Αρχική > Αφασιαλάνδη > Η πρέζα θερίζει στη γειτονιά μου

Η πρέζα θερίζει στη γειτονιά μου

08/01/2007

Η γειτονιά μου. Μια στενή λωρίδα -άναρχα οικοδομημένης- γης στο Λεκανοπέδιο. Τίποτα το εξαιρετικό, τίποτα το ιδιαίτερο. Είκοσι επί δέκα τετράγωνα – και πολλά λέω.

Η γειτονιά μου. Πριν από είκοσι χρόνια, όταν η «μετάβαση» από τις παλιές μονοκατοικίες με τους κηπάκους τους στις πολυώροφες πολυκατοικίες είχε σχεδόν ολοκληρωθεί, δύσκολα συναντούσες στους δρόμους ή στις παιδικές χαρές πιτσιρίκια να παίζουν και πολύ περισσότερο εφήβους.

Η γειτονιά μου. Τα χρόνια πέρασαν. Τα νέα ζευγάρια που άρχιζαν τότε να κατοικούν στα νεόδμητα διαμερίσματα είναι πια μεσήλικες. Τα πιτσιρίκια του τότε είναι πια άντρες και γυναίκες, η παρουσία των εφήβων στους δρόμους και στις πλατείες είναι πια ο κανόνας. Οι χαρούμενες φωνές των παιδιών, που παίζουν στις παιδικές χαρές και στους παιχνιδότοπους, ακούγονται πια ως αργά το βράδυ.

Η γειτονιά μου. Μια στενή λωρίδα γης στο Λεκανοπέδιο… Την ξέρω όσο με ξέρει: λίγο. Μερικές «καλημέρες» με τους συγκατοίκους της πολυκατοικίας, με μερικούς γείτονες, τους περιπτεράδες, τους ψιλικατζήδες, τους φουρνάρηδες, τα παιδιά του συνεργείου αυτοκινήτων, τον βιβλιοπώλη, τον υπάλληλο της τράπεζας, την κυρία του μίνι-μάρκετ… Τα τυπικά… Ευγενικά κι απρόσωπα. Και κάποιες -καμιά δεκαριά- πιο στενές σχέσεις. Με καφέδες και φαγητά, με γλέντια και οινοποσίες, πότε εδώ ή πότε εκεί. Συχνά ή λιγότερο συχνά. Τα γνωστά…

Η γειτονιά μου. Πριν από 6-7 χρόνια υπέπεσε στην αντίληψή μου για πρώτη φορά. Περνώντας βράδυ από κάποια πλατεία ή πεζόδρομο «μοσχοβολούσε» ο τόπος «φούντα». Νεαροί -και ενίοτε νεαρές- τέσσερις ή πέντε κάθε φορά έστριβαν κάνα τσιγαρλίκι, το κάπνιζαν, συζητούσαν, γελούσαν, άκουγαν μουσική. Δεν ήταν κάτι που παρατηρούσα συχνά, αλλά δεν ήταν και σπάνιο φαινόμενο. Και δεν συνέβαινε σε ένα ή δύο σημεία μόνον. Δεν ήταν πιτσιρικάδες. «Παιδιά» είκοσι ή εικοσιπέντε χρονών ήταν.

Η γειτονιά μου. Στα μπαρ της ένα ποτήρι ουίσκι κοστίζει εφτά ευρώ. Ένα μικρό μπουκάλι μπύρας τέσσερα ή πέντε. Το ίδιο κι ένας καφές. Κοροϊδία. Συζητούσα προ καιρού μ’ έναν γνωστό μου, cafeteria-owner της γειτονιάς, για τις τιμές. Διαφωνούσαμε. Προσπαθούσε να με πείσει ότι μια καφετέρια -η δική του- που βρίσκεται στη μέση του πουθενά στο Λεκανοπέδιο έχει μεγαλύτερα λειτουργικά έξοδα από μια καφετέρια στην Κούνταμ του Βερολίνου, που έχει τις μισές τιμές από τις δικές του. Μεγαλύτερα δημοτικά τέλη, έλεγε, μεγαλύτερα ενοίκια, μεγαλύτερα μεροκάματα, μεγαλύτεροι λογαριασμοί – φώτα, νερά, τηλέφωνα. Κοροϊδία.

Η γειτονιά μου. Σκεφτόμουν: πόσα πρέπει να ακουμπήσουν -εν είδει κατάθεσης- στον κάθε owner τα παιδιά της γειτονιάς μου για να πιουν με την παρέα τους δυο-τρία ποτά ο καθένας, για να περάσουν ευχάριστα μερικές ώρες μαζί; Με πολύ λιγότερα μπορούσαν να αγοράσουν «πράμα» και να φτιάξουν και να φτιαχτούν με 2-3 τσιγαρλίκια. Περνούσα, μύριζα και χαμογελούσα.

Η γειτονιά μου. Το βράδυ της Κυριακής έμαθα ότι τους τελευταίους μήνες κάπου δέκα παιδιά της γειτονιάς μου -δέκα νέα παιδιά- δεν ζουν πια ανάμεσά μας. «Στούκαραν». Από «υπερβολική δόση». Πρέζας.

Η γειτονιά μου. Δεν εξεπλάγην. Απλά είπα μέσα μου – και τώρα το λέω και σε σας: «Γιατί γαμώτο μου; Γιατί;» Δεν ήταν κάτι που δεν είχε περάσει απ’ το μυαλό μου. Η οικονομική στενότητα είναι ορατή και στη μεσοαστική γειτονιά μου, η ανέχεια δεδομένη, η ανεργία των νέων πασίγνωστο φαινόμενο, η μαυρίλα πλακώνει τα πάντα, το «μαύρο» φέρνει την «άσπρη» – έτσι: «φέρνει», σαν «φυσικό φαινόμενο».

Η γειτονιά μου. Άκουσα διάφορα. Ποιος και ποιοι πουλάνε την ηρωίνη, ποιοι πλουτίζουν, ποιοι το ένα, ποιοι το άλλο. «Ο κόσμος το ‘χει τούμπανο», αλλά «άντε να βρεις αποδείξεις». Λες και χρειάζονται…

Η «γειτονιά» μου. Το παγκόσμιο «χωριό» μου. Σκεφτόμουν εδώ και βδομάδες να γράψω κάτι σαν το «Η Γεωπολιτική της Πρέζας». Γιατί δεν είναι η «υπερβολική» δόση που σκοτώνει. Είναι η «καθαρή δόση» που σκοτώνει. Κι η μεγάλη παραγωγή πρέζας στον πλανήτη οδηγεί σε όλο και μεγαλύτερης καθαρότητας σκονάκια. Η καθαρή πρέζα είναι αυτή που σκοτώνει, όχι η «κομμένη». Κι η παραγωγή πρέζας στον πλανήτη ολοένα και μεγαλώνει. Κι οι τιμές ολοένα και πέφτουν. Κι η καθαρότητα της ηρωίνης ολοένα και αυξάνεται. Κι όλα αυτά σκοτώνουν.

Η «γειτονιά» μου. Το παγκόσμιο «χωριό» μου. Και γιατί αυξάνεται η παραγωγή ηρωίνης στον πλανήτη; Γιατί οι Δυτικοί Σύμμαχοι απελευθέρωσαν το Αφγανιστάν το 2001. Το 2001 οι Ταλιμπάν είχαν σχεδόν μηδενίσει την παραγωγή οπίου στο Αφγανιστάν. Θανάσιμο σφάλμα. Όταν το εμπόριο ναρκωτικών κάνει τζίρο 1 τρισ. δολάρια τον χρόνο στον πλανήτη… 1 τρισ. δολάρια: κάπου εκατό Ολυμπιάδες τον χρόνο… Κι άντε μετά να μιλήσεις για τον Ντοστούμ, για τη DEA, για τις τράπεζες, για κυβερνήσεις ολόκληρες που «ζουν» από το πρεζεμπόριο… «Δεν βαριέσαι», θα πουν όλοι.

Στη γειτονιά μου, πολλοί «βαριούνται».

Στη γειτονιά μου, ολόκληρες οικογένειες «σβήνουν» μαζί με τα βουτηγμένα στην πρέζα παιδιά τους.

Στη γειτονιά μου, οικογένειες πενθούν.

Πενθώ μαζί τους.

Advertisements
Κατηγορίες:Αφασιαλάνδη Ετικέτες:
  1. 08/01/2007 στο 15:18

    ΤΟ ΕΙΠΕΣ ΕΝΑ ΤΡΙΣ $
    ΑΝ ΔΝΕ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΣ Ο ΠΑΡΑΓΩΝ ΓΑΜΗΜΕΝΟ ΚΕΡΔΟΣ ΠΟΙΟΣ ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΟΣ ΘΑΠΕΦΤΕ ΣΤΗΝ ΠΡΕΖΑ? ΑΣΕ ΧΕΝΤΡΙΞ ΚΑΙ ΤΖΟΠΛΙΝ ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΞΕΡΑΝ, ΤΩΡΑ ΟΜΩΣ ΠΟΙΟΣ ΣΤΡΑΒΟΣ ΘΑ ΠΑΕΙ ΝΑ ΧΩΘΕΙ ΣΤΗΝ ΗΡΩΙΝΗ ΑΝ ΔΝΕ ΤΟΝ ΣΠΡΩΞΟΥΝ ΟΙ ΕΠΙΤΗΔΕΙΟΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ?

    ΚΑΙ ΜΗΝ ΑΚΟΥΩ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΠΕΡΙ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙΩΝ ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΣΒΑΛΟΥΝ ΤΗΝ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΜΑΣ ΛΕΜΕ…

    ΑΠΟΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΡΑ!

    ΑΡΚΕΙ Ο ΣΤΡΟΥΘΟΚΑΜΗΛΙΣΜΟΣ, ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΘΥΜΑΤΑ (ΠΡΕΖΟΝΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ)

    ΗΡΩΙΝΟΛ ΣΤΑ ΦΑΡΜΑΚΕΙΑ ΜΕ ΣΥΝΤΑΓΗ ΓΙΑΤΡΟΥ ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΝΟΜΙΜΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ!

  2. 08/01/2007 στο 16:26

    @ ATHENA

    Δεν είναι θέμα επιτηδείων! Μέσα στην πρέζα δεν «κολυμπούν» μόνον τα παιδιά της γειτονιάς μου. Εδώ και δεκαετίες είναι -κυριολεκτικά- βουτηγμένες ολόκληρες κυβερνήσεις. Η διακίνηση ναρκωτικών στον πλανήτη ΔΕΝ είναι θέμα επιτηδείων. Είναι πολιτική επιλογή συγκεκριμένων ανθρώπων και οργανώσεων. [Διάφορα περί αυτών είχα γράψει παλιότερα http://www.geocities.com/xmorfos/heroin.htm ]

    Ποια αποποινικοποίηση; Και τι ακριβώς θα γίνει; Τα πρεζόνια θα είναι πρεζόνια με την… εγγύηση του κράτους; Η αθλιότητα της ζωής τους που τους οδηγεί εκεί; Δεν πρόκειται να γίνει απολύτως τίποτα προς την κατεύθυνση της αποποινικοποίησης. «Είναι πολλά τα λεφτά, Αθηνά!» Εξάλλου είναι γνωστό ότι όλες οι μεγάλες καπνοβιομηχανίες είναι πανέτοιμες για τη μετάβαση στην… αποποινικοποιημένη αγορά. «Κάνε το μαύρο σου, και ξέχνα τις μαύρες σου».

    Η αποποινικοποίηση δεν πρόκειται να λύσει απολύτως κανένα πρόβλημα. Μερικά άρθρα του Τάκη Φωτόπουλου για το θέμα παρουσιάζουν ενδιαφέρον…

    1. http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/gre2003/6_28.htm
    2. http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/gre2001/6_30.htm

    [έρευνα στο google με τους όρους «τάκης φωτόπουλος αποποινικοποίηση» δίνει μια τουλάχιστον ντουζίνα σχετικά άρθρα]

    Αν και το ζήτημα είναι τεράστιο.

  3. 08/01/2007 στο 18:19

    ΕΡΙΞΑ ΜΑΙ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΒΛΕΠΩ ΤΑ ΓΝΩΣΤΑ Η ΦΟΥΝΤΑ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΟΝ ΗΡΩΙΝΗ ΛΕΝΕ

    Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του ΚΕΘΕΑ, το 66,7% των νέων στην Ελλάδα μπήκε στον κόσμο των ναρκωτικών από το χασίς, «Ε», 24 & 25/6/03.

    ΦΥΣΙΚΑ ΔΙΟΤΙ Ο ΕΜΠΟΡΟΣ ΕΧΕΙ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΝΑ ΣΠΡΩΞΕΙ ΤΟΝ ΠΕΛΑΤΗ ΑΠΟ ΤΗ ΦΟΥΝΤ ΑΠΟΥ ΘΑ ΤΗΝ ΠΑΡΕΙ ΣΤΗ ΧΑΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗ ΦΕΞΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΧΕΙ ΚΕΡΔΟς 10 ΣΤΗΝ ΠΡΕΖΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥ ΤΑ ΑΚΟΥΜΠΑΕΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΜΕ ΚΕΡΔΟΣ 100

    ΣΤΗΝ ΟΛΛΑΝΔΙΑ ΤΑ ΠΡΕΖΟΝΙΑ ΓΕΡΝΑΝΕ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΒΡΙΚΟΝΤΑΙ ΝΕΑ ΚΟΡΟΙΔΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ

    ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΡΤΗΣΙΟΓΟΝΟ ΦΟΥΝΤΑ ΓΕΛΑΩ ΠΟΛΥ ΜΑ ΠΟΛΥ ΤΡΑΝΤΑΧΤΑ

    ΕΙΧΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΜΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗς ΟΠΟΙΑΣ

    Η ΦΟΥΝΤΑ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΩΤΕΡΟ ΕΞΑΡΤΗΣΙΟΓΟΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΦΕΙΝΗ

    ΝΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΕΙ ΚΙ Ο ΚΑΦΕΣ ΛΕΜΕ…

    ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΟΜΩΣ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΚΥΡΙΟΙ ΠΟΕΛΜΙΟΙ ΤΟΥ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΥ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ ΚΙ Ο ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ ΟΤΙ Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ (ΚΟΥΦΙΑ Η ΩΡΑ) ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΕΝΑ ΤΣΙΓΑΡΟ ΘΑ ΤΟ ΓΛΕΝΤΗΣΕΙ ΚΑΙ ΔΕ ΘΑΧΕΙ ΚΑΙ ΠΟΝΟΕΚΦΑΛΟ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΟΧΙ ΟΠΩς ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΦΟΡΑ ΜΕ ΤΙΣ ΜΠΥΡΕς, ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΦΟΡΑ ΘΑ ΠΕΙ ΡΕ ΤΙ ΜΑΛΑΙΚΕΣ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΓΑΙ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ, ΦΕΡΤΕ ΚΑΙ ΤΑ ΧΑΠΙΑ ΦΕΡΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΕΖΑ ΝΟ ΠΡΟΜΠ!

    ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΩ

  4. 08/01/2007 στο 18:29

    ΤΩΡΑ ΔΙΑΒΑΣΑ ΟΤΙ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ Η ΦΟΥΝΤΑ

    ΡΡΡΡΡΕΕΕΕΕΕΕ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΑΝΡΘΩΠΟΙΙΙΙΙΙΙ

  5. anonymouser
    08/01/2007 στο 20:34

    για σχιζοφρενεια δεν ξερω αλλα ενα καποιο εγκεφαλικο slow-motion το κανει η καταχρηση της. σαν το μικρο γιωργακη ενα πραμα: «δεν ειναι βλακας αλλα δεν ειναι κι εξυπνος» για να καταλαβεις 🙂

  6. Γρακκάς
    08/01/2007 στο 21:16

    Η εξάπλωση των εξαρτήσεων στο κοινωνικό σώμα, είναι θέμα πρώτιστα κοινωνικό/πολιτικό. Η λογική της αποποινικοποίησης, εκκινώντας από έναν λανθάνοντα φιλελευθερισμό, διακηρύττει το «δικαίωμα του ασθενή(χρήστη) στο φάρμακο(ηρωϊνη)».

    Κατά την γνώμη μου αυτό δεν θα λύσει τίποτα. Γιατί οι λόγοι που καθιστούν τις εξαρτήσεις «Δημοφιλείς» στην σημερινή κοινωνία δεν αφορούν την διακίνηση/κυκλοφορία των ουσιών, και η εξάρτηση δεν είναι απλώς «αρρώστια» να εμπίπτει στην ιδιωτική ή την κρατική πρόνοια.

    Πέρα από τα κενά που έχει αυτή η αντίληψη στην επισήμανση και την αντιμετώπιση του προβλήματος, λειτουργεί και ως άλλοθι για μια κοινωνία, προκειμένου να αποποιηθεί τις ευθύνες της

    Γιατί είναι το κυρίαρχο μοντέλο που διαμορφώνει όρους ζωής οι οποίοι είναι μή-βιώσιμοι ανθρωπολογικά. Κι αυτό καθιστά αναγκαία την ύπαρξη τεχνητών ουσιών που θα καλύψουν το κενό: είτε μιλάμε για υπηρεσίες «ψ», είτε μιλάμε για παράνομες/νόμιμες ουσίες…

  7. 08/01/2007 στο 22:46

    Για το …λογοτεχνικό μέρος, τι να πω. Όλες οι γειτονιές έτσι είναι… Όταν έμενα στο κέντρο της Θεσσαλονίκης είδα ένα βράδυ το Άουντι να παρκάρει στον πεζόδρομμο του Πειραματικού, να βγαίνει ο τύπος, να καταφθάνει ο ντήλερ, να αλλάζουν χέρια τα πακέτα και τα πεντοχίλιαρα… και πολλές φορές, στην Ερμού, στο Καπάνι, στην Εγνατία – είδα με τα μάτια μου τους λιανοπωλητές να δίνουν τη δόση και να τσεπώνουν το πεντοχίλιαρο. Στο πανεπιστήμιο που παρκάρω όταν κατεβαίνω σζτο κέντρο, ο γυιός μου λέει συχνά «μπαμπά, σύριγγες». Και στην Περαία που μένω, το στέκι (ένα από τα στέκια) είναι στο νεκροταφείο – ακριβώς απέναντι από το 2ο Δημοτικό… Συνεπώς, δε λέω τίποτα!

    Για το πολιτικό μέρος έχω υπόψη μου τα αντι-απαγορευτικά άρθρα του Κλεάνθη Γρίβα και, ομολογώ, σχεδόν έχω πεισθεί ότι η απαγορευτική πολιτική είναι ακριβώς αυτό που εξυπηρετεί τους εμπόρους. Δεν είμαι σίγουρος, όμως – και με αυτά τα θέματα δεν είναι να παίζει κανείς…

  8. 08/01/2007 στο 23:17

    ΕΧΩ ΠΑΙΔΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΕΦΗΒΕΙΑ ΑΤΙΘΑΣΟ
    ΑΚΟΥΕΙ ΜΕΤΑΛ
    ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗ ΚΙΘΑΡΑ
    ΑΝΗΣΥΧΩ ΛΕΜΕ

    ΚΙ ΕΓΩ ΤΟΝ ΓΡΙΒΑ ΕΧΩ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΚΑΙ ΠΗΡΑ ΑΜΠΑΡΙΖΑ ΚΑΙ ΤΟΨΑΞΑ ΣΤΟ ΔΙΚΤΥΟ ΤΟ ΘΕΜΑ
    ΜΕ ΚΑΙΕΙ ΛΕΜΕ
    ΑΣΤΕΙΕΥΟΜΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΕΤΑΛ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΙΘΑΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙΑ
    ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΕΧΩ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΠΟΥ ΑΚΟΥΝ ΑΝΝΑ ΒΙΣΣΗ (ΚΑΘΕ ΑΛΛΟ ΘΑ ΕΛΕΓΑ)
    ΟΜΩΣ ΑΝΗΣΥΧΩ ΚΑΙ ΤΡΕΜΩ…
    ΘΕΩΡΩ ΟΤΙ Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΣΦΑΛΗΣ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΒΑΠΟΡΑΚΙΑ ΝΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΤΕ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΝΟΥΝ ΠΕΛΑΤΗ

    ΚΙ ΑΣ ΕΧΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΝΑ ΤΟ ΣΠΡΩΧΝΟΥΝ ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ ΣΤΟ ΑΛΚΟΟΛ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΙΡΩς ΤΟΞΙΚΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΕΘΙΣΤΙΚΟΙΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΙΣΩΜΕΝΗ ΣΑΝ ΚΙΝΔΥΝΟΣ (ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΥΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΗ ΤΑΜΠΕΛΑ ΤΗΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗΣ) ΜΕ ΤΗΝ ΦΟΥΝΤΑ ΚΑΝΑΒΗ…

    ΜΑ ΒΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΛΙΓΗ ΛΟΓΙΚΗ ΤΠΤ ΑΛΛΟ

    ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΑΡΝΟΥΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟ,
    ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΠΡΟΔΗΛΟΣ ΣΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΧΡΗΣΗΣ?
    ΤΡΕΛΛΑΙΝΟΜΑΙ ΛΕΜΕ

    ΤΙΡ. Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΚΟΤΩΝΕΙΣ ΟΣΟ ΕΙΝΑΙ ΝΩΡΙς
    ΑΠΟ ΝΗΠΙΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΕΖΟΝΙ
    ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΖΗΤΙΑΝΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΔΙΝΩ ΑΠΟ ΚΑΤΙ (ΤΟΧΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΟΥΙ ΣΟΡΡΥ ΠΡΟΤΙΜΩ ΝΑ ΜΕ ΕΞΑΠΑΤΟΥΝ 10 ΕΚΚΕΝΤΡΙΚΟΙ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΥΡΙΟΥΧΟΙ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΦΗΣΩ ΝΗΣΤΙΚΟ ΤΟΝ ΕΝΑΝ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ) ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΡΕΖΟΝΙΑ ΔΙΝΩ ΕΙΧΕ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΜΕΛΕΤΗΣΕΙ ΤΑ ΕΛΚΗ ΚΛΠ ΤΟΥΣ ΧΑΙΡΕΤΟΥΣΑ ΜΕ ΕΝΑ ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΕΓΑ ΜΟΛΙς ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΟΜΑΣΤΑΝ ΠΡΕΖΑ.
    ΤΩΡΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ. ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΚΑΠΟΙΟΝ ΤΟΥ ΒΓΑΖΩ ΚΙ ΑΠΟ ΕΝΑ ΛΟΓΙΔΡΙΟ ΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΜΕΝΕΣ ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΗΛΙΚΙΑ… ΠΡΟΣΘΕΤΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΝΕΕΣ ΟΥΣΙΕΣ.

    Η ΚΟΛΑΣΗ ΠΑΝΤΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΥΝΘΕΤΙΚΑ… ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ…

    Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΜΑΣ ΜΑΡΑΝΕ
    ΔΝΕ ΚΟΙΤΑΜΕ ΛΕΩ ΓΩ ΤΑ 10ΧΡΟΝΑ ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΤΗΝ ΣΑΚΚΟΥΛΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΛΛΑ
    ΜΑΣΤΟΥΡΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΚΤΟΝΟΥΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΝΟΜΙΜΟΥΣ ΔΙΑΛΥΤΕΣ…

    ΕΣΥ ΧΡΗΣΤΟ ΤΑ ΞΕΡΕΙΣ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΠΑΡΤΙΔΕΣ ΜΕ ΛΑΤΙΝΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΗ…

  9. 08/01/2007 στο 23:20

    ΦΥΣΙΚΑ Η ΛΕΞΙΣ ΦΟΥΝΤΑ ΠΡΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΘΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΛΕΞΗ ΗΡΩΙΝΗ ΠΡΙΝ ΤΟ ΚΑΝΑΒΗ
    ΜΠΑ ΜΑΝΙΑ ΝΑ ΤΑ ΠΕΤΑΩ ΟΠΩΣ ΒΓΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΣΑΡΔΑΜ ΤΟΥΣ …

  10. 09/01/2007 στο 12:53

    ATHENA, Γράψε παρεξήγηση – απ’ την πλευρά σου. Τώρα το κατάλαβα [και βρίσκομαι ο έρμος στο μέσο μιας ίωσης]. Δεν έχω την άποψη ότι η φούντα προκαλεί εξάρτηση [αν και ο anonymouser δεν έχει και τόσο άδικο όταν μιλά για «εγκεφαλικο slow-motion»], ούτε ότι δεν υπάρχει διάκριση σκληρών-μαλακών. Ίσως να μην ήταν και τόσο σαφές στο ποστ, αλλά δεν ισχυρίζομαι ότι τα παιδιά της γειτονιάς πέρασαν από τη φούντα στην πρέζα. Στην τρίτη παράγραφο του σχολίου 3 τα λες μια χαρά. Εξάλλου, όπως εσύ ίσως θυμάσαι καλύτερα γιατί ήσουν στην Αθήνα τότε, το πρώτο μεγάλο οργανωμένο μπάσιμο της πρέζας στην Ελλάδα έγινε λίγα χρόνια πριν το ’80 μ’ αυτή τη μέθοδο: φτηνό και καλό χασισάκι, που «χάθηκε» αμέσως μετά και άπειρος κόσμος «οδηγήθηκε» στην πρέζα.

    Το ότι «η απαγορευτική πολιτική είναι ακριβώς αυτό που εξυπηρετεί τους εμπόρους», όπως λέει ο Πάνος, είναι το μόνο σίγουρο. Αλλά ΔΕΝ είναι ΜΟΝΟΝ οι έμποροι που ωφελούνται. Το ζήτημα των εξαρτησιογόνων ουσιών δεν είναι ζήτημα… προβληματολογίας: «Υπάρχει πρόβλημα ναρκωτικών. Κι αυτό δημιουργεί κι άλλα προβλήματα εγκληματικότητας. Τι φταίει; Η απαγόρευση. Τα επιτρέπουμε και το πρόβλημα λύνεται».

    Μα δεν ήταν η απαγόρευση που δημιούργησε το πρόβλημα της εξάρτησης. Το πρόβλημα υπήρχε ΠΡΙΝ από την απαγόρευση. Από τα λίγα που έχω διαβάσει, όλοι οι μελετητές συμφωνούν ότι η απαγορευτική πολιτική στις ΗΠΑ [που αργότερα επιβλήθηκε σε ολόκληρο τον πλανήτη] το μόνο που κατάφερε [κι αυτό ήθελε να καταφέρει] ήταν η μετατόπιση του προβλήματα από τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα στα κατώτερα. Στο πρώτο λινκ του σχολίου 2 αναφέρονται διάφορα.

    Και δεν υπεισέρχομαι σε «περιττές» «λεπτομέρειες» για τη Γεωπολιτική της Πρέζας. Το Αφγανιστάν [όπου παράγεται το 90% του οπίου-ηρωίνης στον πλανήτη] δεν είναι παρά ο τελευταίος κρίκος σε μια αλυσίδα που ξεκινά στα τέλη της δεκαετίας του 1940 στην Ινδοκίνα όπου οι αντικομμουνιστές αντάρτες του κινέζικου Κουόμιτανγκ -με-τις-πλάτες-ξέρεις-ποιών- άρχισαν να χρησιμοποιούν το εμπόριο για να χρηματοδοτήσουν τον «καλό» τους -ή τον «κακό»- τους αγώνα. Και οι-ξέρεις-ποιοι συνέχισαν την ίδια πρακτική στην Ασία με αποκορύφωμα τη δεκαετία του 1980 στο Αφγανιστάν. Σ’ όλη τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, ο αντικομμουνιστικός αγώνας στην Ασία -με την ενεργό συμπαράσταση των ΗΠΑ- χρηματοδοτούνταν από την καλλιέργεια και το εμπόριο ηρωίνης που κατέληγε στις πιάτσες της Δύσης.

    Γι’ αυτούς τους λόγους, και γι’ άλλους πολλούς, έχει δίκιο ο Γρακκάς [σχόλιο 6] όταν γράφει ότι «Η εξάπλωση των εξαρτήσεων στο κοινωνικό σώμα, είναι θέμα πρώτιστα κοινωνικό/πολιτικό». Η προβληματολογία ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ πολιτική. Ειδικά στην Ελλάδα. Όπως θα έχεις «διαπιστώσει» άλλωστε, στην Ελλάδα οι πάντες -από τη μία άκρη του πολιτικού φάσματος μέχρι την άλλη- κάνουν κοινές «διαπιστώσεις» όσον αφορά οποιοδήποτε πρόβλημα. Αυτή η «προβληματολογία» δεν συνιστά όμως και πολιτική. Πολιτική είναι η εξέταση των αιτίων που προκαλούν τα προβλήματα και η αναζήτηση λύσεων.

    Και το πρόβλημα των εξαρτησιογόνων ουσιών θέλει συζήτηση και ψάξιμο και πολιτική και συμμετοχή γιατί είναι πρωτίστως κοινωνικό και πολιτικό πρόβλημα.

    Κι όταν έγραφα στο ποστ «Στη γειτονιά μου, πολλοί “βαριούνται”, δεν εννοούσα ότι «βαράνε», εννοούσα ότι αδιαφορούν για τα προβλήματα που δεν αντιμετωπίζουν οι ίδιοι σήμερα, αλλά θα τα βρουν αύριο μπροστά τους. Πράγμα που, φυσικά, δεν συμβαίνει με εσένα – που ενδιαφέρεσαι για το γιο σου. Αλλά πόσες άλλες μητέρες και πατέρες ξέρεις που ασχολούνται με το ζήτημα προτούν πάρουν φωτιά τα μπατζάκια τους [«των οικιών ημών κτλ κτλ];

    Αυτά και άλλα πολλά [για τα συνθετικά, για παράδειγμα, που αναφέρεις, και που θα πλημμυρίσουν την αγορά μόλις τα άλλα «αντι-απαγορευτούν», γιατί άραγε να μην νομιμοποιηθούν κι αυτά;;;], όμως αυτή η ρημάδα η καταρροή συνεχίζεται, και διακόπτω προς το παρόν κάπως απότομα.

    ΥΓ. @ Γρακκάς

    «Γιατί είναι το κυρίαρχο μοντέλο που διαμορφώνει όρους ζωής οι οποίοι είναι μή-βιώσιμοι ανθρωπολογικά. Κι αυτό καθιστά αναγκαία την ύπαρξη τεχνητών ουσιών που θα καλύψουν το κενό: είτε μιλάμε για υπηρεσίες “ψ”, είτε μιλάμε για παράνομες/νόμιμες ουσίες…»

    Έτσι.

    Τελικά το βιβλιαράκι του Μισεά θα ‘πρεπε να το ‘χουμε συνεχώς στο προσκεφάλι μας 🙂

  11. Ανώνυμος
    10/01/2007 στο 13:44

    Το όπιο κάποτε (αρχές 20ού αιώνα πχ) ήταν ελεύθερο. Το απαγόρευσαν όταν αποφάσισαν να ελένξουν τους χρήστες μέσω της εξάρτησης. Μετά έριξαν και άλλες τεχνητές ουσίες στην αγορά, στα παιδιά των λουλουδιών, για να τα χειραγωγήσουν κοκ.

    Οι ψυχότροπες ουσίες συνοδεύουν την ανθρωπότητα για χιλιάδες χρόνια χωρίς καταστροφικές συνέπειες επειδή η χρήση τους γινόταν από ανθρώπους συναισθηματικά πολύ πιο ισορροπημένους από τους αστούς. Πολλές θρησκευτικές τελετές περιελάμβαναν διάφορες ουσίες που σκοπό είχαν να σπάσουν την ατομικότητα των συμμετεχόντων, δίνοντας προπορεία στο σώμα και τις αισθήσεις από το λογικό όν που φτιάχνει άμυνες και θωρακίσεις. Χρησιμοποιούνταν και για ιατρικούς σκοπούς βέβαια.

    Ουσιαστικά, όταν κάποιος/α έφηβος/η παίρνει ένα κουμπί ή κάνει φούντα αποσκοπεί στα εξής κυρίως αποτελέσμα:
    Άρση ή περιορισμό της θωράκισης για να μπορέσει να ανοίξει και να έρθει σε επαφή με τον πλησίον (οι νέοι είναι τόσο ψυχολογικά γερασμένοι, επιτιδευμένοι, βομβαρδισμένοι από πρότυπα και «υπερπληροφόρηση» που δεν μπορούν να επεξεργαστούν τα δεδομένα ούτε λογικά ούτε βιωματικά και έτσι κλείνονται στον εαυτό τους. Αυτό αλλάζει με τη χρήση κάποιας ουσίας που μπορεί να σταματήσει το λογικό αυτοέλεγχο που επιτηρεί κάθε δράση για το αν συμβαδίζει με τα πρότυπα που επιβάλλονται. Κ. Μόρφο τα είπε και ο Ράιχ και ο Κάρλος και διάφοροι άλλοι…).

    Η αποποινικοποίηση είναι στη σωστή κατεύθυνση αλλά δεν είναι η ταμπακιέρα. Το θέμα είναι η ελεύθερη παραγωγή από τον κάθε χρήστη… Κάτι που δεν πρόκειται να γίνει γιατί είναι πολλά τα λεφτά… Σκέψου να είχα τη γλαστρούλα μου και να μην εξαρτάμαι από κανένα κερατά. Και μόνο η αίσθηση της δυνατότητας χρήσης χωρίς μεσάζοντες είναι απελευθερωτική, κάτι ανεπίτρεπτο φυσικά αφού ακόμη και μια πράξη απελευθέρωσης (γιατί οι χρήστες πρόσκαιρα έτσι την αντιλαμβάνονται) πρέπει να συνοδεύεται από ενοχές και φόβο. Έτσι δημιουργείται η προσκόληση γιατί ο μηχανισμός της κυκλικής φόρτησης και αποφόρτησης που φέρνει ικανοποίηση δεν πραγματώνεται ποτέ αφού το άγχος δεν αφήνει το σώμα να λυθεί εντελώς. Πρέπει οι χρήστες να λειτουργούν σαν τα σκυλάκια του Παβλόφ, στο πρόσωπο του τελευταίου κάθε μορφή εξουσίας.

    Ένα δυο τσιγαριλίκια την εβδομάδα είναι πολύ λιγότερο επιβλαβή από ένα δυό πακέτα τσιγάρα την ημέρα ή από τις μπόμπες των μπάρ.

    Τα κράτη κάνουν αυτό που πρέπει για να ελέγχουν και να βγάζουν τα περισσότερα. Αν απαγορέψουν τσιγάτα, ναρκωτικά, αλκοόλ θα προκαλέσουν πολλές αντιδράσεις και θα χάσουν χρήματα γιατί το λαθρεμπόριο θα οργιάσει. Δεν μπορούν να τα ελέnξουν όλα ταυτόχρονα. Έτσι κάποια δηλhτήρια είναι νόμιμα για ξεκάρφωμα και αποδίνουν τους αντίστοιχους υπερβολικούς φόρους και κάποια άλλα παράνομα, γιατί η εξουσία «νοιάζεται» και θέλει το καλό μας και τα αρπάζει κι από εκεί πολλαπλάσια.

    @ Αθηνά.
    Άσε το γιό σου να είναι «αλήτης» όσο τραβάει η ψυχή του. Η εφηβεία θέλει ελευθερία, κυρίως σεξουαλική. Αν ο γιός σου λειτουργεί σε αυτό το πεδίο σωστά, δύσκολα θα ψάξει κάτι άλλο για να καλυφθεί συναισθηματικά.

  12. anonymouser
    10/01/2007 στο 14:07

    Ράιχ κ’ Καστανέντα ήταν εναντίον τών τοξικώσεων, ψυχικών κ’ σωματικών!

    Ούτε την όποια «θωράκιση» σπάνε τα ναρκωτικά (από πού βγαίνει αυτό?) ούτε η πολλαπλώς θεραπευτική χρήση τους στις «πρωτόγονες» κοινωνίες ήταν τόσο ελεύθερη όσο παρουσιάζεται (γινόταν ελεγχόμενα και εντός συγκεκριμένων «θρησκευτικών» πλαισίων).

    Μια γλαστρούλα με κανναβουριά στο μπαλκόνι θα μάς υποδουλώσει χειρότερα: όχι πλέον σε μια εξουσιαστική μηχανή που αναγκάζει κάποιους (έστω λίγους) να ξυπνήσουν πολεμώντας την, αλλά σε μια κωματώδη νιρβάνα ενώπιον μιάς γλάστρας!

    Είναι απείρως εφιαλτικώτερη η εικόνα τής μύησης ενός παιδιού στην αυνανιστική χρήση αυτής τής γλάστρας.

  13. 10/01/2007 στο 20:18

    @ Anonymous

    Δεν ήταν μόνον το όπιο [πρώτη καταγεγραμμένη αναφορά για χρήση του υπάρχει στην Ιλιάδα!] που ήταν ελεύθερο μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα. «Όλα» ήταν ελεύθερα. Οι κοινωνίες μέχρι τότε αυτορρυθμίζονταν όσον αφορά τη χρήση οποιασδήποτε ουσίας.

    Το πρόβλημα ξεκίνησε λίγο μετά τα μέσα του 19ου αιώνα [όσον αφορά στη Δύση, γιατί στην Ανατολή είναι τελείως διαφορετικό το πρόβλημα, με τους πολέμους του οπίου στην Κίνα κ.λπ.] με την ανεξέλεγκτη προπαγάνδα των φαρμακευτικών εταιρειών [βλ. Bayer] πρώτα για τη μορφίνη και κατόπιν για την ηρωίνη. Όταν το πρόβλημα με τα χημικά [μορ. και ηρ.] πήρε μεγάλες διαστάσεις στις ΗΠΑ -και πήρε μεγάλες διαστάσεις γιατί «έπληττε» τα μεσαία και ανώτερα στρώματα της κοινωνίας [για τους φτωχομπινέδες οπιομανείς κανείς δεν έδινε δεκάρα]- τότε ξεκίνησαν και οι απαγορεύσεις. Δεν ήταν οι απαγορεύσεις που δημιούργησαν το πρόβλημα. Αυτό προϋπήρχε.

    Δεν νομίζω ότι οι νέοι προσπαθούν να «σπάσουν» τη θωράκισή τους κ.λπ. Τη μιζέρια της ζωής τους και της κοινωνίας προσπαθούν [λέμε τώρα…] να «αγνοήσουν». Άθλια «απάντηση» στην αθλιότητα του κόσμου.

    Ο anonymouser έχει δίκιο όταν διαφωνεί μαζί σας γράφοντας πως «Ράιχ κ’ Καστανέντα ήταν εναντίον τών τοξικώσεων, ψυχικών κ’ σωματικών!» Αν θυμάμαι καλά ο Καστανέντα αναφέρει σε πολλά από τα βιβλία του ότι ήταν ο μοναδικός της ομάδας του στον οποίο ο Δον Χουάν χορήγησε ψυχοτρόπες ουσίες – κι αυτό λόγω της ειδικής περίπτωσής του. Και ο Κ.Κ. τονίζει ότι η χρήση ουσιών δεν εξυπηρετεί απολύτως τίποτα. Όλα γίνονται μια χαρά και χωρίς αυτές.

    Η αποποινικοποίηση είναι μια κίνηση πιθανώς προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά ένα κοινωνικό/πολιτικό πρόβλημα δεν λύνεται με νόμους. Το πρόβλημα θα παραμείνει και, πιθανότατα, θα οξυνθεί. Γιατί μετά θα τεθεί το επόμενο ζήτημα αποποινικοποίησης: Γιατί να μην αποποινικοποιηθεί και η διακίνηση-χρήση συνθετικών «κουμπιών»; Και ποια από αυτά θα πρέπει να αποποινικοποιηθούν; Και πρέπει το κράτος να αναλάβει την παραγωγή και τη χορήγησή τους στους «ασθενείς»; [Θαυμαστός νέος κόσμος…] Μα θα εμφανιστούν κι άλλα, κι άλλα, κι άλλα… Δυστυχώς, οι απαντήσεις δεν είναι και τόσο απλές.

    Κάποιες εξαρτησιογόνες ουσίες απαγορεύονται για κάποιους λόγους και κάποιες άλλες όχι. Πιτσιρικάς είχα διαβάσει κάποιες έρευνες της δεκαετίας του ’70 [κάπου υπάρχουν τα σχετικά βιβλία] ότι τα κράτη δεν απαγορεύουν το αλκοόλ ή τη νικοτίνη γιατί η δράση τους είναι σωρευτική. Κάποιος πεθαίνει απ’ αυτά μόνον με τη χρήση τους επί 3, 4 ή πέντε δεκαετίες, όταν έχει ήδη βγει στη σύνταξη [κάτι που είναι και μια καλή ευκαιρία να εξοικονομηθούν και τα χρήματα αυτά για κάποιες ακόμη δεκαετίες]. Σήμερα, υπέρ της απαγόρευσης του καπνίσματος είναι κυρίως οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες που είναι υποχρεωμένες να καταβάλουν νοσήλεια στους ασθενείς… Ενώ οι βλάβες που προκαλούν ουσίες όπως η ηρωίνη δεν είναι σωρευτικές, είναι άμεσες και αφορούν κυρίως σε νέους ανθρώπους, που ζουν τα πιο «παραγωγικά» χρόνια της ζωής τους. Κι αυτή είναι μια άλλη παράμετρος.

    Όσο για την ελεύθερη παραγωγή συμφωνώ απολύτως με τις παρατηρήσεις του anonymouser.

    @ anonymouser

    Εύστοχος!

  14. Ανώνυμος
    11/01/2007 στο 00:13

    Διαφωνώ με τον anonymouser ως προς την παραγωγή. Κάθε φυσική ουσία θα έπρεπε να καλλιεργείται ελεύθερα. Όσο για την αποποινικοποίηση είμαι υπέρ για τις φυσικές και κατά για τις τεχτητές ουσίες.

    Το κανναβούρι στο μπαλκόνι απλά θα απεξαρτήσει τον χρήστη από τον προμηθευτή. Όσο έκανε πριν θα κάνει και μετά. Και καμία μύηση δεν θα υπάρξει. Οι γονείς δεν μυούν τα παιδιά τους στο κάπνισμα πχ, εγώ καπνίζω αν και οι γονείς μου ποτέ δεν κάπνιζαν και κάποιοι φίλοι μου με γονείς καπνιστές δεν καπνίζουν.

    Δεν είπα οτι οι Ράιχ και Καστανέντα ήταν υπέρ της χρήσης ουσιών, αλλά οτι οι ουσίες είναι ένας τρόπος να σπάσει προσωρινά ένας άνθρωπος το καβούκι του. Και η δυστυχία είναι ένα καβούκι συναισθηματικό, σωματικό και διανοητικό. Σαφώς και υπάρχουν άλλοι τρόποι, αλλά πόσοι νέοι έχουν πρόσβαση σε αυτούς; Η εκπαίδευση γεμίζει το μυαλό τους μόνο με παραγωγικές τεχνικές και διάφορες σαβούρες και αδιαφορεί για ότι δίνει χαρά, ικανοποίηση και ισορροπία στους ανθρώπους γιατί τότε δεν θα μπορούσαν να ενσωματωθούν στο σύστημα.

  15. 11/01/2007 στο 13:37

    @ Anonymous

    «υπέρ για τις φυσικές και κατά για τις τεχνητές ουσίες». Ναι, γιατί όχι κι έτσι ξεφεύγουμε κι απ’ το παρα-επιστημονικό [;] δίλημμα «μαλακά ή σκληρά».

    Ας καλλιεργείται ελεύθερα η ινδική κάνναβη – που, πέραν όλων των άλλων, είναι και η καλύτερη, μεγαλύτερη και «ταχύτερη» πηγή κυτταρίνης, μη μπας και γλιτώσει την «χαρτοποίηση» του και κανένα τροπικό δάσος.

    Κανένας δεν μυεί κανέναν, αλλά στο συγκεκριμένο [σχετικά με τις γλάστρες στο μπαλκόνι] και μέχρι να αποφορτιστεί το όλο θέμα από τα σημαινόμενά του, συμφωνώ με τον anonymouser.

    Ράιχ – Καστανέντα κ.λπ. Μάλλον γενικεύετε εκεί που δεν θα έπρεπε. Η άποψή μου είναι ότι οι ψυχοτρόπες-εξαρτησιογόνες-ναρκωτικές ουσίες είναι η άθλια απάντηση ενός κόσμου στην ίδια του την αθλιότητα.

  16. ΨΩΝΙΟ
    20/01/2008 στο 18:54

    ΕΙΜΑΙ ΠΡΕΖΟΝΙ

  17. 21/01/2008 στο 15:47

    😦

  18. lagoudakiiii!!!
    27/05/2008 στο 02:28

    ayta ine ….!!!!

  19. lagoudakiiii!!!
    27/05/2008 στο 02:29

    vasika pedia makria apotin preza xwris malakies,kolas me tn poutana,ligo xortaraki den vlapti…!!!etci gia na xefeygis ligo…!!!pantws ena exw na pw respect sta pedis tis kallitheas attikis…!!!!!!!!

  20. tom
    03/06/2008 στο 15:45

    Apla na pw oti dn sygkrinetai i xrisi tis marixouanas me autin tis prezas. O prezakias pou einai pitsirikas apla dn kserei ti kanei. O pio megalos enw exei gnwsi, dialegei na soutarei..Kai oi dyo katigories anaferoun san aities tin adiaforia twn gonewn/filiki epirroi/koinwniki apomakrynsi klp..mipws omws prepei na skeftoume tin pragmatiki aitia?? Kata ti gnwmi mou exei na kanei me tin psyxosynthesi tou atomou kai to metro tis autoektimisis tou kathws kai tin en genei paideia tou..I pathogeneia twn narkwtikwn mastizei tin athina sto metro pou to epitrepoun oi ypoloipoi..oso gia tin apopoinikopoiisi, einai dikopo maxairi, gt apo tin mia katalyei ta paranoma kyklwmata kai etsi mafies/klikes/vrwmikous mpatsous-ithynontes klp..alla apo tin alli mporei na anataraksei tin isorropia mias koinwnias(auto thelei sizitisi..)..auta apo mena.
    (an sas mperdepsan einai epeidi eniote ginomai xristis kannavis kai dn exw na metanoiwsw tpt eimai syneiditopoiimenos)

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: