Αρχική > Blogroll, Χιλή > 1541 – Σαντιάγο

1541 – Σαντιάγο

05/02/2007

1541

Σαντιάγο της Χιλής

Ινές Σουάρες

Πίνακας του José Mercedes Ortega Pereira (1856-1933)

Πάνε μερικοί μήνες που ο Πέδρο δε Βαλντίβια ανακάλυψε αυτό του βουνό κι αυτή την κοιλάδα. Οι Αραουκάνοι, που τα είχαν ανακαλύψει μερικές χιλιάδες χρόνια πιο πριν, ονόμαζαν το βουνό Ουελέν, που σημαίνει πόνος. Ο Βαλντίβια το ονόμασε Σάντα Λουσία.

Απ’ την πλαγιά του βουνού ο Βαλντίβια είδε την πράσινη γη ανάμεσα στα πλοκάμια του ποταμού κι αποφάσισε πως δεν υπήρχε στον κόσμο καλύτερο μέρος για να προσφέρει μια πόλη στον απόστολο Σαντιάγκο, που συνοδεύει και πολεμά με τους κονκισταδόρες.

Το σπαθί του χάραξε στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα ένα σταυρό στον αέρα κι έτσι γεννήθηκε το Σαντιάγκο της Χιλής. Θα είναι το πρώτο καλοκαίρι της πόλης: μερικές καλύβες από λάσπη και ξύλα με καλαμένιες σκεπές, η πλατεία στο κέντρο κι ο φράχτης γύρω.

___________

Μόνο πενήντα άντρες έμειναν στο Σαντιάγκο. Ο Βαλντίβια ξεκινάει με τους υπόλοιπους για τον ποταμό Κατσαπόαλ.

Μόλις χαράζει η μέρα, ο φρουρός βγάζει φωνή συναγερμού από την άκρη του φράχτη. Στις τέσσερις πλαγιές ξεπροβάλλουν οι ιθαγενείς πολεμιστές.

Οι Ισπανοί ακούνε τις πολεμικές κραυγές και αμέσως πέφτει πάνω τους ένας χείμαρρος από βέλη.

Το μεσημέρι μερικά σπίτια έχουν γίνει στάχτη κι ο φράχτης έχει πέσει. Πολεμούν σώμα με σώμα στην πλατεία.

Η Ινές τρέχει τότε στην καλύβα που χρησιμεύει για φυλακή. Ο φύλακας κρατάει εκεί τους εφτά Αραουκάνους αρχηγούς που οι Ισπανοί έχουν πιάσει εδώ κι αρκετό καιρό. Παρακαλεί, απαιτεί, διατάζει να τους κόψουν το κεφάλι.

«Πώς;»

«Τα κεφάλια τους!»

«Πώς;»

«Έτσι!»

Η Ινές του αρπάζει το σπαθί και τα εφτά κεφάλια πετούν στον αέρα.

Η μάχη γυρίζει. Οι πολιορκημένοι μετατρέπονται σε κυνηγούς. Στην μάχη οι Ισπανοί δεν επικαλούνται τον απόστολο Σαντιάγκο αλλά την Παναγία.

Η Ινές Σουάρες, από τη Μάλαγα, ήταν η πρώτη που έτρεξε όταν ο Βαλντίβια σήκωσε το λάβαρο της αποστολής στο σπίτι του στο Κούσκο. Ήρθε σε τούτα τα μέρη του Νότου επικεφαλής των επιδρομέων, καλπάζοντας πλάι στον Βαλντίβια με το ατσάλινο σπαθί στο χέρι και την πανοπλία, κι από τότε πηγαίνει, πολεμάει και κοιμάται δίπλα του. Σήμερα πήρε τη θέση του.

Είναι η μοναδική γυναίκα ανάμεσα στους άντρες. Λένε: «Είναι παλικάρι» κααι τη συγκρίνουν με τον Ρολάνδο ή τον Ελ Σιντ. Εκείνη τρίβει με λάδι τα δάχτυλα του καπετάν Φρανσίσκο ντε Αγκίρε, που έχουν κλείσει στη λαβή του σπαθιού του και δεν υπάρχει τρόπος να τ’ ανοίξει. Ο πόλεμος για σήμερα τελείωσε.

____________
[Εδουάρδο Γκαλεάνο, Μνήμες Φωτιάς, τ. Ι., μετ. Ισμήνη Κανσή, εκδ. Εξάντας, Αθήνα 1986, σελ. 133-4]

__________

Ο Πέδρο δε Βαλντίβια [Pedro de Valdivia, Ισπανία 1497-Τουκαπέλ, Χιλή 24 Δεκεμβρίου 1553] θεμελίωσε το Σαντιάγο στις 12 Φεβρουαρίου 1541.

Η επίθεση κατά του Σαντιάγο, από 8.000 περίπου Ινδιάνους [άλλοι ιστορικοί μιλούν για 20.000], με αρχηγό τον Μιτσιμαλόνκο [Michimalonco, π. 1510-22 Φεβρουαρίου 1550], έγινε στις 11 Σεπτεμβρίου 1541. Ο Μιτσιμαλόνκο σκοτώθηκε στη μάχη του Ανταλιέν κοντά στην Κονσεπσιόν.

Η Ινές Σουάρες [Inés de Suárez, Ισπανία 1507-Χιλή 1580] έφυγε από την Ισπανία για την Αμερική, σε ηλικία 30 χρονών, σε αναζήτηση του συζύγου της που είχε πάει στην Αμερική δέκα χρόνια νωρίτερα. Μετά από μήνες αναζητήσεων ανακάλυψε ότι ο σύζυγός της είχε σκοτωθεί στο Περού. Ερωμένη στη συνέχεια του Πέδρο ντε Βαλντίβια συμμετείχε μαζί του στην εκστρατεία κατάκτησης του Περού. Αργότερα, λόγω αντιδράσεων της εκκλησίας στην εξωσυζυγική σχέση του Βαλντίβια, η Ινές παντρεύτηκε έναν από τους αξιωματικούς του, και έζησε μέχρι το θάνατό της βίον «ήρεμον και εντός των κόλπων της εκκλησίας».

Φρανσίσκο δε Αγκίρε [Francisco de Aguirre, Ισπανία 1508-Λα Σερένα Χιλή 1581]. Κονκισταδόρ…

«Ο πρώτος έλληνας για τον οποίο υπάρχουν στοιχεία ότι έφθασε στη Χιλή ήταν ο κρητικής καταγωγής Juan Martin de Candia (Χάνδακα), ο οποίος ήλθε στη χώρα το 1540 με τον Κατακτητή Pedro de Valdivia. Εγκαταστάθηκε ως τιμαριώτης στις περιοχές La Imperial και Chillan, τέλεσε γάμο με κυρία ισπανικής καταγωγής, απέκτησε τέσσερις γιους και πέθανε σε ηλικία ενενήντα χρονών. Μέχρι το 1565 υπολογίζεται ότι είχαν έλθει 21 Έλληνες, και στα επόμενα χρόνια και αιώνες κατέφθασαν και άλλοι, μεταξύ των οποίων και αυτοί που έλαβαν μέρος στην ναυμαχία του Iquique και στη μάχη του Dolores, ένδοξες σελίδες της Χιλιανής ιστορίας.» [Πηγή]

Advertisements
Κατηγορίες:Blogroll, Χιλή
  1. Giannaki$
    05/02/2007 στο 10:00

    Η εκκλησία ενοχλήθηκε που ξενοπηδιόταν η κυρία, από τις δολοφονίες των ιθαγενών δεν ενοχλήθηκε ποτέ. Έτσι κι αλλιώς οι χριστοπαναγίες υποστηρίζουν πάντα τους δολοφόνους επιδρομείς – θρησκεία της αγάπης που λένε μερικοί!

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: