Άρθρο 16;

10/01/2007

rizos.jpg

Όταν η οικονομία της αγοράς επέβαλε την ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ κανείς δεν μίλησε.

Όταν η οικονομία της αγοράς επέβαλε την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ κανείς δεν μίλησε.

Όταν η οικονομία της αγοράς επιβάλλει την ιδιωτικοποίηση των λιμανιών κανείς δεν θα μιλήσει.

Όπως δεν μίλησε κανείς όταν η οικονομία της αγοράς επέβαλε την οικοδόμηση αυθαιρέτων, πανωσηκωμάτων και το κλείσιμο των παραλιών.

Όπως δεν μίλησε κανείς όταν η οικονομία της αγοράς επέβαλε την παράδοση της μέσης εκπαίδευσης στα φροντιστήρια και στους ιδιαιτερατζήδες.

Ή όταν η οικονομία της αγοράς επέβαλε τη διάλυση των ασφαλιστικών ταμείων και των δημόσιων νοσοκομείων.

Όταν και όπως. Όπως και όταν.

Ποιος ο λόγος να ανησυχούμε για το άρθρο 16;

Πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας θα ‘ναι. Στο επόμενο «σοσιαλιστικό» γύρισμα των καιρών. Που θα ‘ρθει – αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Όταν η οικονομία της αγοράς θα έχει στείλει στον κάλαθο των αχρήστων όλα τα παραπάνω κι όλα τα παρακάτω και τα παραδώθε και τα παρακείθε.

Όπως το μόνο σίγουρο είναι πως η οικονομία της αγοράς δεν πρόκειται ποτέ να επιβάλει την ιδιωτικοποίηση όλων των κρατικών υπηρεσιών. Κι αφήστε τους αναρχοφιλελεύθερους να λένε. Οι τσάτσοι είναι απαραίτητοι στους οίκους ανοχής. Πουτάνες; Πολλές [όλοι μας, καταπώς βολευόμαστε]. Τσάτσος; Μόνο ένας [το κράτος]. Καταπώς «βολεύει» και βολεύεται [από] την οικονομία της αγοράς.

ΥΓ. Το «χαριτωμένο» φωτογραφικό στιγμιότυπο από την πρώτη σελίδα του χθεσινού Ριζοσπάστη. Μάλλον η εργατική τάξη ετοιμάζει τα δικά της ΑΕΙ. Εκτός κι αν, λόγω της κατηραμένης καταρροής, έχω χάσει επεισόδια…

Advertisements
Κατηγορίες:Αφασιαλάνδη
  1. 10/01/2007 στο 19:24

    Μπορούν να τα κάνουν ότι στην ευχή θέλουν και το λέω όχι απο αδιαφορία αλλα΄από αγανάκτηση.Οι δημόσιες επιχειρήσεις έχουν καταντήσει μαγαζάκια ψηφοθηρίας για τα διάφορα κόματα.Και η παιδεία δεν είναι δωρεάν ούτε και για όλους.Εισαγωγικές εξετάσεις που βασίζοντε επάνω στα φροντιστήρια και την παπαγαλία!Τι σόι επιστήμονες προετοιμάζουν?Πόσες έρευνες γίνοντε στα ελληνικά ΑΕΙ?Η πόσες εύρευνες γίνοντε απο πρωτοβουλία ελληνικών ΑΕΙ?
    Στάχτη και μπούρμπαρη λοιπόν γιατί δεν είμαστε για τίποτα αλλο ικανοί παρά μόνο να περιμένουμε στην σειρά έξω απο τα μπουρδελομαγαζάκια των πολιτικών.

  2. 10/01/2007 στο 20:39

    Ας τα κάνουν όλα ό,τι στην ευχή θέλουν. Κι ούτε εγώ το λέω από αδιαφορία αλλά από αγανάκτηση -ίσως διαφορετική από τη δική σας. Δεν με ενοχλεί που οι δημόσιες επιχειρήσεις είναι μαγαζάκια ψηφοθηρίας. Ήταν πολύ «εύκολο» για τους πολιτικούς εκατό και βάλε χρόνια τώρα να γιγαντώσουν τον δημόσιο τομέα παρά να «ματώσουν» για την εν γένει ανάπτυξη της χώρας. Κι αυτό βόλευε κι αυτούς κι όλους τους υπόλοιπους [Τον Μπάτση, για παράδειγμα, τον εκτέλεσαν ως «κομμουνιστή» στον Εμφύλιο γιατί είχε τολμήσει να γράψει τη μελέτη «Η Βαρειά Βιομηχανία στην Ελλάδα». Τι να λέμε τώρα…].

    Και πίσω απ’ αυτή την ιστορία των ιδιωτικών πανεπιστημίων [στα οποία δεν είμαι αντίθετος ούτε για λόγους αρχής ούτε για οποιουσδήποτε άλλους, αρκεί να μην αρχίσουν να δουλεύουν όπως όλα στην Ελλάδα [σχεδόν σίγουρο] και να μην αρχίσουμε να πληρώνουμε πάλι όλοι μας την… ιδιωτική πρωτοβουλία [επίσης σχεδόν σίγουρο]], υπάρχει κι ένα μικρό ζητηματάκι που αφορά και την αποκατάσταση στο καταραμένο «δημόσιο». Υπάρχουν, για παράδειγμα, άριστες ιδιωτικές σχολές τα πτυχία των οποίων, ωστόσο, δεν αναγνωρίζονται. Κι αντίστοιχες σχολές ΤΕΙ της πλάκας. Μόνον που οι πτυχιούχοι των δεύτερων διορίζονται στο δημόσιο, ενώ των πρώτων όχι. Με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια θα λυθεί κι αυτό το ζήτημα.

    Η παιδεία φυσικά και δεν είναι δωρεάν. Έχετε δίκιο. Τι επιστήμονες προετοιμάζουν τα ΑΕΙ; Της πλάκας [εν γένει]. Γιατί; Και γιατί δεν γίνονται έρευνες στα ΑΕΙ; Γιατί δεν χρειάζονται. Η Ελλάδα καταναλώνει τεχνολογία. Δεν παράγει. Δεν της χρειάζονται έρευνες. Αν ήθελε να συμβαίνει το αντίθετο θα έπρεπε να υπάρχει μια «εθνική στρατηγική» ανάπτυξης κι έρευνας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα όλες οι «τίγρεις της Ασίας». Εκεί το κράτος είναι που καθορίζει τη στρατηγική και ως έναν βαθμό τη χρηματοδοτεί, και οι ιδιωτικές επιχειρήσεις συμμετέχουν και επωφελούνται. Αλλά υπάρχει κάποιος σχεδιασμός… Κάτι τέλος πάντων. Εδώ;;;

    Στάχτη και μπούλμπερη… Μόνον που έξω από τα μπουρδελομαγαζάκια των πολιτικών εμείς περιμένουμε. Και έξω από τα μπουρδελομαγαζάκια των ιδιωτών πάλι εμείς θα περιμένουμε, όπως πολύ φοβάμαι…

  3. 11/01/2007 στο 09:28

    Εκτός από 5-6 ανθρώπους με ειλικρινή αγωνία για την παιδεία…

    οι πολλοί φωνάζουν υπέρ ή κατά της αναθεώρησης είτε

    1. γιατί θέλουν να απομυζούν το δημόσιο ως ιδιώτες

    2. γιατί θέλουν να απομυζήσουν δημόσια τον τον ιδιωτικό τομέα

    Μύζες και μίζες…

  4. 11/01/2007 στο 12:44

    (Παρότι ξεφεύγω απ’ το θέμα…) Χρήσιμο το σχόλιο για την Κουλούρη.

    Σήμερα δημοσιεύσαμε τα των αντιδράσεων.

    Και μια ερώτηση (από τις πολλές που με βασανίζουν), με όλο το θάρρος: Πώς μπορούμε να άλλάξουμε την ημερομηνία σε κάποιο προηγούμενο ποστ, ώστε να ξαναδημοσιευτεί ως πρώτο…

  5. 11/01/2007 στο 13:46

    @ gregykapogeorge

    Ποια παιδεία; Το θέμα είναι πώς να πάρουν κανένα «χαρτί» παραπάνω τα παιδία, για να ‘χουν καλύτερη επαγγελματική αποκατάσταση. Ποιος νοιάζεται για τα υπόλοιπα; Έχω κουραστεί να παρατηρώ αρρωστημένες καταστάσεις με το εκπαιδευτικό σύστημα, γονείς, παιδιά, δασκάλους καθηγητές. Και, προφανώς, δεν έχω και καμιά διάθεση να τα καταγράψω όλα αυτά.

    Ποια παιδεία και σε ποια χώρα; Αυτή με το μεγαλύτερο ίσως ποσοστό αποφοίτων πανεπιστημίων και το μικρότερο ποσοστό αναγνωστών εφημερίδων και βιβλίων [αλλά και το μεγαλύτερο ποσοστό τηλεθεατών]; Που είναι όλοι αυτοί οι «μορφωμένοι» πτυχιούχοι;

    Μύζες και μίζες: Πολύ καλό!

    @ Πόντος και Αριστερά

    Το πιο ωραίο απ’ όλα είναι ότι βγαίνουν οι των βιβλίων ιστορίας και υπερασπίζονται τους των εγχειριδίων ιστορίας και το αντίστροφο με το… αμίμητο επιχείρημα: «όσοι δεν είναι ιστορικοί να το βουλώσουν!» Μες στην επιστήμη οι… επιστήμονες…

    [Στην ερώτησή σου θα απαντήσω σε λίγο εδώ: http://wptips.wordpress.com/posts-page/ ]

  6. 11/01/2007 στο 15:56

    Ειπώθηκαν και χειρότερα!

    Όπως αυτό για τον «εργάτη από τη Γερμανία» και την «housewife».

    Έγινε μια κάποια «συζήτηση» στο:

    http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=631950

    Όμως το «δικό μας» κείμενο, αυτό με τους «αυτόχθονες», ιστορικός το υπογράφει…….

  7. 11/01/2007 στο 21:44

    @ Πόντος και Αριστερά

    Μα επιτρέπεται ο ιστορικός που υπογράφει το «δικό σας» κείμενο να… συναγελάζεται με «εργάτες από τη Γερμανία» και «housewives»; Και πού ακριβώς έμαθαν να διαβάζουν και να γράφουν και να έχουν άποψη οι εργάτες και οι νοικοκυρές; Τα πάνω κάτω έχουν έρθει σ’ αυτόν τον κόσμο. Mon Dieu!

  8. 12/01/2007 στο 00:06

    Όσο χάλια και να είναι η παιδεία, η αναθεώρηση του 16 είναι στην αντίθετη κατεύθυνση από αυτή που είναι οι ανάγκες μας.

    Σε αυτή τη λογική πρέπει να συγκρουστούμε τώρα και να μην περιμένουμε το επόμενο σοσιαλιστικό γύρισμα, όπως λέει το αρχικό ποστ. Και αν συγκρουστούμε με ανυπακοή και συναντηθούμε στους δρόμους, ίσως το γύρισμα έρθει πιο κοντά.

  9. 12/01/2007 στο 14:03

    @ inlovewithlife

    Στο μέσον μιας ελαφράς -αλλά ενοχλητικής- ίωσης, η ειρωνεία [επόμενο «σοσιαλιστικό» γύρισμα κ.λπ.] που ήθελα να εκφράσω στο ποστ κάπου χάθηκε…

    Δεν ξέρω ποιες είναι οι ανάγκες «μας». Μια ολόκληρη κοινωνία αδιαφορεί, ένα ολόκληρο πολιτικό σύστημα παραπαίει, κι εμείς έχουμε ξεχάσει τα βασικά. Αν θυμάμαι καλά από τα μαρξιστικά αναγνώσματά μου, το πανεπιστήμιο είναι ένας ιδεολογικός μηχανισμός του κράτους. Όταν το κράτος [σε μια παγκοσμιοποιημένη -ήγουν, άγρια- αγορά] «καταρρέει», λογικό δεν είναι να καταρρέουν και οι ιδεολογικοί [ή άλλοι: υγεία, αστυνομία, στρατός, δημόσια διοίκηση] μηχανισμοί του;

    Ως αναρχικοί θα έπρεπε [;] να απολαμβάνουμε αυτήν την κατάρρευση. Ως λενινιστές ίσως όχι. Αλλά από την κατάρρευση [του κράτους] ως την [ατομική] καταρροή η απόσταση είναι ελάχιστη. Αντισώματα δεν υπάρχουν…

    [Η ειρωνεία αυτού του σχολίου νομίζω είναι ορατή. Και -προφανώς- δεν ειρωνεύομαι εσάς. Ευχαριστώ!]

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: