Σόι Business: europe-usa

14/11/2006

us.jpg

Είχα χρησιμοποιήσει παλαιότερα τους όρους «κληρονομική δημοκρατία» και «Πλανήτης Γη Α.Ε.» για να περιγράψω φαινόμενα παρόμοια με αυτά που θα εκθέσω στη συνέχεια. Ο όρος «Σόι Business» ανήκει σε μία εκλεκτή κυρία που γνώρισα στις αρχές του χρόνου, μια βραδιά γεμάτη φάδου.

Στο προηγούμενο τεύχος είχαμε αναφερθεί στους τεμενάδες (έκφραση δουλοπρεπούς υποταγής προς κάποιον με πράξεις ή με λόγια) που έκαναν οι ηγέτες της Ε.Ε. στην υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Κοντολίζα Ράις [Condoleezza Rice, 1954] όταν εκείνη επισκέφθηκε κάποιες ευρωπαϊκές χώρες στις αρχές Δεκεμβρίου.

Στο βιογραφικό της Κ. Ράις υπάρχουν διάφορες «περίεργες συμπτώσεις», που, αν και δεν αποσιωπώνται πάντα, σπανίως αναφέρονται. Ερευνώντας κάποιος αυτές τις «συμπτώσεις» μπορεί να αντιληφθεί με εξαιρετικά σαφή τρόπο κάποιες «περίεργες» πτυχές των διεθνών σχέσεων, όπως αυτές διαμορφώνονται τις τελευταίες δεκαετίες.

Αρχίζουμε:

Δάσκαλος και μέντορας της Κ. Ράις σε θέματα διεθνών σχέσεων υπήρξε κάποιος Τσεχοσλοβάκος (και με εβραϊκές ρίζες) διπλωμάτης, ο Γιόζεφ Κορμπέλ (Josef Korbel, 1909-1977), που μετά την κατάληψη της εξουσίας στην Τσεχοσλοβακία από τους κομμουνιστές το 1948 κατέφυγε στις ΗΠΑ, όπου επί σειρά ετών δίδαξε διεθνή πολιτική στο Πανεπιστήμιο του Ντένβερ, εκεί όπου σπούδασε η Κ. Ράις, η πρώτη μαύρη γυναίκα υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ.

Η πρώτη γυναίκα υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ ήταν η αλήστου μνήμης Μαντλήν Ολμπράιτ [Madeleine Albright, 1937]. Το επώνυμο Ολμπράιτ οφείλεται στον πρώτο της σύζυγο. Το πλήρες όνομα της Μαντλήν, όταν γεννήθηκε το 1937, ήταν Μαρί Γιάνα Κορμπέλοβα. Κορμπέλοβα εκ του Κορμπέλ! Ο Γιόζεφ Κορμπέλ, μέντορας της Κ. Ράις, ήταν ο πατέρας της Μ. Ολμπράιτ!

Ο Γ. Κορμπέλ ήταν στενός φίλος του Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι [Zbigniew Brzezinski, 1928] -γιου του Πολωνού διπλωμάτη Ταντέους Μπρεζίνσκι [Tadeusz Brzezinski, 1896-1990]- και συμβούλου εθνικής ασφαλείας του προέδρου Κάρτερ αλλά και δεξί χέρι του Ντ. Ροκφέλλερ [David Rockefeller, 1915] σε λέσχες όπως η Μπίλντερμπεργκ και η Τριμερής Επιτροπή και εκ των στρατηγικών νοών του αμερικανικού κατεστημένου.Με τη σειρά του, ο Ζ. Μπρεζίνσκι έχει παντρευτεί κάποια Έμιλυ Άννα Μπένες, κόρη* ενός κάποιου Έντβαρντ Μπένες (Edvard Beneš, 1884-1948] που είχε διατελέσει υπουργός Εξωτερικών της Τσεχοσλοβακίας επί σειρά ετών (1918-1935) και αργότερα πρόεδρος της χώρας (1935-1938 και 1945-1948). Ο Γ. Κορμπέλ ήταν στενός σύμβουλος του Ε. Μπένες…

Η Μ. Ολμπράιτ ξεκίνησε τη διπλωματική της καριέρα κοντά στον Ζ. Μπρεζίνσκι, όταν εκείνος ήταν σύμβουλος εθνικής ασφαλείας των ΗΠΑ. Ο γιος του Μπρεζίνσκι, Μαρκ, ήταν σύμβουλος του Τζων Κέρρυ σε θέματα εξωτερικής πολιτικής όταν ο τελευταίος διεκδίκησε την προεδρία των ΗΠΑ το 2004.

Ο Ε. Μπένες αρθρογραφούσε, ήδη από το 1926, στο περιοδικό Foreign Affairs του Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων (Ροκφέλλερ & σία), ζητώντας τη σύναψη, στα πλαίσια της Κοινωνίας των Εθνών, «μιας μεγάλης παγκόσμιας συμφωνίας που θα εγγυάται την παγκόσμια ασφάλεια και ειρήνη, επιβάλλοντας τις αρχές του δικαίου στην διακρατική ζωή», ενώ παράλληλα ήταν και δραστήριο μέλος του κινήματος της Πανευρώπης του κόμη Ρίχαρντ Κουντενχόβε-Καλέργκι [Richard Nikolaus Graf Coudenhove-Kalergi, 1894-1972] που ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1920 προωθούσε την ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης…

Ευρωπαίοι και Αμερικανοί, ρεπουμπλικάνοι και δημοκρατικοί, αδελφές και παλικάρια γίναμε μαλλιά κουβάρια.

Στα πλαίσια πάντα της Σόι Business, στην οικογενειακή επιχείρηση «Πλανήτης Γη Α.Ε.».

* Η Wikipedia αναφέρει ότι η Έμιλυ Άννα Μπένες είναι μικρανηψιά του Έντβαρντ Μπένες. Όταν είχα ψάξει το όλο ζήτημα είχα βρει ότι ήταν κόρη του, όπως αναφέρει και αυτή η ιστοσελίδα. Πιθανότατα η Wiki έχει δίκιο. Θέλει περισσότερο ψάξιμο. Αν και μικρή σημασία έχει αν ήταν κόρη ή μικρανηψιά.

ΥΓ1. Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Τρίτο Μάτι, τ. 139, Φεβρουάριος 2006. Εδώ προστέθηκαν τα links, κάποιες χρονολογίες και η προηγούμενη σημείωση. Το «διάγραμμα» στην αρχή, που περιέχει κι άλλες πληροφορίες που δεν υπάρχουν στο κείμενο, είναι ένας τρόπος να κρατάω σημειώσεις.

ΥΓ2. Όπως αναφερόταν και στο χθεσινό post, οι Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι και Ρόμπερτ Γκέιτς, ο νέος υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, είχαν συγγράψει από κοινού το 2004 μία έκθεση για το Ιράν με τίτλο Ιράν: Καιρός για μια Νέα Προσέγγιση, έκδοση του Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων! Στα σχόλια του χθεσινού post υπάρχει και link για ιστοσελίδα σχετικά με τη «νέα προσέγγιση» [Thanx An!]. Το λέγαμε και παραπάνω για τις αδελφές και τα παλληκάρια…

ΥΓ3. Μερικά ενδιαφέροντα άρθρα στο διαδίκτυο [στα αγγλικά] για τον βίο και την πολιτεία του Ρ. Γκέιτς: 1, 2, 3. Και μία ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Ζ. Μπρεζίνσκι στο Le Nouvel Observateur [15-21 Ιανουαρίου 1998], που ξεκινά με μια ερώτηση βασισμένη στα απομνημονεύματα του Ρόμπερτ Γκέιτς, σχετικά με το πότε άρχισαν οι Αμερικανοί να χρηματοδοτούν τους μουτζαχεντίν στο Αφγανιστάν. Έξι ολόκληρους μήνες πριν από την εισβολή των σοβιετικών! Κάτι που επιβεβαιώνει και ο Ζ. Μπρεζίνσκι…

bookiran.jpg

Advertisements
  1. 15/11/2006 στο 01:49

    ΜΑΘΑΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΟΤΙ Ο ΑΠΟΗΧΟΣ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΟΥΓΓΡΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΗΠΑΠΑΡΑ ΣΤΟ ΓΥΡΙΣΜΑ ΤΟΥ 21ου ΑΙΩΝΑ?

    ΑΜ ΑΥΤΟς Ο ΦΥΛΕΤΙΚΑ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΣ ΚΟΜΗΣ ΠΟΥ ΛΗΓΕΙ ΣΕ ΚΑΛΕΡΓΚΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΧΕ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΙΜΑ ΑΝΑΚΑΤΕΜΕΝΟ ΜΕ ΤΟ ΓΙΑΠΩΝΕΖΙΚΟ?

  2. 15/11/2006 στο 09:24

    Είστε προφανώς κατά των «σφιχτών» δομών της Εβραϊκής οικογένειας κύριε… 😀

    H Κοντολίζα είναι το «μέσα-έξω» του γνωστού αυτοπροσδιοριστικού δράματος…

    «είμαι μιά μαύρη «Εβραία» λεσβία παγιδευμένη στο σώμα ενός λευκού χριστιανού ναζί άνδρα»!

  3. 15/11/2006 στο 12:16

    @ ΑΤΗΕΝΑ

    Όχι αγαπητή μου. Δεν μάθαμε κάτι τέτοιο. «Αν» -λέω «αν»- μάθαμε κάτι, πέρα από τον καθαρά… συμπτωσιολογικό χαρακτήρα της σύγχρονης πολιτικής, αυτό είναι η «ευκολία» με την οποία τα παιδιά των «υπαλλήλων» της Αγγλίας έγιναν «υπάλληλοι» των ΗΠΑ. Εξάλλου, και ιδού κάτι που σπανίως αναφέρεται, η κοινή πορεία Μπους-Μπλερ δεν είναι και κάτι καινοφανές. Έχει μια προϊστορία κάπου 100 χρόνων.

    Οι Έλληνες δεν «εξήγαγαν» μόνον, «εισήγαγαν» κιόλας DNA. Αν και το «Καλέργκι» μάλλον παραπέμπει και στις δύο περιπτώσεις στη Βενετία. Μάλλον…

    @ gregykapogeorge

    Σας παρακαλώ κύριε! Αφήστε τα ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ προσωπικά δεδομένα εκτός συζήτησης. Άλλωστε, όπως είχε πει και ο κόμης [αναφέρεται στη wiki]:

    «The man of the future will be of mixed race. Today’s races and classes will gradually disappear owing to the vanishing of space, time, and prejudice. The Eurasian-Negroid race of the future, similar in its appearance to the Ancient Egyptians, will replace the diversity of peoples with a diversity of individuals.»

    Έτσι για να ξέρουμε τι έλεγαν οι… προγενήτορες των μουλτικούλτουρων για τη… διαφορετικότητα.

    Ζήτω η ανανεωτική αριστερά και τα παρακλάδια της!

    «Όλοι ίσοι [βλ. ισοπεδωμένοι] όλοι διαφορετικοί!»

    Και για να σας παραφράσω:

    Όλοι τείνουμε [ή, μάλλον, «μας τείνουν»] να γίνουμε ένα mixed-race μουλτικούλτουρο, αλλά είμαστε παγιδευμένοι στο σώμα μιας λεσβίας Φαλάσα ή ενός ομοφοβικού Χαζάρου…

  4. εργδημεργ
    15/11/2006 στο 12:29

    Ο λεγάμενος κόμης μάλλον κατάγεται (και) απο Κρήτη! Διότι το «Καλλέργης» (προφανως απο το: καλλιεργω, κάνω καλα έργα) είναι ελληνικότατο, και απο τα λίγα κρητικα επίθετα που δεν λήγουν σε -άκης.

    Εκτος αν προέρχεται απο μετάφραση στα καθ’ ημας ξένου ονόματος… ίσως στα πλαίσια της αναγεννησιακης και μετα-αναγεννησιακης περιόδου (βλέπε Ενετους στην Κρήτη), όπου όλοι εξελλήνιζαν τα επίθετά τους.

    Ή και απο σκοπιμότητα! (Βλέπε εβραίους επι Κατοχης, που ξαφνικα -με ψεύτικες ταυτότητες που τους έδωσε η Αντίσταση- απέκτησαν επίθετο πχ «Πολίτης» και αρχαιοελληνικα μικρα ονόματα, πχ «Αρίσταρχος». Και τους άρεσαν τόσο, που τα κράτησαν και μετα την Κατοχη! 🙂 )

    Πχ Hauslicht = Οικολαμπάς (ναι!!!), Neumann = Νέανδρος (ο και ευρων τα -ουχι ιερα- κόκκαλα των Νεάντερ-ταλ), κτλ.

    Οπότε μπλέκεται η ιστορία τα μάλα!

    Αυτα τα λέω, επειδη, απο κάτι ερευνίτσες δικες μου, έχω κάτι υποψίες ότι πχ «Παλαιοκρασσάς» ως ελληνικο επίθετο (και δη νησιώτικο) δεν υφίσταται. Αλλα υφίσταται και παραϋφίσταται ως (εβραιο)γερμανικο: Altwein!

    Έτσι, ερμηνεύονται και διάφορα άλλα ιστορικα φαινόμενα: Πχ… Τι διάολο! Ο τύραννος των νησιων του Αιγαίου επι Τουρκοκρατίας Ιωσηφ Ναζής (πραγματικο επίθετο!!!) δεν θ’ άφηνε απογόνους να συνεχίσουν το άρμεγμα;

    Καλο ψάξιμο!

  5. 15/11/2006 στο 17:18

    @ εργδημεργ

    Με τον λεγάμενο το πρόβλημα λύθηκε. Ήταν κρητικής καταγωγής. Δες το καινούργιο ποστ που ανέβασα σήμερα.

    Όσο για τα υπόλοιπα, ενδιαφέροντα. Αλλά χρήζουν ψαξίματος.

    Thanx για το… ερέθισμα.

  6. 05/11/2008 στο 00:27

    Ξεκίνησα να διαβάζω το ΠΟΛΥ ενδιαφέρον αυτό ποστ που ξεσκεπάζει La Familia di Terra, κλπ. και… ατυχώς βλέπω να παρεκτράπηκε κάπως η συζήτηση σε γκρίνια για τα ανάμεικτα γονίδια, και πόσο αυτά είανι της «ανανεωτικής αριστεράς» (my ass) και πόσο (ακόμη και) ο Παλαιοκρασσάς… Εβραίος θα είναι, κλπ.

    Αν κανείς θέλει τη γνώμη μου (f.w.i.w. – for what it’s worth) πιστεύω ότι οι καπιταλιστές έχουν ΟΝΤΩΣ κάποια προσόντα, μάλιστα… αξιοζήλευτα. Π.χ.
    1) ΔΕΝ αυταπατώνται ότι ο πλανήτης θα παραμείνει σε χωριστά μαντριά και χωριστές φυλές. ΞΕΡΟΥΝ το μέλλον, που είναι τα ΑΝΑΜΕΙΚΤΑ ΓΟΝΙΔΙΑ (και πειραματικά άλλωστε η ανάμειξή τους, το έχω ξαναπεί, δημιουργεί απογόνους που κληρονομούν τα καλύτερα από τα γονίδια των γονέων, επομένως Ο,ΤΙ ΠΙΟ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟ, είναι και καλύτερο, μακροπρόθεσμα).
    2) Ενδιαφέρονται να αρμέξουν και να αξιοποιήσουν κερδοφόρα αυτό το ενδιαφέρον θετικό χαρακτηριστικό μιας αναπόφευκτης ανάμειξης φυλών, που ΔΕΝ κατανοώ ΓΙΑΤΙ είστε (οι περισσότεροι) εναντίον της.

    Το πρόβλημα είναι η βαθειά σύγχιση για το ΤΙ ακριβώς εννοούμε με πολυπολιτισμικότητα, Χρήστο μου.

    Η πολυμορφία φυλών και ιδεών δεν είναι απαραίτητα αρνητική. Η αρχαία Αθήνα ανέχτηκε πολυμορφία ιδεών και φιλοσόφων για να αναπτυχθεί στο Χρυσό Αιώνα. Και η σημερινή Αμερική, με ΟΛΑ της τα πολλά και απεχθή ελαττώματα, ορίστε, μας έβαλε τα γυαλιά. Εχει αξιοποιήσει την πολυμορφία φυλών στο έπακρο, έχει μαζέψει σαν αυτοκρατορία (απεχθής βέβαια) ΟΛΑ τα μυαλά μαζί, κ.ο.κ.

    Ε, Οποιος θέλει να μείνει ΠΟΛΥ πίσω, δεν έχει παρά να σταματήσει την ανάμειξη φυλών και ιδεών.
    (έτσι νομίζω)

  7. 05/11/2008 στο 00:39

    Υ.Γ. Τελικά (συζητώντας το θέμα με φιλικό μου πρόσωπο που συμπαθεί πολύ τις ιδέες του Χρήστου) καταλήξαμε στο κέντρο του (λογικού) προβλήματος. Πρόκειται για την εξίσωση
    «Πολυμορφία = ισοπέδωση» (που ατυχώς θεωρείται δεδομένη).

    Ομως είναι ΛΑΘΟΣ αυτή η εξίσωση. Η άρνηση της ισοπέδωσης ΕΙΝΑΙ η πολυμορφία

    π.χ. η «Αναγέννηση Πολλαπλών Μορφών» που οραματίζομαι, είναι μια θετική πολυμορφία ελευθεριών.

    Εκείνο που αποτελεί πρόβλημα είναι κάτι άλλο. Είναι η τάση του καπιταλισμού να ΕΥΝΟΥΧΙΖΕΙ και να ΕΞΟΥΔΕΤΕΡΩΝΕΙ τη (δημιουργική) διαφορετικότητα, να μετατρέπει και τους αντιπάλους σε αφομοιωμένα «εκθέματα ζωολογικού κήπου», κ.ο.κ.

    Υπάρχει σύγχιση, μεταξύ γνήσιας ριζοσπαστικής πολυμορφίας (ή «χάους» – κατά Χρήστον Μόρφον) και ΨΕΥΔΟΥΣ ή «πολυπολιτισμικότητας» (καπελλωμένης εντελώς).

  8. 07/11/2008 στο 13:15

    @ omadeon

    Προφανώς και η εξίσωση «Πολυμορφία = Ισοπέδωση» είναι ΛΑΘΟΣ.

    Το θέμα είναι πώς… επιλύεται αυτή η… εξίσωση.

    Διότι αν βάλουμε ως παράμετρο της εξίσωσης και κάτι άλλο και την μετατρέψουμε σε:

    «Πολυμορφία (του Διαίρει και Βασίλευε) = Ισοπέδωση», τότε η εξίσωση ίσως και να ‘ναι ΟΛΟΣΩΣΤΗ.

    Το θέμα είναι από πού «εκπορεύεται» αυτή η πολυμορφία;

    Από τα κάτω; Από τους από κάτω; Καμία αντίρρηση τότε! [Αρκεί αυτοί να είναι ελεύθεροι, απαλλαγμένοι από μορφές ψευδούς συνείδησης και πάει λέγοντας…]

    Από τα πάνω; Τότε οποιαδήποτε μορφή πολυμορφίας είναι ισοπέδωση! [Τι μορφές πολυμορφίας μπορούν να αναπτύξουν οι σκλάβοι; Έγχρωμες αλυσίδες; Ανούσιες καταναλωτικές μοδίτσες; … … ]

    ΥΓ. «ΨΕΥΔΟΥΣ ή “πολυπολιτισμικότητας” (καπελλωμένης εντελώς).»

    Δεν είναι «καπελλωμένη». Προωθούμενη είναι. Με συγκεκριμένους σκοπούς…

  1. 09/02/2010 στο 07:54
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: