Αρχική > Πλανήτης Γη Α.Ε. > Μιζέρια: όλη στην Κίνα βρίσκεται

Μιζέρια: όλη στην Κίνα βρίσκεται

13/03/2007

Κάποτε, η μητέρα του Στάλιν επισκέφθηκε τον γιο της στο Κρεμλίνο. Εκείνος αφού της έδειξε τα διαμερίσματά του και τα γραφεία του στη συνέχεια την ξενάγησε και στα εξοχικά που διέθετε κοντά στη Μόσχα. Η μητέρα του όχι μόνον δεν έδειξε τον παραμικρό ενθουσιασμό αλλά κάθε φορά έδειχνε και πιο στενοχωρημένη. Κάποια στιγμή, ο Στάλιν την ρώτησε: «Τι έχεις μάνα; Δεν χαίρεσαι για το γιο σου;» «Χαίρομαι, παιδί μου», απάντησε εκείνη, «αλλά στενοχωριέμαι γιατί σκέφτομαι ότι μπορεί να ‘ρθουν οι κομμουνιστές και να στα πάρουν όλα…»

Θυμήθηκα το ανέκδοτο διαβάζοντας το άρθρο του Γιώργου Δελαστίκ «Τα δύο αντίθετα πρόσωπα της Κίνας» [Καθημερινή, 11-03-07]. Μερικά αποσπάσματα [οι υπογραμμίσεις δικές μου]:

Βάσει των επίσημων στοιχείων, το 2005 το μέσο εισόδημα των κατοίκων της κινεζικής υπαίθρου ανερχόταν στο εφιαλτικό ποσό των 27 ευρώ τον μήνα – 90 λεπτά την ημέρα! Για την «προνομιούχο» μειοψηφία των κατοίκων των πόλεων το ποσό αυτό ανέρχεται στα 85 ευρώ τον μήνα κατά μέσο όρο – αριθμός όμως ισχυρά εικονικός, καθώς συμπεριλαμβάνει τα εισοδήματα όλων των εκατομμυριούχων και των πλουσίων της χώρας.

Το 90% του κινεζικού πληθυσμού δεν έχει πλέον κανενός είδους ασφαλιστική κάλυψη και αδυνατεί να επισκεφθεί τον γιατρό λόγω κόστους, καθώς καταργήθηκε πλέον η δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και στα δημόσια νοσοκομεία.

Κατά δεκάδες εκατομμύρια σταματούν τα παιδιά από το σχολείο, καθώς οι πάμπτωχοι γονείς αδυνατούν να ανταποκριθούν στα δίδακτρα που επιβλήθηκαν και στα δημόσια σχολεία.

Η εγκατάλειψη των υποδομών από το κράτος και η αλόγιστη ανάπτυξη με πλήρη αδιαφορία ως προς τις περιβαλλοντικές συνέπειες έχει οδηγήσει στο σημείο 300.000.000 Κινέζοι να μην έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό!

Βάσει των επισήμων στοιχείων, πέρυσι σημειώθηκαν στην Κίνα 87.000 μείζονες ενέργειες διαμαρτυρίας – από συλλαλητήρια και διαδηλώσεις έως πυρπολήσεις κομματικών και κρατικών κτιρίων μέχρι τοπικές εξεγέρσεις με δεκάδες νεκρούς!

Το 70% των ποταμών της Κίνας είναι πλέον μολυσμένο, ενώ το ένα τρίτο του εδάφους της αχανούς χώρας υφίσταται τις ζημιογόνες επιπτώσεις της όξινης βροχής. Υπολογίζεται πως 400.000 Κινέζοι πεθαίνουν πρόωρα κάθε χρόνο λόγω της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, ενώ τα δύο τρίτα των αστικών λυμάτων πέφτουν στα ποτάμια, τις λίμνες και τη θάλασσα χωρίς καμιά επεξεργασία.

Κατά τα άλλα ο μέσος ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης της κινεζικής οικονομίας τα τελευταία τριάντα χρόνια ήταν 9,7%…

Κι αν ξεσηκωθούν αυτοί που δεν έχουν να χάσουν παρά μόνον τις αλυσίδες τους τι έχει να γίνει στην Κίνα; Όπου, σημειωτέον, ζουν πάνω από 1,3 δισ. άνθρωποι [το ένα πέμπτο περίπου του πληθυσμού της Γης], κι όπου παράγονται -προς εξαγωγήν- αγαθά σε ποσοστά που σε πολλές περιπτώσεις προσεγγίζουν το 100% της παγκόσμιας παραγωγής…

Advertisements
Κατηγορίες:Πλανήτης Γη Α.Ε.
  1. 13/03/2007 στο 20:59

    Η Κίνα σήμερα ξεπερνάει κάθε φαντασία σε μπρουταλιτέ με τους καταραμένους του πλανήτη μας. Παιδιά, γυναίκες στοιβάζονται σε πανάθλιες συνθήκες και δουλεύουν σε εταιρείες, οι οποίες δεν πληρώνουν πουθενά φόρους. Εταιρείες ξεπλύματος χρήματος!
    Τα όρια της μαφίας πέφτουν υπέρ των ορίων του καπιταλισμού.
    Μαφία και μεγάλο κεφάλαιο αγκαλιά.
    Υπάρχει ένα σάιτ: http://www.nlcnet.org
    στο οποίο συγκεντρώνονται πληροφορίες για τους σημερινούς σκλάβους. Ο Μάρξ, ούτε στις χειρότερες σκέψεις του δεν θα μπορούσε να σκεφτεί μία τέτοια εξέλιξη.
    Καλύτερα να μη τα διαβάζεις, γιατί μαυρίζει η καρδιά σου.
    Πιές ένα κρασάκι και πήγαινε βόλτα, σέλινα τα μαλιά σου μυρωμένα λύσε τα να φανείς, ως είσαι ωραίος….
    Εγώ μόλις μπήκα στο παλάτι μου, μπλογκάρω, και ακούω από το άλλο μου αυτί το αγαλμα και τον Πρετεντέρη.

  2. 13/03/2007 στο 21:17

    Και εσωτερική μετανάστευση. Ολόκληρες περιοχές αδειάζουν για να μετατραπούν οι κάτοικοί τους σε εξαθλιωμένους εργάτες μακρινών εργοστασίων, τα οποία εύκολα μπορούν να κλείσουν όταν συμφέρει κάτι άλλο…

    Το κινεζικό θαύμα μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε απίστευτο εφιάλτη.

  3. 13/03/2007 στο 21:49

    @ ange-ta

    Ο Μαρξ μπορούσε να τα φανταστεί αλλά δεν ήθελε. Άλλοι -π.χ. Μπακούνιν- είχε περιγράψει με απίστευτη ακρίβεια τη βαρβαρότητα του «επιστημονικού» «σοσιαλισμού». Θα μου πεις τώρα «τι σχέση έχει η Κίνα με τον σοσιαλισμό;» Ξέρω κι εγώ;

    Κι όπως αναφέρεις και στο τελευταίο ποστ σου αλλά και στην «προμετωπίδα» του μπλογκ σου,

    Η απληστία των Χλωμών Προσώπων θα τα καταβροχθίσει όλα, ό,τι υπάρχει στη Γη, αφήνοντας πίσω της μια τεράστια έρημο. Από δω και μπρος η ζωή τελείωσε. Τώρα αρχίζει η επιβίωση.
    Απόσπασμα από την Επιστολή του Αρχηγού των Ερυθρόδερμων του Σιάτλ, στον Πρόεδρο των ΗΠΑ, 1854

    Πάω να πιω κανά κρασάκι να ξαλεγράρω λίγο. Κι αύριο μέρα είναι…

    ΥΓ. Τι λέει πάλι ο κουκουλοφάγος και ντοραγλείφτης;

    @ gregykapogeorge

    Κι αυτός ο εφιάλτης θα παρασύρει πολύ κόσμο στα τάρταρα. Ίσως κι όλο τον Κόσμο…

  4. 15/03/2007 στο 22:18

    Ωραίο άρθρο. Η πραγματικότητα στην Κίνα, στην Ινδία και στο διεθνές περιβάλλον μας αφορά περισσότερο απ όσο τα μεγάλα ΜΜΕ αφήνουν να καταλάβουμε. Ήδη με αφορμή το πρόσφατο μίνι κραχ διάβαζα ένα ενδιαφέρον άρθρο στο «Αντί» για την οικονομία της Κίνας.

    ange-ta ευχαριστούμε για το Link. Είναι πολύ θετικό να ενημερωνόμαστε για τις συνθήκες στις χώρες αυτές. Ίσως ακόμη σημαντικότερο είναι σιγά σιγά να μπορέσουμε να καλιεργήσουμε καταναλωτικές συμπεριφορές που να πιέζουν προς τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας στις χώρες αυτές. Αλλά από την ενημέρωση ξεκινούν όλα.

  5. 16/03/2007 στο 10:50

    Τα ΜΜΕ συχνά πυκνά «βλέπουν» μόνον τους αριθμούς που ευημερούν κι όχι τους ανθρώπους που δυστυχούν. Ενδιαφέρον το άρθρο στο «Αντί» που, δυστυχώς, αντιμετωπίζει προβλήματα επιβίωσης μετά από κάποια αγωγή και πρέπει να καταβάλει 80.000 ευρώ. Τυποκτόνοι νόμοι…

  6. 16/03/2007 στο 19:00

    Κι εγώ στενοχωρήθηξα με το ΑΝΤΙ , παρ όλο που το άρθρο ίσως σήκωνε διάψευση. Αλλά με το νέο νόμο το χειρότερο είναι η προληπτική λογοκρισία.Ειδικά με τις επαρχιακές εφημερίδες απ ό,τι άκουσα γίνεται χαμός. Αυτά εκτός θέματος

  7. 16/03/2007 στο 19:54

    Εκτός -ίσως- θέματος, αλλά εντός ελληνικής πραγματικότητας. Η αγωγομανία [με τις πλάτες κυβέρνησης και αντιπολίτευσης] έχει τσακίσει ουκ ολίγους γραφιάδες τα τελευταία χρόνια, τις περισσότερες φορές άνευ λόγου και αιτίας. Κάτι πρέπει να γίνει, αλλά εδώ δεν συγκινούνται τα συνδικαλιστικά όργανα…

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: