[...]Μπράβο, μεγάλε! Μου θύμησες τα νιάτα μας! Δεν σε ξέρω, βέβαια, αλλά σίγουρα ανήκεις κι εσύ στη συνομοταξία εκείνων που ακόμα και συζήτηση για κβαντομηχανική να παρακολουθούν, θα βρουν τον τρόπο να βρίσουν τον Καραμπελιά![...]

Όχι απλώς μεγάλος αλλά τεράστιος. Και δεν χαίρεσαι που σου θύμισα τα νειάτα σας; Άλλοι πλερώνουν για τέτοιες χάρες. Για το αν με ξέρεις ή όχι μην είσαι σίγουρη. Ο κόσμος είναι μικρός Για τα άλλα δεν τον έβρισα, συμπαθής μου είναι αλλά λίγο κολλημένο τον βρίσκω. Πάντως έχει πιστό κοινό όπως πάντα

[...]Πολύ αρρώστεια, ρε παιδάκι μου, συγκράτησε λίγο το κόμπλεξ σου![...]

Ακριβώς έτσι όπως το λες είναι!!! Κόμπεξ να δουν τα μάτια σου.

[...]Τόσα χρόνια μετά, δεν πήρες χαμπάρι ότι δεν περνάνε πια όλες αυτές οι κακοήθειες;[...]

Περδόν; Όπως τα άκουσα έτσι τα λέω κατά το κοινόν “κουκιά έφαγα κουκιά μολογάω”. Ξέρω κι άλλα ωστόσω αλλά δεν τα λέω

[...]Όσο για τα λεφτά με τα οποία πληρώθηκε ο Φλαμαριόν, δεν έχεις δει τη διαφήμιση “Κροίσος με 11 γράμματα”;;;;

Λόγω κεκτημένης να μου την πεις δεν κατάλαβες κάτι από το έργο. Δεν έχω άλλο μέτρο σύγκρισης παρά όσα ξέρω. Φλαμμαριόν τολμούσαν μόνο οι μεγάλοι οίκοι. Να το τολμήσει και ο Ζωρζ προσωπικά δεν με χαλάει, μαγκιά του. Σε τελευταία ούτε Μπίστης έγινε ούτε και Δαμανάκη, ούτε Άκης. Και αν έχει και μερικά φράγκα αυτό εμένα δεν με ενοχλεί. Δικά του είναι και καλά κάνει. Δεν ζηλεύω κανένα για ότι έχει ή δεν έχει. Κατά τα άλλα είμαι αραχτός στον ακάλυπτο….

“Νέα Κρούπσκαγια”; Κορυφαίο!!!

Καλό! [Αν είναι πραγματικό το περιστατικό... Θα το "ψάξω"...]

Την επήρα την επικοινωνία, και σε την έστειλα πίσω

Ναι, ναι, ναι! Ήταν στον Γαλλικό Μάη ή ακριβώς μετά θα σε γελάσω, και στην Σιτέ Ουνιβερσιτέρ ήταν οι Έλληνες φοιτητές και συζητούσαν για το πως θα κλιμακώσουν τον αγώνα τους με τους Γάλλους. Αγόρευε λοιπόν κάπου και ο Ζώρζ και κάποιοι μιλούσαν οπότε η Χριστίνη τους είπε το θρυλικό “Σταματήστε (σκάστε;) να ακούσετε τον νέο Λένιν . Αυτό είναι ένα από τα κλασσικά που μου διηγήθηκαν κάποιοι παλιώτεροι από με αρκετά χρόνια πριν. Να μην πω άλλα και μπλόου απ μαι κάβερ.

Για τα εκδοτικά είχα κάτι ερωτησούλες και σε έστειλα μια επικοινωνία. Την έχεις λάβει; Αν ναι, καλώς…

Ναι, ναι και ναι. Είναι και νυν. Νέος Λένιν; Πρώτη φορά το ακούω…

Σήμερα, ελάχιστοι εκδοτικοί οίκοι διακινδυνεύουν να βγάλουν βιβλία χωρίς να έχουν τα δικαιώματα. Καραδοκούν γαρ οι μεγαλοκαρχαρίες… Πάντως τα ποσά, χωρίς να ξέρω ακριβώς, δεν είναι και απαγορευτικά. Απλά επιβαρύνουν το κόστος των βιβλίων κατά τι. Κι ο Μισεά δεν είναι δα κι ο Νταν Μπράουν.

Ακόμα και σήμερα πάντως, πολλοί συγγραφείς επιτρέπουν τη μετάφραση βιβλίων τους χωρίς να εισπράττουν δικαιώματα. Πολλά βιβλία του Τσόμσκυ, για παράδειγμα, που έχουν βγει στα ελληνικά από μικρούς οίκους [όχι φυσικά τον Λιβάνη!], έχουν βγει με την άδεια του συγγραφέα και χωρίς δικαιώματα.

Συμπέρασμα: Οι εκδόσεις πρέπει νάχουν παράδες για να αγοράζουν δικαιώματα στου Φλαμμαριόν. Όχι σαν κάτι άλλους φτηνιάρηδες εκδότες που παρακαλάγανε παλιώτερα στους Έλληνες Καστοριαδικούς να ζητήσουν στον Κορνήλιο να μεσολαβήσει να πάρουν τσάμπα τα δικαιώματα στα Ελληνικά ή παίρνανε ότι ήταν πάμπλικ ντομέην, ληγμένο κλπ.