Αρχική > Πλανήτης Γη Α.Ε. > Σαντάμ Χουσεΐν

Σαντάμ Χουσεΐν

30/12/2006

sadam.jpg

Εκτελέστηκε δια απαγχονισμού σήμερα το πρωί στις 6 [τοπική ώρα – Βαγδάτη] ο πάλαι ποτέ ηγέτης του Ιράκ Σαντάμ Χουσεΐν [1937-2006]. Είχε καταδικαστεί εις θάνατον για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. [Η σχετική είδηση στο in.gr, απ’ όπου και η φωτογραφία]

Βρίζουμε τους ζωντανούς «είμαστε» συνωμοσιολόγοι. Βρίζουμε τους νεκρούς «είμαστε» τυμβωρύχοι…

Πριν από 16 χρόνια, τον Αύγουστο του 1990, λίγο μετά την εισβολή του Ιράκ στο Κουβέιτ [η Αμερικανίδα πρέσβειρα στη Βαγδάτη, μάλλον δεν θα θυμάται τι ακριβώς είχε συμβεί τότε], και μερικούς μήνες πριν από τον Α΄ Πόλεμο του Κόλπου, είχα γράψει το κείμενο «Τα χημικά όπλα, οι μπίζνες και η ηθική των θυτών«, που τελείωνε έτσι:

«Το γεγονός που δεν μπόρεσαν να κατανοήσουν οι Σαντάμ και Νοριέγκα είναι, πως η τάξη των εμπόρων που κυριαρχεί στο «παγκόσμιο χωριό» δεν μπορεί, σε μια εποχή που «τα τείχη γκρεμίζονται», να ανεχτεί την ύπαρξη εθνικών θυλάκων κυριαρχίας όπως, επίσης, δεν ανέχεται την ύπαρξη ηγετών που συγκεντρώνουν στο πρόσωπό τους τις ιδιότητες του πολιτικού, του στρατιωτικού, του έμπορα και του τραπεζίτη. Αυτό που δεν ήταν ανεκτό για τους ηγεμόνες του Πρώτου Κόσμου δεν μπορούσε, σε καμία περίπτωση, να ισχύσει για τους ηγετίσκους του Τρίτου Κόσμου. Παρά το γεγονός ότι οι Σαντάμ και Νοριέγκα δεν ήξεραν –ή δεν τους δόθηκε η δυνατότητα να μάθουν– να περιμένουν, δεν παύουν να αποτελούν τα «αρρωστημένα» πρότυπα ηγεμόνων σε έναν, ούτως ή άλλως, «αρρωστημένο» κόσμο.

Όσο για «μας», τους υπόλοιπους, τον χύμα λαό, δεν απομένει παρά η, γεμάτη ενοχές, καθήλωση μπρος στις οθόνες των τηλεοράσεων για να παρακολουθήσουμε από το CNN σε «απευθείας σύνδεση» την σύρραξη του Κόλπου ή, ίσως, η εναγώνια αναζήτηση σε βιβλιοθήκες, εγκαταλελειμμένες από χρόνια, των προφητειών του Νοστράδαμου. Αλλά αν η θρησκεία είναι το όπιο του λαού, τότε οι προφητείες είναι σίγουρα η ηρωίνη του, η «παραμύθα» του, το παραμύθιασμά του.

Όσο για «το τέλος της ιστορίας» που κάποιοι ευαγγελίζονται, δεν είναι παρά το «τέλος» των νεκροταφείων του πλανήτη, του πλανήτη ως νεκροταφείου. Από το φαινόμενο του θερμοκηπίου ως την Τιέν Αν Μεν, από τις μάσκες ενάντια στον μολυσμένο αέρα που μοιράζονται στα παιδιά του Κατοβίτσε ως τις μάσκες ενάντια στα χημικά που μοιράζονται στα «παιδιά» της αραβικής ερήμου, από τα καμένα δάση του Αμαζονίου ως τα νεκρά ύδατα των θαλασσών, των λιμνών και των ποταμών, από τους νεκρούς του AIDS ως τους νεκρούς λόγω πείνας ή δίψας… παντού απλώνεται η μυρωδιά της σήψης, η μυρωδιά της σιωπής, η μυρωδιά της συνενοχής.

…Αυλαία…»

Advertisements
Κατηγορίες:Πλανήτης Γη Α.Ε. Ετικέτες:
  1. 30/12/2006 στο 17:12

    Συγχαρητήρια για τη σελίδα σου και, κυρίως σ’ αυτή τη φάση, τις οδηγίες σου προς τους αρχάριους.

    Το μπλογκ αυτό θα ευγνωμονεί τον Πάνο και εσένα!

  2. 30/12/2006 στο 17:18

    Ευχαριστώ. Προφανώς αναφέρεσαι στο άλλο μου μπλογκ το http://wptips.wordpress.com/

    Για όποιες απορίες ανέβασε ένα σχόλιο εκεί ή εδώ ή στο e-mail.

  3. 31/12/2006 στο 17:07

    Στο σχετικό ποστάκι της καλύβας έγραψα το ακόλουθο σχόλιο, που αφήνω κι εδώ:

    Πέρα από τα συναισθήματα για τον μακαρίτη, η Δύση (δηλ. η ηγεμονεύουσα αυτοκρατορία) διέπραξε μια ακόμα τεράστια πολιτική παπαριά: πρόσφερε στο φονταμενταλιστικό Ισλάμ έναν “μάρτυρα” ολκής!

    Ζωντανός ο Σαντάμ δεν άξιζε τίποτα. Μετά το “μαρτύριο” μπορεί να αποδειχθεί οτι ως πεθαμένος μπορεί να κάνει μεγάλη ζημιά!

    …και για μια ακόμα φορά η Ευρωπαϊκή Ένωση αποδείχτηκε κολαούζος των αφεντικών: σε όλες τις χώρες -μέλη της ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Η ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ. Κι όμως, αυτό που κατάφερε στην περίπτωση Οτσαλάν, δε μπόρεσε (ή δεν διανοήθηκε καν να προσπαθήσει) να το πετύχει στην περίπτωση του Σαντάμ.

    *

    Ο Χ.Μ. έκανε εξαιρετική δουλειά υποδομής στην Πόρσε – για την οποία τον ευχαριστούμε όλοι! Όσο για το Σαντάμ, «ζωή στα κατσικομούλαρά του», όπως λέγαν οι παλιοί στο χωριό μου, περιπαίζοντας το θάνατο.

  4. 04/01/2007 στο 14:42

    Πάνο, αν οι αραβομουσουλμάνοι ηρωοποιούν τύπους σαν τον Σαντάμ [το μόνο σίγουρο] τότε ζωή στα καμηλοπρόβατά τους [επίσης σίγουρο].

    Ευρωπαϊκή Ένωση… Αμερικανοευρωπαϊκή θα της ταίριαζε καλύτερα. Ειδικά με την είσοδο και των νέων -προς βορράν- εταίρων, που και με τους παλιότερους είναι δυναμικές ορντινάτσες των υπερατλαντικών.

    ΥΓ. «Πόρσε» ο Πάνος αποκαλεί το WordPress. Μη νομίσετε ότι άλλαξα αυτοκίνητο. Που και να άλλαζα πάλι το πιο βρώμικο των Βαλκανίων θα ήταν. Μερικές απαξίες είναι σταθερές…

  5. 14/01/2007 στο 12:52

    Αυτά τα κόκκινα γράμματα στάζουν αίμα! Στάζουν και θλίψη και ανημποριά! Και με την ανημποριά έρχεται και η οργή. Οργή, γιατί βλέπεις το θάνατο του πλανήτη μας να έρχεται και τίποτε δεν μπορείς να κάνεις!!!!
    Κανείς και τίποτε

  6. 14/01/2007 στο 13:40

    Πω! Πω! Πολύ λυπάμαι που σας προκάλεσα τόσο αρνητικά συναισθήματα κυριακάτικα! Ειλικρινά.

    Πάντως, το μπλογκάκι σας είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ. Σπεύδω να σας λινκάρω. Και μετά να σας διαβάσω με την ησυχία μου…

  7. 14/01/2007 στο 15:05

    Αυτά δεν είναι αρνητικά συναισθήματα. Καθόλου! Είναι θετικά συναισθήματα. Είναι ότι μας έχει απομείνει, από «καρδιά σε ένα άκαρδο κόσμο» που λέει και ο Κάρολος.
    Διαβάζω το καινούργιο του Εκο «με το βήμα του κάβουρα» και έψαχνα να δώ τι έκανε στα χρόνια του Φασισμού ο Bobbio. Δεν έπεσα έξω, ο Bobbio ήταν μέλος του φασιστικού κόμματος, σε ηλικία 18 χρονών, σαν τον άλλο τον Grass. Ετσι ψάχνοντας έπεσα στο ημερολόγιό σου. Τυχαία και άσχετα!!!
    Χαίρομαι που βρίσκεις το δικό μου ημερολόγιο καλό, γιατί το δικό σου είναι πρώτο!!!!
    Σήμερα είναι Κυριακή, ημέρα μελέτης και ξεκούρασης.
    Καλό βράδυ

  8. 14/01/2007 στο 15:45

    🙂 [Το χαμόγελο για τα συναισθήματα]

    Η ρήση του Κάρολου, αν θυμάμαι καλά, θα πρέπει να είναι στην ίδια πρόταση για το όπιο και τη θρησκεία.

    Ω! Και ο Bobbio. Νεανικά παραπτώματα, ίσως; Γιατί αν αρχίσουμε να αναφέρουμε στην Ελλάδα όσους ήταν στην ΕΟΝ του Μεταξά μάλλον θα μας κατηγορήσουν για… ιερόσυλους.

    Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

    Καλή μελέτη και καλή ξεκούραση!

  9. 14/01/2007 στο 19:49

    Ναί από την διπλή επίδραση της θρησκείας. Της μιάς της παρηγοριάς και της άλλης της αποβλάκωσης των μαζών.
    Νεανικά παραπτώματα του Bobbio;; Οταν είσαι 18, είσαι ευαίσθητος στον ανθρώπινο πόνο 10 φορές περισσότερο από όταν είσαι 40 η 60!
    Αν είσαι τότε φασίστας, τέτοιος θα μείνεις και στα 90.
    Αν είσαι και διανοούμενος, τόσο το χειρότερο για μας. Γιατί ό,τι λές έχει βάρος. Είναι πολύ βαρύ αυτό που λέω, αλλά δες με τι ευκολία μιλάνε σήμερα οι «διανοούμενοι» για το πόλεμο! Το τέλος της ιστορίας λέει ο Φουκουγιάμα ( ελπίζω να τον γράφω σωστά), εννοώντας την νίκη του καπιταλισμού για τον αιώνα τον άπαντα.

  10. 14/01/2007 στο 21:23

    Είπα κι εγώ μια φορά να κάνω τον δικηγόρο του… Bobbio, κι έπεσα πάνω σου. Δεν έχω διαβάσει Μπόμπιο. Προσπάθησα καναδυό φορές -παλιά, τότε που τον είχε «υιοθετήσει» ο Γιαλκετσής στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, αλλά δεν…

    Δίκιο έχεις, για τα περί φασισμού. Προφανώς ξέρεις καλύτερα. Εδώ οι εξεγερμένοι 18ρηδες εκφασίζονται σε 10 χρόνια, όχι οι άλλοι.

    Ε, καλά τώρα, «διανοούμενος» κι ο Φουκουγιάμα… Αν, και μεταξύ μας, η συντριπτική πλειοψηφία των διανοούμενων τέτοιοι είναι σήμερα. Στα payrolls αυτών και εκείνων και των άλλων… Παντεσπάνι στο τραπέζι κι η διανόηση στον σκουπιδοτενεκέ.

  11. 14/01/2007 στο 21:59

    Ακριβώς στα payrolls αυτών και εκείνων. Ο Χάντικτον, είναι μέλος της «συναίνεσης της Ουάσιγκτον». Αλλά ας μη τα πούμε όλα απόψε, ας αφήσουμε και γι αύριο κάτι!

  12. 14/01/2007 στο 22:25

    Ουπς! Τι ‘ναι και τούτο πάλι: «συναίνεση της Ουάσινγκτον»;

    Για λέγε, για λέγε… [όχι απόψε, αύριο, μεθαύριο…]

    Καλό βράδυ!

  13. 15/01/2007 στο 22:56

    H συναίνεση της Ουάσιγκτον, αγγλιστί The Washington Consensus.
    Ιδρύθηκε το 1989 από τον John Williamson, αντιπρόεδρο της Παγκόσμιας Τράπεζας.
    Έχουν θέσει 10 στόχους, αλλά η ουσία είναι μία: Ιδιωτικοποίηση του κόσμου σε κάθε τομέα, υπηρεσίες, παραγωγή, γεωργία βιομηχανία, παιδεία. Ιδρύθηκε με την πτώση του ανατολικού μπλόκ και έπαιξε τον κύριο ρόλο για την μη επιστροφή της σοβιετίας στον «σοσιαλισμό». (Εχουν δώσει πολλά δισ δολάρια, το σύνολο των οποίων πήγε στη ρώσικη μαφία). Ο Jean Ziegler και ο νομπελίστας Joseph Stieglitz, έχουν κριτικάρει δριμύτατα αυτό το έκτρωμα. Κατ αυτούς, αν δεν καταργηθεί η Παγκόσμια Τράπεζα, και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, δεν υπάρχει μέλλον.
    Είναι η ιδεολογική βάση και το κέντρο προπαγάνδας του νεοφιλελευθερισμού. Όταν λοιπόν ο Χάντιγκτον έγραφε, ότι τα κόνφλικτ είναι συνέπεια φονταμενταλισμού και όχι του νεοκαπιταλισμού, είχε του λόγους του!

  14. 15/01/2007 στο 23:26

    Πολύ ενδιαφέρον.

    Πάντως, ο Χάντινγκτον είναι από παλιά στα «κόλπα». Ήδη από το 1975 είχε συμμετάσχει στη σύνταξη μιας έκθεσης για τη δημοκρατία στον πλανήτη, για λογαριασμό της Τριμερούς Επιτροπής [Ροκφέλλερ & σία].

    Αξίζει τον κόπο περαιτέρω ενασχόλησης…

    Κι αν θυμάμαι καλά, ο πρώτος που είχε διατυπώσει τη θεωρία περί σύγκρουσης πολιτισμών ήταν ένας άλλος ανατολιστής [και φιλότουρκος και… και…] ο Μπέρναρντ Λιούις.

    Homework για το μέλλον…

  15. 15/01/2007 στο 23:40

    Δεν μετανιώνω καθόλου, που παράτησα το βιβλίο του Χάντικτον στη μέση. Κατάλαβα από τις πρώτες σελίδες, ότι θα έχανα το χρόνο μου. Στα στακίδια ο κρετίνος!

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: