Αρχική > Λατινική Αμερική > Αουγκούστο Πινοτσέτ

Αουγκούστο Πινοτσέτ

11/12/2006

pinochet.jpg

Πέθανε χθες ο πρώην δικτάτορας της Χιλής Αουγκούστο Πινοτσέτ [Augusto Pinochet Ugarte, 1915-2006]. Ηγήθηκε του αμερικανοκίνητου [Κίσσινγκερ-Νίξον-ΙΤΤ] πραξικοπήματος κατά του σοσιαλιστή προέδρου της χώρας Σαλβαδόρ Αλλιέντε στις 11 Σεπτεμβρίου 1973 και υπήρξε ανώτατος ηγέτης της στρατιωτικής χούντας και των χιλιάνικων ενόπλων δυνάμεων μέχρι το 1989. Στις αρχές του 1990 παρέδωσε την εξουσία στους πολιτικούς, αλλά παρέμεινε αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων μέχρι το 1998, όταν και ορκίστηκε ισόβιος γερουσιαστής για να αποφύγει τις εις βάρος του διώξεις.

με την Μ. ΘάτσερΔεν δικάστηκε ποτέ για τα εγκλήματά του.

3.200 νεκροί και αγνοούμενοι ήταν ο απολογισμός της στρατιωτικής δικτατορίας. Δεκάδες χιλιάδες βασανισμένοι, φυλακισμένοι, εξόριστοι. Όλα αυτά στο έδαφος της Χιλής. Εκτός Χιλής η στρατιωτική χούντα συμμετείχε ενεργά στην Επιχείρηση Κόνδωρ [Operación Cóndor] μαζί με τις χούντες της Αργεντινής, της Βολιβίας, της Παραγουάης, της Ουρουγουάης και της Βραζιλίας, που ως στόχο της είχε την εξόντωση αντικαθεστωτικών αγωνιστών από αυτές τις χώρες σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη.

με τον πάπα Ιωάννη-Παύλο Β΄Κατά μία τεράστια ειρωνεία της τύχης ο Αουγκούστο Πινοτσέτ πέθανε χθες, 10 Δεκεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Ας είναι βαρύ, πολύ βαρύ, το χιλιάνικο χώμα που θα σκεπάσει αυτόν τον hijo de puta…

[Update (9-1-2007): Επειδή διάφορα γράφονται και κυκλοφορούν για τη… φοβερή και τρομερή οικονομική πολιτική του Πινοτσέτ, υπό την υψηλή επιστασία των Chicago Boys, λίγα στοιχεία από σχετικό ποστ στο The Reality Tape:

«Αν συγκρίνουμε, για παράδειγμα, το πραγματικό κατά κεφαλή εισόδημα των Χιλιανών στα χρόνια του Πινοσέτ με εκείνο των γειτόνων Κολομβίας και Βραζιλίας (με νούμερα απ’ το πολύ χρήσιμο PWT του τμήματος οικονομικών του UPenn), η ιστορία είναι διαφορετική. Στη Χιλή, ο δείκτης ανεβαίνει κατά μόλις 17% μεταξύ ‘74 και ‘90 . Στην ίδια περίοδο, το πραγματικό εισόδημα του μέσου Βραζιλιάνου αυξάνεται κατά 30%. Του μέσου Κολομβιανού κατά 35%. Η εικόνα αλλάζει μόνο μετά το δημοψήφισμα του ‘90: 70% άνοδος μεταξύ 1990 και 2004 στη Χιλή (έναντι μόλις 12% για την Κολομβία και 5% για τη Βραζιλία). Ο δημοσιογράφος Greg Palast έχει γράψει ίσως
την καλύτερη κριτική του “οικονομικού θαύματος”.»]

Advertisements
Κατηγορίες:Λατινική Αμερική
  1. 11/12/2006 στο 23:31

    ΓΙΑΤΙ ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΕΣ ΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΜΑΥΡΑ ΓΥΑΛΙΑ?

  2. 12/12/2006 στο 00:30

    Γιατί, προφανώς, δεν ξέρουν, ΔΕΝ ΕΙΔΑΝ, δεν άκουσαν τίποτα για τα όσα «αυτοβούλως εποίησαν» τα «όργανά» τους.

  3. 12/12/2006 στο 07:14

    Και θα κηδευθεί με στρατιωτικές τιμές…

    Άσχετο! Γιατί οι πρακτοράρες αρέσκονται να χρησιμοποιούν χολυγουντιανά ονόματα στις «επιχειρήσεις» τους; Βλέπε παλιά καλή ταινία «Οι τρείς μέρες του Κόνδορα» (Ρόμπερτ Ρέντφορντ)

  4. εργδημεργ
    12/12/2006 στο 09:02

    Τα μαύρα γυαλια, ώ Αθηνά, είναι ένα είδος δικτατορικης «μόδας», ούτως ειπείν.

    Πως οι πάνκ παγκοσμίως έχουν ανορθωμένα τσουλούφια; Έ, αυτο ακριβως! 🙂

    Ίσως να είναι ένα είδος αναμνηστικου απο τις πρώτες μέρες της καριέρας τους, ως χαφιέδων. (Για κάποιον ανεξήγητο λόγο, οι καμπαρντίνες -ως ενδυματολογικο στοιχείο των χαφιέδων- φεύγουν στα ύστερα δικτατορικα χρόνια.)

    Πράγμα (τα μαύρα γυαλια, δηλ.) που σατίρισε μέχρι και ο μέγας Γούντυ ‘Αλλεν στις «Μπανάνες». (Φορύσε η τριανδρία των δικτατόρων στην ταινία: Βάργκας, Εσπόζιτο, και μου διαφεύγει ο τρίτος.)

  5. 12/12/2006 στο 13:22

    @ gregykapogeorge

    Με στρατιωτικές τιμές, αλλά όχι ως αρχηγός κράτους. Αυτό το ξεκαθάρισε από την πρώτη στιγμή η πρόεδρος της Χιλής.

    Μπαινόβγαινα χτες στα σάιτ διάφορων εφημερίδων της Χιλής, που είχαν ψιλολυσσάξει με την πρόεδρο, αλλά και τι να κάνουν. Οι περισσότερες εφημερίδες που βγαίνουν στο Σαντιάγκο ανήκουν σε ένα και μοναδικό συγκρότημα και είναι η μία πιο «μαύρη» απ’ την άλλη…

    Θεωρώ πολύ πιθανόν η Επιχείρηση Κόνδωρ να πήρε το όνομά της από την ταινία [1975] ή από το μυθιστόρημα πάνω στο οποίο βασίστηκε. Η επιχείρηση ξεκίνησε τότε, στα μέσα της δεκαετίας του ’70, αν και η ύπαρξή της αποκαλύφθηκε κάπου 15 χρόνια αργότερα.

    @ εργδημεργ

    Πολύ καλή ταινία! Γέλιο!

    Κι ένα «ανέκδοτο» από τη Χιλή. Πραγματική ιστορία που συνέβη επί Πινοτσέτ σε σουπερμάρκετ, και καλό παράδειγμα του νεοφιλελευθερισμού που εφήρμοσαν στη χώρα τα Chicago Boys του Φρίντμαν, που πρόσφατα μας άφησε κι αυτός χρόνους.

    Καλοντυμένη κυρία χαζεύει μπροστά στα ράφια με τις σκυλοτροφές. Πιάνει μια κονσέρβα, την κοιτάζει από δω την κοιτάζει από κει και στο τέλος ρωτάει μια άλλη -φτωχικά ντυμένη- πελάτισσα:

    «Είναι καλή αυτή η κονσέρβα για τα σκυλιά;»

    «Πολύ καλή!» απαντά η άλλη. «Τη δίνω κι εγώ στα παιδιά μου».

  6. 13/12/2006 στο 01:08

    ΣΩΣΤΟ ΕΡΓΔΗΜΕΡΓ ΜΟΥ, ΟΠΩΣ ΠΑΝΚ ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧ
    (ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΠΟΥ ΔΕ ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ, ΥΠΟΘΕΤΩ ΜΑΛΙΣΤΑ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΘΗΚΑ Η ΑΦΟΡΜΗ ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΜΑΣ!)

    ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ ΧΡΗΣΤΟ ΜΟΥ ΠΟΛΛΟΙ ΤΡΩΝΕ ΣΚΥΛΟΚΟΣΝΕΡΒΕΣ, ΟΠΟΥ ΝΑΝΑΙ ΘΑ ΕΡΘΗ Η ΜΟΔΑ ΚΙ ΕΔΩ (ΞΕΡΕΙΣ ΜΕ ΤΑ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΥΣΤΕΡΗΣΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑ ΣΕ ΘΕΜΑΤΑ ΜΟΔΑΣ…)

  7. 13/12/2006 στο 01:52

    Αθηνά μου, πραγματικά μένω έκπληκτος. Αν συνέβαιναν εκεί, συμβαίνουν και εις Παρισίους, τότε σίγουρα συμβαίνουν ήδη εν Αθήναις…

    Με έπιασε ένα σύγκρυο… Τι άλλο να πει κανείς;

  8. 13/12/2006 στο 13:55

    ΣΑΤΑΝΙΚΗ ΣΥΜΠΤΩΣΗ ΤΟ ΠΡΩΙ ΑΚΟΥΣΑ ΚΑΤΙ ΣΧΕΤΙΚΟ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΠΡΙΝ ΞΑΝΑΚΟΙΜΗΘΩ…
    ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΜΙΛΟΥΣΑ ΓΙΑ ΠΑΡΙΣΙ ΜΙΛΟΥΣΑ ΓΙΑ 25 ΧΡΟΝΙΑ ΠΙΣΩ ΠΟΥ ΗΜΟΥΝ ΕΓΩ ΕΚΕΙ ΑΡΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΤΟΣ ΧΡΟΝΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ…

  9. 16/12/2006 στο 16:14

    Υπάρχει και μία ύβρις βαρύτερη από την ύβριν προς τους νεκρούς:

    Η ύβρις προς τους ζωντανούς!

    «Τώρα τους θάβουνε βαθιά και βρέχει…»

    Adios!

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: