Εντάξει, μπορεί ο άνθρωπος να είναι ευέλικτος και να έχει πάρει και καμιά χορηγία [πάντως κάποια στιγμή που είχα μπει παλιά στο μπλόγκι του τον βρίζανε γιατί με... χορηγία κάποιας εβραιοαμερικανικής οργάνωσης είχε φιλοξενηθεί στο Ισραήλ...

Α! Καλά, μ' αυτή τη μαγκιά της "συλλογικής ταυτότητας" έχουν ξεπεράσει τον εαυτό τους... Σαν τον Δον Κιχώτη, κάπως, που πολεμούσε τα φτερά των ανεμόμυλων...

Το ότι διάφοροι τσιμπάνε ιδέες από δω κι από κει δεν είναι κακό. Το κακό είναι ότι μετά... "στερεύουν οι πηγές" τους...

@ Ίωνας

Ω! ναι! Καταπληκτική κι αυτή η ιστορία Καπλάνι-Πανδώρας. Ζήτησε κανένας τους συγνώμην;;; ["Στα είδωλα πιστεύεις;" που έλεγε κι η γιαγιά μου ]

“Μπορεί να είναι χρήσιμη η δημιουργία σχετικού ιστολογίου.” Η επιθυμία σας πραγματοποιήθηκε από ό,τι βλέπω στο σχόλιο 14.

@ Ανώνυμος

Πάντως, ο Μητσός αναφέρεται μια φορά [στην τελευταία παράγραφο] στο Slate. Το ότι σχεδόν όλο το κείμενό του είναι ελεύθερη απόδοση από το Slate, δεν μπορούσε να το αναφέρει γιατί θα επαναλαμβανόταν: Slate, slate, slate, slate… Ευχαριστούμε.

@ Λευτέρης

Αγαπητέ, έχετε και το πρωτότυπο και το αντίγραφο. Καλές δουλειές [προβλέπω... φούντες!]

http://antigrafes.wordpress.com/

http://www.slate.com/id/2193220

http://www.slate.com/id/2193220/pagenum/2

παρατηρούνται διάφορα τέτοια φαινόμενα. Το πιο “χοντρό” πρόσφατο, είναι αυτό με την ιστορία Πανδώρας/Καπλάνι.

http://karsilamas.blogspot.com/2008/04/blog-post_3345.html

Αν μιλούσαμε απλά για λογοκλοπή, θα ήταν καλύτερα. Όμως, υπάρχει μια “περιρρέουσα ατμόσφαιρα” που – και να θέλεις ν’ αγιάσεις – σε βάζει σε σκέψεις.

Μπορεί να είναι χρήσιμη η δημιουργία σχετικού ιστολογίου.

Ο Μητσός υπερασπιζόταν σαν “αφιονισμένος” το ΝΑΙ και τη Βρυξελλο-νομενκλατούρα, αφορίζοντας τους αντιτιθέμενους ως «γραφικούς», “οπισθοδρομικούς”, “αρνητές” κ.α.
Η γνωστή “εθνο-αρνητική” προσέγγιση που πλασάρει η ευρωολιγαρχία μέσω διάφορων γραφιάδων.
Εγώ, αυτούς τους τύπους τούς λέω παπαγαλάκια.

Τού επιτέθηκα. Το παλληκάρι δεν είχε συνηθίσει σε αντίθετες απόψεις. Τα blogs ήταν φρέσκα και οι δημοσιογράφοι ακόμα σίγουροι για την αυθεντία τους. Ο σιωπηλός μέχρι τότε κόσμος που αναδύθηκε από τον διαδικτυακό σχολιασμό τούς ήταν άγνωστος.
Πνιγόταν από την απορία : ποιος είναι αυτός που με τσαλακώνει με 3 σελίδες πολιτικό σχόλιο ; Αντί να απαντήσει με πολιτικά επιχειρημάτα έψαχνε σπασμωδικά να βρει “που ανήκω” για να επιρρίψει “συλλογική ενοχή”.
Εκτός από κάτι αστεία (“κατάλαβα τι είσαι, ένας αριστερός αρνητής του ΝΑΙ !!! -μού ‘κανε τα μούτρα κρέας), ψέλλισε “στον ΔΟΛ δεν μάς λογοκρίνουν ποτέ”.
Λες και θα σε έπαιρναν ποτέ στον ΔΟΛ αν χρειαζόταν να μπαίνουν στον κόπο να σε λογοκρίνουν !!!!!!

Κατόπιν αυτών τον έσβησα από το -προσωπικό μου- κατάστιχο των “εγκύρων”.
Παρακολουθώντας τότε την αρθρογραφία του αποκωδικοποίησα πώς λειτουργούν οι περισσότεροι δημοσιογράφοι σήμερα : ψάχνουν το Νετ, βρίσκουν θέματα, και τα πλασάρουν για δικά τους. Αυτό που κάνουμε εμείς ερασιτεχνικά ή για την πλάκα μας.
Οι έντιμοι παραθέτουν πηγές. Οι άλλοι όχι. Ο McManus δεν έπιασε πρόσφατα τον Μιχαηλίδη ;

Η επιλογή, που υποδηλώνει το προσωπικό κριτήριο και την ευαισθησία, σαφώς έχει σημασία. ΟΚ, το αναγνωρίζω στον Μητσό.

Το “Mια θάλασσα δυνατοτήτων” στάλθηκε ως παράδειγμα – δεν είναι το μοναδικό.
Αν παρακολουθούσα επισταμένως που ψαρεύει και τι λέει ο Μητσός, ο Μανδραβέλης, ο Καμπύλης, ο Μίχας, και άλλα μπουμπούκια του εκσυγχρονισμού, θα είχα πεινάσει …..

Πού την έκανε την ευρωκατήχηση; Και σε ποια “παιδάκια”;

Νομίζω ότι δεν αμφισβητεί κανένας τις συγγραφικές ικανότητες του Μητσού.

Αντιγραφή; Ίσως. Εξάλλου στη στήλη του διεθνή σχολιάζει, από κάπου αντλεί πληροφορίες. Άλλοτε αναφέρει πηγές, άλλοτε όχι. Ίσως τα δύο δημοσιεύματα να είχαν άλλη, κοινή, πηγή.

Βέβαια τον έχω πιάσει να αντιγράφει κατ΄ ευθείαν από ξένο site.

Συγκρίνετε

1) Από το http://diastaseis.blogspot.com/2005_04_01_archive.html
Δευτέρα, Απρίλιος 18, 2005, “Mια θάλασσα δυνατοτήτων” [είδα έχει βγάλει το πλήρες κείμενο, αλλά μπορείτε να το βρείτε http://www.tanea.gr//ColumnCategory.aspx?d=20050418&nid=4386328&sn=&spid=366 ]

2) http://www.signandsight.com/features/101.html
14/04/2005, A sea of possibilities

Εγώ τους τα δίνω καθημερινώς – τσάμπα και βερεσέ. Η καλή μου θέλει να διαβάζει τα πολιτιστικά πριν τη σιέστα της, για να γλαρώσει. Και λύνω κι εγώ τα Σουντόκου [που είναι ό,τι πιο ενδιαφέρον δημοσιεύουν οι φυλλάδες εδώ και χρόνια...]

@ angeta

Δεν γνωρίζω τα περί μετάφρασης. Διόλου απίθανο να είναι ο ίδιος. Δεν είναι κακός γραφιάς. Ίσα-ίσα. [Και παλιά είχε ασχοληθεί και με κάποιο περιοδικό για τη Λατινική Αμερική.] Αλλά, τα στραβά του, στραβά.

Α! Για το avatar δεν φταίω εγώ. Διαλέγει μόνο του το wordpress. Υπέθεσα ότι κάποια στιγμή, κάποιος θα ζητούσε να του το αλλάξω. Έτυχε να τύχει σε σένα το ζαβό. Τελικά, τα άλλαξα όλα με τα γεωμετρικά, γιατί η τρίτη εναλλακτική ήταν κάτι τερατάκια. Μπρρρ!

@ ATHENA

Οι καλές ταινίες σπανίζουν…

Υπερβολαί

Μπεσίτος!

@ satyrikon

Ευχαριστούμε θερμότατα για τον εντοπισμό των ειδήσεων και την ενημέρωση! Τις σχολίασα ήδη update-νοντας το πόστι! Μερσί ξανά!

@ Ίωνας

♫ ♪ και με πιάνει μια μελαγχολία ♫ ♪ ♫ ♪

Aπλά, κρύβεται πίσω από τις λέξεις και δεν τον είδατε!