Αρχική > Αφασιαλάνδη > Προχθές απεργοσπάστης, σήμερα… αργιοσπάστης

Προχθές απεργοσπάστης, σήμερα… αργιοσπάστης

15/12/2006

Άτιμη κενωνία! Με έΡΗΞΗς τόσο χαμηλά, που εκτός από σπάστης απεργιών κατήντησα και ρήκτης* αργιών!

Όπως πληροφορούμαι αρμοδίως εκ του σχετικού ποστ του greg, Ρήξη με τον νεο-Οθωμανισμό – ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΡΗΞΗ – Φύλλο 2, κυκλοφορεί στις 16/12, στην εφημερίδα που κυκλοφορεί αύριο συνεργάζονται -μεταξύ άλλων- οι αείμνηστοι Ά. Βελουχιώτης και Ν. Ζαχαριάδης καθώς και ένας γηράσκων ακίνδυνα… νεανίας, που νομίζει ότι δεν έχει πεθάνει ακόμα.

Ο greg προέβη και στην… αποκάλυψη ότι μεταξύ των συνεργατών της εφημερίδας συγκαταλέγονται και τρεις τουλάχιστον bloggers. Ποιοι είναι οι άλλοι τρεις;

* εκ του Δημητράκου, περικαλώ…

Advertisements
Κατηγορίες:Αφασιαλάνδη
  1. 16/12/2006 στο 08:52

    Θέλουν να γράφουν, χωρίς να χρησιμοποιούν το «βάρος» του διαδικτυακού τους ονόματος, ώστε να δοκιμάσουν την δύναμη της γραφίδος τους…
    😀 😀

    ΥΓ. Τί νόμιζες; Δεν θα αντιστρέφονταν κάποτε οι συζητήσεις αυτού του χαραχτήρα;

  2. 16/12/2006 στο 14:40

    Χρήστο, δεν συμπεριλαμβάνεις και τον εαυτό σου, έτσι; Εννοείς τους ψευδώνυμους μπλόγκερς, έτσι; Πάντως τον ένα μπλόγκερ τον καταλάβαμε όλοι.

    Όσο για τις… μεταθανάτιες συνεργασίες, ακόμη και το Strange έχει ως συνεργάτη τον… Τσαρλς Φορτ! Άβυσσος η ψυχή των διευθυντών περιοδικών…

  3. 16/12/2006 στο 14:52

    @ gregykapogeorge

    Χα! Εδώ σε θέλω κάβουρα να περπατάς στα κάρβουνα! Τώρα θα δούμε πόσα απίδια χωράει ο σάκος τους! Κι αν οι γραφίδες τους -σε ΡΗΞΗ με τους νόμους της διαδικτυακής «βαρύτητας»- μπορούν να σταθούν όρθιες και χωρίς υποστήριξη!

    Πάντως, πέρα από την πλάκα, η εφημερίδα έκανε ένα αισθητικό άλμα σε σχέση με το πρώτο φύλλο. Το 1ο φ. δεν βλεπόταν, και ανάθεμα κι αν διαβαζόταν. Κάθε αρχή και δύσκολη! Στο τέλος ξυρίζουν τον γαμπρό!

    ΥΓ. Για τους [κατά greg] κουσκουσιάρηδες: στις αρχές της εβδομάδας δέχτηκα ένα τηλέφωνο από τον υπεύθυνο σύνταξης της εφημερίδας, που μου διευκρίνισε ότι είχε το τηλέφωνό μου από τον Λεωνίδα Αποσκίτη, και μου ζήτησε την άδεια να αναδημοσιευθεί στην εφημερίδα ένα από τα ποστ των προηγούμενων ημερών [αν θέλετε να μάθετε ποιο αγοράστε την εφημερίδα, να την ενισχύσετε κιόλας]. «Μετά χαράς», απάντησα.

    Με τον Λεωνίδα γνωριζόμαστε χρόνια, υπήρξαμε συνεργάτες και σε κάποια έντυπα, και εκείνος είναι επίσης εδώ και χρόνια συνεργάτης του Άρδην. Και για χρόνια μου πρότεινε ξανά και ξανά να γράψω κάτι για το Άρδην. Εξ ου και η επαφή.

    Από την άλλη, βέβαια, υπήρχε και η επαφή μέσω κάποιου [κάποιων] μπλόγκερ. Προφανώς οι άνθρωποι της εφημερίδας παρακολουθούν, όπως όλοι μας κάποια πράγματα στη μπλογκόσφαιρα, είδαν το κείμενο, τους άρεσε, τέλος.

    JustAnotherGoneOff

    Με το που ανέβασα την απάντηση στο σχόλιο του greg είδα και το δικό σου σχόλιο. Στο ΥΓ υπάρχει η δική μου -σοβαρή- εκδοχή της ιστορίας.

    Τα περί τριών μπλόγκερ δεν τα έγραψα εγώ. Ο greg έγραψε ότι «τουλάχιστον τρεις μπλόγκερ» συνεργάζονται σ’ αυτό το φύλλο της εφημερίδας. Προφανώς ο ένας είμαι εγώ. Προφανώς ο greg γνωρίζει και τους «τουλάχιστον» άλλους δύο, κι αυτό είναι ένα συμπέρασμα που βγαίνει από τις «αποκλειστικότητες» του μπλογκ του όσον αφορά την κυκλοφορία των φύλλων της εφημερίδας.

    Εγώ απλώς έκανα χιούμορ, γιατί το όνομά μου φιγουράριζε στον κατάλογο των συνεργατών πριν από εκείνα του… Α. Βελουχιώτη και του Ν. Ζαχαριάδη. Προφανώς και ο greg -ή η εφημερίδα- έκανε χιούμορ, όπως μπορούν όλοι να διαπιστώσουν σήμερα. Δυστυχώς αυτή η τεράστια ιστορική ευκαιρία -να είμαι συνεργάτης στο ίδιο έντυπο με τους αείμνηστους- χάθηκε για μένα για μια ακόμη φορά…

  4. 17/12/2006 στο 12:52

    Με τον Ζαχαριάδη συνευρέθης…

    Για την εμφάνιση του πρώτου φύλλου είσαι επιεικής χαρακτηρίζοντάς την απλά άθλια… Αλλά μαθαίνουμε! Γρήγορα… Άμα σ’ ένα χρόνο δεν μας ζητάει η Αγγελοπούλου να μας «αγοράσει», να μη σώσει να πάρει το Κύπελλο η Χαϊδαράρα!

    Παίρνω την ευκαιρία από εδώ να τονίσω ότι η εφημερίδα δεν έχει στόχο να γίνει το ιδεολογικό δεκανίκι μιας ομαδούλας (και νομίζω ότι όποιος την διαβάσει θα συμφωνήσει). Αν υπάρχει (προς το παρόν) μια έντονη ομοιογένεια οφείλεται στο ότι τα άρθρα φτάνουν στην συντακτική επιτροπή με αργό ρυθμό…

    «Καταγγέλω» επίσης την παραπάνω συντακτική επιτροπή και τον ΔΟΚ[*] ότι έχει φιμώσει τον επαναστατικό μου λόγο και δεν αναδημοσιεύει τίποτα από το μεγαλειώδες blog μου…
    😀 😀 😀

    [*] Δημοσιογραφικός Oργανισμός Καραμπελιά… 😀

  5. 17/12/2006 στο 14:15

    Το μεσημέρι είχα ξεφυλλίσει βιαστικά την εφημερίδα, το βράδυ… συνευρέθημεν. Ενδιαφέρουσες οι απόψεις του Ν. Ζαχαριάδη για την Τουρκία, αλλά Μικρασιάτης πρόσφυγας ήταν κι αυτός. Τι περιμένεις; 🙂

    Η εφημερίδα άψογη. Αφού την ξεφύλλιζα και συνέχεια γύριζα στην πρώτη σελίδα μη μπας και διάβαζα άλλη. Καμιά σχέση με το πρώτο φύλλο. Εύγε, μπράβο, συγχαρητήρια, το κύπελλο στο Χαϊδάρι και όλα τα υπόλοιπα.

    Φαίνεται ότι η εφημερίδα δεν αποτελεί δεκανίκι μιας ομαδούλας – και στο δεύτερο φύλλο περισσότερο από το πρώτο. Αρχή είναι ακόμα, θα βρει το ρυθμό της και το στυλ της στην πορεία.

    Στ’ αλήθεια, πώς πήγε κυκλοφοριακά το πρώτο φύλλο; Ή δεν υπάρχουν ακόμα στοιχεία;

    Προσυπογράφω την καταγγελία σου κατά του ΔΟΚ! Και με τη σειρά μου καταγγέλλω και εσένα! Διότι αν εσένα σε φίμωσαν [μισῶ γὰρ αὐτοὺς ἀγεννεῖς καὶ ὀλεθρίους ὄντας], ποιοι είναι οι άλλοι δύο μπλόγκερ που περισσεύουν;

    Εκείνο το «τουλάχιστον τρεις» μας έχει μπερδέψει. Τελικά πόσοι ήταν; «Τρεις» που φαίνονται, ή «τουλάχιστον τρεις»; Και στο «τουλάχιστον» πόσοι χωράνε; Ένας, δύο, τρεις;

    Πάντα μπερδευόμουν μ’ αυτά τα «μεγαλύτερον ή ίσον»… Κάνα λυσάρι; 🙂

  6. 17/12/2006 στο 16:12

    Μετά την προτροπή του σύντροφου Μόρφου, και τις αντιδράσεις των επαναστατικών – αντιεξουσιαστικών δυνάμεων για την εσκεμμένη και κατάφωρη φίμωση του σύντροφου Καπογιώργη, με στόχο την προώθηση συμβιβαστικών κειμένων διάφορων ξεπουλημένων στις αντιδραστικές δυνάμεις bloggers, δημοσιεύω από δώ την ακόλουθη ανακοίνωση-πρόσκληση των αντι νεο-οθωμανικοεξουσιαστικών δυνάμεων«Ρήξη Μ-Κ» (Μόρφος-Καπογιώργης)

    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

    Την Δευτέρα 25 Δεκέμβρη, ύστερα από πρόσκληση της πρωτοβουλίας για μια ανεξάρτητη αντινεο-Οθωμανική πρωτοβουλία, θα πραγματοποιηθεί ευρεία σύσκεψη δυνάμεων της «πέρα από των τειχών» πατριωτικής πρωτοβουλίας. Η σύσκεψη έχει σαν στόχο να διερευνήσει την δυνατότητα και την αναγκαιότητα μιας ενωτικής, ταξικής αλλά και ανεξάρτητης από την αστικοποιημένες ηγεσίες του ΔΟΚ και την γραφειοκρατία του Άρδην, αντίδρασης στους νεο-οσμάνους..

    Η κουβέντα θα επιδιώξει να φανούν οι δυο αγεφύρωτες στην παρούσα στιγμή πολιτικές αντιλήψεις. Η πρώτη που εκφράζεται από τις δυνάμεις του Ρακκά και ως ένα σημείο και από την αριστερή ανασύνταξη, εγκλωβισμένη σε ένα ηττοπαθή φορμαλισμό και σε ένα οργανωσιακό κομφορμισμό (το κόμμα κάνει πολιτική και το συνδικάτο οικονομική πάλη), που δεν μπορεί να «δει» πέρα από τις παραδοσιακές φόρμες πατριωτικής αντιπαγκοσμιοποιητικής οργάνωσης. Με αλλά λόγια, οι σύντροφοι και συναγωνιστές θεωρούν τις δομές του αντιπαγκοσμιοποιητικού κινήματος εκ προοιμίου ταξικά και πολιτικά ουδέτερες, πιστεύοντας πως το πρόβλημα είναι μόνο η ηγεσία του κινήματος. Αυτό δυστυχώς θα έχει σαν αποτέλεσμα οι αγωνιστές αυτών των πολιτικών χώρων να γίνουν οι θλιμμένοι ακόλουθοι της ξεπουλημένης ηγεσίας

    Τα κύρια αίτια αυτής της στάσης βρίσκονται στην στρατηγική τους αδυναμία να στοχαστούν ένα νέο απελευθερωτικό πρόταγμα. Να πάνε πέρα από τις ξεπερασμένες παραδοσιακές δομές και πρακτικές, εγκλωβισμένοι έτσι σε έναν ανιστόρητο μανιχαϊσμό.

    Η δεύτερη αντίληψη που εκφράζεται από τις ευρύτερες δυνάμεις Μόρφου – Καπογιώργη, θεωρεί ότι μπροστά στην συνολικότητα της επίθεσης του νεο-Οθωμανικού κεφαλαίου, η αντίσταση μπορεί να παράγει έργο μόνο εάν συνδυαστεί διαλεκτικά με αυτό που ονομάζεται ρήξη και ανατροπή. Δηλαδή με μια οργανωμένη πολιτική παρέμβαση που δεν θα φωνάζει μόνο ένα «φτάνει πια» αλλά θα ψάχνει πώς θα «πάμε αλλιώς» , πώς θα υπερβούμε την κοινωνία και τον πολιτισμό της εκμετάλλευσης και της αλλοτρίωσης.

    Αυτό με την σειρά του απαιτεί τον στοχασμό και τον πειραματισμό πάνω σε οργανωτικές φόρμες και πολιτικές πλατφόρμες, όπου η τάση χειραφέτησης της εργατικής τάξης θα εκφραστεί ανεξάρτητα πολιτικά και οργανωτικά, από το κράτος, το κεφάλαιο και την γραφειοκρατία.

    Με αγωνιστικούς και συντροφικούς χαιρετισμούς

    😀

  7. 17/12/2006 στο 21:32

    Προς
    Σύντροφο Καπογιώργη
    [(προσωρινό) Γ.Γ. του Π.Γ. της Κ.Ε. της Ρήξης Μ-Κ (και για τους μυημένους: ΡηΜέιΚ)]

    Σύντροφε Κ.

    Μετά τα… ρήξη συγκίνησης που μου προκάλεσε το ενωτικό-αγωνιστικό κάλεσμά μου, έχω να δηλώσω τούτο:

    Ο βερμπαλιστικός ρεφορμισμός των νεο-οσμάνων και οι απόπειρες μανιπουλαρίσματος του οργάνου από τους λικβινταριστές συνοδοιπόρους τους No Pasaran!

    Πολίτες στα όπλα!

    Η Ανασύνταξη της ΡηΜέιΚ απαιτεί την παρουσία σας!

    [Το «Στ’ άρματα! Στ’ άρματα!» θα τύχαινε κριτικής από τους παλαιόπλουτους της ιδεολογίας ως «απηρχαιωμένος αντιαμερικανισμός» και από τους νεόπλουτους ως «νηπιακή εμμονή για αναβίωση των νεοκλεφτών και των νεοαρματωλών»]

    Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς

    ΥΓ 1. Γιατί τόση βιάση; Ανήμερα Χριστούγεννα; Λόγω της ονομαστικής μου εορτής, θα πρέπει -εγώ ο αθεούσος- να παρακολουθήσω και τη θεία λειτουργία στη Μητρόπολη. Δεν το κάνουμε καναδυό μέρες μετά; Πληζ!

    ΥΓ 2. Και στις 26 Δεκεμβρίου δεν μπορώ, γιατί εμείς οι… life-stalinikoi τιμούμε τα γενέθλια του συντρόφου Μάο Τσε Τούνγκ [26-12-1893]

    ΥΓ 3. Σαν σήμερα, το 1830, είχε πεθάνει κι εκείνο το εθνικιστικό κάθαρμα ο Σιμόν Μπολίβαρ.

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: