Τι ακριβώς ήθελε να πει ο “καλλιτέχνης” Αλ. Αλαβάνος για τον υπό εκβιασμό πρωθυπουργό;

Αποτυχημένες κλωνοποιήσεις…

… 

Ήταν η πρώτη φορά, νομίζω, τους δύο τελευταίους μήνες, που ακούστηκε από επίσημα χείλη ότι, εκτός του τέως Γενικού Γραμματέα του υπουργείου Πολιτισμού, και ο πρωθυπουργός τελεί υπό εκβιασμό.

Μιλώντας το βράδυ της περασμένης Τρίτης σε εκδήλωση της Ενωτικής Κίνησης Δικηγόρων με θέμα “ΜΜΕ – Προσωπικά Δεδομένα – Δικαιοσύνη: Μια Νέα Πραγματικότητα”, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ τόνισε μεταξύ άλλων [Αλ. Αλαβάνος: Η Αριστερά θα υπερασπιστεί έναν πρωθυπουργό υπό εκβιασμό, Το Βήμα, 13-2-2008] (οι υπογραμμίσεις δικές μου):

«Ερωτικές υποθέσεις υπήρχαν και θα υπάρχουν. Η συγκεκριμένη υπόθεση αναπαράγεται επί ενάμιση μήνα για τον απλό λόγο ότι υπάρχουν πράγματα που δεν μπορούν να ειπωθούν γιατί άπτονται υψηλών προσώπων». Χαρακτήρισε «προσχηματική και γελοία την αντιπαράθεση κυβέρνησης- αντιπολίτευσης που γίνεται στη Βουλή» και κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι δεν έχει τη βούληση και την αποφασιστικότητα να διαχειρισθεί την περιφρούρηση των προσωπικών δεδομένων. Μάλιστα, ο κ. Αλαβάνος τόνισε ότι θα υπερασπιστεί «έναν πρωθυπουργό υπό εκβιασμό, καθώς η Αριστερά υπερασπίζεται οποιονδήποτε εκβιαζόμενο πολίτη».

Και «ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ έκλεισε κάνοντας έκκληση στις υγιείς δυνάμεις της χώρας να υπερασπιστούν τις συνταγματικές ελευθερίες των πολιτών». [Πηγή: reporter.gr]

Οι παρατηρήσεις του Αλ. Αλαβάνου σχολιάστηκαν εδώ κι εκεί [τα πιο ενδιαφέροντα σχόλια στο ιστολόγιο του Αντί (Εκβιάζεται ο Πρωθυπουργός;)], τις σχολίασα κι εγώ, κάπως μπερδεμένα είναι αλήθεια, στο προχθεσινό σημείωμα (“Σιγάαα! Μην καβλώσεις και σκιστεί το κιλοτάκι σου!”), αλλά γενικά πέρασαν απαρατήρητες, ενώ, κατά την ταπεινή και σεμνή μου γνώμη, θα έπρεπε να είχαν προκαλέσει σάλο.

Τι ακριβώς ήθελε να πει ο “καλλιτέχνης”;

Εμμέσως πλην σαφώς, ο Αλ. Αλαβάνος μάς λέει ότι κάποιοι εκβιάζουν τον πρωθυπουργό της χώρας! Τινί τρόπω; Μα με κάποια προσωπικά δεδομένα ["ερωτικές υποθέσεις", "πράγματα που δεν μπορούν να ειπωθούν γιατί άπτονται υψηλών προσώπων", "πρωθυπουργός υπό εκβιασμό"].

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είπε δημόσια αυτό που η μισή χώρα γνωρίζει εδώ και εβδομάδες. Ότι δηλαδή στο περιβόητο ["αμοντάριστο"] DVD ακούγονται πράγματα που άπτονται των προσωπικών δεδομένων “υψηλών προσώπων”.

Το τι ακριβώς κάνει κάθε πολίτης αυτής της χώρας στην κρεβατοκάμαρά του είναι, ασφαλώς, δικός του λογαριασμός.

Αν, όμως, λέω αν, διαβάζω σωστά τα όσα είπε ο Αλ. Αλαβάνος, ότι, δηλαδή, κάποιοι εκβιάζουν -ή επιχείρησαν να εκβιάσουν- τον πρωθυπουργό με βάση τα όσα ακούγονται στο ροζ DVD, τότε τίθενται διάφορα “ζητηματάκια”.

Ο πρωθυπουργός της χώρας δεν είναι ένας “απλός πολίτης”, τις συνταγματικές ελευθερίες του οποίου θα πρέπει όλοι να σπεύσουμε να υπερασπίσουμε.

Διότι, αν μια τυχαία συμβασιούχος, κάποιοι δικηγορίσκοι και κάποιοι δημοσιογράφοι έχουν στη διάθεσή τους υλικό με το οποίο [νομίζουν ότι] μπορούν να εκβιάσουν τον πρωθυπουργό της χώρας, τότε, εγώ ο αφελής, αναρωτιέμαι τι είδους υλικό μπορεί να διαθέτουν κάποιοι “νταβατζήδες” ή οι μυστικές υπηρεσίες τρίτων χωρών…

Διότι, ασφαλώς, δεν πρόκειται για κάποιο στιγμιαίο “ολίσθημα”…

Και σ’ αυτή την περίπτωση, δεν πρόκειται για τις “συνταγματικές ελευθερίες” ενός κάποιου πολίτη, αλλά για πολύ-πολύ σημαντικότερα ζητήματα.

Διότι, όταν ο πρωθυπουργός μιας χώρας εκβιάζεται, ή υποκύπτει στον εκβιασμό, ή “σαρώνει” τους πάντες και τα πάντα, ή πάει σπίτι του. Σπίτι του δεν έχει πάει ακόμα. Από πουθενά δεν διαφαίνεται ότι υπάρχει σε εξέλιξη κάποιο “σάρωμα” [και η... αρχειοθέτηση της υπόθεσης των τηλεφωνικών υποκλοπών (όταν υπέκλεπταν τις συνομιλίες και του πρωθυπουργού) αποτελεί κακό προηγούμενο].

Άρα, αν, λέω αν, τότε…

Ένα το κρατούμενο.

Μήπως, όμως, ο “καλλιτέχνης” ήθελε να πει και κάτι άλλο;

Ας διαβάσουμε μια επίσημη δήλωση [10-2-2008] του Αλ. Αλαβάνου (οι υπογραμμίσεις δικές μου):

«Απέναντι σ΄ έναν ακίνητο και παγωμένο δικομματισμό είναι το κόμμα μας, είναι ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς που κινούνται [sic] με τόλμη μπροστά.

Και με την ευκαιρία, να καλέσω όλους, αλλά ιδιαίτερα τους πολίτες από τον σοσιαλιστικό χώρο, να στηρίξουν την κεντρική πρόταση του συνεδρίου μας, δηλαδή μια νέα πλειοψηφία, μια νέα κυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού με επίκεντρο τις δυνάμεις της Αριστεράς.»

Αν συνδυάσουμε την τελευταία δήλωση με τις παρατηρήσεις που παρατέθηκαν στην αρχή τι συμπέρασμα θα μπορούσαμε να βγάλουμε;

Ότι μια “νέα κυβέρνηση” με “επίκεντρο τις δυνάμεις της Αριστεράς” μπορεί να διαχειριστεί με “υπευθυνότητα” τις “γκρίζες ζώνες” της [παρα]πολιτικής στη χώρα μας…

Και γράμματα γνωρίζω και άλλο τι δεν έχω να προσθέσω, ειμή μόνον μια γαλλική παροιμία:

“Το βαρέλι με τις ρέγγες έχει πάντα τη μυρωδιά της ρέγγας”…

…