Έ. Γελως: “Απουσιολογία του Πνεύματος”

“Μια θεωρία αποδεικνύεται ως η νικηφόρα θεωρία μόνο επειδή χωρίζεται με τη σειρά της σε δύο θεωρίες. Πράγματι, μ’ αυτό τον τρόπο δείχνει ότι κατέχει μέσα της την αρχή που προηγουμένως καταπολεμούσε και ότι έχει εξαλείψει τη μονομέρεια με την οποία εισερχόταν πρώτα στο προσκήνιο. Το ενδιαφέρον που αρχικά διαμοιραζόταν ανάμεσα σ’ αυτή και την άλλη απευθύνεται τώρα ολοκληρωτικά σ’ αυτήν, και ξεχνάει την άλλη, εφόσον τούτο το ενδιαφέρον βρίσκει σ’ αυτή την ίδια την αντίθεση που την απορροφούσε. Πάντως ταυτόχρονα η αντίθεση έχει ανυψωθεί στο νικηφόρο ανώτερο στοιχείο και παρουσιάζεται εκεί με αποσαφηνισμένη μορφή. Έτσι, το σχίσμα που γεννιέται σε μια θεωρία, και που φαίνεται σαν κακοτυχία, μάλλον φανερώνει την καλοτυχία της.”

Έ. Γελως, Απουσιολογία του Πνεύματος
[αναφέρεται στο: Ράκος Κουρελάριος, Ερμηνευτικά Σχόλια στον "Γιδέμπορα", Αθήνα 2005]

*

Τύχη καλή καγαθή με αξίωσε να το δω κι αυτό: τη σχάση μιας θεωρίας…

Θυμήθηκα το απόσπασμα του Ε. Γέλωτος διαβάζοντας την προκήρυξη της Σέχτας Επαναστατών, σύμφωνα με την οποία…

… η ενιαία -παλιά- θεωρία περί Λ.Μ.Α.Τ. [τονίζεται στο "άλφα"]…

… διασπάστηκε σε θεωρία περί Λ.Μ.Α.Τ. Μ-Α ή σκέτο Λ.Μ.Α.Τ. [Λούμπεν ΜεγαλοΑστικής Τάξης]

και σε θεωρία περί Λ.μ.α.Τ. μ-α ή σκέτο Λ.μ.α.Τ. [Λούμπεν μικροαστικής Τάξης]…