Αρχική > Πρόσωπα > Thomas Szasz: «Αιρετικά»

Thomas Szasz: «Αιρετικά»

19/01/2007

szasz.jpg

Thomas Szasz

Αιρετικά

Μετάφραση: Αμαρυλλίς-Αφροδίτη Τσέγκου
Πρόλογος του συγγραφέα για την ελληνική έκδοση
Εναλλακτικές Εκδόσεις, Αθήνα 2006 [πρώτη έκδοση στα αγγλικά: 1976]
[17,5Χ25 cm, 204 σελ., 18 €, πολυτονικό]

Για τον Αμερικανό ψυχίατρο δρ. Thomas Szasz [προφέρεται Σας, με «λεπτά» τα δύο σίγμα, όπως μας πληροφορεί ο φίλος identitycafe στο σχόλιο # 2], ομότιμο καθηγητή της ψυχιατρικής στο πολιτειακό πανεπιστήμιο των Συρακουσών στη Νέα Υόρκη, πολλά θα μπορούσε να πει κανείς – κάποια από τα οποία αναφέρονται στη συνέχεια.

Τα Αιρετικά είναι «μία συλλογή από παρατηρήσεις και σκέψεις για διάφορα ζητήματα, κυρίως όμως για τη γλώσσα και τον νόμο, την ιατρική και την τρέλα». Το βιβλίο χωρίζεται σε τριάντα περίπου κεφάλαια, στα οποία ο συγγραφέας καταγράφει τις σκέψεις του [σχεδόν με τη μορφή «αφορισμών»] για θέματα όπως οι ανθρώπινες σχέσεις [οικογένεια, γάμος, αγάπη, σέξ], κοινωνικά θέματα [ηθική, γλώσσα, ταξινόμηση, δίκαιο, τιμωρία, πολιτική, θρησκεία], ιατρικά θέματα [κυρίως θέματα ψυχιατρικής και ψυχανάλυσης].

Η παρούσα καταχώρηση δεν αποτελεί παρουσίαση του βιβλίου και, πολύ περισσότερο, δεν αποτελεί κριτική. Προτίμησα να επικεντρώσω την προσοχή μου σε διάφορες σκέψεις του Σας σχετικά με την ψυχανάλυση [σελίδες 153-161 του βιβλίου], που νομίζω ότι παρουσιάζουν ένα γενικότερο ενδιαφέρον [όχι ότι το ίδιο δεν συμβαίνει με τα υπόλοιπα κεφάλαια του βιβλίου]. Ακολουθούν, λοιπόν, κάποια αποσπάσματα από τα Αιρετικά [με τα γκρενά γράμματα], ενώ ενδιάμεσα υπάρχουν κάποια αποσπάσματα από δικά μου κείμενα, γραμμένα την τελευταία 20ετία [με τα μαύρα γράμματα] που ξεκινούν με ένα link , και που αφορούν τόσο στο έργο του Σας όσο και στην ψυχανάλυση – πλην των δύο τελευταίων αποσπασμάτων [στα αγγλικά] που αλίευσα από τη Wikipedia.

«Η ψυχανάλυση είναι το σήμα κατατεθέν ενός συγκεκριμένου είδους διαλογικής συζήτησης, όπως η Coca-Cola είναι σήμα κατατεθέν ενός ορισμένου ποτού και το Kentucky Fried Chicken είναι σήμα κατατεθέν ενός ορισμένου είδους τηγανητού κοτόπουλου.»

Διάλογος: Πριv από χρόvια, σ’ άλλoυς τόπoυς, σ’ άλλα μέρη, έθεσα έvα ερώτημα πoυ πρoσπάθησα, όχι και τόσo μάταια, vα απαvτήσω. Σας παραθέτω τηv ξεκάθαρη απάvτηση τoυ Voyer καθώς και τηv ερώτηση: «Στηv ερώτηση «Γιατί oι άvθρωπoι δεv μπoρoύv vα μιλήσoυv μεταξύ τoυς στoυς δρόμoυς;» η θεωρία της δημoσιότητας απαvτάει: «Γιατί δεv έχoυv τίπoτα vα πoυv μεταξύ τoυς»».

Ο ψυχαvαλυτής Szasz μάς λεει: «Ψυχαvάλυση δεv είvαι παρά η πρoσπάθεια εvός ειδικoύ vα διδάξει τov «άρρωστo» πράγματα γύρω από τov εαυτό τoυ, χωρίς vα τov ταπειvώvει στην διαδικασία. Τo άτoμo θα μπoρoύσε vα μάθει όσα τoυ διδάσκει o ψυχαvαλυτής από την γυvαίκα τoυ (ή τov άvτρα της), τoυς φίλoυς, τα παιδιά ή τov ίδιo τoυ τov εαυτό. κάτι τέτoιo, όμως, θα σήμαιvε απώλεια γoήτρoυ, πράγμα πoυ o «ασθεvής» αισθάvεται ότι δεν μπoρεί vα αvτέξει».

«Η «ψυχανάλυση» είναι, επίσης, το όνομα μιας συλλογής εικασιών αναφορικά με τη ζωή και τις ανθρώπινες σχέσεις, το οποίο έχει λανσαρισθεί από τον δημιουργό αυτού του εμπορικού ονόματος.»

Λανσάρισμα: Όσον αφορά στην «επιστημονική» προσφορά του Γιουνγκ και εν γένει την «επιστημονικότητα» της ψυχανάλυσης, της αναλυτικής ψυχολογίας ή της όποιας άλλης ψυχο-«επιστήμης», νομίζω πως το καλύτερο σχόλιο είναι ο τίτλος ενός κειμένου του Κορνήλιου Καστοριάδη (που υπάρχει στο βιβλίο του Τα Σταυροδρόμια του Λαβύρινθου, εκδ. Ύψιλον, μετ. Ζ. Σαρίκας, 1991): «Επιλεγόμενα σε μία θεωρία της ψυχής που μπόρεσαν να την παρουσιάσουν σαν επιστήμη». Και πέραν του εύγλωττου τίτλου να προσθέσουμε απλώς μία παρατήρηση του Κ. Καστοριάδη, που είχε ασχοληθεί με την ψυχανάλυση ήδη από τη δεκαετία του 1960: «Και σ’ αυτές τις διατυπώσεις [σ.σ. του Φρόυντ, σχετικά με την ελπίδα του ότι μία ημέρα οι θετικές επιστήμες –ανατομία, φυσιολογία κ.λπ.– θα μπορούσαν να εξηγήσουν τον ψυχισμό και να θεραπεύσουν τις διαταραχές του], οι γιοι του Νώε [σ.σ. Φρόυντ] έριξαν ένα πέπλο, ίσως λιγότερο από ευλάβεια και περισσότερο για αυτοπροστασία. Μήπως θα έπρεπε να διακηρύσσουν δημόσια ότι η επιστήμη τους δεν λέει να γεννηθεί εβδομήντα πέντε χρόνια τώρα;» (ό.π., σελ. 34)

«Αμφισβητίας: κάποιος που αρνείται τη θεϊκότητα του Freud. Το αντίθετο του ορθόδοξου.»

«Ορθόδοξος: αυτός που αναγνωρίζει τη θεϊκότητα του Freud· έχοντας διακριθεί στη μάχη εναντίον των αμφισβητιών, είναι υποψήφιος για μια θέση επισκόπου σε ένα από τα εκπαιδευτικά ινστιτούτα.»

«Ο Freud ήταν περισσότερο ειδήμων στο να χρησιμοποιεί την ψυχανάλυση για να εξουδετερώνει τους αντιπάλους του παρά για να βοηθά τους ασθενείς του. Αυτό το έκανε, εν μέρει επειδή ήταν πικρόχολος και κακός άνθρωπος· εν μέρει επειδή είναι ευκολώτερο να χρησιμοποιείς την ψυχανάλυση για να πληγώνεις παρά για να θεραπεύεις· και εν μέρει επειδή οι αποκαλούμενοι διανοούμενοι ενδιαφέρονται περισσότερο να βλέπουν σπουδαίους άνδρες να καταρρακώνονται από ψυχαναλυτικές «διαγνώσεις», παρά κανονικούς ανθρώπους να βελτιώνονται με την ψυχιατρική «θεραπεία».»

Σπουδαίοι άνδρες: Μία μικρή παρένθεση για όσους αρέσκονται στις «μικρές, πικρές ειρωνείες της ιστορίας». Η «παγκόσμια κομμουνιστική απειλή» στα τέλη της δεκαετίας του 1940 δεν αφορούσε παρά μόνον τα συμφέροντα του αμερικανικού κατεστημένου. Όταν το 1933, ο Τζωρτζ Κένναν συνόδευε τον Ουίλλιαμ Μπούλλιτ, τον πρώτο –μετά την αναγνώριση της ΕΣΣΔ από τις ΗΠΑ– πρέσβη στη Μόσχα, η «κομμουνιστική απειλή» δεν ήταν κάτι που απασχολούσε τους αμερικανούς «σοφούς», κι έτσι ο Κένναν δεν αντιλήφθηκε ότι εκείνη την περίοδο (1932-34) αρκετά εκατομμύρια Ουκρανών (4-7, ανάλογα με τις εκτιμήσεις) πέθαναν από την πείνα, σε έναν οργανωμένο από το Κρεμλίνο λιμό. Και για όσους αρέσκονται σ’ αυτά τα μικρά-πικρά «ντεσού» της ιστορίας, να αναφέρουμε ότι ο διπλωμάτης και ποιος-ξέρει-ποιων-υπηρεστιών-πράκτορας Ουίλλιαμ Μπούλλιτ είχε συνεργαστεί στις αρχές της δεκαετίας του 1930 με τον Σίγκμουντ Φρόυντ στη συγγραφή μιας μελέτης για το «ψυχολογικό προφίλ» του τέως –τότε– προέδρου των ΗΠΑ Γούντροου Γουίλσον, που εκδόθηκε μόλις το 1967 (http://www.toddlertime.com/freud.htm.

«Ο Freud και οι φροϋδιστές έχουν αποστερήσει από τον Jung πολλές από τις καλύτερες ιδέες του και, επιπλέον, τον έχουν δυσφημίσει ως αντισημίτη. Στην πραγματικότητα, ο Jung ήταν πολύ πιο ειλικρινής και αμερόληπτος απ’ ό,τι ο Freud, διότι προσδιόρισε την ψυχανάλυση περισσότερο ως μια ηθικολογική, παρά ως μια τεχνική, δραστηριότητα· ο δε Freud ήταν πιο αντιχριστιανός απ’ ό,τι ο Jung ήταν αντισημίτης.»

Εκδικητής Φρόυντ: Και από το ένα «ιερό τέρας» των ψυχο-«επιστημών» στο άλλο. Αν ο Φρόυντ είχε ζήσει μέχρι το μακρινό 1978, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για το πώς θα χαρακτήριζε τον Thomas Szasz (www.szasz.com), που εκείνη τη χρονιά δημοσίευσε το βιβλίο του The Myth of Psychotherapy: Mental Healing as Religion, Rhetoric, and Repression (Ο Μύθος της Ψυχοθεραπείας: Η Ψυχική Θεραπεία ως Θρησκεία, Ρητορική και Καταστολή, Anchor Press/Doubleday, Νέα Υόρκη), και στο οποίο υπήρχε ένα κεφάλαιο με τον τίτλο «Σίγκμουντ Φρόυντ: Ο Εβραίος Εκδικητής»: Ο Σας δεν θα ήταν παρά ένας εβραίος που μισούσε τον εαυτό του. Κι αυτό γιατί ο Σας (1920) ήταν ουγγροεβραϊκής καταγωγής. Εάν ο Σας δεν ήταν εβραίος τότε η κριτική που ασκεί στην ψυχανάλυση και στον Φρόυντ δεν θα ήταν παρά ακόμη μία εκδήλωση του αντισημιτισμού του. Αυτοί ήταν οι δύο και μοναδικοί τρόποι -«δύο μέτρα και δύο σταθμά», αναφέρει ο Σας- με τους οποίους απαντούσε στους επικριτές του ο Φρόυντ: ανάλογα με το αν ήταν εβραίοι ή μη.

Με κίνδυνο να χαρακτηριστώ και… αντισημίτης, παραθέτω ένα δύο αποσπάσματα από το βιβλίο του Σας (περισσότερα εδώ).

«Το ότι ο Φρόυντ ήταν περισσότερο ένας οργισμένος εκδικητής [avenger] και ένας αυταρχικός ιδρυτής μιας θρησκείας (ή λατρείας [σέχτας]), παρά ένας ψύχραιμος επιστήμονας ή συμπονετικός θεραπευτής, πιστεύω ότι φαίνεται στον δια βίου θαυμασμό που έτρεφε για τον Μωυσή… Ο Μωυσής απελευθέρωσε τους εβραίους από τη δουλεία των Αιγυπτίων. Ο Φρόυντ επιδίωξε να απελευθερώσει το ego από τη δουλεία του id. Ο Μωυσής εκδικήθηκε τους Αιγυπτίους. Ο Φρόυντ τους χριστιανούς…»

«Τόσο στα γραπτά του όσο και δημοσίως, ο Φρόυντ επιμένει, με φωνή πληγωμένου σοφού ότι η ψυχανάλυση είναι μία επιστήμη όπως και όλες οι άλλες και δεν έχει καμία σχέση με την εβραϊκότητα. Αυτοπροσώπως και ιδιωτικά, ωστόσο, με φωνή στρατευμένου προφήτη, ορίζει την ψυχανάλυση ως εβραϊκό δημιούργημα και αγαθό.»

Ψάχνοντας ΙΙ: Το Google Desktop μου επέτρεψε να αφοσιωθώ πολύ πιο αποτελεσματικά και γρήγορα με το αγαπημένο μου, εδώ και χρόνια, άθλημα. Παίρνω μια λευκή σελίδα Α4 και κάνω το εξής: γράφω ένα όνομα. Ας πούμε Καρλ Γιουνγκ. Ανοίγω το ψαχτήρι και γράφω: «jung agent OSS». [Ξέρω βέβαια τι ακριβώς ψάχνω αυτή τη φορά, αλλά θέλω να σας δώσω μια ιδέα.] Σε χρόνο dt εμφανίζονται στην οθόνη τα αποτελέσματα: Πράγματι, ο γνωστός και μη εξαιρετέος Καρλ Γιουνγκ ήταν ο «πράκτορας 488» του OSS. Το OSS ήταν το Γραφείο Στρατηγικών Υπηρεσιών, της μυστικής υπηρεσίας των ΗΠΑ που ιδρύθηκε στις αρχές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και, μετά το τέλος του, μετεξελίχθηκε στη CIA. Το OSS δεν ήταν κάποια τυχαία υπηρεσία. Όπως αναφέρει, για παράδειγμα, η Frances Stonor Saunders στο βιβλίο της Who Paid the Piper? The CIA and the Cultural Cold (Granta Books, London, 1999, σελ. 34): «Το να διοικούν μια χώρα ήταν αυτό για το οποίο είχαν στρατολογηθεί οι περισσότεροι πράκτορες του OSS. [σ.σ. η συγγραφέας αναφέρεται συγκεκριμένα στο παράδειγμα της Ρουμανίας, μετά την απόσυρση των Γερμανών το 1944].

Στρατολογώντας από την καρδιά του επιχειρηματικού, πολιτικού, ακαδημαϊκού και πολιτισμικού κατεστημένου των ΗΠΑ, ο Ντόνοβαν [σ.σ. ο διευθυντής του OSS] είχε δημιουργήσει ένα ελιτίστικο σώμα που προερχόταν από τους σημαντικότερους θεσμούς και οικογένειες της Αμερικής.» Ανάμεσα σ’ αυτούς τους πράκτορες αναφέρει και τον Paul Mellon, της γνωστής οικογενείας, αρκετά μέλη της οποίας εργάζονταν επίσης για το OSS. Επιστροφή στον υπολογιστή και νέα έρευνα: μήπως υπάρχει σχέση «jung+mellon»; Θαυμάσια! Ο Paul Mellon και η σύζυγός του Mary ήταν «ασθενείς» του Γιουνγκ. Επιστροφή στη λευκή σελίδα: χαράζονται μερικές μικρές γραμμές που συνδέουν Γιουνγκ, OSS, Πωλ και Μαίρυ Μέλλον.

Συνεχίζουμε: ποιος είχε στρατολογήσει τον Γιουνγκ στον OSS; Ο γνωστός και μη εξαιρετέος Άλλεν Ντάλλες, μετέπειτα διευθυντής της CIA στις δεκαετίες του 1950 και 1960. Ο Γιουνγκ ήταν «ψυχοθεραπευτής» και της οικογένειας Ντάλλες. Anything else? Α! Και η ερωμένη και γραμματέας του Ντάλλες, εκείνη την περίοδο στην Ελβετία, Mary Bancroft, καταγόμενη από εκλεκτή οικογένεια της Βοστώνης, ήταν τόσο ασθενής του Γιουνγκ όσο και πράκτορας του OSS. Μερικές ακόμη γραμμές. Και η διασκέδαση δεν έχει τέλος.

Βέβαια, θα αντιτείνει κάποιος, ο Γιουνγκ πολεμούσε κατά του ναζισμού. Σωστό! Αλλά πάλι τι ακριβώς ζητούσε στο ιδρυτικό συνέδριο της WFMH (Παγκόσμια Ομοσπονδία Ψυχικής Υγείας) το 1948, του οποίου ήταν αντιπρόεδρος, και στο οποίο παραβρέθηκαν αρκετά «άνθη» του επιχειρηματικού κόσμου και των στρατιωτικών τμημάτων Ψυχολογικού Πολέμου διαφόρων χωρών; Για να μην μιλήσουμε για τους «επιστήμονες»…

«Η ψυχανάλυση είναι μια καινούρια εκδοχή του Ιουδαϊσμού. Ο ορθόδοξος Εβραίος πιστεύει ότι οι Εβραίοι είναι ο Περιούσιος Λαός, ανώτερος όλων των άλλων. Ο ορθόδοξος Ψυχαναλυτής και ο Ψυχαναλυόμενος πιστεύουν ότι οι αναλυτές και οι αναλυθέντες είναι Υγιείς Άνθρωποι, ανώτεροι όλων των άλλων.»

«Ο σατιρίζων ξεφουσκώνει τον στόμφο τού καθενός και τις κοινωνικές υποκρισίες γελοιοποιώντας τες. Το μέσον του είναι το γέλιο, η μέθοδός του είναι να αναποδογυρίζει τα πράγματα και να δημιουργεί κωμικές καταστάσεις. Ο ψυχαναλυτής διογκώνει τα προσωπικά προβλήματα και τις κοινωνικές συμβάσεις με το να θρηνεί. Μέσον του είναι τα δάκρυα και μέθοδός του να κάνει διαγνώσεις.

Η σάτιρα, επομένως, ακολουθεί την παράδοση των Ελλήνων και των Χριστιανών, του Αριστοφάνη και του Swift. Η ψυχανάλυση ακολουθεί την παράδοση των Εβραίων και των πουριτανών, του Freud και του Menninger.»

Menninger Foundation: The Menninger Clinic was founded in 1925 in Topeka, Kansas, by Drs. Karl, Will, and C.F. Menninger.

Dr. Will Menninger served as Chief of the Army Medical Corps’ Psychiatric Division during World War II. Under his leadership, the Army reduced losses in personnel due to psychological impairment. In 1945, the Army promoted Dr. Will to brigadier general.

After the war, Dr. Will lead a national revolution to reform state sanitariums. Drs. Will and Karl were both talented at instructing laypersons about psychiatry and behavior. In 1948, Time magazine featured Dr. Will on its cover, lauding him as «psychiatry’s U.S. sales manager.»

Menninger’s «mea culpa» letter To Thomas Szasz: On October 6, 1988, less than two years before his death, Karl Menninger wrote an historic letter to Thomas Szasz, the controversial libertarian psychiatrist and author of The Myth of Mental Illness and many other books, repudiating his officially expressed views on psychiatry. After reminiscing over his many years of observations of the treatment of psychiatric patients, Menninger expressed his regret that he did not come over to Szasz’s positions on psychiatry. «I am sorry you and I have gotten apparently so far apart all these years», Menninger wrote and that «We might have enjoyed discussing our observations together. You tried; you wanted me to come there, I remember. I demurred. Mea culpa». The tone and style of Menninger’s letter suggests he had been much closer to Szasz on the issues than one might have suspected from reading Szasz’s criticisms of Menninger. In Menninger’s letter he puts the terms diagnosis, patients and treatment in quotes, suggesting that he had agreed with Szasz’s arguments that psychiatric diagnosis is a medical fraud, psychiatric patients are prisoners and psychiatric treatments are tortures. Menninger’s letter to Szasz and Szasz’s reply has since been released into the public domain and can be read in there entirety at Szasz.com.

ΥΓ1. Ο Τόμας Σας και το έργο του δεν είναι ιδιαίτερα γνωστά στην Ελλάδα, αν και παλαιότερα είχαν κυκλοφορήσει κάποια βιβλία του. Πρόσφατα, επανεκδόθηκε το βιβλίο του Η Βιομηχανία της Τρέλας, σε μετάφραση-επιμέλεια του Κλεάνθη Γρίβα [Εκδοτική Θεσσαλονίκης], για το οποίο θα μιλήσουμε κάποια στιγμή.

ΥΓ2. Το μόνο ίσως που θα μπορούσε να προσάψει κάποιος στον Τόμας Σας είναι η συνεργασία του, ενάντια στο ιατρο-φαρμακευτικο-ψυχιατρικό κατεστημένο, με τους Σαϊεντολόγους. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία…

Advertisements
Κατηγορίες:Πρόσωπα Ετικέτες:
  1. 19/01/2007 στο 23:12

    KI EGO APO SENA TON THYMAMAI TON SZASZ
    THA PAO NA TO PARO TO AIRETIKA TOY

    SYNEXISE NA KATAGRAFEIS TIS LEPTOMEREIES THS SYGXRONHS ISTORIAS
    AYTHS POY MAS EFERES EDO/EINAI ENDIAFEROUSA H ISTORIA TOY TELOYS TOY POLITISMOY OPOS TON KSERAME EDO KAI KAPOIES XILIADES XRONIA…
    FILIA

    PERNA KI APO TO BLOG MOY.
    EXO PA8EI PLAKA ME THN ANAKOINOSH THS EINAP
    DYO AN8ROPOI PE8AINOYN
    AORATOI OPOS PARATHRHSE KAI O FILOS MOY O PERIKALLOS
    AS ENWSOYME KAMIA FWNH MPAS KAI GINEI KATI

  2. 19/01/2007 στο 23:15

    Αλο!
    Ενδιαφερον αρθρο, θα σε μελετησω!
    2 μονο ασημαντες παρατηρησεις.
    α) τα sz δεν ειναι παχια καθολου. Ειναι πολυ λεπτο σ δικο μας. Επειδη ειναι ουγγρικο το ονομα το αναφερω. Το παχυ σ ειναι το s.
    β) Ο Σας συνδεεται με την Scientology που οπως γνωριζεις ειναι πολυ περιεργη θρησκεια με δυνατο προσηλυτισμο…(ειμαι εναντιον ολων τον οργανωμενων θρησκειων για να μην νομισεις πως εχω κατι με δαυτους!)
    Πολυ φιλικα!
    ΙC

  3. 19/01/2007 στο 23:55

    @ Athena [ανεβάζω σχετικό κείμενο]

    ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΩΡΑ!

    Οι Ταράσιος Ζαντορόζνι και Γεράσιμος Κυριακόπουλος κάνουν απεργία πείνας από τις 29/11/2006 ο πρώτος και από τις 15/12/2006 ο δεύτερος. Από τις 9/1/2007 νοσηλεύονται στο Κρατικό Νίκαιας.

    Όλες οι πληροφορίες στην πρώτη σελίδα του Indymedia Αθηνών

    ΟΧΙ ΣΤΗ ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΝΟΧΗΣ!

  4. 20/01/2007 στο 00:00

    Η ψυχολογία είναι ένα είδος θρησκείας, όπως η μαγεία.
    Θυμάμαι σα φοιτήτρια όλες οι κολλητές μου είχαν περάσει μία τέτοια φάση. Πού το φερναν πού το πήγαιναν στην φυχο@@κία κατέληγαν.
    Άσε, αυτή τη παιδική ηλικία! Για τα πάντα υπεύθυνη. Εμένα όλα αυτά μου ξίνιζαν και τα χλεύαζα.
    Ο Freud, θαύμαζε αυτό το αρχιβάρβαρο εγκληματία τον Μωϋσή;; Ενδιαφέρον.
    Δες, όμως τί διαφήμιση του κάνει ο Yallom, στο «όταν έκλαψε ο Νίτσε»!
    Πολύ ωραία πράγματα έμαθα για απόψε, οπότε μπορώ να κοιμηθώ, με ήσυχη την συνείδησή μου.
    Αλλά πρέπει να το ξαναδιαβάσω αύριο, γιατί έχει μεγάλη ποσότητα πληροφορίας και δεν πάνε κάτω με τη πρώτη.
    Ευχαριστώ Χρήστο και καλό βράδυ

  5. 20/01/2007 στο 00:05

    @ identitycafe

    α). Έχετε απόλυτο δίκιο. Η μνήμη πάντα με πρόδιδε – ήδη από τα νιάτα μου. Ήμουν σίγουρος ότι αυτό που είχα διαβάσει προ ετών εδώ, στο σάιτ του Σας ήταν «παχύ». Αμ δε! Ήταν «sharp». Ευχαριστώ! Σπεύδω για τη διόρθωση.

    β.) Κι εγώ! Κι εγώ! Συμφωνώ μαζί σας! Δεν έχω τίποτα προσωπικό μαζί τους, ΑΛΛΑ…

    Γι’ αυτό έβαλα και το υστερόγραφο. Το θέμα χρήζει περαιτέρω ψαξίματος…

  6. 20/01/2007 στο 00:15

    @ ange-ta

    Ναι, ναι, ναι και ναι! Για τα ψυχο-τέτοια!

    [Yallom; Ποιος διαβάζει Yallom;;;]

    Καλό βράδυ!

    @ Προς όλους

    Είχα χάσει κάτι επεισόδια [λόγω κ.λπ. κ.λπ. …] και ήρθε η Αθηνά, και μου θύμισε τόσα πράγματα, κι άρχισα να ψάχνω και να σκανάρω… και να θυμάμαι…

    Τι «καληνύχτα» να πει κανένας…

  7. 20/01/2007 στο 00:21

    Το ημερολόγιο της Αθηνάς δεν μου βγαίνει!!, κάτι λάθος έχει

  8. 20/01/2007 στο 00:24

    @ ange-ta

    Και μένα τα ίδια μου έκανε πριν από λίγο. Τα γνωστά προβλήματα του blogger. Γι’ αυτό πήραμε των ομματιών μας και φύγαμε από κει.

  9. 21/01/2007 στο 00:00

    Ο Φρόϋντ απετέλεσε για μένα μια αιτία να (ξανα)εκτιμήσω τον Πλάτωνα!

    Άντε πάμε όλοι μαζί, να εκσυγχρονίσουμε την παράδοσή μας (που λέει ο Καραμπελιάς και εξοργίζει τους μαδάτους) και ας μην την αφληνουμε έρμαιο στους Λιακόπουλους κλπ. Αξίζει πολλά περισσότερα απ’ όσα νομίζαμε μέχρι τώρα.

    Ο Καστοριάδης τα είπε άριστα στα Σταυροδρόμια…

    Δεν παίζεσαι με την συνωμοσιολογική έρευνα! Έχω μείνει άναυδος! 😀

  10. 21/01/2007 στο 13:48

    Εγώ είχα -πριν από χρόνια- εκτιμήσει τον Πλάτωνα μέσω του Σρέντιγκερ. Τη γνωστή «ιστορία» με τη γάτα, την αναφέρει ο Π., στην «Πολιτεία» αν θυμάμαι καλά [πρέπει να το ψάξω], όχι βέβαια με γάτες. Τώρα αν είχε διαβάσει ο Σρέντιγκερ Πλάτωνα δεν το ξέρω. Μην την παραλάβει κι ο Λιακό την «ιστορία» κι έχουμε κι άλλα…

    Φρόυντ; Μπλιαχ! Δηλαδή εσύ πώς (ξανα)εκτίμησες τον Πλάτωνα μέσω του Φρόυντ;

    Ωχ! Άμα την εκσυγχρονίσουμε τη ρημάδα την παράδοση, τότε δεν θα είναι παράδοση. Και γιατί να την εκσυγχρονίσουμε; [Όρος κι αυτός ο «εκσυγχρονισμός»…] Την προτιμώ, την παράδοση, ως έχει. Ούζα και θαλασσινά τη Μεγάλη Παρασκευή και τα τοιαύτα.

    Ο Καστό είπε διάφορα [και μερικές μπαλαφάρες, μεταξύ άλλων]. Ουδείς τέλειος.

    Ποια συνωμοσιολογική έρευνα; Αυτά που δεν γράφουν οι εφημερίδες και δεν λένε οι επαΐοντες [λόγω επαγγελματικών συμφερόντων] είναι συνωμοσιολογία; Deep Politics είναι, καταπώς λέει κι ο Peter Dale Scott…

  11. 24/08/2008 στο 22:13

    Ο Thomas Szasz είναι κορυφαίος σε αυτό που κάνει. Μια επιπλέον διευκρίνιση για όσους έχουν μπερδευτεί: Ο Szasz είναι ψυχίατρος κ όχι ψυχολόγος. Η κριτική του είναι πάνω στο ψυχιατρικό σύστημα, στο οποίο συνηγορούν κ οι κλινικοί ψυχολόγοι, αλλά όχι ΌΛΟΙ οι ψυχολόγοι. Αυτά, απλώς γιατι πολύς κόσμος μπερδεύεται 🙂

  1. 24/08/2008 στο 22:09
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: