Συνήθως κάποιος αφιερώνει τραγούδια.
Εγώ, όμως, θέλω να αφιερώσω το παρακάτω παραπολιτικό σχόλιο [δημοσιεύθηκε χτες στην Ελευθεροτυπία]:
«Περιμένοντας τον Τσάβες…
Το ενδεχόμενο να έρθει στην Ελλάδα ο Ούγκο Τσάβες τον Οκτώβριο, με την ευκαιρία του Διεθνούς Φόρουμ για τη Λατινική Αμερική, που θα φιλοξενήσει στην Αθήνα ο ΣΥΝ, συζήτησαν ο Αλέξης Τσίπρας, ο πρέσβης της Βενεζουέλας Ροντρίγκεζ Σαμούντιο Τσάβες και η Ρένα Δούρου (υπεύθυνη Διεθνών Σχέσεων της ΚΠΕ του ΣΥΝ). Η συζήτηση έγινε στο περιθώριο της Βαλκανικής Διάσκεψης που οργάνωσαν το Σαββατοκύριακο στη Θεσσαλονίκη το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) και ο ΣΥΝ. Οι παρουσίες του πρεσβευτή της Βενεζουέλας και του εκπροσώπου του ΑΚΕΛ Σωτήρη Φελλά έδωσαν αφορμή στον Τσίπρα να μιλήσει για τον ρεαλισμό και την ουτοπία, καθώς πριν από μερικά χρόνια φαινόταν ουτοπικό να είναι πρόεδροι ο Τσάβες και ο Χριστόφιας στις χώρες τους. «Ο σημαντικότερος ρεαλισμός είναι να διεκδικείς αυτό που σήμερα φαντάζει αδύνατο», σχολίασε ο πρόεδρος του ΣΥΝ.
Ν.Ρ. »
… σ’ έναν φίλο:
Νικόλα, περαστικά και σιδερένιος!
ΥΓ. Θα ήθελα να του αφιερώσω κι ένα ποστ, αλλά αυτό δεν γίνεται, καθώς δεν… μου ανήκει. Απλά παραπέμπω: Μία υποψηφιότητα, Ελένη Δούρου … ΣΥΡΙΖΑ, Μega Channel 27 Αυγ. 2007.
Πρόσφατα σχόλια