Μπήκαμε στον τέταρτο χρόνο και συνεχίζουμε [μέχρι να σταματήσουμε]

Max Rothko "White over Red"

13 Ιουνίου 2006 – 13 Ιουνίου 2009

Τρία χρόνια Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

Συνεχίζουμε μέχρι να σταματήσουμε

Να ‘μαστε καλά και να ξεφαντώνουμε, εμείς οι… ελαφροί πλακατζήδες…

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Σημείωση για το avatar. Παλιά χρησιμοποιούσα ένα εικονίδιο με τα “Θ&Δ” λευκά σε κόκκινο φόντο. Μετά “ανακάλυψα” τον πίνακα του Max Rothko “Orange and Yellow”, που μου θύμιζε “Θ”:

Max Rothko "Orange and Yellow"

Και στη συνέχεια επανήλθα στο κόκκινο και το λευκό με τον πίνακα του Rothko “White over Red”, που εμφανίζεται στην αρχή του ιστοσημειώματος.

Το αστείο είναι ότι αφού είχα διαβάσει και ξαναδιαβάσει τα βιβλία, μήνες μετά, ανακάλυψα ότι πίνακες του Rothko  είχαν χρησιμοποιηθεί και στα εξώφυλλα των βιβλίων του Κρίστοφερ Λας Ο Ελάχιστος Εαυτός και Η Εξέγερση των Ελίτ και η Προδοσία της Δημοκρατίας [από τις εκδ. Νησίδες]. Τέρας παρατηρητικότητας…

Το blog είχε ξεκινήσει στον blogspot και το πρώτο ποστάκι αφορούσε τη συνάντηση της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ το 2006. Μπορείτε να το διαβάσετε εκεί [στο κάτω μέρος της σελίδας] ή εδώ. Η μετακόμιση στον WordPress έγινε την 1η Οκτωβρίου 2006. Κι εδώ είμαστε. Ακόμα…

Ολίγα στατιστικά. Σ’ αυτά τα τρία χρόνια δημοσιεύτηκαν στο ιστολόγιο 615 ιστοσημειώματα [τα 15 περίπου από αυτά τα υπέγραψαν ο "Γάτος με τις μαλακές -τότε- πατούσες" [σήμερα είναι "Γάτος Ιθαγενής"] και ο Γιώργος Τσάπανος.

Τα ιστοσημειώματα κατατάχθηκαν σε 57 κατηγορίες και 199 ετικέτες, ενώ ο αριθμός των σχολίων ανέρχεται σε 7631.

Ο αριθμός των “page views” κοντεύει τις 366.500 [από την 1-10-2006], και η ημέρα με τις περισσότερες page views ήταν η Τρίτη 19 Μαΐου 2009, με τη “μεταγραμμένη” στα λατινική λίστα με όσους συμμετείχαν στην πρόσφατη συνάντηση της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ στην Αθήνα. 2275  page views σε μια μέρα δεν πρόκειται να ξαναματαδεί αυτό το μπλόγκι…

Ο μέσος όρος unique visitors παραμένει και φέτος στα ίδια επίπεδα με όλο το 2008: περί τους 260 καθημερινά. Αρκετά περίεργο θα έλεγα, αφού τους τελευταίους μήνες δημοσιεύω 2 ή 3 το πολύ ποστάκια τη βδομάδα. Και δεδομένου ότι και τα σχόλια είναι πολύ λίγα [πάντα υπήρξα τέρας αντικοινωνικότητας...], η σταθερότητα οφείλεται είτε στη σιωπηλή παρουσία πολλών φίλων είτε στις μηχανές αναζήτησης. Είτε και στα δύο. Είτε… Καθένας τους επιλέγει να δει “μιάμιση σελίδα”, άρα ο μέσος όρος των pageviews καθημερινά κυμαίνεται γύρω στις 400.

Τον τελευταίο μήνα η κατάσταση είχε κάπως έτσι:Ο καλύτερος μήνας – και όχι μόνον από πλευράς στατιστικής- υπήρξε ο περασμένος Δεκέμβριος. Για ευνόητους λόγους. Συνολικά, από τον Νοέμβριο του 2006 μέχρι σήμερα τα στατιστικά ανά μήνα έχουν ως εξής:

Και μια σημειωσούλα για τα σχόλια. Τα τελευταία δύο χρόνια σπανίως σχολιάζω σε άλλα blogs. Κι εδώ, τις περισσότερες φορές, το κάνω από ευγένεια. [Είπαμε: τέρας αντικοινωνικότητας...] Θεωρώ τα περισσότερα σχόλια περιττό θόρυβο. Θα μου πείτε “ο διάλογος είναι η πεμπτουσία της δημοκρατίας”. Σωστό. Θα σας απαντήσω ότι “ο θόρυβος είναι η πεμπτουσία της ρεπούμπλικας”. Αν και, φυσικά, το προσωπικό ύφος του κάθε ιστολόγου είναι αυτό που καθορίζει τα του οίκου του. Όλα δεκτά, όλα διαφορετικά…

Επί της ουσίας δεν θα πω τίποτα σήμερα. Ίσως θα έπρεπε να κλείσω αυτό το σημείωμα με έναν κατάλογο αυτών που εγώ θεωρώ τα καλύτερα κείμενα που δημοσιεύτηκαν σ’ αυτό το μπλόγκι. Αλλά, όλο και κάποιο θα μου ξεφύγει και δεν θέλω να αδικήσω τον εαυτό μου Αυτό ίσως που θα έπρεπε να κάνω είναι ένα αρχείο όλων των ιστοσημειωμάτων, γιατί διάφορα σημαντικά και ενδιαφέροντα είναι χαμένα στα βάθη του χρόνου. Αλλά κι αυτό μπορεί να περιμένει…

Να ‘μαστε όλοι μας καλά και να ξεφαντώνουμε…