Αρχική > Αφασιαλάνδη, Πλανήτης Γη Α.Ε. > … κι η πρέζα θερίζει στην Ελλάδα

… κι η πρέζα θερίζει στην Ελλάδα

28/11/2006

Ελευθεροτυπία, 24-11-2006

«Συγκινητικά» τα δημοσιεύματα του τύπου [έντυπου και ηλεκτρονικού] τις τελευταίες ημέρες για το πρόβλημα των «εξαρτησιογόνων ουσιών» [sic]. Αφηνίασαν τα ναρκωτικά [5η η Ελλάδα σε θανάτους στην Ευρώπη, 7.000-8.000 νεκροί τον χρόνο στην Ε.Ε., Υπερπαραγωγή οπίου στο Αφγανιστάν έριξε τις τιμές κατά 45%, Ευρώπη ναρκωμένη Ελλάδα ναρκωπέδιο], Χάνεται ο πόλεμος κατά των ναρκωτικών… αύξηση θανάτων από ναρκωτικά της τάξης του 1.800% μέσα στην τελευταία δεκαπενταετία, με το 5% του ελληνικού πληθυσμού να εμπλέκεται στην υπόθεση «ναρκωτικά» (οι εξαρτημένοι και οι οικογένειές τους), μ’ ένα θάνατο κάθε 26 ώρες…«, Ηρωίνη από Αφγανιστάν και ΑλβανίαΤο 90% της ηρωίνης που διακινείται στην Ελλάδα προέρχεται από το Αφγανιστάν (όπου ενώ το 2001, επί Ταλιμπάν, η παραγωγή οπίου είχε περιοριστεί σε 185 τόνους, το 2006 εκτινάχθηκε στους 6.100 τόνους!))», «τα άτομα που έχασαν τη ζωή τους στην Ελλάδα από τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών το 2005 έφθασαν τα 284 από 250 που ήταν το 2004«, Ναρκωτικά, ο σκληρός βρώμικος εχθρός («το εμπόριο ναρκωτικών είναι η τρίτη μεγαλύτερη «επιχείρηση» στον κόσμο… ο ναρκωτζίρος ξεπερνάει τα 322 δισ. δολάρια τον χρόνο…]

Είναι, άραγε, λογικό όταν πολεμάμε εναντίον αφηρημένων εννοιών [«τρομοκρατία»] να χάνουμε τον πόλεμο εναντίον συγκεκριμένων ουσιών [«ναρκωτικά»];

Αλίμονο! Οι παλιοί, καλοί καιροί πέρασαν ανεπιστρεπτί. Τότε που στους Μηδικούς Πολέμους οι Έλληνες πολεμούσαν κατά των Περσών, που στις Σταυροφορίες οι -εκάστοτε- πιστοί εναντίον των -εκάστοτε- απίστων, που στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο το στρατόπεδο της δημοκρατίας πολεμούσε κατά του στρατοπέδου του φασισμού.

Σήμερα, ο εχθρός είναι πιο ύπουλος, πιο σατανικός. Κυριολεκτικά αόρατος [Αλ Κάιντα] και οντολογικά αφηρημένος [ναρκωτικά].

Σ’ αυτούς τους πολέμους της μετανεωτερικής [wow!] εποχής καταθέτω την ταπεινή συνεισφορά μου, με τη μέθοδο της αποκοπής-επικόλλησης.

Η Καθημερινή, 26-11-2006

Θ & Δ classic [14-11-2001]:

Ο καλός στρατιώτης Ντοστούμ…

Την περασμένη Παρασκευή, ο πολέμαρχος της Βόρειας Συμμαχίας «στρατηγός» Αμπντούλ Ρασίντ Ντοστούμ [Abdul Rashid Dostum] κατέλαβε με τα στρατεύματά του τη στρατηγικής σημασίας πόλη του Αφγανιστάν Μαζάρ ι Σαρίφ, που βρίσκεται μόλις 60 χιλιόμετρα από τα σύνορα με το Ουζμπεκιστάν και 90 χιλιόμετρα από τα σύνορα με το Τουρκμενιστάν.

Αμέσως μετά την κατάληψη της Μαζάρ ι Σαρίφ, η ζωή «άλλαξε» στην πόλη. Οι Αφγανοί έσπευσαν να ξυρίσουν τις –υποχρεωτικές από τους Ταλιμπάν– γενειάδες τους, οι γυναίκες αντικατέστησαν την μπούρκα με τη μαντήλα, τα σχολεία άνοιξαν τις πύλες τους στα κορίτσια, ο ραδιοφωνικός σταθμός μεταδίδει και πάλι μουσική – κάτι που απαγορευόταν από τους Ταλιμπάν.

Η κατάσταση, ωστόσο, στη Μαζάρ ι Σαρίφ, που στην κυριολεξία σημαίνει «Κηδεία των Αγίων» (sic), δεν είναι και τόσο ειδυλλιακή, αφού –όπως θα δούμε– ο «στρατηγός» Ντοστούμ δεν είναι και κανένας άγιος…

Ο κακός στρατιώτης Ντοστούμ…

Abdul Rashid DostumΉδη στη Μαζάρ ι Σαρίφ αναφέρονται εκτελέσεις με συνοπτικές διαδικασίες, λεηλασίες (ακόμα και των γραφείων διεθνών Οργανισμών), αρπαγές από άντρες της Βόρειας Συμμαχίας φορτηγών με εκατοντάδες τόνους ανθρωπιστικής βοήθειας και τροφίμων. Η κατάσταση εν γένει θυμίζει τις συνθήκες που επικρατούσαν στην Καμπούλ το 1992. Κοινός παρονομαστής του «τότε» και του «τώρα»; Ο Ρασίντ Ντοστούμ. Ο Ντοστούμ, γεννημένος το 1954, ανήκει στη φυλή των Ουζμπέκων, μία από τις δεκάδες φυλές του Αφγανιστάν και είναι από τις πλέον αμφιλεγόμενες –τουλάχιστον– προσωπικότητες στο Αφγανιστάν. Για ένα πράγμα δεν μπορεί να τον κατηγορήσει κανείς: για σταθερότητα στις πολιτικές και στρατιωτικές συμμαχίες του.

Ο «στρατηγός» έχει πολεμήσει ενάντια στους Σοβιετικούς αλλά έχει αγωνιστεί και στο πλευρό των φιλοσοβιετικών κατά των μουτζαχεντίν. Έχει συμμαχήσει με τις πιο εξτρεμιστικές ομάδες των μουτζαχεντίν και κατά διαστήματα έχει συγκρουστεί με όλους τους πολέμαρχους της Βόρειας Συμμαχίας, του Μασούντ μη εξαιρουμένου. Η Μαζάρ ι Σαρίφ αποτελεί τη βάση του τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια – εκτός, βέβαια, από τις περιόδους που η πόλη βρισκόταν στα χέρια των Ταλιμπάν. Οι περιοχές που ελέγχονταν από τους πολιτοφύλακες του Ντοστούμ δεν υπάκουσαν ποτέ και σε καμία κεντρική κυβέρνηση του Αφγανιστάν – νόμιμη ή παράνομη.

Ο ηρωι[νι]κός στρατιώτης Ντοστούμ…

Μία άλλη όψη της ζωής του «στρατηγού» Ντοστούμ δεν αναφέρεται ποτέ στις «ειδήσεις». Χρειάζεται να ψάξει κάποιος για να βρει τα στοιχεία. Γι’ αυτήν την όψη μιλάει ο Χουσεΐν Μπαϊμπασίν, μεγαλομαφιόζος της Τουρκίας, κουρδικής καταγωγής:

«Τα πρώτα χρόνια μετά το 1980, την περίοδο της ρωσικής εισβολής, τα πράγματα πήγαιναν άσχημα στο Αφγανιστάν. Η παραγωγή ηρωίνης είχε πέσει αλλά, όταν αποσύρθηκαν οι Ρώσοι, ο καθένας έκανε ό,τι ήθελε. Το προϊόν έφτανε [στην Τουρκία] πρώτα μέσω Ιράν στην περιοχή του τουρκικού Κουρδιστάν. Στα σύνορα, τη μεταφορά αναλάμβανε ο τουρκικός στρατός… Υπάρχουν αεροπορικές εταιρείες που ελέγχονται από το τουρκικό κράτος, όπως στο παρελθόν η Turkish Airlines, των οποίων τα αεροπλάνα χρησιμοποιούνται ειδικά γι’ αυτό το σκοπό… Από τότε [μετά το 1991] η ηρωίνη διακινείται από μία πύλη εξόδου στη θέση Μαζάρ ι Σαρίφ και φθάνει στα σύνορα με το Ουζμπεκιστάν και το Τουρκμενιστάν μέσω της περιοχής του στρατιωτικού διοικητή Ντοστούμ, ο οποίος συνεργάζεται με την Τουρκία. Από ‘κει το προϊόν πετάει προς την Τουρκία ή τη Ρωσία. Η Τουρκία στέλνει στον Ντοστούμ μεγάλα αεροπλάνα με αγαθά που έχει ανάγκη… Για να παρασκευαστεί ένας τόνος ναρκωτικών χρειάζονται είκοσι τόνοι άλλων υλών, νερό, ασβέστιο κ.λπ. Εάν υπολογίσουμε το σύνολο, τότε μιλάμε για υλικά πολλών χιλιάδων τόνων. Από την Τουρκία φεύγουν μεγάλα αεροπλάνα που τα μεταφέρουν στο Αφγανιστάν…»

Αυτά και άλλα πολλά αναφέρει ο Μπαϊμπασίν για τις δραστηριότητες του πολιτικοστρατιωτικού κατεστημένου της Τουρκίας. Άντλησα τις πληροφορίες από…

…Το βιβλίο…

Φρανκ Μπόφενκερκ – Γιουτζέλ Γεσιλγκόζ, Η Τουρκική Μαφία, μετάφραση από τα ολλανδικά: Μαρία Ιωσηφίδου, Μαργαρίτα Μπονάτσου, εκδ. Καστανιώτη, Αθήνα, 1999.

Το εξαιρετικό αυτό βιβλίο πέρασε μάλλον απαρατήρητο στην Ελλάδα (δεν αναφέρεται καν στον διαδικτυακό τόπο του εκδοτικού οίκου!), ίσως λόγω της μονομερούς ελληνικής φιλίας προς το –και μαφιόζικο– πολιτικοστρατιωτικό κατεστημένο της Τουρκίας. Γραμμένο από τον Frank Bovenkerk, που είναι καθηγητής της Εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης, και τον Yücel Yesilgöz, που είναι συνεργάτης του Εγκληματολογικού Ινστιτούτου Willem Pompe της Ουτρέχτης, εκδόθηκε στην Ολλανδία το 1998. Οι συγγραφείς αναλύουν τις παραδοσιακές σχέσεις του τουρκικού κράτους με τον υπόκοσμο, ήδη από την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και φτάνουν μέχρι σήμερα.

Ο Χουσεΐν Μπαϊμπασίν (γεννημένος το 1956 στην επαρχία του Ντιαρμπακίρ) καταγόταν από οικογένεια μεγαλοκτηματιών που είχε πλουτίσει από το εμπόριο οπίου, το οποίο μετέφεραν από το Αφιόν στο Ιράν και το αντάλλασσαν εκεί με χρυσό και σκληρό συνάλλαγμα. Έτσι δεν είναι καθόλου τυχαίο που συνήψε στενές σχέσεις με τον τουρκικό υπόκοσμο και εξελίχτηκε, συν τω χρόνω, σε νονό της τουρκικής μαφίας.

Τα προβλήματα άρχισαν όταν αντιλήφθηκε ότι δεν ήταν οι μεγαλονονοί εκείνοι που ήλεγχαν τις εγκληματικές δραστηριότητες στην Τουρκία, αλλά το τουρκικό πολιτικοστρατιωτικό κατεστημένο. [Ο Μπαϊμπασίν αναφέρει συχνά ονόματα όπως εκείνα του σημερινού προέδρου Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, του πρωθυπουργού Μπουλέντ Ετσεβίτ, του υπουργού Εξωτερικών Ισμαήλ Τζεμ (του οποίου έκθεση φωτογραφίας οργανώθηκε τις τελευταίες ημέρες στην Αθήνα – Α! ο πολιτισμός, πολιτισμός!) αλλά και της τέως πρωθυπουργού Τανσού Τσιλέρ, σε σχέση με εγκληματικές δραστηριότητες, για να μην μιλήσουμε για υπουργούς, βουλευτές, αστυνομικούς, στρατιωτικούς…] Μία άλλη πηγή προβλημάτων για τον Μπαϊμπασίν αποτέλεσε η από πλευράς του συνειδητοποίηση του κουρδικού προβλήματος και η βοήθεια που προσέφερε σε κουρδικές οργανώσεις. Γι’ αυτό το λόγο, όπως ισχυρίζεται, κυνηγήθηκε από το τουρκικό κράτος.

Ο Μπαϊμπασίν έχει συλληφθεί αρκετές φορές και εκτός Τουρκίας – στην Αγγλία παρέμεινε φυλακισμένος για τέσσερα χρόνια, ενώ συνελήφθη και στην Ολλανδία, αφέθηκε ελεύθερος και αργότερα συνελήφθη ξανά. Οι συγγραφείς του βιβλίου τον συνάντησαν στις ολλανδικές φυλακές και συζήτησαν μαζί του για 40 συνολικά ώρες.

Πόσο αξιόπιστες, όμως, είναι οι πληροφορίες που έδωσε στους συγγραφείς ο Μπαϊμπασίν; Όπως αναφέρουν οι ίδιοι, «… η εξιστόρηση των γεγονότων [από τον Μπαϊμπασίν] συμπίπτει με εκπληκτικό τρόπο με την εξέλιξη του οργανωμένου εγκλήματος στην Τουρκία… του οποίου αποτελεί αναμφίβολα τη ζωντανή έκφραση. Το καλύτερο κριτήριο για να εκτιμήσουμε την αξιοπιστία ενός μάρτυρα είναι να διασταυρώσουμε τα γεγονότα, στα οποία αναφέρεται, και την ερμηνεία τους, με πληροφορίες από άλλες πηγές, πράγμα που ισχύει στην περίπτωση αυτή».

Οι δεσμοί αίματος…

… του καλού στρατιώτη Αμπντούλ Ρασίντ Ντοστούμ με το πολιτικοστρατιωτικό κατεστημένο της Τουρκίας επιβεβαιώνονται και από άλλες –επίσημες– πηγές. Εξάλλου οι Ουζμπέκοι (η φυλή του Ντοστούμ) και οι Τούρκοι είναι συγγενικά φύλα. Ο Ντοστούμ έζησε κατά περιόδους αρκετούς μήνες εξόριστος στην Τουρκία, και είχε ανωτάτου επιπέδου επαφές εκεί. Ίσως έτσι εξηγείται και η αποστολή Τούρκων κομμάντος στο Αφγανιστάν, ερήμην του ΝΑΤΟ…

Θ & Δ classic [21-11-2001]:

Ο καλός στρατιώτης Ντοστούμ (II)…

Οι καλοί πάντα πάνε με τους καλούς…

Οι σχέσεις του τουρκικού πολιτικοστρατιωτικού κατεστημένου με το «στρατηγό» Αμπντούλ Ρασίντ Ντοστούμ υπήρξαν πάντα άριστες. Ο Ντοστούμ έχει επισκεφτεί αρκετές φορές την Τουρκία, όπου μάλιστα διέμεινε και για μεγάλα χρονικά διαστήματα όταν αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Αφγανιστάν.

Φυσικά, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η Τουρκία άνοιξε το Γενικό Προξενείο της στη Μαζάρ ι Σαρίφ αμέσως μετά την κατάληψη της πόλης στις αρχές Νοεμβρίου από τις υπό τον Ντοστούμ δυνάμεις της Βόρειας Συμμαχίας, όπως επίσης και την πρεσβεία της στην Καμπούλ. Η Τουρκία μάλιστα επιθυμεί να διαδραματίσει και σημαντικό ρόλο στα τεκταινόμενα του Αφγανιστάν στην μετά Ταλιμπάν εποχή. Ο δε στρατηγός Ντοστούμ θα επιθυμούσε να είναι ο νέος ηγέτης της χώρας, με τις ευλογίες των Τούρκων αλλά και των Αμερικανών.

Ο Ντοστούμ, που είχε επισκεφτεί και την Ουάσινγκτον το 1995, είχε στις πρόσφατες επιχειρήσεις για την κατάληψη της Μαζάρ ι Σαρίφ και τη βοήθεια 20 Αμερικανών στρατιωτικών «συμβούλων» που, μεταξύ άλλων, φρόντισαν και για τις ρίψεις πολεμοφοδίων προς τις δυνάμεις του Ντοστούμ από αμερικανικά αεροπλάνα (Guardian). Από την άλλη δέχεται –όπως και στο παρελθόν– τη γενναία οικονομική βοήθεια της Άγκυρας.

Οι λόγοι για τους οποίους η Άγκυρα και η Ουάσινγκτον βοηθούν έναν περιβόητο έμπορο ναρκωτικών –όπως είδαμε την περασμένη εβδομάδα– είναι νομίζω ευνόητοι. Αρκεί να έχουμε υπόψη μας ότι ποτέ δεν πρέπει να θεωρούμε τις διάφορες ανά τον κόσμο κυβερνήσεις αυτό που οι ίδιες θέλουν να τις θεωρούμε. Διότι απλά πρόκειται για «συμμορίες». Και όταν τα ναρκωτικά κάνουν έναν τζίρο 500-600 δισεκατομμυρίων δολαρίων το χρόνο τότε…

Σύμφωνα με έκθεση του ρωσικού Ομοσπονδιακού Γραφείου Ασφαλείας (FSB – διαδόχου της KGB), τον Αύγουστο του 1997, υπεύθυνοι για τη ραγδαία επιδείνωση της πολιτικο-στρατιωτικής κατάστασης στο Τατζικιστάν ήταν οι Αφγανοί πολέμαρχοι και συγκεκριμένα ο Ντοστούμ. Στην έκθεση αναφέρεται ότι οι απεσταλμένοι του Ντοστούμ ήταν «ο κύριος παράγων» για την ανταρσία κάποιων στρατιωτικών μονάδων του Τατζικιστάν υπό τον συνταγματάρχη Χουνταμπέρντιεφ. Η ανταρσία τελικώς είχε κατασταλεί. Γιατί ενδιαφέρονται οι άνθρωποι του Ντοστούμ να διατηρήσουν ένα αποσταθεροποιημένο Τατζικιστάν; Μα επειδή μια τέτοια κατάσταση, σύμφωνα πάντα με την έκθεση, διευκολύνει το λαθρεμπόριο τεραστίων ποσοτήτων ναρκωτικών προς το Τατζικιστάν και στη συνέχεια προς τη Ρωσία, την Ευρώπη και τη Βόρειο Αμερική. Η έκθεση επισημαίνει μάλιστα ότι το λαθρεμπόριο ναρκωτικών αποτελεί την κύρια πηγή εσόδων για τις διάφορες αντιμαχόμενες φράξιες στο Αφγανιστάν, των Ταλιμπάν μη εξαιρουμένων.

Αφγανιστάν και Ντοστούμ: Βίοι παράλληλοι…

Ο Ντοστούμ από τα τέλη ήδη του 1985 είχε υπό τις διαταγές του ένα στρατό 20.000 πολιτοφυλάκων (ο αριθμός μάλλον είναι υπερβολικός) που πολεμούσαν στο πλευρό των σοβιετικών δυνάμεων κατοχής εναντίον των μουτζαχεντίν. Φυσικά οι πολιτοφύλακες του Ντοστούμ χρηματοδοτούνταν και εκπαιδεύονταν από τους σοβιετικούς.

Μετά την αποχώρηση των σοβιετικών στρατευμάτων το Φεβρουάριο του 1989, τη χώρα –ή μάλλον κάποιες πόλεις και τις κύριες οδούς της χώρας– κυβερνούσε μια φιλοσοβιετική κυβέρνηση υπό τον Μοχάμεντ Νατζιμπουλάχ. Τον Απρίλιο του 1992, η κυβέρνηση Νατζιμπουλάχ ανετράπη όταν ο Ντοστούμ, που μέχρι τότε στήριζε το καθεστώς Νατζιμπουλάχ, συμμάχησε με τον Ραμπανί και κάποιες ομάδες μουτζαχεντίν που προέρχονταν από τη Σιχ μειονότητα των μουσουλμάνων της χώρας.

Απρίλιος 1992: Στο Πεσαβάρ του Πακιστάν συναντούνται οι ηγέτες των διάφορων ομάδων του Αφγανιστάν και συμφωνούν να καταλαμβάνουν διαδοχικά την προεδρία του Αφγανιστάν και να προκηρύξουν γενικές εκλογές σε δύο χρόνια. Τον Ιούνιο γίνεται πρώτος πρόεδρος ο Ραμπανί.

Αύγουστος 1992: Ο Γκουλμπουντίν Χεκματιάρ, που είχε δεχτεί στα χρόνια της σοβιετικής κατοχής τη γενναία και αποκλειστική βοήθεια της CIA και των άλλων μυστικών υπηρεσιών της Δύσης και της Μέσης Ανατολής, επιχειρεί να καταλάβει την Καμπούλ. Τα θύματα ξεπερνούν τις 2500. Οι επιθέσεις συνεχίζονται και τους επόμενους μήνες, ενώ το Δεκέμβριο ο Ραμπανί εκλέγεται πρόεδρος για δύο χρόνια, αλλά τη συνδιάσκεψη μποϋκοτάρουν ο Χεκματιάρ και άλλοι ηγέτες των Μουτζαχεντίν.

Μάρτιος 1993: Υπογράφεται νέα συμφωνία στο Ισλαμαμπάντ από τους ηγέτες των σημαντικότερων ομάδων των μουτζαχεντίν. Ο Ραμπανί θα παραμείνει πρόεδρος για 18 μήνες, ενώ πρωθυπουργός αναλαμβάνει ο Χεκματιάρ. Εντός οκτώ μηνών θα έπρεπε να διεξαχθούν εκλογές για τη συγκρότηση Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης.

Ιανουάριος 1994: Χεκματιάρ και Ντοστούμ συμμαχούν και εξαπολύουν επί δύο χρόνια συνεχείς επιθέσεις για να καταλάβουν την Καμπούλ, που βρίσκεται υπό τον έλεγχο του Ραμπανί και του Μασούντ. Είναι η περίοδος που η Καμπούλ μεταβάλλεται σε σωρό ερειπίων. Μόνον το 1994 τα αθώα θύματα των επιθέσεων κατά της Καμπούλ ξεπερνούν τις 25.000.

Οι δυο τους υποστηρίζονταν από τις μυστικές υπηρεσίες του Πακιστάν. Ο Ντοστούμ δεχόταν ήδη βοήθεια από το Ουζμπεκιστάν ενώ κατά διαστήματα δεχόταν και τη βοήθεια του Ιράν αλλά και της Σαουδικής Αραβίας. Το 1995 επί αρκετούς μήνες το Πακιστάν προσπαθούσε να συμφιλιώσει τον Ντοστούμ με τους Ταλιμπάν. Όταν οι Ταλιμπάν κατέλαβαν τη Χεράτ το Σεπτέμβριο του 1995, ο Ντοστούμ έστειλε ουζμπέκους μηχανικούς για να βοηθήσει στην επισκευή δέκα αεροπλάνων MIG και κάποιων ελικοπτέρων που είχαν πέσει στα χέρια τους. Οι προσπάθειες αυτές, ωστόσο, δεν οδήγησαν σε κάποια συμφωνία. Το Φεβρουάριο του 1996 έγινε συνάντηση στο Ισλαμαμπάντ μεταξύ Χεκματιάρ, Ντοστούμ και Ταλιμπάν για να σχηματιστεί μια νέα συμμαχία. Το Πακιστάν απέτυχε να πείσει τους Ταλιμπάν ότι αν συμμαχούσαν με τον Ντοστούμ η αξιοπιστία τους θα ήταν μεγαλύτερη στις δυτικές πρωτεύουσες. Οι Ταλιμπάν αρνούνταν να μοιραστούν την εξουσία τους, αν και οι Πακιστανοί συνέχισαν τις προσπάθειες για συμφιλίωση Ντοστούμ-Ταλιμπάν ακόμα και μετά την κατάληψη της Καμπούλ το 1996 από τους τελευταίους.

Ιούνιος 1996: Ο Γκουλμπουντίν Χεκματιάρ συμμαχεί με τον Ραμπανί και επιστρέφει στην Καμπούλ ως πρωθυπουργός.

27 Σεπτεμβρίου 1996: Κατάληψη της Καμπούλ από τους Ταλιμπάν. Ο πρόεδρος της χώρας Μπουρχανουντίν Ραμπανί διέφυγε στο βορρά και συμμάχησε με τον Ντοστούμ.

Μάιος 1997: Στις 19 Μαΐου ο υπαρχηγός του Ντοστούμ, στρατηγός Αμπντούλ Μαλίκ, στασιάζει κατά του Ντοστούμ και στις 24 Μαΐου κατορθώνει να ελέγξει τη Μαζάρ ι Σαρίφ, υποχρεώνοντας τον Ντοστούμ να καταφύγει στην Τουρκία, από όπου επέστρεψε στις 12 Σεπτεμβρίου 1997. Τρεις χιλιάδες Ταλιμπάν μπαίνουν στην πόλη και αρχίζουν συνομιλίες Μαλίκ-Ταλιμπάν. Ο Μαλίκ, ανησυχώντας για τη βιασύνη των Ταλιμπάν να αφοπλίσουν τα στρατεύματά του στρέφεται εναντίον τους και τους υποχρεώνει, μετά από σκληρές μάχες, να εγκαταλείψουν την πόλη στις 28 Μαΐου. Σύμφωνα με τους Ταλιμπάν 2.000 μαχητές τους, που είχαν πιαστεί αιχμάλωτοι, σφαγιάστηκαν. Μία ομάδα αξιωματούχων του ΟΗΕ που ερεύνησε το θέμα ανακάλυψε εκατοντάδες πτώματα.

Τους λόγους για τους οποίους ο Μαλίκ στράφηκε εναντίον του αρχηγού του μάλλον θα πρέπει να τους αναζητήσουμε στη μοιρασιά των κερδών του εμπορίου ναρκωτικών. Ο Ντοστούμ κατηύθυνε τις επιχειρήσεις από την πολυτελή βίλα του (με τη στεγασμένη θερμαινόμενη πισίνα) στη Μαζάρ ι Σαρίφ. Οδηγούσε ο ίδιος μια θωρακισμένη Κάντιλακ και είχε τη δική του αεροπορική εταιρεία που εκτελούσε δρομολόγια στις χώρες της Κεντρικής Ασίας και της Μέσης Ανατολής.

8 Αυγούστου 1998: Οι Ταλιμπάν καταλαμβάνουν τη Μαζάρ ι Σαρίφ. Σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία και την οργάνωση Human Rights Watch περισσότεροι από 6.000 πολίτες σφαγιάστηκαν από τους Ταλιμπάν.

15 Μαρτίου 2000: Οι Ουζμπέκοι στρατηγοί Ντοστούμ και Μαλίκ συναντιούνται στο Ιράν, μετά από πρωτοβουλία της ιρανικής κυβέρνησης, και ανακοινώνουν ότι συμμαχούν ξανά στον αγώνα κατά των Ταλιμπάν. Οι απόπειρες που είχαν γίνει από τους Τούρκους για τη συμφιλίωση των δύο ανδρών τα προηγούμενα χρόνια είχαν αποτύχει. Το 1998, για παράδειγμα, σύμφωνα με τη Γενική Διεύθυνση Τύπου και Πληροφοριών του Γραφείου του (Τούρκου) Πρωθυπουργού, ο Ντοστούμ, μετά την κατάληψη της Μαζάρ ι Σαρίφ από τους Ταλιμπάν στις 8 Αυγούστου 1998, επισκέφτηκε την Άγκυρα στα τέλη του ίδιου μήνα, όπου συναντήθηκε με αξιωματούχους των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών (ΜΙΤ), τον πρωθυπουργό Μπουλέντ Ετσεβίτ και τον υπουργό Εξωτερικών Ισμαήλ Τζεμ. Την ίδια περίοδο προσπαθούσαν να συμβιβάσουν τους δύο «στρατηγούς», χωρίς όμως αποτέλεσμα. Οι σχέσεις Ντοστούμ-Τουρκίας ήταν άριστες και δεν ήταν καθόλου κρυφές. Ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών δήλωνε στις 3-10-1996, ότι η Τουρκία «έχει άμεσες διπλωματικές σχέσεις με τον Ντοστούμ. Το προξενείο μας στη Μαζάρ ι Σαρίφ βρίσκεται υπό την προστασία των δυνάμεών του». Ο Ντοστούμ είχε συναντηθεί στο παρελθόν και με τον Τούρκο πρόεδρο Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, σύμφωνα με την ίδια πηγή.

Ο αρχαιοκάπηλος στρατηγός Ντοστούμ…

Την περίοδο 1992-1996, όταν οι διάφορες φατρίες των μουτζαχεντίν προσπαθούσαν να καταλάβουν την Καμπούλ πέρα από τα δεκάδες χιλιάδες αθώα θύματα και την ολοκληρωτικά κατεστραμμένη Καμπούλ, προκάλεσαν και τρομερές καταστροφές στην πολιτιστική κληρονομιά της χώρας, λεηλατώντας τα μουσεία της Καμπούλ.
Στο μουσείο της Καμπούλ φυλάσσονταν διάφορες συλλογές και για την τύχη μερικών θα μιλήσουμε εκτενέστερα.

Το 1939 σε ανασκαφές που έγιναν στο Μπαγκράμ, 50 χιλιόμετρα βορείως της Καμπούλ, ανακαλύφθηκε ένας αμύθητος αρχαιολογικός θησαυρός που περιλάμβανε 1800 αντικείμενα από την αρχαία Ελλάδα, τη Ρώμη, την Αίγυπτο, την Κίνα, την Ινδία και την Κεντρική Ασία. Το Μπαγκράμ, όπου οι σοβιετικοί κατασκεύασαν τη μεγαλύτερη βάση τους στο Αφγανιστάν, είναι χτισμένο πάνω στην αρχαία πόλη της Καπίσα, της θερινής πρωτεύουσας του βασιλιά Κανίσκα τον 2ο αιώνα π.Χ., το βασίλειο του οποίου κατελάμβανε ολόκληρη την Κεντρική Ασία. Η συλλογή του Μπαγκράμ αποτέλεσε όπως ήταν φυσικό το κύριο πιάτο στο μενού των αρχαιοκαπήλων. Οι διάφορες φράξιες των μουτζαχεντίν λεηλάτησαν κυριολεκτικά τη συλλογή, έχοντας ως «εμπειρογνώμονες» αρχαιοκαπήλους από το Αφγανιστάν και το Πακιστάν, και τα αντικείμενα κατέληξαν στη Μαζάρ ι Σαρίφ, στα χέρια του Ντοστούμ και από εκεί στην Ευρώπη. Δώδεκα αγαλματίδια πωλήθηκαν σε έμπορο του Λονδίνου έναντι 300.000 δολαρίων. Στη συνέχεια ο έμπορος τα πούλησε σε Ιάπωνα συλλέκτη έναντι 600.000 δολαρίων.

Η συλλογή του μουσείου σε νομίσματα ήταν εκπληκτική και περιλάμβανε 40.000 νομίσματα, από τον 8ο π.Χ. αιώνα μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα. Τα πάντα εξαφανίστηκαν. Τα ισλαμικά νομίσματα κατέληξαν σε συλλέκτες στη Μέση Ανατολή, τα βουδιστικά αγαλματίδια σε Ιάπωνες. Ένα συμπαγές χρυσό άγαλμα του Βούδα από το Μπαμιάν, όπου είχαν καταστραφεί από τους Ταλιμπάν τα τεράστια αγάλματα του Βούδα, και που ζύγιζε 2 τόνους, κατέληξε στην Ιαπωνία.

Το μουσείο είχε επίσης μια τεράστια συλλογή με 21.000 αντικείμενα του ελληνιστικού βασιλείου της Βακτριανής (100 π.Χ.-100 μ.Χ.) Η συλλογή αυτή κατέληξε στα χέρια του Αχμάντ Σαχ Μασούντ, του ηγέτη της Βόρειας Συμμαχίας που δολοφονήθηκε στις 9-9-2001, και υπάρχουν φόβοι ότι πουλήθηκε κομμάτι κομμάτι…

Από την άλλη ο ΟΗΕ ανακοινώνει ότι η Βόρεια Συμμαχία είναι ένας από τους κυριότερους παραγωγούς οπίου στον πλανήτη. Λεπτομέρεια: Τα αποθέματα οπίου στο Αφγανιστάν φτάνουν για να προμηθεύουν με ηρωίνη μια χώρα 80 εκατομμυρίων ανθρώπων για 20 χρόνια!

Θ & Δ classic [12-12-2001]:

Ο «χορηγός» μας…

Ο… χορηγός της στήλης «στρατηγός» Αμπντούλ Ρασίντ Ντοστούμ, ηγέτης της ουζμπεκικής μειονότητας (περί το 6%) στο Αφγανιστάν, επιθυμούσε διακαώς να αναλάβει η παράταξή του το Υπουργείο Εξωτερικών στη νέα μεταβατική κυβέρνηση της χώρας, που θα αναλάβει τα καθήκοντά της στις 22 Δεκεμβρίου. Αντ’ αυτού, ωστόσο, του προσφέρθηκαν τρία άλλα υπουργικά χαρτοφυλάκια, τα οποία ο Ντοστούμ, ως εκπρόσωπος της παράταξης Εθνικό Ισλαμικό Κίνημα, αρνήθηκε δηλώνοντας: «Είμαστε πολύ στενοχωρημένοι. Ανακοινώνουμε ότι θα μποϊκοτάρουμε αυτήν την κυβέρνηση και δεν θα πάμε στην Καμπούλ μέχρι να υπάρξει μια σωστή κυβέρνηση».

Επειδή κάποιοι θεωρούν ότι ο πόλεμος αφαιρεί κάθε ίχνος ανθρωπιάς… [άρα και χιούμορ], ποια νομίζετε ότι ήταν τα τρία υπουργεία που προσφέρθηκαν στον Ντοστούμ από τους Αφγανούς ή τους νέους μπόσηδες [ή μπούσηδες] της περιοχής; Τα υπουργεία Γεωργίας [παραγωγή παπαρούνας-οπίου], Βιομηχανίας [παραγωγή ηρωίνης] και Μεταλλευμάτωνη ηρωίνη είναι ο ορυκτός μας πλούτος», είχε δηλώσει προ τριάντα ετών κάτοικος της Βορειοδυτικής Επαρχίας του Πακιστάν στους C. Lamour και M.R. Lamberti συγγραφείς του βιβλίου Όπιο, Οι Μεγάλες Διαδρομές, εκδ. Γνώση, Αθήνα, 1986, μετ. Χ. Χρηστίδης].

Θ & Δ classic [27-03-2002]:

ΗΠΑ-Τουρκία-Αφγανιστάν: Ο «καλός» άξονας των ναρκωτικών

Από τον περασμένο Σεπτέμβριο επιμένω ότι πίσω από τον πόλεμο του Αφγανιστάν δεν κρύβεται μόνον ο έλεγχος των αποθεμάτων υδρογονανθράκων της Κεντρικής Ασίας αλλά και ο έλεγχος της παραγωγής και διακίνησης των ναρκωτικών στον πλανήτη. [Σχετικό κείμενο στο site μου.] […]

Είχαμε αφήσει, λοιπόν, τον Ντοστούμ να διαπραγματεύεται τη θέση του στην προσωρινή κυβέρνηση του Αφγανιστάν. Τελικά, δεν τα κατάφερε και άσχημα, αφού αντί να γίνει υπουργός Γεωργίας [παραγωγή παπαρούνας-οπίου], Βιομηχανίας [παραγωγή ηρωίνης] και Μεταλλευμάτων [«η ηρωίνη είναι ο ορυκτός μας πλούτος»], κατάφερε να γίνει υφυπουργός Άμυνας. Θα μπορούσε να είχε γίνει και υπουργός, αλλά η θέση ήταν «καπαρωμένη» από τον καλό «στρατηγό» Μοχάμεντ Φαχίμ, υπεύθυνο πληροφοριών της Βόρειας Συμμαχίας μέχρι τη δολοφονία του Μασούντ και κατόπιν στρατιωτικού διοικητή της Συμμαχίας.

Για τις στενές σχέσεις, και τις business, του Ντοστούμ με το πολιτικοστρατιωτικό κατεστημένο της Τουρκίας τα έχουμε πει στο παρελθόν. Η ελίτ της Τουρκίας, που είναι βυθισμένη στο εμπόριο ηρωίνης μέχρι εκεί που δεν παίρνει άλλο –και γι’ αυτό άλλωστε χαίρει και της ιδιότυπης ασυλίας από τον υπερατλαντικό σύμμαχό «μας»– πάλευε τους τελευταίους μήνες για να εξασφαλίσει τη διοίκηση της διεθνούς ειρηνευτικής δύναμης στην Καμπούλ [ISAF]. Κάτι τέτοιο φαίνεται πως γίνεται πραγματικότητα, αφού την περασμένη εβδομάδα ο Ντικ Τσένι, αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, επισκέφτηκε την Άγκυρα και υποσχέθηκε στον Μπουλέντ Ετσεβίτ την παροχή έκτακτης βοήθειας ύψους 228 εκατομμυρίων δολαρίων για κάλυψη μέρους του κόστους που θα έχει η ανάληψη της διοίκησης της ISAF.

Βέβαια, υπάρχουν κάποια προβληματάκια, αφού τις τελευταίες ημέρες τη διοίκηση της ISAF φαίνεται να εξασφαλίζουν οι Βρετανοί, που «κατεβάζουν» στο Αφγανιστάν ακόμα 1.000 επίλεκτους στρατιώτες τους. Ίσως οι Τούρκοι αναλάβουν μετά το πέρας των πολεμικών επιχειρήσεων. Εξάλλου, δεν υπάρχει βιάση… Η συγκομιδή του οπίου αρχίζει κατά τον Μάιο…

Οι Ταλιμπάν έκαναν ένα ασυγχώρητο –για κάποιους– λάθος πέρυσι, ακόμα χειρότερο και από τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου [Αν και ακόμα περιμένουμε τα σχετικά στοιχεία από τις αμερικανικές αρχές]: μηδένισαν σχεδόν την παραγωγή οπίου στο Αφγανιστάν. Βέβαια, στις αποθήκες τους είχαν τεράστιες ποσότητες ηρωίνης και έτσι δεν σημειώθηκε κάποια έλλειψη στις διεθνείς αγορές.

Γιατί οι Ταλιμπάν υπέπεσαν σ’ αυτό το λάθος; Πιθανότατα ήθελαν να ανεβάσουν τις τιμές. Αν το έκαναν για θρησκευτικούς λόγους, θα το είχαν κάνει χρόνια πριν… Μάλλον…

Μηδενική παραγωγή οπίου, λοιπόν, στο Αφγανιστάν το 2001. Φέτος τι γίνεται; Όπως έχω ήδη πει και στο παρελθόν, η κατάσταση εξομαλύνθηκε μετά την «απελευθέρωση» της χώρας. Οι αγρότες επέστρεψαν ξανά στα χωράφια τους και σύντομα ο «χορηγός» μας θα έχει στη διάθεσή του τη νέα σοδειά οπίου. Σύμφωνα, λοιπόν, με εκτιμήσεις του UNDCP [Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για τον Έλεγχο των Ναρκωτικών] η φετινή παραγωγή οπίου στο Αφγανιστάν θα κυμανθεί μεταξύ 1.900 και 2.700 τόνων. Καθόλου άσχημα κάτω από τις παρούσες συνθήκες, αν αναλογιστούμε ότι το 1999 ήταν 4.600 τόνοι [ρεκόρ όλων των εποχών] ενώ το 2000 ήταν 3.300 τόνοι. Η φετινή παραγωγή υπερκαλύπτει και με το παραπάνω τη ζήτηση στις διεθνείς αγορές…

Τα τουρκικά αεροπλάνα που θα μεταφέρουν στρατιώτες και πολεμοφόδια στο Αφγανιστάν δεν θα γυρίζουν άδεια πίσω… Και λόγω του προχθεσινού σεισμού στο Αφγανιστάν, ο πρωθυπουργός της χώρας Χαμίντ Καρζάι ανέβαλε και το προγραμματισμένο ταξίδι του στην Τουρκία…

Τώρα, αν κάποιοι προσπαθούν να αναλύσουν τις σχέσεις ΗΠΑ-Ελλάδας-Τουρκίας-Κύπρου με όρους υποκρισίας εκ μέρους της υπερδύναμης, πολύ καλά κάνουν. Μόνον που οι αναλύσεις τους δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματικότητα των business στον πλανήτη…

Τέλος [και συγγνώμην αν σας κούρασα. Αλλά έτσι έχουν αυτά τα πράγματα.]

Για να φανταστείτε τι είδους «ενημέρωσης» τυγχάνουμε, σήμερα, πέντε χρόνια μετά, το μόνο που έχει να πει η Wikipedia στο λήμμα Abdul Rashid Dostum είναι τα εξής:

«In most ethnic-Uzbek dominated areas in which Dostum has control or influence, he encourages women to live and work freely, as well as encouraging music, sports, alcohol, and allowing for freedom of religion. However it is claimed that during the civil war he financed his army through the opium business.»

However, που λένε…

ΥΓ. Κι ένα τελευταίο, αλλά όχι έσχατο, link: Η Παγκοσμιότητα της Ηρωίνης. Τότε που δεν είχαν ακόμη «ανακαλυφθεί» οι οντολογικές αφαιρέσεις.

Advertisements
Κατηγορίες:Αφασιαλάνδη, Πλανήτης Γη Α.Ε. Ετικέτες:
  1. 29/11/2006 στο 01:19

    θα ήταν ενδιαφέρον, μα πάρα πολύ ενδιαφέρον, να ανιχνευτεί και μια “βέβηλη” οπτική (φτου, θα μας την πέσουν οι δικοί μας “υπερπατριώτες”) για το δρόμο της ηρωίνης π.Ο.* και μ.Ο.**

    *π.Ο. προ Οτσαλάν
    **μ.Ο. μετά Οτσαλάν

    ΥΓ για πολύ λίγους, μα πάρα πολύ λίγους αυτό: Είδατε η πλατεία Κουμουνδούρου πως “καθάρισε” την μ.Ο. εποχή και προ των Ολυμπιακών με το κακείθεν “κόμμα” να ωρύεται για “ρατσιμό”;

  2. ανδρεας
    29/11/2006 στο 12:54

    Οτι ο χορός των ναρκωτικών γίνεται με τις ευλογίες διαφόρων κυβερνητικών παραγόντων ειναι γνωστό εδώ και καιρό. Ολα τα γνωρίζουνε και όλα τα πατρονάρουνε δια ροπάλου (ναρκωτικά, πορνεία κλπ κλπ).

    Ειναι ενδιαφέρον όμως οταν βλεπουμε και ονόματα. Αραγε ο «κουμπάρος» όταν παει τουρκία να κάνει και κανα τσιγαράκι?

  3. 29/11/2006 στο 13:58

    @ JustAnotherGoneOff

    Πολύ βέβηλα όλα αυτά. Εγώ το μόνο που ξέρω είναι ότι το αρχοντικό του Κουμουνδούρου, που βρισκόταν στην πάνω πλευρά της πλατείας -σήμερα νομίζω είναι ακόμη πάρκινγκ-, ήταν το πρώτο σπίτι στην Αθήνα που ηλεκτροδοτήθηκε. Αργότερα, και μέχρι το 1971, μετατράπηκε σε σχολείο [Θ’ Γυμνάσιο-Λύκειο]. Στην αυλή του ερειπωμένου αρχοντικού παίζαμε μπάλα πιτσιρικάδες… Μετά ήρθαν οι κομμουνισταί και οι Κούρδοι. Αυτά είχα να πω. Και γράμματα γνωρίζω.

    @ ανδρεας

    Πολύ σωστές οι παρατηρήσεις της πρώτης παραγράφου. Προς τι όμως το αντιπολιτευτικό μένος της δεύτερης; Λες και η Ελλάδα δεν είναι παραγωγός χώρα…

    Α! Επίσης: η Ελλάδα έχει επισήμως άδεια από τον ΟΗΕ -από τις αρχές της δεκαετίας του 1950- για την καλλιέργεια παπαρούνας [παραγωγή οπίου – παραγωγή φαρμακευτικής μορφίνης]. [Όπως και η Τουρκία άλλωστε, που συνεχίζει να παράγει όπιο με την άδεια της… αστυνομίας]. Θα είχε πλάκα να επιχειρήσει κανένας να πάρει άδεια από το ελληνικό υπουργείο Γεωργίας…

  4. εργδημεργ
    29/11/2006 στο 14:18

    Τς Τς Τς!!!

    Αφηρημένος και ασχηματοποίητος εχθρος και δη για πρώτη φορα; Καλε οικοδεσπότα, τι μας τσαμπουνείτε! Κρίμας, δηλαδης, την ιστορικη παιδεία σας και την αριστερη κουλτούρα σας!

    Και ο σατανας τι ρόλο έπαιζε τόσους αιώνες;

  5. 29/11/2006 στο 14:30

    Ορθώς με επιπλήττετε δια την -περίπου- αριστεράν παιδείαν μου και την ανύπαρκτον ιστορικήν τοιαύτη.

    Πλην όμως, συμφώνως τηι αθεϊστικήι παιδείαι μου, θεός και σατανάς συναποτελούν τας αντιθέτους όψεις ενός ανυπάρκτου νομίσματος, αγαπητέ.

  6. Ανώνυμος
    29/11/2006 στο 20:09

    «θεός και σατανάς συναποτελούν τας αντιθέτους όψεις ενός ανυπάρκτου νομίσματος»

    ΕΓΡΑΨΕΣ!!! ΑΚΟΜΑ ΓΕΛΑΩ!

    ΤΟ ΜΟΝΟ ΣΙΓΟΥΡΟ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ Η ΤΡΙΤΗ ΜΠΙΖΝΑ ΣΤΟ ΚΟΣΜΟ (ΠΡΩΤΑ ΤΑ ΟΠΛΑ ΔΕΥΤΕΡΗ Η ΛΕΥΚΗ ΣΑΡΞ ΤΡΙΤΑ ΤΑ ΝΤΡΑΓΚΣ ΚΑΛΑ ΤΑ ΛΕΩ ΓΙΑΤΡΕ? Η ΜΗΠΩΣ ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΛΕΥΚΗΣ ΣΑΡΚΟΣ ΠΑΙΖΕΙ Ο ΜΑΥΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣ?) ΤΑΙΖΕΙ ΠΟΛΥ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΥΤΟς ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΟΙ ΕΘΙΣΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΙ ΘΑ ΑΝΕΒΑΙΝΟΥΝ. ΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΝΟΙΑΖΟΤΑΝ ΚΑΝΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΝ ΕΧΕΙ ΔΕΙΞΕΙ Η ΟΛΛΑΝΔΙΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ, Ο ΤΖΑΝΚΟΠΛΗΘΥΣΜΟς ΜΕΙΩΝΕΤΑΙ ΕΝΩ ΟΛΟ ΚΑΙ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ Η ΗΛΙΚΙΑ ΤΟΥ…

    ΑΝΤΕ ΜΗΝ ΚΑΝΩ ΠΟΣΤ ΜΕ ΤΟ ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ ΤΩΝ 100Ο ΑΠΑΝΤΗΣΕΩΝ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΜΑΖΕΨΕΙ ΣΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ ΣΤΟ ΠΑΛΑΙ ΠΟΤΕ ΦΟΡΟΥΜ;)

  7. 30/11/2006 στο 01:08

    ΓΜΤ, ΕΧΑΣΑ ΕΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΣΧΟΛΙΟ, ΤΟ ΨΗΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΩς ΜΑΝΥ ΜΑΙΗΚΣ ΔΕ ΓΟΥΕΡΛΝΤ ΓΚΟΟΥ ΡΑΟΥΝΤ
    ΚΑΙ ΑΝ ΕΔΙΝΕ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΠΡΩΚΤΟ ΕΝΟΣ ΤΡΩΚΤΙΚΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΘΥΜΑΤΑ ΘΑ ΕΙΧΕ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ Η ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΗΡΩΙΝΗΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΞΑΛΕΙΦΘΗ Ο ΠΑΡΑΓΩΝ ΚΕΡΔΟΣ…
    ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΝΑΒΗς ΔΕΝ ΤΟ ΣΥΖΗΤΩ ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΤΟ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΟ ΤΟ -ΑΠΕΙΡΩς ΤΟΞΙΚΟΤΕΡΟ- ΑΛΚΟΟΛ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΗ Η ΚΑΝΑΒΗ…

    ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΗ ΦΡΑΣΗ

    θεός και σατανάς συναποτελούν τας αντιθέτους όψεις ενός ανυπάρκτου νομίσματος

    ΘΕΩΡΩ ΟΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΡΝΙΖΑΡΟΥΜΕ;)))
    (ΑΚΟΜΑ ΓΕΛΑΩ)

  8. Ανώνυμος
    30/11/2006 στο 02:02

    Πλάκα έχει. Τα ναρκωτικά είναι μια αυτοσυνείδητη οντότητα που «αφηνιάζει», χε χε. Γρήγορα με τον κηδεμόνα τους!

    Αλλά βρε παιδί μου ποιό είναι ισχυρότερο ναρκωτικό: η οποιαδήποτε ουσία ή η τηλεόραση και η διαφήμιση άραγε; Θα ήταν τρομερά ενδιαφέρουσα μια επιστημονική έρευνα με εκατό καπνιστές και εκατό τηλεορασόπληκτους για το πόσοι θα μπορούσαν να απεξαρτηθούν από κάθε κατηγορία και για τα στεριτικά τους σύνδρομα.

  9. 30/11/2006 στο 14:51

    Ε Ξ Α Ι Ρ Ε Τ Ι Κ Ο!

    Πέρα όμως από το ποιός πατρονάρει τα ναρκωτικά που τόσο διεξοδικά ανέπτυξες, ενδιαφέρον είναι να ασχοληθεί κάποιος σοβαρά με το ερώτημα:

    Μπορεί η σύγχρονη ζωή του «πέντε μέρες τρως αγγούρι και το Σάββατο είσαι μούρη», που κι’ αυτό το Σάββατο PR κάνεις, να «βγεί» χωρίς Uppers ή downers κατά περίπτωση;…

  10. 30/11/2006 στο 15:25

    @ ΑΤΗΕΝΑ

    Το αλκοόλ και η νικοτίνη είναι νόμιμα για έναν ακόμα απλό λόγο – είχα διαβάσει ένα καταπληκτικό άρθρο σε ένα βιβλίο πριν από καμιά 30αριά χρόνια [μειράκιον]: σκοτώνουν αργά, και κυρίως μετά την ηλικία συνταξιοδότησης. Οπότε γλιτώνουν κάποιοι [κράτος-ασφαλιστικές εταιρείες] κάποια [;!] κονδύλια για την πληρωμή συντάξεων στους «απόμαχους» της ζωής…

    Τα κέρδη είναι ασσύληπτα όχι μόνον για τους εμπόρους, αλλά και για τις τράπεζες -όχι το υποκατάστημα της γωνίας…- που ξεπλένουν το «βρώμικο» χρήμα. Για να μην μιλήσουμε για τις κυβερνήσεις. Αμ, κι οι διάφοροι χαρτογιακάδες στις «υπερεσίες» τι θα κάνουν αν λυθεί το πρόβλημα; Οι «υπερεσίες» που «αντιμετωπίζουν» τα προβλήματα είναι το σημαντικότερο μέρος του προβλήματος…

    @ gregykapogeorge

    Μπα, δεν βγαίνει το ρημάδι το Σάββατο…
    Αμ κι η Κυριακή, με τα «μάματα» «πάπατα» -που λένε κι οι Ναπολιτάνοι- για το φρέσκο σπαγκέτι, βγαίνει; Δεν βγαίνει…

  11. 30/11/2006 στο 16:05

    @ Anonymous [Σχόλιο # 6]

    ΑΤΗΕΝΑ προφανώς αυτό είναι το σχόλιο που έχασες. Δεν ξέρω γιατί αλλά το προγραμματάκι που έχει το WordPress για να ελέγχει τα spam σχόλια, συχνά-πυκνά βγάζει ως spam τα ανώνυμας σχόλια. Σήμερα ανακάλυψα πέντε-έξι. Μερικά ήταν κάποιων ημερών, μόνον που δεν τα εμφάνιζε τις προηγούμενες ημέρες.

    Γι’ αυτό αντί να αφήνετε το σχόλιο ως anonymous πληκτρολογήστε κάτι έστω και στην τύχη. Π.χ. «lghlk» ή «34+501+».

    @ Anonymous [Σχόλιο # 8]

    Για τα περί σχολίων ισχύουν και για σας τα παραπάνω.

    «Αυτοσυνείδητη οντότητα!» Ωραίο.

    Η μελέτη που αναφέρετε έχει γίνει – εν μέρει τουλάχιστον. Όχι συγκριτικό καπνιστών-τηλεορασόπληκτων αλλά μόνον για τους τελευταίους. Δεν θυμάμαι λεπτομέρειες, αλλά πρέπει να έγινε στη Γερμανία πριν από κάτι χρόνια. Η απεξάρτηση αποδείχθηκε αδύνατη στις περισσότερες περιπτώσεις…

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: