghost Wars – The Secret History of the CIA, Afghanistan and Bin Laden, from the Soviet Invasion to September 10, 2001, Penguin Books, 2005, και μετά βίας βρίσκει 5-6 [άσχετες] αναφορές στην ηρωίνη. Άντε κι άλλες τόσες αναφορές στον ηρω[ιν]ικό στρατιώτη Ντοστούμ. Κι όταν οι καταξιωμένοι δεν μιλάνε για πρέζα, αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει ζήτημα…

Πάμε παρακάτω. Υπάρχει και μία άλλη πλευρά της σχέσης Μουσάραφ-Μπούτο. Γιατί σε τέτοιου είδους ιστορίες, δεν υπάρχουν απαραίτητα καλοί και κακοί. Κάλλιστα μπορεί να είναι όλοι κακοί…

Αντιγράφω [αγγλιστί] από το βιβλίο του Greg Palast, The Best Democracy Money Can Buy, που έχει εκδοθεί και στα ελληνικά [περισσότερα για την ελληνική έκδοση] (όλες οι υπογραμμίσεις δικές μου):

Αnother one of the big multicontinental players was Entergy International, once a division of a struggling regional electricity company, which grabbed London Electricity and other huge foreign assets following the election of their hometown boy, Bill Clinton, to the White House. Entergy used their Clinton connections to sign deals in China, whose totalitarian regime must have held a particular attraction for the company’s chairman, Ed Lupberger. In hunting for assets in Peru, Lupberger said, “They’ve got a good stable situation there, sort of a benevolent dictator, which means good, responsible leadership.”

Pakistan looked like another Entergy jackpot when, in 1992, the government of Benazir Bhutto, in a manner most strange, agreed to increase the amount Pakistan’s power agency would pay for electricity from plants part-owned by Entergy (10 percent) and Britain’s National Power (40 percent). But in 1998, Bhutto lost the election and the new Pakistani government discovered her secret ownership of posh properties in London. Putting her unexplained riches together with the crazy generous deal with the U.K.-U.S. power companies, Pakistani prosecutors in October 1988 charged her and the Western consortium with bribery. Pakistan’s new government then ended the high payments to the British-American consortium on the internationally accepted rule of law that contracts allegedly obtained by bribery are unenforceable.

Officially, the IMF and World Bank condemn bribery. Nevertheless, within days of Pakistan’s filing corruption charges and cutting payments to the accused power combine, the IMF Bank, at the request of Bill Clinton and Tony Blair, threatened to cut off Pakistan’s access to international finance.

Panicked by the threat of economic blockade, Pakistan prepared to collect the cash to payoff the U.K.-U.S. consortium. On December 22, 1998, Pakistan’s military, under the direction of General Pervez Musharraf, sent thirty thousand troops into the nation’s power stations. Peter Windsor, National Power’s director of International Operations, told me, “A lot changed since the army moved in. Now we have a situation where we can be paid, they’ve found a way to collect from the man in the street.” Yes, at gunpoint, trade union lawyer Abdul Latif Nizamani told me after his arrest and release following mass demonstrations. (Windsor vehemently denied the bribery charges.)

With Pakistan’s army in control of the nation’s infrastructure, and acting as guarantor of payment to the multinationals, General Musharraf’s final takeover nine months later-a “surprise coup“ to the Western press-was, in fact, a forgone conclusion to the power plant dispute.

["...Ήταν στην πραγματικότητα μια προκαθορισμένη κατάληξη της διαμάχης για τις μονάδες ενέργειας..."]

In the months before he left office, President Clinton flew to Pakistan. Shocked U.S. congressmen could not understand why Clinton would place the American Eagle seal of approval on a notoriously unbalanced dictator with a Strangelovian affection for nuclear weapons and, at the time, a fondness for the Taliban. The answer was the real item on the agenda: higher electricity prices to pay the questionable contracts with the British- American power group.“

_ _ _ _ _

Business as usual…

Για τον βίο και την πολιτεία της Μπεναζίρ Μπούτο διαβάστε στης Γητεύτριας [μέσω του ΑΠΕ] το -”διεφθαρμένο”- βιογραφικό της: Benazir Butto: Στα 54 της θύμα; Τελικά ποτέ δεν κατάλαβα αν αυτή η γυναίκα ήταν άγγελος ή σατανάς…

Ενώ στου Zalmoxis θα βρείτε ό,τι μπορεί να σας ενδιαφέρει σχετικά με τη δολοφονία, και, αν ψάξετε το ιστολόγιό του, αρκετά ιστοσημειώματά του, των τελευταίων μηνών, για την ευρύτερη περιοχή… [Zalmoxis, μήπως σε λένε Θανάση; ]

ΥΓ. Ο τίτλος του ιστοσημειώματος είναι ο τίτλος του σχετικού υποκεφαλαίου στο βιβλίο του Παλάστ [σελ. 143 της ελληνικής έκδοσης. Το σχετικό απόσπασμα υπάρχει στις σελίδες 144-146].

Τα -σχεδόν- δημοφιλέστερα ιστοσημειώματα των τελευταίων 453 ημερών

453 ημέρες έχουν περάσει από την 1η Οκτωβρίου 2006, όταν αυτό το ιστολόγιο μετακόμισε στον WordPress από τον Blogger [όπου βρισκόταν από τις 13 Ιουνίου ως τις 30 Σεπτεμβρίου 2006].

Συνολικά, και στη μία και στην άλλη πλατφόρμα, έχουν αναρτηθεί σ’ αυτό το ιστολόγιο 332 ιστοσημειώματα και 3.676 σχόλια. Not bad! Not bad! Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους εσάς από τον Γιώργο Τσάπανο, τον Frankiethecat κι από εμένα.

Με το τέλος της χρονιάς, είπα να κάνω μια “σούμα” και να δω ποια ήταν τα δημοφιλέστερα ιστοσημειώματα του 2007. Και σκέφτηκα ότι ίσως ήταν πιο ενδιαφέρον να προσθέσω και τις τελευταίες 100, περίπου, ημέρες του 2006.

Ιδού λοιπόν [στον κατάλογο που ακολουθεί δεν συμπεριλαμβάνονται τα ιστοσημειώματα που διαβάστηκαν μόνον μία φορά]:

Stats: Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

Top Posts for 453 days ending 2007-12-28 (Summarized)

2006-10-01 to Σήμερα

Τίτλος	Επισκέψεις
CDRSEE IV	3,721
CDRSEE VI [του Γιώργου Τσά�	1,934
Κέντρο για τη Δημοκρα�	1,509
Μαίρη Παπαγιαννίδου: "	1,399
CDRSEE II	925
CDRSEE III	822
"Τα φυσικά σύνορα της �	802
Αποχαιρετιστήρια επι�	750
Θέλουμε να είμαστε άν�	733
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ	710
"Αλληλογραφία" Καρκαγ�	626
Διασπορά πρακτόρων!	599
Ντρέπομαι και εξοργίζ	596
Αλαβάνος - Χρυσοπηγή /	587
Έφοδος στα Χειμερινά �	572
Η εκπαίδευση της αμάθ�	563
Aπ' τον παππού στον εγγ	542
Bilderberg 2007 [IV - Ο επίσημο�	502
Μία υποψηφιότητα, Ελέ	498
Ελλλάτε ρεεεεέ! Άννα Δ	476
Der Spiegel: "Η αγορασμένη ε	460
Στέκομαι δίπλα σας ... �	443
Η Οικολογική-Παρέμβασ	426
Είμεθα άραγε ένα εθνι�	424
Σαν σήμερα 17 Νοεμβρίο�	402
Bilderberg 2007 [III - Οι Έλληνε	383
CDRSEE V	380
Η πρέζα θερίζει στη γε	371
Σαντάμ Χουσεΐν	365
Αλαβάνος , περί αριστε	358
Αρνητική ψήφο στον ΣΥ.	348
Δευτέρα 19-03-07	343
Macedonia στο blog του ΠΑΣΟΚ	335
Alberto Franceschini, Giovanni Fasanella	332
Κική Δημουλά: Ὁ Πληθυ�	327
Κόκκινη Προβιά	320
Ο -κατά 25% Έλληνας- Νικ�	298
20 Ιουλίου, σήμερα	289
Bilderberg 2007 [II]	288
Επιστολή του Γ. Δελαστ	286
Γιάννης Διακογιάννης	280
Πλην Λακεδαιμονίων…	269
Οι “agwgoi” του αίματος εί	268
Έλληνες Ρατσιστές βασ	265
Κουίζ περί παιδείας	262
Λεωνίδας – Κίτσος – Γερ	253
ΗΠΑ – Ιράν: 1Χ2; Και ο Με�	249
Ένας φιλοαμερικανός σ	245
Οι Δεσποινίδες της Αβ�	235
Ο ταξικός χαρακτήρας �	234
1821 ± 4	230
Εικονομία: “Εσωτερικό	225
Ρίψασπις και φυγόστρα	221
Ζήτω η Επανάστασις! Ζή	220
Αντρόπωφ προς Φλωράκη	218
14 Σεπτεμβρίου: Ημέρα “�	214
Ο FrankieTheCat γίνετα	212
Εικονομία: Ο Ιός Συστή	210
Συγγραφή Αλαβάνου, Ά	205
Και τώρα τα κεφάλια μέ	202
George Kennan – Νεκρολογία	196
ΒΗΜΑ … 29 ΙΟΥΝΙΟΥ 2007	195
Η πρώτη ελληνική εργα�	192
O WordPress έγινε Λεξίτυπο�	187
Ο μηχανισμός των Αντι�	185
Χωρίς λόγια	182
Ευάγγελος Λεμπέσης: Η	177
Οι Ιθαγενείς είναι	166
Οι “Κλουζό” του ΜΙ5	162
Τουρκούτ Ντοραγιωργά�	158
Το ΚΚΕ για την ανεξαρτ	154
…τώρα χωριάτες παζαρ�	148
Η αθέατη μελανή όψη τη	147
Η θρησκεία είναι το όπ	146
Σκοτώνουν τ’ άλογα στη	144
Εμβόλιμη σημειωσούλα	140
Επιχειρήσεις Μαρξ	138
Δώστε φράγκα στην αντ�	134
John Negroponte [και άλλα τιν�	133
Ο έρωτας	132
Εικονομία - Οικολογία:	131
...στη Βενετιά τα ρούχα	129
Έτσι, χωρίς πρόγραμμα.	127
Τα παιδιά του -άθεου- Τ	123
Γιώργος Γεωργιάδης: "Α	123
Κυνάδες ημέραι [Dog Days]	120
Ένα σημείωμα για το 1968	120
Γκερνίκα: 26 Απριλίου 19	119
Από μικρό κι από τρελό	115
3 Μαΐου 1808	114
Θ&Δ: Ένας χρόνος στο�	113
Μαπούτσε – ο λαός της Γ	112
Μιζέρια: όλη στην Κίνα	110
Ρήξη #21	110
Ο άνεμος χορεύει το κρ	108
Ενας Δημοσιογράφος πα	107
Τι κοιτάς, ρε;	106
“Υπεύθυνη δικτύων” η μ�	105
Εικονομία – Πρόλογος ή	105
Σόι Business: europe-usa	98
Ιστοριονομία και ιδεο	96
Τουρκούτ Ντοραγιωργά�	95
Στις 23 [τ' Οχτώβρη] ταν�	93
Στις δεκαοχτώ [τ' Οχτώ�	91
Αρχείον νεκρών δημοσι	88
Ειδήσεις γιοκ σήμερα �	87
Εξ -απαλού- όνυχος τον	86
Τα… Μπακουνίνεια, κ	84
Loop-αδ(ε)ιασμένη Ελλάς	84
Kyriaki prwi sto Santiago	83
Σάπισε ο κόσμος απ' τη�	81
Tης Ange-ta ... ( οφειλή )	80
Σημειώσεις πάνω στο "μ	79
Καλή Χρονιά!	78
Οι χρηματοδότες του Μ�	77
ΑΤΗΕΝΑ, για τα μάτια σ�	76
Χαρούμενοι τρομοκράτ�	75
Μαυρογυαλούρος - Films	74
Χειμερινή ραστώνη;	73
Επιτέλους χρώμα!	71
Προχθές απεργοσπάστη�	70
Παντιάνι, ο οδοκαθαρι�	69
Φωτογραφίες από την π�	67
Πόσες έχει ο μήνας μεθ	66
Το _ _ _ _ _ _ του Πλάτωνα	64
Ηλιοβασίλεμα	64
Αναγκαιότητα και τύχη	64
1553 - Τουκαπέλ - Βαλντίβ	63
Διδυμολογία	61
Σιωπή	59
12 Ιουνίου: Παγκόσμια Η	58
Διήμερη συνάντηση του	57
Αύγουστος. Κυριακή. Πρ	55
Αυτοκόλλητα του terminal11	54
1541 - Σαντιάγο	51
Πετάξτε τον απ' τα παρ�	51
Θεαμαπάτες & Δικτυώ�	50
Εκλογές στην ΕΣΠΗΤ	49
Ο χάρος θερίζει στο τρ	46
Veritable Report on the Last Chances to	45
Kurt Vonnegut, Jr.	44
Υπάρχει ελπίδα λοιπόν	43
1603 - Σαντιάγο	43
Bilderberg 2006 [III]	42
Άυπνος Πλανήτης	41
Oil Wars – Earth	41
Περί αντισημιτισμού κ	40
Σαχαρασία	40
Ταρίκ Αλί	38
Windows Vista II: Το περιτύλι�	37
“Η Κατάληψη” και η αντι	37
Φερνάντο Μποτέρο	36
Καρλ Κορς	35
Latuff – Finkelstein	34
An essay on Plato’s golem	33
Το Γενναίον Ψεύδος, η �	30
Αθήνα ντουβαρόπηχτρα.	29
ΑΝΑΣΚΟ[λο]ΠΗ[ι]ΣΗ [Ι]	29
Μια -αρχαιοελληνική- “�	28
Spa*	27
Το Γκόλεμ του Πλάτωνα	26
Νοτίως…	24
Έχασε τη ζωή του, αλλά	22
Χωρίς [σ]ειρμό	20
Η Απάτη των Υγρών Βομβ	18
Θεαμαπάτες & Δικτυώ�	14
8 Βόμβες, 190++ νεκροί	13
Από τον Νέο “Αντι-Σημι�	11
Θεαμαπάτες & Δικτυώ�	2
	1

Τοις Αθέοις … Αύριο είναι Χριστούγεννα !!!

Όσο για τους Χριστιανούς της βεβαιότητας, αύριο μπορεί να είναι άλλη μία μέρα της επιτυχίας τους.

Παίδες, Τσούπρες Καλά Χριστούγεννα …

Χρόνια πολλά και καλά στον μαγαζάτορα Χρήστο , ευχές για καλύτερες μέρες …

αφιερωμένο εξαιρετικά το κομμάτι του Πουλίκα…

 

 

 

 

 

 

 

Σαν σήμερα [1935]: Η είδηση, η προσφορά, η εφεύρεση, η προπαγάνδα, η διαφήμιση

Χρονιάρες μέρες, ας το διασκεδάσουμε.

Σάββατο, 21 Δεκεμβρίου 1935. Ριζοσπάστης.

Κύρια είδηση: “Η πρώτη υποχώρηση της κυβέρνησης: ανακαλούνται 93 εξόριστοι. Έκτη ημέρα απεργία πείνας” [από κρατουμένους στις φυλακές της Αίγινας]. “Ο υπουργός της Δικαιοσύνης δήλωσε χτες σε μια επιτροπή προκλητικά: «Ας ψοφήσουν!»”, “Ο Βαφειάδης λιγοθύμησε”!

Η εφημερίδα προσφέρει με 10 δελτία και 5 δραχμές το “καλλίτερο ημερολόγιο”: Το “Ημερολόγιο του Λαού”.

Δεν είχαν εφευρεθεί ακόμα τα DVD…

… πλην όμως είχε εφευρεθεί η τηλεόραση…

… που έκανε τα πρώτα της βήματα και δεν είχε αρχίσει ακόμα να χρησιμοποιείται προπαγανδιστικά, για να προβάλει τον σ. Σταχάνωφ…

…αλλά ούτε και διαφημιστικά. Οι -καραφλιαστικές- διαφημίσεις ήταν ακόμη έντυπες:

 

Με την ευγενική χορηγία της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος.

Γιατί όταν υψώνουμε σαν σημαία το παρελθόν, την ιστορία, τη μνήμη μας…

… δεν προσπαθούμε να γυρίσουμε στο χθες, αλλά να φτιάξουμε ένα μέλλον δίκαιο, ανθρώπινο.

Από το “Ημερολόγιο Εξέγερσης” Η Ζωή και τα Όνειρα στη Ζούγκλα Λακαντόνα – Τοιχογραφίες από τις εξεγερμένες κοινότητες των Ζαπατίστας. Περισσότερες πληροφορίες και φωτογραφίες: Ημερολόγιο εξέγερσης.

Τα έσοδα από την πώλησή του θα διατεθούν για την ολοκλήρωση της δεύτερης φάσης του προγράμματος υγείας, που στηρίζει η Καμπάνια στον Αυτόνομο εξεγερμένο Δήμο Φρανσίσκο Βίγια.

 

 

Επίσης:

Παζάρι Αλληλεγγύης στους Ζαπατίστας,

την Κυριακή 23 Δεκεμβρίου στον πεζόδρομο της Κοραή. Περισσότερες πληροφορίες: Παζάρι αλληλεγγύης στους Ζαπατίστας.

Τα έσοδα του παζαριού θα διατεθούν στην αγορά φαρμάκων και την εκπαίδευση ατόμων στο πλαίσιο του προγράμματος δημιουργίας ιατρικού κέντρου στον Αυτόνομο Εξεγερμένο Δήμο Φρανσίσκο Βίγια στην Τσιάπας.

 

 

Και τελευταίο αλλά όχι έσχατο:

Οσμή πολέμου στο Μεξικό

Ο κίνδυνος για μία νέα ένοπλη σύρραξη στην επαρχία Τσιάπας στο νότιο Μεξικό είναι αυξημένος, δήλωσε ο επικεφαλής των ανταρτών Ζαπατίστας υποδιοικητής Μάρκος, ανακοινώνοντας την αποχώρησή του από τη δημοσιότητα.

“Εμείς που έχουμε εμπλακεί σε πόλεμο μπορούμε ν’ αναγνωρίσουμε τους δρόμους από τους οποίους αυτός ετοιμάζεται και πλησιάζει. Τα σημάδια του πολέμου είναι ορατά στον ορίζοντα. Ο πόλεμος, όπως κι ο φόβος, έχει μία μυρωδιά, κι έχουμε αρχίσει να οσμιζόμαστε αυτήν την δυσοσμία πάνω από τη γή μας. Θα πρέπει να προετοιμασθούμε για το σοκ”, τονίζει ο Μάρκος σε ομιλία του.

Ο επικεφαλής του αντάρτικου EZLN καταγγέλλει τις επιθέσεις της “υποτιθέμενης αριστεράς”, που διοικεί την επαρχία Τσιάπας, “η οποία είναι στο πλευρό του στρατού, της αστυνομίας, ή των παραστρατιωτικών”.

Κατά την εκδήλωση στο Σαν Κριστόμπαλ ντε λας Κάσας, την ιστορική πρωτεύουσα της Τσιάπας, ο Μάρκος ανακοίνωσε εξάλλου πως πρόκειται για την τελευταία εμφάνισή του στα μέσα ενημέρωσης, “τουλάχιστον γι’ αρκετό καιρό”. “Είναι η τελευταία φορά που βγαίνουμε για δραστηριότητες αυτού του τύπου, θέλω να πω για εκδηλώσεις, στρογγυλά τραπέζια, διαλέξεις και συνεντεύξεις”.

Σε συνέντευξή του στο μηνιαίο περιοδικό Γατοπάρδο, ο ηγέτης των Ζαπατίστας εκτιμά πως ο EZLN είναι πλέον “παλιομοδίτικος”, και χρειάζεται ν’ αναθεωρηθεί η στρατηγική του, ενώ υποσχέθηκε ένα νέο στάδιο της δράσης των ανταρτών το καλοκαίρι του 2008. Επίσης τόνισε στην ίδια συνέντευξη πως οι ινδιάνοι στην Τσιάπας βρίσκονται στην ίδια κατάσταση με το 1993.

Πηγή: Οσμή πολέμου στο Μεξικό [μέσω του ΑΠΕ, οι υπογραμμίσεις δικές μου]

“Έμπνευση” για τα παραπάνω: Κόκκινη Πιπεριά.

 

Γιώργος Γεωργιάδης: “Αποφάσεις της Βαλκανικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας Περί μειονοτήτων και Μακεδονίας. Διατί διαφωνούμεν” [4-5-1924]

Ο Γεώργιος Α. Γεωργιάδης (Καρδαμύλη 1892-Αθήνα 1970) ήταν νομικός [διετέλεσε και πρόεδρος της Ενώσεως των Ελλήνων Νομικών) και, κυρίως, σοσιαλιστής. Μέλος του ΣΕΚΕ (Κ) από το 1920 ως το 1923, όταν και αποχώρησε απ' αυτό πριν διαγραφεί [ή απλώς διαγράφτηκε], θεωρείται από ορισμένους ως ο “θεωρητικός” του κόμματος, εκείνη την περίοδο. Από κάποιους άλλους κατατάσσεται στην “μετριοπαθή” ["δεξιά"] πτέρυγα του κόμματος μαζί με τον Αβραάμ Μπεναρόγια. Μετά την αποχώρησή του από το ΣΕΚΕ (Κ) θα παραμείνει ενεργότατο μέλος του “χώρου” συμμετέχοντας, μέσω διαφόρων οργανώσεων, στο σοσιαλιστικό κίνημα της εποχής.

Για την δραστηριότητα του Γ. Α. Γεωργιάδη, την περίοδο 1928-1946, βλ. Παναγιώτης Νούτσος, Η Σοσιαλιστική Σκέψη στην Ελλάδα -από το 1875 ώς το 1974- Τόμος Γ’ – Η εδραίωση του “μαρξισμού-λενινισμού” και οι αποκλίνουσες ή οι ετερογενείς επεξεργασίες (1926-1955), εκδ. Γνώση, Αθήνα 1993, σελ. 538. Δυστυχώς, δεν έχω τον Β’ Τόμο αυτού του έργου, οπότε κάποιες από τις πληροφορίες που αναφέρονται στην προηγούμενη παράγραφο πιθανώς να μην είναι σωστές.

Πάντως, το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στις 4 Μαΐου 1924 στην εφημερίδα Φωνή του Λαού, που ήταν όργανο της Εργατικής Σοσιαλιστικής Ένωσης [ΕΣΕ], που είχε ιδρυθεί τον Φεβρουάριο του 1924 από σοσιαλιστές που είχαν αποχωρήσει ή διαγραφεί από το ΣΕΚΕ(Κ). Ανάμεσά τους και ο Γ. Γεωργιάδης.

Βασικό σημείο τριβής μεταξύ ΕΣΕ και ΣΕΚΕ(Κ), που μετονομάστηκε σε ΚΚΕ στα τέλη του 1924, ήταν και το “μακεδονικό”, όπως θα διαπιστώσετε διαβάζοντας το άρθρο του Γ. Γεωργιάδη που ακολουθεί, αλλά και ένα απόσπασμα άρθρου [άγνωστου συντάκτη] που δημοσιεύτηκε στη Φωνή του Λαού στις 15 Μαΐου 1924. Τις θέσεις της Βαλκανικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας [αλλά και της Κομμουνιστικής Διεθνούς] τις οποίες επικρίνει ο Γ. Γεωργιάδης, θα τις υιοθετήσει το ΣΕΚΕ(Κ) στο συνέδριό του τον Νοέμβριο-Δεκέμβριο 1924, όταν και θα μετονομαστεί σε ΚΚΕ.

Για την ιστορία, η ΕΣΕ διασπάστηκε με τη σειρά της το καλοκαίρι του 1924. Η “αριστερή” -και μειοψηφική- τάση της, με επικεφαλής τον Αβραάμ Μπεναρόγια, επέστρεψε στο ΚΚΕ, ενώ η πλειοψηφική τάση, με επικεφαλής τους Γ. Γεωργιάδη, Α. Σίδερη και Μ. Οικονόμου, διαλύθηκε στα τέλη εκείνης της χρονιάς.

Το άρθρο του Γ. Γεωργιάδη το άντλησα από το βιβλίο: Θεόδωρος Μπενάκης, Η Άλλη Όψη του ελληνικού εργατικού κινήματος 1918-1930, Κούριερ Εκδοτική, Αθήνα 2003, σελ. 213-215, απ’ όπου και οι πληροφορίες για την ΕΣΕ. Οι υπογραμμίσεις δικές μου.

 

 

 

 

Γιώργος Γεωργιάδης:

“Αποφάσεις της Βαλκανικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας Περί μειονοτήτων και Μακεδονίας. Διατί διαφωνούμεν”

[Φωνή του Λαού, 4-5-1924]

Το εργατικόν κίνημα και ο αγών δια το σοσιαλιστικόν ιδεώδες διέρχονται την μεγαλυτέραν των κρίσιν, ιδίως εις τα Βαλκάνια. Μετά την κατάπνιξιν της Βουλγαρικής επαναστάσεως του παρελθόντος έτους, την προ ετών διάλυσιν του κομμουνιστικού κινήματος της Γιουγκοσλαυΐας, η ελπίς προς ειρηνευτικήν διαβίωσιν των λαών της Βαλκανικής απεμακρύνθη και πάλιν. Το Ρουμανικόν εργατικόν κίνημα υπήρξε και κατά το παρελθόν πολύ ασθενές, και δεν ηδυνήθη να δημιουργηθή εις σοβαράν πολιτικήν δύναμιν. Τα αίτια της μη αναπτύξεως του σοσιαλισμού εις την Ρουμανίαν ομοιάζουν πολύ προς τα συνθήκας που εξελίσσεται το επίσης ασθενές ελληνικόν εργατικόν κίνημα.

Αλλ’ αι τελευταία αποφάσεις της συνδιασκέψεως της Βαλκανικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας, η οποία έλαβε χώραν εν Βιέννη, έρχονται ν’ απομακρύνουν την ελπίδα της ανασυγκροτήσεως των εργατικών και σοσιαλιστικών δυνάμεων εις τη Βαλκανικήν εις ένα ενιαίον μέτωπον. Στηρίζονται ιδίως επί εσφαλμένων δεδομένων εις ό,τι αφορά την εκτίμησιν του πολυπλόκου Μακεδονικού ζητήματος και των μειονοτήτων και είναι προ παντώς εμπνευσμένα από την εν τινι μέτρω δικαιολογημένην επαναστατικήν σπουδήν και ανησυχίαν των εν τω εξωτερικώ καταφυγόντων Βουλγάρων προσφύγων του Κομμουνιστικού Κόμματος.

Αλλ’ αι αποφάσεις αύται θα έχουν ως αποτέλεσμα τη σύγχυσιν και την ψυχρότητα των αισθημάτων αλληλεγγύσης των εργατών των διαφόρων Βαλκανικών κρατών.

Αι αποφάσεις αύται εδημοσιεύθησαν εις τα υπ’ αριθ. 18, 19, 20 φύλλα της “Διεθνούς Αλληλογραφίας” η οποία, ως γνωστόν, εκδίδεται εν Βιέννη και είναι επίσημον όργανον της Γ΄ Διεθνούς.

Επί του Μακεδονικού ζητήματος η απόφασις κατ’ ακριβή μετάφρασιν, αναγνωρίζει ότι η Μακεδονία και η Θράκη πρέπει ν’ ανακηρυχθούν αυτόνομοι και ότι η “Επαναστατική Μακεδονική Οργάνωσις ως οδηγός του επαναστατικού αγώνος των δούλων Μακεδόνων άνευ διακρίσεως εθνικότητος εργάζεται εις το να ενισχύη την πεποίθησιν ταύτην”.

Η Μακεδονική επαναστατική οργάνωσις της Βουλγαρίας είναι πασίγνωστον ότι απλοελληνιστί μεταφράζεται, όπως και είναι “κομιτατζήδες”.

Δεν αρνούμεθα το δικαίωμα των “Μακεδόνων” ν’ ανακηρύξουν την ανεξαρτησίαν των. Εάν υπήρχεν ένα τοιούτον κίνημα αυτόχθονον, θα είμεθα υποχρεωμένοι να το υποστηρίξωμεν. Αλλά να το δημιουργήσωμεν δια της βίας, και μάλιστα δια της βίας και της ληστείας κατά των πτωχών κατοίκων της Μακεδονίας υπό των Κομιτατζήδων, μας είναι ακατανόητον.

Οι κομιτατζήδες της Βουλγαρίας όσον δήποτε και αν διαιρούνται εις αυτονομιστάς και άλλας αποχρώσεις, εξακολουθούν να παραμένουν κομιτατζήδες. Το Αγροτικόν Κόμμα και ο Σταμπολίνσκυ άλλοτε ηθέλησαν να εκμεταλλευτούν τα άτακτα αυτά στίφη και ιδίως τους αυτονομιστάς και να τους προσεταιριστούν. Το αποτέλεσμα υπήρξε να κατακρεουργηθούν ο ίδιος και οι οπαδοί του από τους κομιτατζήδες.

Προς την τεχνητήν αυτήν δημιουργίαν του Μακεδονικού ζητήματος και μάλιστα δια των κομιτατζήδων, διαφωνεί και αυτό το Αγροτικόν Κόμμα της Βουλγαρίας, το οποίον καθώς είμεθα εις θέσιν να γνωρίζομεν, διέκοψε την σύμπραξίν του μετά του Κομμουνιστικού Κόμματος εξ αιτίας των τελευταίων εν Βιέννη αποφάσεων, καταδικάζον την πολιτικήν αυτήν, η οποία θα έχη ως αποτέλεσμα να ενισχύση και να ευνοήση τα σχέδια των αδιαλλάκτων εθνικιστικών στοιχείων της Βουλγαρίας.

Αλλ’ ας εξετάσωμεν ουσιαστικώς το ζήτημα της συνθέσεως της Ελληνικής Μακεδονίας. Σήμερον, μετά την ανταλλαγήν των πληθυσμών και στην συσπείρωσιν ενός εκατομμυρίου προσφύγων, αδιαλλάκτων εθνικιστικών ελληνικών στοιχείων εν Μακεδονία, γεγονότα αποτελούντα σπουδαίαν στροφήν ιστορικήν, η σύνθεσις της Μακεδονίας μετεβλήθη εκ βάθρων. Δεν γνωρίζομεν ποιοι είναι οι Μακεδόνες οι έχοντες συνείδησιν ως ιδιαιτέρας εθνικότητος Μακεδόνικης. Τοιούτοι πιθανόν να είναι οι ολίγοι εγκατεσπαρμένοι Βούλγαροι εις το εσωτερικόν, οι οποίοι δια να διασπάσουν τον αποπνικτικόν δι’ αυτούς κλοιόν της εξελληνίσεως, μεταβαπτίζονται εις Μακεδόνας, ενώ πράγματι έχουν βουλγαρικήν εθνικήν ψυχήν. Εάν σήμερον εγίνετο δημοψήφισμα εν Μακεδονία θα διεψεύδοντο τουλάχιστον δια την Ελλάδα αι προβλέψεις και αι ελπίδες των Βουλγάρων κομμουνιστών – όπως έχει σήμερον η εθνική σύστασις της Ελληνικής Μακεδονίας. Η πολιτική αυτή είναι ακατανόητος, και μοιραίως θα γεννήση υποψίας και παρεξηγήσεις εις τον εργατικόν και αγροτικόν πληθυσμόν, όταν μάλιστα επισείεται το απελευθερωτικόν όπλον των κομιτατζήδων κατά της ησυχίας και της ασφαλείας των.

Επί των αυτών εσφαλμένων αντιλήψεων και δεδομένων στηρίζεται και η απόφασις περί του εθνικού ζητήματος εν Ελλάδι, κατά την οποίαν “το Κομμουνιστικόν κόμμα πρέπει να διακηρύξη το δικαίωμα των διαφόρων εθνικών μειονοτήτων, όπως κηρύξουν την ενεξαρτησία των. Το δικαίωμα αυτό πρέπει να εξασφαλίση εις τας συμπαγείς εθνικάς μειονότητας την ευκολίαν ν’ αποσπώνται από την Ελλάδα”.

Δηλαδή το Κομμουνιστικόν Κόμμα της Ελλάδος πρέπει να υποστηρίξη και να εργασθή όπως οι Βούλγαροι και οι Τούρκοι των παραμεθορίων περιοχών αποσπασθώσι της Ελλάδος. Αλλ’ ακόμη περίεργος είναι η αντίληψις ότι όλαι αι διάφοραι άλλαι μειοψηφίαι πρέπει ν’ ανακηρυχθούν αυτόνομοι π.χ. οι Εβραίοι, οι Αρμένιοι, οι Κουτσόβλαχοι και λοιποί. Κατ’ αυτόν τον τρόπον θα εδημιουργούντο τόσα αυτόνομα κρατίδια εν Ελλάδι όσαι και αι διάφοροι μειονοψηφίαι και εις τους τόπους που είναι εγκατασπαρμέναι.

Αν επεκτείνωμεν αυτήν την απόφασιν περί Ελλάδος και εις Βουλγαρίαν -όπερ δεν συμβαίνει εις τας αποφάσεις- θα έπρεπε οι Έλληνες του Πύργου να κηρύξουν την ανεξαρτησίαν των καθώς και οι Έλληνες της Ρουμανίας κ.λπ.

Αλλά κατ’ αυτόν τον τρόπον τι γίνεται η οικονομική και εδαφική ενότης της Μακεδονίας η οποία κατά την πρώτην απόφασιν πρέπει να κηρυχθεί αυτόνομος;

Ασφαλώς αι αποφάσεις αυταί και η εφαρμογή των θα είχεν ως αποτέλεσμα την εξόντωσιν του νεαρού εργατικού κινήματος εις την Μακεδονίαν, θα αυξήσουν την δυσπιστίαν των προσφύγων εις το σοσιαλιστικόν ιδεώδες, και γενικώς θα εντείνουν τας εθνικάς προλήψεις της εργατικής τάξεως.

Θα είμεθα περίεργοι να μάθωμεν ποία υπήρξεν η στάσις του ελληνικού Κομμουνιστικού Κόμματος εις τη Βιέννην, καθώς και ποίαι είναι οι αντιλήψεις των αμέσως ενδιαφερομένων από την εφαρμογήν των αποφάσεων Μακεδόνων εργατών και αγροτών, καθώς και η στάσις της συνεργαζομένης μετά του Κομμουνιστικού Κόμματος Γενικής Συνομοσπονδίας. Θα είμεθα επίσης ευγνώμονες μανθάνοτες εις ποίον βαθμόν ειλικρινείας φθάνει η διακηρυσσόμενη αλληλεγγύη και αυταπάρνησις.

Όσον αφορά ημάς, επράξαμεν, νομίζομεν, το καθήκον μας, ομιλήσαντες ειλικρινώς τόσον προς τους εργάτας της Ελλάδος, όσον και προς την Βαλκανικήν Κομμ. Ομοσπονδίαν.

Ελπίζομεν αι παρατηρήσεις μας να συντελέσουν εις την ανεύρεσιν νέας βάσεως προς σύσφιγξιν των σχέσεων μετά των εργαζομένων τάξεων της Βαλκανικής δια την εμπέδωσιν μιας σταθερής ειρήνης.

Γ. Α. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

 

 

 

 

“Επί ενός εγκλήματος”

Αποσπάσματα άρθρου [άγνωστου συντάκτη] που δημοσιεύτηκε στη Φωνή του Λαού [15-5-1924]. Πηγή: Μπενάκης, ό.π., σελ. 123.

Τώρα είναι εις θέσιν καθένας να εκτιμήσει τον βαθμόν του εγκλήματος που διαπράττεται εκ μέρους των ενταύθα λεγομένων “κομμουνιστών” εις βάρος του αγώνος της Βαλκανικής Ομοσπονδίας, κατά τους οποίους το ελληνικόν “κομμουνιστικόν” κόμμα οφείλει να ευνοήσει το κίνημα των Βουλγάρων κομιτατζήδων και να αγωνισθεί υπέρ της αυτονομήσεως της Μακεδονίας… Κανείς δεν είναι δυνατόν να αρνηθεί ότι αι αποφάσεις αυταί μέλλουν να καταστρέψουν το εργατικό κίνημα της Ελλάδος εν γένει, ιδία δε της Μακεδονίας. Κανείς επίσης δεν είναι δυνατόν ν’ αρνηθεί ότι τοιαύται αποφάσεις δεν είναι δυνατόν ούτε καν να νοηθούν, λαμβανομένης υπ’ όψιν της νέας συνθέσεως του μακεδονικού πληθυσμού κατόπιν της κατά μυριάδας συρροής των Ελλήνων προσφύγων και της ανταλλαγής των πληθυσμών.

 

 

 

Ευάγγελος Λεμπέσης: Η αγελαία φύσις των βλακών

Ἡ

ἔμφυτος τάσις τοῦ βλακός,

 

 

ἐξικνουμένη συχνότατα εἰς ἀληθῆ μανίαν

ὅπως ἀνήκῃ εἰς ἰσχυρὰς

καὶ ὅσον τὸ δυνατὸν περισσοτέρας πάσης φύσεως ὀργανώσεις,

ἐξηγεῖται πρώτον μὲν ἐκ τῆς εὐκολίας τῆς ἀγελοποιήσεως,
εἰς ἢν μονίμως ὑπόκειται,

λόγω ἐλλείψεως ἀτομικότητος (ἐξ οὗ καὶ τὸ μῖσος τοῦ κατὰ τοῦ ἀτόμου καὶ τοῦ ἀτομικισμοῦ),

δεύτερον δὲ ἐκ τοῦ ἀτομικοῦ ζῳώδους πανικοῦ,
ὑπὸ τοῦ ὁποίου μονίμως κατατρύχεται, ἐκ τοῦ δεδικαιολογημένου φόβου μήπως περιέλθη εἰς τὸ παντὸς εἴδους προλεταριάτον.

Ἀποτελεῖ δὲ ἡ τάσις αὕτη ἀμάχητον σχεδὸν τεκμήριον περὶ τοῦ βαθμοῦ τῆς πνευματικῆς του ἀναπηρίας.

Τοιουτοτρόπως δημιουργεῖται αὐτόματος συρροὴ βλακῶν εἰς τὰς πάσης φύσεως ὀργανώσεις, αἴτινες, ἐὰν μὲν εἶναι συμφεροντολογικαί, διατηροῦν τουλάχιστον τὴν σοβαρότητα τῶν συμφερόντων των,

ἐὰν ὅμως εἶναι «πνευματικαί» περιέρχονται
σὺν τῷ χρόνῳ
εἰς πλήρη βλακοκρατίαν.

Εἰς τὸ φαινόμενον τοῦτο ὀφείλει τὸν ἐκφυλισμὸν τοῦ λ.χ. ὁ μασσωνισμός, oι ἁπανταχοῦ Ῥοταριανοὶ ὅμιλοι, ὅλοι oι «πνευματικοί» σύλλογοι, καὶ αὐτὴ αὕτη ἡ… Κοινωνία τῶν Ἐθνῶν!.

Ἑπόμενον εἶναι κατόπιν τούτων, ὅτι ὅπως

ἡ λεγεὼν τῶν βλακῶν

ὠθεῖται ἀκατανικήτως πρὸς τὴν ἀγέλην καὶ πρὸς τὰς πάσης φύσεως ὀργανώσεις,

οὕτω ὑφίσταται ἀκατανίκητον ἕλξιν ἀπὸ τὰς παντὸς εἴδους ἀγελαίας ἀντιατομικὰς καὶ ὁμαδιστικὰς θεωρίας, ἀπὸ τοῦ πάσης φύσεως παρεμβατισμοῦ ἢ διευθυνομένης οἰκονομίας ἢ 4ης Αὐγούστου μέχρι τοῦ σοσιαλισμοῦ καὶ τοῦ κομμουνισμοῦ (Ἄλλοι εἶναι οἱ ἐκμεταλλευταὶ τῶν θεωριῶν αὐτῶν).

Τούτων δεδομένων ἐξηγεῖται καὶ

ἡ ἀτελεύτητος καὶ αὐστηροτάτη ἐπιλογὴ βλακῶν
εἰς τὰ ὁμαδικὰ συστήματα

ἡ ὁποία, τὴ βοηθεῖα μίας πολιτικῆς βίας, κατοχυρούται καὶ ὡς πολιτικὸν καὶ κοινωνικὸν καθεστὼς (4η Αὔγουστου), τόσω μᾶλλον, ὅσο

ἡ ἐλευθερία τῆς σκέψεως,
χρήσιμος μόνον εἰς ἐκείνους,
οἵτινες διαθέτουν σκέψιν,

εἶναι μονίμως καὶ ἐξόχως ἀντιπαθητικὴ εἰς τοὺς βλᾶκας, διότι ἀσκουμένη ὑπὸ τῶν ἄλλων στρέφεται ἐναντίον των, ἴδια ὁσάκις οὗτοι κατέχουν ἐξουσιαστικὰς θέσεις, ἢ ἔχουν συνδέση συμφέροντα μὲ τοὺς κατέχοντας αὐτάς. Ἡ ἔλλειψις ἰδίας γνώμης, ἡ κολακεία καὶ ἡ ρᾳδιουργία (ἴδε κατωτέρω) τοὺς προορίζουν ἄλλως τὲ εἰδικῶς διὰ τὰς καταστάσεις ταύτας.

Ἡ ἀκατανίκητος ἐπίσης τάσις τῶν βλακῶν πρὸς τὰς

 

πάσης
φύσεως
ἀγελαίας
ἐμφανίσεις

(κοσμικαὶ συγκεντρώσεις καὶ causerie
τρεφομένη ἐκ τῶν περιεχομένων τῶν ἐφημερίδων καὶ τῶν ραδιοφώνων, μόδα, κλπ.)

καὶ διακρίσεις (τίτλοι, διπλώματα παράσημα)

                εἶναι

κατόπιν τῶν ἀνωτέρω

αὐτονόητος.

 

 

 

Der Spiegel: “Η αγορασμένη επανάσταση” [τ' Οχτώβρη του '17]

Καταγγέλλω μετά λενινιστικής βδελυγμίας και τροτσκιστικού αποτροπιασμού [ως γνωστόν, ο Στάλιν δεν συμμετείχε ενεργά στο μπολσεβίκικο πραξικόπημα τον Οκτώβριο του 1917 - έκανε την "νταντά" του Λένιν, που κρυβόταν], το όργανο της διεθνούς αντεπανάστασης και των Λευκοφρουρών Der Spiegel που κυκλοφόρησε το τεύχος του Nr. 50 / 10.12.07 [χτες, δηλαδή] με το παρακάτω εξώφυλλο:

Τι σχέση έχει η σεπτή μορφή του συντρόφου Ουλιάνωφ με εκείνη του Κάιζερ Βίλχελμ Β’ στο ίδιο εξώφυλλο και πάνω από τον τίτλο “Die gekaufte Revolution” ["Η Αγορασμένη Επανάσταση"];

[Τα ψιλά γράμματα αναφέρουν: "Vor 90 Jahren: Wie Kaiser Wilhelm II. Lenins Oktoberrevolution finanzierte", και, όπως σίγουρα θα καταλάβουν οι γερμανομαθείς, αναφέρεται στη χρηματοδότηση της Επανάστασης του Οχτώβρη από τον Κάιζερ. Έτσι τιμούν τα 90χρονια της Επανάστασης τα πιόνια της Αντικομμουνιστικής Διεθνούς!"]

Το 12σελιδο άρθρο, που το υπογράφουν οι λακέδες της διεθνούς μπουρζουαζίας Klaus Wiegrefe, Florian Altenhöner, Georg Bönisch, Heiko Buschke, Wladimir Pyljow, Anika Zeller, φέρει τον τίτλο, “Επαναστάτης η αυτού Μεγαλειότης” [ο Κάιζερ],

ενώ οι πράχτορες της Μαύρης Διεθνούς εμφανίζουν και φωτογραφία του συντρόφου Λένιν χωρίς το γνωστό μουσάκι του και με περούκα [όπως τονίζουν τα όργανα της αντεπανάστασης στη λεζάντα της σχετικής φωτογραφίας] από την περίοδο της “παρανομίας” το 1917…

Απεταξάμην!

Τζάμπα μάγκες οι λούστροι των αφεντικών! Αν είχαν cojones θα τα είχαν γράψει απ’ το ‘17, άντε το ‘18! Δεν θα περίμεναν 90 ολόκληρα χρόνια για να αμαυρώσουν την Κόκκινη -στο αίμα- Επανάσταση τ’ Οχτώβρη!

ΥΓ 1. Οι φωτογραφίες απ’ τον ιστότοπο του Der Spiegel. Για να διαβάσει κανείς το άρθρο απαιτούνται κωδικοί. Δεν ξέρω αν είναι επί πληρωμή ή όχι. Εναλλακτική λύση: να αγοράσει κάποιος το έντυπο, 5,10 ευρώ εν Ελλάδι. Αν μάλιστα ξέρει και γερμανικά και μπορεί ας μας μεταφράσει και το κατιτίς, να καταλάβουμε περισσότερα…

ΥΓ 2. Να καταγγείλω επίσης μετά βδελυγμίας και αποτροπιασμού τον λακέ των αστοτσιφλικάδων Βλάση Αγτζίδη [του ιστολογίου Πόντος και Αριστερά], που στο προχθεσινό φύλλο της Καθημερινής της Κυριακής δημοσίευσε το πόνημά του “Το Πογκρόμ κατά των Ελλήνων της ΕΣΣΔ” [επί Στάλιν].

ΥΓ 3. Δεν απομένει παρά να βγει ο Αλέξης [της Tsipras Oil] και να καταγγείλει τον αείμνηστο σύντροφο Τσαουσέσκου, επειδή εφοδίαζε με χαρτί το όργανο του Κόμματος!

ΥΓ 4. Τι καιροί και τούτοι!

Και η αυτοκριτική του Παντελή Πουλιόπουλου για το “μακεδονικό” [Ριζοσπάστης, 5-2-1927]

Παντελής Πουλιόπουλος; Ποιος ήταν αυτός;

“Η πολιτική μας στο εθνικό ζήτημα, στη Μακεδονία και Θράκη αποδείχτηκε ολοφάνερα από τα πράγματα εσφαλμένη [] Δεν φτάνει μονάχα να εγκαταλείψωμε σιωπηρώς, όπως έγινε, τα συνθήματα της πολιτικής εκείνης “Ενιαία και ανεξάρτητη Μακεδονία”, “Ενιαία και ανεξάρτητη Θράκη” και να σκεπάζωμε την εγκατάλειψη αυτή ισχυριζόμενοι ότι ήταν τάχα “θεωρητικώς” σωστά, μα απέτυχαν, γιατί “τα βάλαμε στο κέντρο της δράσης του Κόμματος.”

Επίσης: “Η πολιτική μας εκείνη [] τα συνθήματα “Ενιαία και ανεξάρτητη Μακεδονία”, “Ενιαία και ανεξάρτητη Θράκη” [] εχρεωκόπησε και δεν μπορούσε παρά να χρεωκοπήση, γιατί ήταν απαύγασμα όχι απλώς εσφαλμένης εκτίμησης του πραγματικού συσχετισμού δυνάμεων μέσα στη χώρα μας, αλλά ενός επαναστατικού ρομαντισμού…”

Και επίσης: “… ούτε εθνικοεπαναστατικό κίνημα έχομε στην Ελληνική Μακεδονία, ούτε εθνότητα Θρακική υπάρχει, ώστε να δικαιολογείται αγώνας για την κατάχτηση εθνικής ανεξαρτησίας, ούτε ίχνος καν τέτοιου αγώνα υπάρχει από τους κατοίκους…”

Και τα λοιπά, και τα λοιπά.

Ολόκληρη η τρίτη σελίδα του Ριζοσπάστη της 5ης Φεβρουαρίου 1927 [σε pdf].

Με την ευγενική χορηγία της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος.