CDRSEE III

27/12/2006

Προηγούμενα σημειώματα: CDRSEE I, CDRSEE II

cdrsee1.jpg

Τον τελευταίο χρόνο, και υπό τον γενικό τίτλο Εναλλακτικό Εκπαιδευτικό Υλικό για τη Διδασκαλία της Νεότερης Ιστορίας της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, κυκλοφόρησαν τέσσερα Βιβλία Εργασίας. Τα τέσσερα αυτά εγχειρίδια είναι διαθέσιμα μέσω του διαδικτύου [επειδή είναι σε μορφή pdf είναι απαραίτητη η χρήση ενός ειδικού προγράμματος όπως το Acrobat Reader ή το Foxit Reader, το οποίο και συνιστώ (μικρότερο μέγεθος, ταχύτερο)]:

  1. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία, σελ. 149.
  2. Έθνη και Κράτη στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, σελ. 147.
  3. Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι, σελ. 137.
  4. Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, σελ. 159.

Τα εγχειρίδια αυτή τη στιγμή διατίθενται σε τρεις γλώσσες: ελληνικά, σερβικά, αγγλικά.

Όπως τονίζει και η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου Χριστίνα Κουλούρη, διευθύντρια της σειράς, στη «Γενική Εισαγωγή» [Η Οθωμανική Αυτοκρατορία, σελ. 10], «αυτά τα Βιβλία Εργασίας (ΒΕ) δε φιλοδοξούν να αντικαταστήσουν τα εγχειρίδια ιστορίας τα οποία χρησιμοποιούνται τώρα στο σχολείο».

Τα εγχειρίδια, όπως μπορούν να διαπιστώσουν όλοι, είναι συμπιλήματα φωτογραφιών, σκίτσων, πινάκων και αποσπασμάτων από βιβλία, επιστολές και δημοσιεύματα του τύπου. Αυτός ήταν και ο σκοπός των ιθυνόντων της σειράς, αφού, όπως αναφέρει η Χ. Κουλούρη [ό.π. σελ. 9-10], «προτιμήσαμε να συντάξουμε θεματικά εγχειρίδια (Βιβλία Εργασίας) που περιέχουν τεκμήρια – κείμενα και εικόνες – και τα οποία μπορούν να λειτουργήσουν συμπληρωματικά προς τα υπάρχοντα εγχειρίδια».

Δεν θα ασχοληθώ με το περιεχόμενο των Βιβλίων Εργασίας, αλλά νομίζω ότι αξίζει τον κόπο να παραθέσω δύο προτάσεις της Χ. Κουλούρη [ό.π. σελ. 10] για να γίνει κατανοητός ο σκοπός αυτής της έκδοσης. Προτείνονται, λοιπόν, «δύο μείζονες αλλαγές»: «Αλλαγή της ιστοριογραφικής προσέγγισης» και «Αλλαγή της παιδαγωγικής προσέγγισης». Μεταξύ άλλων αναφέρονται και τα εξής [οι υπογραμμίσεις στο πρωτότυπο]: «Η ιστορία που διδάσκεται στο σχολείο δεν θα είναι εθνικιστική ιστορία […] Διδασκόμαστε την ιστορία για να γνωρίσουμε και να κατανοήσουμε το παρελθόν μας. Αν το συλλογικό υποκείμενο της εθνικής ιστορίας που διδάσκεται στο σχολείο είναι το έθνος, επιχειρείται να δειχτεί ότι το έθνος δεν αποτελεί και τη μοναδική δυνατή ταυτότητα του ατόμου. Οι μαθητές καλούνται να υπερβούν το έθνος και να ταυτιστούν με στενότερα ή ευρύτερα σύνολα, κατανοώντας ότι υπάρχουν πολλές ταυτότητες που συμπληρώνουν η μία την άλλη.»

[Μία παρατήρηση που είχα κάνει στο πρώτο ποστ αυτής της σειράς: «Δηλαδή, για να καταλάβω καλύτερα: Από τη μια πλευρά, ομογενοποιούμε την εθνοκεντρική ιστορία της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, και από την άλλη ξαναγράφουμε μια τοπικοκεντρική [ή ανθρωποκεντρική] ιστορία; Δηλαδή, ισοπεδώνουμε από τα πάνω [παραμερίζοντας τον εθνοκεντρισμό] και διαιρούμε [ξανά] από τα κάτω;«]

Μπορούμε συνεπώς να καταλήξουμε αβίαστα στο συμπέρασμα ότι τα Βιβλία Εργασίας επιχειρούν μία «απο-εθνικοποιημένη» προσέγγιση της ιστορίας της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, σε αντίθεση με την «εθνικιστική ιστορία» η οποία διδάσκεται μέχρι σήμερα στους μαθητές της περιοχής. Φυσικά τα ζητήματα δεν είναι τόσο απλά. Η συζήτηση όμως γι’ αυτά ξεφεύγει από τα όρια αυτών των σημειωμάτων. Προτείνω, σε όποιον ενδιαφέρεται για μια κριτική άποψη πάνω σ’ αυτή τη νέα ιστοριογραφική προσέγγιση, να διαβάσει στο τελευταίο τεύχος [# 62] του περιοδικού Άρδην το κείμενο του Γιώργου Καραμπελιά «Ένα εγχείρημα καθολικής αναθεώρησης», που αποτελεί αναδημοσίευση από το βιβλίο του 1204 – Η Διαμόρφωση του Νεώτερου Ελληνισμού [Εναλλακτικές Εκδόσεις, Αθήνα 2006], όπου και παρουσιάζεται ολόκληρο το ρεύμα των εν Ελλάδι «νέων ιστορικών».

Joint History Project

Η απο-εθνικοποιημένη προσέγγιση της ιστορίας της Νοτιοανατολικής Ευρώπης απαιτεί, ωστόσο, και την ύπαρξη ενός απο-εθνικοποιημένου φορέα ο οποίος θα αναλάβει να φέρει εις πέρας το όλο εγχείρημα. Δηλαδή, ενός υπερεθνικού φορέα, ο οποίος θα δρα δίχως να υπόκειται σε έλεγχο από κάποιο έθνος-κράτος της περιοχής.

Τα τέσσερα Βιβλία Εργασίας αποτελούν μέρος του Προγράμματος για την Κοινή Ιστορία της Νοτιοανατολικής Ευρώπης [Southeast European Joint History Project (JHP)]. To JHP αποτελεί μια πρωτοβουλία του Κέντρου για τη Δημοκρατία και τη Συμφιλίωση στη Νοτιοανατολική Ευρώπη [Center for Democracy and Reconciliation in Southeast Europe].

Και κάπου εδώ αρχίζουν τα «προβλήματα» και οι προβληματισμοί.

Από τη δεύτερη ήδη σελίδα και των τεσσάρων Βιβλίων Εργασίας πληροφορούματε ότι χορηγός της ελληνικής έκδοσης είναι το «Ίδρυμα Α.Γ. Λεβέντη«. [Συνοπτική παρουσίαση της ιστορίας και των δραστηριοτήτων του ιδρύματος, στα ελληνικά, εδώ.] Το Ίδρυμα θα μας απασχολήσει σε κάποιο από τα επόμενα σημειώματα.

Στην ίδια, ωστόσο, σελίδα των Βιβλίων Εργασίας διαβάζουμε ότι χορηγοί της αγγλικής έκδοσης των εγχειριδίων ιστορίας είναι: «Υπουργείο Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, Οργανισμός των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής για τη Διεθνή Ανάπτυξη (USAID), Υπουργείο Εξωτερικών της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, Σύμφωνο Σταθερότητας για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη.»

Ω! Δηλαδή τα υπουργεία Εξωτερικών των ΗΠΑ και της Γερμανίας που ευθύνονται σχεδόν αποκλειστικά για τη μετατροπή των Βαλκανίων σε πυριτιδαποθήκη πριν από 15 χρόνια, όταν και επέβαλαν τον διαμελισμό της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, υποδαυλίζοντας κάθε είδους εθνικιστικά-αποσχιστικά κινήματα στην περιοχή, σήμερα προωθούν την απο-εθνικοποίηση μέσω των ιστορικών εγχειριδίων; Όμορφος κόσμος αγγελικά πλασμένος…

cdrsee2.jpgΗ USAID είναι κυβερνητική υπηρεσία των ΗΠΑ, μέσω της οποίας διοχετεύεται το μεγαλύτερο μέρος της -μη στρατιωτικής- βοήθειας των ΗΠΑ προς άλλες χώρες. Οι σχέσεις USAID και CIA προκαλούν αρκετές συζητήσεις. Σχετικές πληροφορίες και links στη Wikipedia, όπου, μεταξύ άλλων, υπάρχει και παραπομπή σε άρθρο της Eva Golinger, στο οποίο η συντάκτης του ισχυρίζεται πως «Η USAID λειτουργεί ως όργανο για τη διείσδυση της CIA στην κοινωνία των πολιτών, καθιστώντας δυνατή τη ‘νόμιμη’ χρηματοδότηση (σ.σ. οργανώσεων και ατόμων) με εκατομμύρια δολάρια για την προώθηση της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ στις άλλες χώρες καθώς και τον επηρεασμό της εσωτερικής πολιτικής ζωής ξένων χωρών, δίχως να υπόκειται στον έλεγχο του Κογκρέσου»… Η E. Golinger παραθέτει και σειρά επίσημων -αποχαρακτηρισμένων- εγγράφων από τις ΗΠΑ, σχετικά με τις δραστηριότητες της USAID στη Βενεζουέλα, και ισχυρίζεται ότι η CIA χρησιμοποίησε την USAID στην επιχείρηση αποσταθεροποίησης και ανατροπής του Ούγο Τσάβες

Το Σύμφωνο Σταθερότητας για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, που δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 1999, στοχεύει στην ενδυνάμωση της ειρήνης, της δημοκρατίας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της οικονομίας στις χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Μέλη του είναι όλα τα κράτη της πρώην ενιαίας Γιουγκοσλαβίας [πλην Σλοβενίας], η Αλβανία, η Βουλγαρία, η Ρουμανία και η Μολδαβία. Στις αρχές του 2008, το Σύμφωνο θα αντικατασταθεί από ένα άλλο δίκτυο το Περιφερειακό Συμβούλιο Συνεργασίας [Regional Co-operation Council (RCC)], στο οποίο θα ενσωματωθούν και οι λειτουργίες του South East European Co-operation Process (SEECP), στο οποίο συμμετέχουν οι χώρες του Συμφώνου καθώς και η Ελλάδα και η Τουρκία.

Τέλος, χορηγός της σερβικής έκδοσης των Βιβλίων Εργασίας είναι το Fund for an Open Society – Serbia, ένα ακόμη από τα πολλά ιδρύματα του Τζωρτζ Σόρος που δραστηριοποιούνται στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και της Κεντρικής Ασίας. Χρειάζεται άραγε να προσθέσουμε κάτι για τις «έγχρωμες επαναστάσεις» των τελευταίων ετών σε μια σειρά χωρών; Όταν και -«απο-εθνικοποιημένα»- ιδρύματα, σε στενή συνεργασία με διάφορες «υπερεσίες» χρηματοδοτούσαν «Μη» Κυβερνητικές Οργανώσεις για να ανατρέψουν τις κυβερνήσεις διαφόρων χωρών;

Επόμενο σημείωμα: CDRSEE IV

Advertisements
  1. 28/12/2006 στο 02:40

    Η ΒΑΣΙΚΗ ΙΔΕΑ ΤΩΝ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΩΝ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟΕΓΧΕΙΡΙΔΙΩΝ ΔΝΕ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΑΚΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΗ ΜΟΥ ΓΝΩΜΗ (ΩΣ ΜΑΜΑ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΤΟ ΠΑΚΕΤΟ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΣΤΗ ΜΑΠΑ ΟΜΙΛΩ)
    ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΠΟΣΟ ΝΤΟΟΥΜΕΝΤΡΑΡΟΝΤΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΤΥΧΕς…
    ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΠΑΙΖΕΤΑΙ ΣΤΙς ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΡΙΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΒΑΘΜΟ ΠΟΥ ΑΝΑΛΟΓΕΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ¨»ΚΡΙΣΗ»

    ΚΑΙ ΜΙΛΑΩ ΧΩΡΙς ΝΑ ΕΧΩ ΜΠΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΠΟ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΤΑ ΕΝ ΛΟΓΩ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΑ
    ΑΠΟ ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΟΥ ‘ΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΜΟΥ ΑΠΟ ΔΩ ΚΙ ΑΠΟ ΚΕΙ
    (ΕΧΩ ΚΑΙ ΦΙΛΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΛΥΣΣΑΞΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ)

    ΣΥΝΕΧΙΣΕ ΧΡΗΣΤΟ ΝΑ ΜΑΣΑΣ ΤΟ ΠΑΞΙΜΑΔΙ ΓΙΑ ΜΑΣ 🙂

  2. 28/12/2006 στο 14:15

    @ ATHENA

    Ενδιαφέρουσες οι παρατηρήσεις σου. Να σου απαντήσω όμως, εμμέσως πλην σαφώς, στο επόμενο ποστ;

    Ευχαριστώ!

  3. 28/12/2006 στο 18:25

    Χαιρετίζω την σειρά αυτή. Δυστυχώς, έχασα λόγω «καπιταλιστικών» διακοπών στην ορεινή Αρκαδο-Αχαΐα την ευκαιρία να εμπλακώ επιθετικά στους σχολιασμούς (κάτι που τώρα είναι μάλλον μπαγιάτικο…). Αντί σχολίων όμως αποφάσισα να συνεισφέρω στην προσπάθεια με το άκρως «συνωμοσιολογικό»
    «Ιστορία μου – Αμαρτία τους (φύσηξε Soro-Kots)

    Δυστυχώς γι’ αυτούς που ζούν σε ένα κόσμο «άδολων συσχετισμών», όταν κάτι αποφασίζεται το 1950 για να εφαρμοσθεί το 2005 και μετά, αποτελεί καραμπαμπάμ συνωμοσία!

  4. 29/12/2006 στο 01:09

    Καλώς τον. Οι «καπιταλιστικές» διακοπές είναι πάντα απαραίτητες. Ετοιμάζομαι κι εγώ για μια… δεξιά στροφή δύο-τριών ημερών, αν και τα καλύτερα τα κρατάω για το νέο έτος.

    Χαλαρά… Αυτοί θυμόντουσαν το αφιέρωμα του Άρδην [τ. 58], εγώ το είχα ξεχάσει. Και δεν είπαν κουβέντα τα… μπαγάσικα.

    «Ιστορία μου – Αμαρτία τους…» Εξαίρετον! Να σε τσιτάρω;

    «Η ελευθερία της άποψης είναι σεβαστή, όταν φυσικά προκύπτει ως αποτέλεσμα ανιδιοτελούς μελέτης και πνευματικής αγωνίας. Όταν όμως είναι προϊόν ιδιοτελούς συναλλαγής και επιδίωξης, όταν παραμορφώνει με σχέδιο κάθε κομμάτι του επιστητού, μήπως νομιμοποιείται κανείς «ν’ ανοίξει και κάνα κεφάλι»; Γιατί η αλητεία παραπάει…»

    Η αλητεία έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Χρηματοδοτούμενοι από τα υπουργεία Εξωτερικών

    1. ΗΠΑ
    2. Αγγλίας
    3. Γερμανίας
    4. Ελλάδας
    5. Νορβηγίας

    και από τα μακριά χέρια της CIA, όπως η USAID και το National Endowment for Democracy, έχουν το θράσος να ομιλούν για την ουσία… των ιστορικών εγχειριδίων. Και το ‘λεγα από το 1978 – κι όποιος θέλει το πιστεύει: «Όταν ξεβρωμίσει η Ελλάδα από το ΚΚΕεσ. όλα θα είναι καλύτερα…»

    Ποιες συνωμοσίες και ποιες θεωρίες συνωμοσιών; Αυτοί τα λένε μόνοι τους. Γιατί όπως λένε και στο χωριό μου:

    «Η πουτάνα θέλει να κρυφτεί αλλά δεν την αφήνει η χαρά της»…

  5. 29/12/2006 στο 01:53

    Περιμένω αγωνιωδώς την συνέχεια!

    Όσο για το ΚΚΕεσ…

    Να σκεφτεί κανείς ότι ήταν το μόνο κόμμα (όχι μόνο απο τα αριστερά!) που έβαλε την Ελληνική σημαία στο σύμβολό του!

    Θα απαλλαγούμε απ’ αυτό στις επόμενες εκλογές (ελπίζω!)

  6. 31/12/2006 στο 19:21

    Η ΒΑΣΙΚΗ ΙΔΕΑ ΤΩΝ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΩΝ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟΕΓΧΕΙΡΙΔΙΩΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΑΚΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΗ ΜΟΥ ΓΝΩΜΗ (ΩΣ ΜΑΜΑ ΠΟΥ ΤΡΩΕΙ ΤΟ ΠΑΚΕΤΟ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΣΤΗ ΜΑΠΑ ΟΜΙΛΩ)

    Συμφωνῶ ἁπολύτως. Ὡς νέα μητέρα, καλὸν θὰ ἦτο νὰ μὴν ἀρκεσθεῖτε στὰ «ἑλληνικὰ» σχολικὰ βιβλία.

    Ὅσον ἀφορᾶ τὰ ἐπιπλέον, τώρα. Προφανῶς ὄχι γιὰ τὸ παιδί σας, αὐτὰ τῆς… CIA, CDRSEE, Bilderberg καὶ Soros!

    Ἐγὼ θὰ πρότεινα τὰ παλιά, καλὰ ποὺ εἶναι σήμερα ἀπαγορευμένα ἀπὸ τὸ φασιστικὸ νεοταξικὸ καθεστώς. Αὐτὰ ποὺ ἐξορίζονται ἀπὸ τὰ σχολεῖα καί, ὅταν αὐτὸ δὲν ἀρκεῖ, καίγονται ἀπὸ τὶς ἔνοπλες ὁμάδες κρούσεως τοῦ νεοταξικοῦ παρακράτους. Προτείνω Πηνελόπη Δέλτα π.χ. -ἀπαγορευμένη σήμερα- μὲ τὴν ὁποία μεγαλώσαμε ἐμεῖς, οἱ πατεράδες καὶ οἱ παπποῦδες μας – ἡ γενιὰ τοῦ ᾿40. (Ἀργότερα, πολλὰ ἀκόμη, ἀπὸ Γιαννόπουλο καὶ Δραγούμη καὶ Γενιὰ τοῦ ᾿30, μέχρι, σήμερα, γιὰ νὰ μιλήσουμε γιὰ κατ᾿ ἐξοχὴν ἱστορικὲς ἐκδόσεις, Καργάκο (οἱ μνημειώδεις ἐκδόσεις, ἡ τρίτομη τῶν Ἀθηνῶν καὶ ἡ δίτομη τῆς Σπάρτης, τοῦ ὁποίου, ἔργα ποὺ ἀφήνουν πολὺ πίσω ὁποιοδήποτε ἀνάλογο σύγγραμμα παγκοσμίως καλύπτονται ἀπὸ νεοταξικὸ πέπλο σιωπῆς), ἢ τὸ πρόσφατο τοῦ Καραμπελιᾶ γιὰ τὸ Βυζάντιο («1204») ἢ τοῦ Γιανναρᾶ καὶ ἄλλα πολλὰ ποὺ θὰ μποροῦσα νὰ ἀναφέρω…

    Μὴν περιμένετε «συμπληρωματικὰ» βιβλία ἀπὸ τὸ κράτος (ποιό κράτος; ὑπάρχει ἐλεύθερο Ἑλληνικὸ κράτος; ) Τὰ δικά μας σπίτια πρέπει νὰ γίνουν Κρυφὰ Σχολειά. Εἶναι ἡ μόνη ἀντίστασι στὸν παγκόσμιο νεοταξικὸ φασισμό.

    Αὐτά, καὶ συγχωρεῖστε, παρακαλῶ, τὸ ὕφος μου – μὴν τὸ ἐκλάβετε ὡς πατερναλιστικό.

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: