Σχεδόν αληθινό -για να είναι ψεύτικο- περιστατικό.
Κυρία τις, ξεφυλλίζει τη γνωστή δεκαπενθήμερη εφημερίδα και στο, τέλος, δηλώνει:
“Πολύ καλή εφημερίδα, αλλά τι ακριβώς σημαίνει το πι-εν-ιξ-εν;”
Το πι-εν-ιξ-εν ήταν ο τίτλος της εφημερίδας:
Δεν ξέρω αν το περιστατικό είναι αληθινό, αλλά από σήμερα η Ρήξη είναι εφημερίδα με τόνο:
Στα περίπτερα όλης της χώρας κυκλοφόρησε σήμερα το 36ο φύλλο της. Δεκαέξι σελίδες, ένα ευρώ, δίχως DVD και greenwashing, αν με εννοείτε…
Και όχι, ο διευθυντής της δεν βρίσκεται στο Σαντιγύ της Βιρτζίνια, όπως οι συνάδελφοί του της Der Standard [Αυστρία], της The Wall Street Journal [ΗΠΑ], της Die Zeit [Γερμανία] ή της Καθημερινής, και πάλι αν με εννοείτε…
Αν και από ό,τι βλέπω στην ταυτότητα της εφημερίδας “Διευθύνεται από συντακτική επιτροπή”…
Προς: Μιχάλη Χριστοφοράκο, τέως διευθύνοντα σύμβουλο της Siemens Ελλάς.
Ιδιόχειρο σημείωμα: “Μάκη, στείλε στα παιδιά μου οικοσκευές“!
Πηγή:Ελευθεροτυπία, 7 Ιουνίου 2008, σελίδα 4.
Σχόλιο: Ε, ρε γλέντια, στη σάπια δημοκρατία της Δανιμαρκίας!
* * *
Διαβάστε επίσης τις περιπέτειες ενός γαλάζιου παιδιού που μπλέχτηκε στα γαλάζια γρανάζια κάποιων γαλάζιων κομματόσκυλων. Άσχετον μεν, ενδιαφέρον δε. Θα διαπιστώσετε πώς λειτουργούν διάφορα ινστιτούτα [όπως το Ινστιτούτο Αμυντικών Αναλύσεων] και διάφορα υπουργεία [όπως το Εθνικής Άμυνας]…
* * *
Καιρός αυτή η χώρα να αρχίσει να εξάγει πάλι μετανάστες.
Εις το βάθος Σφυγμομέτρησις και Ηχητικόν Δοκουμένδον
***
ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΝ ΘΕΑΜΑΠΑΤΑΙ & ΔΙΚΤΥΩΜΑΤΑ
Εν Αθήναις
7 Ιουνίου 2008
***
Επειδή εκατηγορήθην ότι εν τω παρόντι ιστολογίω υποθάλπω διαφόρους “ρατσιστάς”, “εθνικιστάς”, και “προδοτοφάγους”,
θα παρεκάλουν
τας αξιοτίμους κυρίας επισκεπτρίας
και τους αξιοτίμους κυρίους επισκέπτας,
οίτινες επιθυμώσιν την ανάρτησιν σχολίων των εν τω ιστολογίω,
όπως προσέλθωσιν αυτοβούλως και πάραυτα εν τω οικείω αστυνομικώ τμήματι και μεριμνήσωσιν δια την έκδοσιν “Πιστοποιητικού Κοινωνικών Φρονημάτων”, τα οποία, δέον εστί, όπως μοι αποστείλωσιν τάχιστα.
Ζητώ την κατανόησιν υμών, αλλά δήλον εστί ότι η θέσπισις τοιούτου δραστικού μέτρου κρίνεται ως επιβεβλημένη, καθ’ όσον, εν εναντία περιπτώσει, θα αμαυρωθή το ιδικόν μου “Πιστοποιητικόν Κοινωνικών Φρονημάτων”.
Και εν τοιαύτη περιπτώσει:
Πώς θα προσληφθώ εις το Δημόσιον;
Πώς θα αναδειχθώ εις στέλεχος Μη Κυβερνητικής Οργανώσεως;
Πώς θα διορισθώ κλητήρ εις υπερεθνικόν τινά οργανισμόν;
Πώς θα επιτύχω την κάθοδόν μου εις τας βουλευτικάς εκλογάς μετά των συνδυασμών του ΣΥΡΙΖΑ;
Ερωτώ: Πώς;
***
Μετά της προσηκούσης τιμής
***
Χρήστος Μόρφος
***
ΥΓ 1. πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων (κυρ. κατά τη μετεμφυλιακή περίοδο) επίσημο έγγραφο με το οποίο πιστοποιούνταν τα πολιτικά φρονήματα και η πολιτική τοποθέτηση κάποιου και το οποίο προσκόμιζε υποχρεωτικά κανείς για την πρόσληψή του στο δημόσιο ή σε στρατιωτικές υπηρεσίες, ώστε να αποκλείονται από τις θέσεις αυτές οι πολίτες αριστερής ιδεολογικής τοποθέτησης. [Λεξικόν Γεωργίου Μπαμπινιώτου]
ΥΓ 2. Μέχρι της παραλαβής των Πιστοποιητικών, ο σχολιασμός εν τω ιστολογίω τούτω δεν υπόκειται πλέον απλώς εις μετριασμόν [μοδερέισιον] αλλά εις γενικήν απαγόρευσιν.
.
RSS - Posts
Πρόσφατα σχόλια