Αρχική > Πλανήτης Γη Α.Ε. > Στις 23 [τ’ Οχτώβρη] τανκς!

Στις 23 [τ’ Οχτώβρη] τανκς!

23/10/2006

hungary1.jpg

Όταν τα βιβλία του «ανθρώπαρου Λένιν» [Λεωνίδας Κύρκος] παραδίδονταν στην πυρά από τα… σοβιέτ

Ήρεμα αδέλφια!

Δεν ζήλεψα τη… δόξα της Αυγής, το κύριο άρθρο της οποίας στις 21 Απριλίου 1967 ανέλυε τους λόγους για τους οποίους δεν επρόκειτο να γίνει πραξικόπημα στην Ελλάδα. Άμα διαθέτεις την… επιστημονική μέθοδο [«διαλεκτικό υλισμό»] τύφλα να ‘χουν τα ταρώ!

Δεν κινδυνεύει η δημοκρατία [;] μας[;]!

Ούτε κι αυτό το σημείωμα έχει -άμεση τουλάχιστον- σχέση με το προηγούμενο για «τον σοσιαλισμό στις 18 τ’ Οχτώβρη [1981]».

Άμεση… Γιατί έμμεση έχει…

Πριν από πενήντα ολόκληρα χρόνια. Στις 23 Οκτωβρίου 1956 ξεκινούσε η περίφημη Ουγγρική Επανάσταση. Μετά από μια δωδεκαετία υπαρκτού σοσιαλισμού οι Ούγγροι αποφάσισαν ότι είχε έρθει η ώρα του πραγματικού σοσιαλισμού.

Στις 3 π.μ. της 4 Νοέμβρη 1956, 15 τεθωρακισμένες Ρωσικές μεραρχίες, που περιλάμβαναν 6.000 τανκς, συγκεντρώθηκαν σε σημεία-κλειδιά, στην Ουγγαρία, για να κάνουν τις τελικές προετοιμασίες για τη δεύτερη επίθεση ενάντια σ’ ένα σχετικά ανυπεράσπιστο λαό […] Χρειάστηκε σχεδόν δυο βδομάδες για να συντρίψουν τις κύριες εστίες ένοπλης αντίστασης. Μια απ’ τις πιο μεγάλες προλεταριακές επαναστάσεις στην ιστορία, πνίγηκε στο αίμα.

Άντυ Άντερσον, Η Ουγγρική Επανάσταση του 1956,
μετ. Γ. Νταλιάνης, εκδ. Ελεύθερος Τύπος, Αθήνα 1981, σελ. 6.

anderson.jpg

Σίγουρα θα έχετε ακούσει ελάχιστα για την Ουγγρική Επανάσταση – αν έχετε ακούσει κάτι. Ενώ για την άλλη -τη βελούδινη- επανάσταση της Τσεχοσλοβακίας, που κι αυτή πνίγηκε στο αίμα τον Αύγουστο του 1968, θα έχετε ακούσει και διαβάσει και δει ουκ ολίγα. Λογικό και ευνόητο. Βλέπετε, η Ουγγρική Επανάσταση δεν ήταν βελούδινη. Και έπρεπε να κατασυκοφαντηθεί ένθεν και ένθεν του «σιδηρού παραπετάσματος».

Διότι, όταν σε μια «σοβιετική δημοκρατία» κατεβαίνουν οι εργάτες και οι αγρότες και ιδρύουν σοβιέτ, τότε τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά. [Για τα σοβιέτ, θυμάστε τα λέγαμε και για την περίπτωση της Αργεντινής]. Κι όταν ο λαός αντί για… βελούδο σηκώνει τα όπλα, τότε τα πράγματα είναι ακόμα σοβαρότερα. Κι όταν οι υπόλοιπες «σοβιετικές δημοκρατίες» συνασπίζονται και κατεβάζουν τα τανκς για να συντρίψουν τα… σοβιέτ, τότε «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε», ένθεν και ένθεν του σιδηρού παραπετάσματος.

Διότι, άλλο είναι να εξεγείρεσαι παίρνοντας τα όπλα και εφαρμόζοντας στην πράξη τις καλύτερες παραδόσεις του εργατικού κινήματος [Ουγγαρία], κι άλλο είναι «να ονειρεύεσαι το παρελθόν της Αμερικής για να χτίσεις το μέλλον» της Τσεχοσλοβακίας…

Να μην σας κουράζω.

Το βιβλίο του Andy Anderson Hungary ’56 [πρώτη έκδοση 1964], υπάρχει ολόκληρο στο διαδίκτυο [στα αγγλικά]. Το 15ο κεφάλαιό του είναι αφιερωμένο στα εργατικά συμβούλια [τα επάρατα και τρομερά σοβιέτ]. Ο Άντυ Άντερσον, αν θυμάμαι καλά γιατί σήμερα δεν μπόρεσα να βρω κάποιες σχετικές πληροφορίες, ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Μεγάλης Βρετανίας και ανταποκριτής της εφημερίδας Daily Worker, ημιεπισήμου οργάνου του κόμματος, στη Βουδαπέστη. Έζησε από πρώτο χέρι την επανάσταση και μόλις γύρισε στη Μεγάλη Βρετανία έσκισε την κομματική του ταυτότητα. Αργότερα έγινε μέλος της ομάδας Solidarity, τα μέλη της οποίας είχαν επηρεαστεί ιδιαίτερα από τις απόψεις της γαλλικής ομάδας Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα του Κορνήλιου Καστοριάδη

hungary2.jpg

Όταν τα σοβιέτ «υποδέχονταν» τους… σοβιετικούς με τα όπλα στο χέρι

 

ΥΓ 1. Αφορμή για τη συγγραφή αυτού του σημειώματος ήταν μία συνέντευξη της Βάλιας Καϊμάκη με τον τότε στρατιωτικό διοικητή της Βουδαπέστης, που δημοσιεύτηκε χτες στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία.

ΥΓ 2. Οι φωτογραφίες προέρχονται από την ελληνική έκδοση του βιβλίου του Ά. Άντερσον.

ΥΓ 3. Ο Ζωρζ Πιλαλί [Γιώργος Πιλάλης] είναι ο… αυτουργός της φράσης: «Τα φρηκιά του Λένινγκραντ ονειρεύονται το παρελθόν της Αμερικής για να χτίσουν το μέλλον της Ρωσίας«. Είχε ειπωθεί σε συνέντευξή του που είχε δημοσιευτεί στο περιοδικό Ανοιχτή Πόλη στα τέλη της δεκαετίας του 1980.

Advertisements
Κατηγορίες:Πλανήτης Γη Α.Ε.
Αρέσει σε %d bloggers: