Αρχική > Χωρίς κατηγορία > Δευτέρα 19-03-07

Δευτέρα 19-03-07

19/03/2007

www.in.gr «ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ η Ακαδημία

Απέρριψε ως ανιστόρητο το βιβλίο.

Αποκλείει τη λύση των διορθώσεων.

Σημείο προς σημείο καταγράφονται τα ιστορικά εγκλήματα που διέπραξαν οι «ιστορικοί… χωρίς ιστορική κρίση», όπως χαρακτηρίζουν τους συντάκτες του βιβλίου οι ακαδημαϊκοί.»

▼ Όλα τα παραπάνω συναποτελούν πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας Το Παρόν [18-03-07], με την ένδειξη «αποκλειστικό», ενώ το «κείμενο-ντοκουμέντο», η «γνωμοδότηση της Ακαδημίας» για το βιβλίο ιστορίας της ΣΤ΄Δημοτικού, καταλαμβάνει τρεις πυκνογραμμένες σελίδες στο εσωτερικό της εφημερίδας. Το δημοσιευμένο κείμενο φέρει τον τίτλο «Κριτικές παρατηρήσεις στο βιβλίο ιστορίας της έκτης δημοτικού (2η μορφή, 8 Μαρτίου 2007)«.

Η «είδηση» για το «ελαττωματικό βιβλίο ιστορίας» δημοσιεύτηκε και στην χθεσινή Καθημερινή, [δυστυχώς δεν μπόρεσα να την εντοπίσω στην ηλεκτρονική έκδοση], ενώ την αναπαρήγαγαν και κάποια ιστολόγια [Πόντος και Αριστερά, Η Καλύβα Ψηλά στο Βουνό].

Και γιατί «είδηση», εντός εισαγωγικών; Διότι σήμερα, όπως τονίζει στην εφημερίδα Τα Νέα [η είδηση στο www.in.gr] ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Δημήτρης Νανόπουλος, «Σε καμία περίπτωση [σ.σ. αυτό το κείμενο] δεν αποτελεί την οριστική θέση της Ακαδημίας σχετικά με το ζήτημα», ενώ επισημαίνει επίσης ότι, «Ελήφθησαν κάποιες αποφάσεις. Ωστόσο, η Ακαδημία δεν έχει ακόμη καταλήξει σε τελικό κείμενο. Με το ζήτημα ασχολείται ειδική συντονιστική επιτροπή και οι σχετικές οριστικές αποφάσεις θα δημοσιοποιηθούν επισήμως».

▼ Μια μικρή [;] παρασπονδία της εφημερίδας Το Παρόν, αφού ναι μεν πουθενά δεν αναφέρεται ότι η γνωμοδότηση αποτελεί την οριστική θέση της Ακαδημίας αλλά και πουθενά δεν αναφέρεται ότι δεν αποτελεί και την οριστική της θέση. Πάντως, ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα άλλα δύο άρθρα της εφημερίδας για το ίδιο θέμα, «Τρισχειρότερο το βιβλίο δασκάλου της ΣΤ’ δημοτικού» και «Η συμφωνία Γιώργου-Τζεμ άνοιξε τον δρόμο για την παραχάραξη της ιστορίας μας», αλλά και το άρθρο της Καθημερινής «Αξιολόγηση τώρα στα σχολικά βιβλία«.

Στο Παρόν δημοσιεύεται ακόμη το εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο «Ένοχη αιμοκικτική σχέση Τουρκίας-ΗΠΑ – Με Πακτωλό Ναρκωτικών και Πυρηνικό Λαθρεμπόριο – Αγορές όπλων και εξαγορές κρίσιμων φορέων εξουσίας» του Μιχαήλ Στυλιανού, συνέχεια του άρθρου του στο οποίο είχαμε αναφερθεί την περασμένη εβδομάδα στο ποστ Η αθέατη μελανή όψη της Τουρκίας. Για να μην κοιτάμε τον κόσμο γύρω μας σαν χαζοί.

Ελευθεροτυπία▼ Στην χθεσινή Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία [απ’ όπου και η φωτογραφία] δημοσιεύεται συνέντευξη [«Να τελειώνουμε με τη μονομέρεια στα βιβλία«] της Μαρίας Ρεπούση, συν-συγγραφέως του βιβλίου ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού.

Στο μεταξύ, από την Ελευθεροτυπία αποχώρησε, όπως όλα δείχνουν, και το ζεύγος ΚΥΡ [Κώστας Κυριακόπουλος] Κασσάνδρα [Εύη Κυριακοπούλου], οδεύοντας προς Το Βήμα και Τα Νέα, αντίστοιχα.

▼ Από την πλευρά της, η καλή εφημερίδα οδεύει προς μια κρίση άνευ προηγουμένου, προχωρώντας και σε κάποιες -επιεικώς- απαράδεκτες ενέργειες. Όπως καταγγέλλει ο Δημήτρης Κουφοντίνας [σχετική σελίδα στο Indymedia Αθηνών], η εφημερίδα δεν δημοσίευσε δύο επιστολές του χαρακτηρίζοντας τη στάση της εφημερίδας «κιτρινισμό, λογοκρισία και παραπλάνηση των αναγνωστών».

Στην πρώτη του επιστολή, ο Δ. Κουφοντίνας καταφερόταν κατά του συνηγόρου των Γιωτόπουλου-Τζωρτζάτου ο οποίος είχε ισχυριστεί στο δικαστήριο ότι ο Δ. Κουφοντίνας είχε «συνεργαστεί» με την Ασφάλεια για «να σώσει τη γυναίκα και το παιδί του». Η Ελευθεροτυπία την επόμενη ημέρα στο δικαστικό ρεπορτάζ αναπαρήγαγε τους ισχυρισμούς του συνηγόρου υπό τον τίτλο «Ένοχη η σιωπή του Κουφοντίνα», χωρίς να δημοσιεύσει την επιστολή Κουφοντίνα, ως όφειλε.

Ο Δ. Κουφοντίνας επανήλθε και με δεύτερη -ανοιχτή- επιστολή «Προς τη νέα εκδότη της «Ελευθεροτυπίας»» [σ.σ. Μάνια Τεγοπούλου], όπου καταγγέλλει τη στάση της εφημερίδας αφήνοντας και κάποιες αιχμές: «αποτελεί κοινό μυστικό, ότι εσείς χρηματοδοτείτε και εκδίδετε λαθρόβιο έντυπο, που έχει αναλάβει εργολαβικά την εκστρατεία σπίλωσης της Οργάνωσης και του κινήματος αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους.»

[Ενημέρωση: Στις 27-3-2007 περίπου 50 άτομα «εισέβαλαν» στα γραφεία της Ελευθεροτυπίας διαμαρτυρόμενα για τη στάση της εφημερίδας σχετικά με τη διαμάχη Κουφοντίνα-Γιωτόπουλου-Τζωρτζάτου. Περισσότερα στο Indymedia Αθηνών. Η απάντηση της εφημερίδας.]

Για ποιον χτυπάει η καμπάνα;

Το τέλος της πρώτης επιστολής Κουφοντίνα έχει ως εξής [άνευ δικών μου σχολίων, μετά δικών μου υπογραμμίσεων]:

«Όσο για τα υπόλοιπα θα ήθελα να θυμίσω ότι ο καθηγητής φιλοσοφίας Ευτύχης Μπιτσάκης , που είχαν τη τιμή να καταθέσει σαν μάρτυρας υπεράσπισης για έναν από αυτούς , είχε σημειώσει σε μια συνέντευξή του, ότι «όταν ένα μέλος παράνομης οργάνωσης συλλαμβάνεται δεν ομολογεί. Αν όμως η οργάνωση εξαρθρωθεί τότε ο αριστερός υπερασπίζεται την οργάνωση του, δεν διαχωρίζει τη θέση του… μια άλλη στάση είναι μια πράξη ποταπή» .

Κι εγώ επιμένω να είμαι αριστερός.»

▼ «Ελπίζω» να μην σας διέφυγε και η ανούσια συνέντευξη του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου το Σάββατο στα Νέα, με επιχειρήματα όπως «Εάν είχα χρήματα θα άφηνα τη σύντροφό μου να κάνει χημειοθεραπείες στο ΙΚΑ;»

Το πιο ενδιαφέρον ποστ που διάβασα το Σαββατοκύριακο ήταν το «Η υπερθέρμανση του πλανήτη, το e-rooster και το Channel4» στο μπλογκ Θέσεις και Αντιθέσεις. Και μία σχετική είδηση [από το in.gr]: «Οι ΗΠΑ σπάνε την ομοφωνία των ισχυρότερων χωρών για την κλιματική αλλαγή«.

▼ Τελευταίο αλλά όχι έσχατο: η παρουσίαση του βιβλίου Η εξέγερση των ελίτ και η προδοσία της Δημοκρατίας του Κρίστοφερ Λας από τον Βασίλη Μουρδουκούτα στη χθεσινή Καθημερινή. Στον Κ. Λας είχαμε αναφερθεί και στο ποστ Η Εκπαίδευση της Αμάθειας.

Advertisements
Κατηγορίες:Χωρίς κατηγορία Ετικέτες:
  1. 19/03/2007 στο 12:15

    Ο Αντωνάκης όμως αμετανόητος, βγήκε εχτές να πεί, ότι οι της Ακαδημίας, δεν έχουν δικαίωμα να ομιλούν, γιατί δεν γνωρίζουν ιστορία.
    Τωρα μεταξύ μας, δεν έχει άδικο, αλλα άλλο αυτό!

  2. 19/03/2007 στο 12:21

    Αντωνάκης;;;!!!

    Τα ίδια έλεγε, πάντως, και ο Νίκος Μπίστης προχθές το βράδυ στο δελτίο του Alpha.

    Δεν έχουν κι άδικο, αλλά η Ακαδημία δεν έχει πει και τίποτα επίσημο μέχρι στιγμής…

  3. 19/03/2007 στο 12:27

    Α… άλλος αριστερος!!

  4. 19/03/2007 στο 12:34

    Ange-ta μου, και με το συμπάθιο, ας μην το κάνουμε χυδαιοκαφενείο εδώ μέσα. Αν έχει ονοματεπώνυμο και απόψεις ο άνθρωπος, καλώς. Με τα υποκοριστικά τι θα βγει;

  5. 19/03/2007 στο 13:29

    σορρυ
    Αντώνης Λιάκος

  6. 19/03/2007 στο 13:41

    δεν είχα προφανώς καμμία πρόθεση να κάνω χυδαίο καφενείο, καθότι δεν είμαι χυδαία, ούτε μου πέρασε ποτέ απο το μυαλό, ότι αν κάποιον ονοματίσεις με το μικρό του γίνεσαι χυδαίος. Τέλος πάντων ελληνικές υπερβολές.
    πάλι συγνώμη.

  7. 19/03/2007 στο 14:12

    Δεν είπα ότι είσαι χυδαία, προς θεού. Το να ονοματίσεις κάποιον με το μικρό του δεν είναι χυδαίο. Αλλά με το υποκοριστικό του μικρού του, χωρίς να τον γνωρίζεις, και μάλιστα σε ένα πλαίσιο ειρωνικό… τι να πω, δεν μου κάθεται καλά. Τον άνθρωπο δεν τον ξέραμε ούτε χτες, κι ούτε αύριο θα τον γνωρίσουμε. Νομίζω ότι έγινα σαφής. Και, φυσικά, δεν έχω κανένα πρόβλημα μαζί σου.

  8. Γρακ
    19/03/2007 στο 15:04

    Κάποιοι βιάζονται. Βιάζονται πολύ και τα κάνουνε… σαλάτα. Καλή η αποκλειστικότητα αλλά έχει και τα όριά της. Ιδιαίτερα όταν διακυβεύονται ευαίσθητες ισορροπίες για μια απόφαση πολύ σημαντική. Τέσπα. Να δούμε τι μέλλει γενέσθαι.

    Εμένα μου άρεσε πολύ επίσης το άρθρο του Θεοδωράκη στην Καθημερινή, όπως και αυτό του Γεωργουσόπουλου στα Νέα του Σαββάτου.

    Α, και σήμερα είδα ένα μικρό σχολιάκι που λέει για την υπερκατανάλωση ψυχοφαρμάκων από τους Έλληνες. Εμ βέβαια, με τέτοιους ρυθμούς και όρους ζωής τι διαφορετικό θα γινόταν;

    Υ.Γ. Εγώ προς το παρόν την έχω γλιτώσει. Είναι οι αργόρυθμοι της φραπεδούπολης που καθόρισαν την ενηλικίωσή μου που με σώζουν. Πάω για σιέστα, λοιπόν…

  9. 19/03/2007 στο 15:30

    Κανείς δεν βιάστηκε!
    Τα διέρρευσαν οι ακαδημαϊκοί και μετά τον ντόρο και την πλάκα προσπαθούν να «μαζέψουν τον ασυμμάζευτο» αλλά θα τα κάνουν χειρότερα… Η απόδειξη από το in gr που παραθέτεις:

    Σύγχυση προκάλεσε στις τάξεις των ακαδημαϊκών η διαρροή εγγράφου, το οποίο παρουσιάστηκε ως «η γνωμοδότηση της Ακαδημίας Αθηνών προς το υπουργείο Παιδείας» σχετικά με το βιβλίο Ιστορίας της Στ’ Δημοτικού.

    «Σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί την οριστική θέση της Ακαδημίας σχετικά με το ζήτημα» δήλωσε στην εφημερίδα Τα Νέα ο ακαδημαϊκός, καθηγητής Φυσικής, Δημήτρης Νανόπουλος.

    Δηλαδή είναι θέση. Απλά δεν είναι οριστική! Μαγειρεύεται…

    ΥΓ. Σε link-άρω

  10. 19/03/2007 στο 18:47

    Κατά τη γνώμη μου δεν είναι θέμα η βιάση. Είχαν το κείμενο, καλά έκαναν και το δημοσίευσαν. Στο κάτω κάτω ένα καυτό θέμα της επικαιρότητας αφορούσε. ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ, όμως, να εξηγήσουν λεπτομερώς περί τίνος επρόκειτο – και να μην υπονοούν ότι πρόκειται για την τελική γνωμάτευση της Ακαδημίας.

    Τα δύο άρθρα που αναφέρεις μού είχαν ξεφύγει. Ιδού λοιπόν τα λινκ:

    Κώστας Γεωργουσόπουλος, Ιστορία και Θρύλος
    Απόσπασμα: «Οι μεν, ιστορικοί πούροι και ορθολογιστές, αποκλείουν μετά βδελυγμίας τους θρύλους γύρω από την Επανάσταση επιμένοντας στα γυμνά ιστορικά γεγονότα. Και οι άλλοι, οι εθνοφύλακες των ιερών πατριωτικών κειμηλίων, υπερασπίζονται την άποψη πως, σώνει και καλά, οι θρύλοι είναι ιστορία.»

    Μίκης Θεοδωράκης, Ο ψεύτικος μανδύας της δήθεν προοδευτικότητας.
    Απόσπασμα: «Θυμίζω εδώ ότι οι κάτοικοι αυτού του τόπου, καταδικασμένοι επί αιώνες σε συνθήκες δουλείας και υπανάπτυξης, είχαν χάσει την ιδιαιτερότητα και ταυτότητά τους στα μάτια των «πολιτισμένων» μειοψηφιών της Ευρώπης. Που έτσι βρήκαν την ευκαιρία να θεωρήσουν εαυτούς ως τους μοναδικούς κληρονόμους του ελληνικού πολιτισμού. Γι’ αυτό και όταν έμαθαν ότι οι πρωτεργάτες της Επανάστασης του 1821 (Φιλικοί και Αγωνιστές) αποφάσισαν να ονομάσουν την απελευθερωμένη από τον τουρκικό ζυγό πατρίδα τους Ελλάδα χαρακτηρίζοντας τους κατοίκους της Ελληνες, αντέδρασαν με κάθε τρόπο, με κορυφαία αντιδραστική πράξη τη θεωρία του Φαλμεράγιερ…»

    ——
    Η είδηση για τα ψυχοφάρμακα «έπαιζε» την περασμένη εβδομάδα: 800.000 Έλληνες είναι χρήστες. Κυρίως ηλικιωμένοι και γυναίκες. Δεν αντέχεται αυτή η χώρα…

    ΥΓ. Κι εγώ προς το παρόν,αλλά για πόσο; Μόλις σηκώθηκα…

  11. 19/03/2007 στο 20:30

    Προσπαθώ εδώ και ώρες να στείλω σχόλιο και αποτυγχάνω!

    Δεν βιάστηκε κανένας. Η ακαδημία (όπως φαίνεται από τα links στο τελευταίο μου post) την έκαναν την γνωμοδότηση. Φαίνεται και στην αναφορά στο in. gr. που παραθέτεις. Απλά το θέμα υπέχει και άλλες ευθύνες πλην των πολιτικών και προσπαθούν να τα «μαζέψουν». Θα παραμείνει όμως εσαεί η πρώτη, η «πρόχειρη» αναφορά της, από τις ελάχιστες που περιποιούν τιμή στο ανώτατο ίδρυμα…

    ΥΓ. Σε link-άρω.

  12. 19/03/2007 στο 22:57

    Δεν είπα εγώ ότι βιάστηκε κάποιος. Ίσα-ίσα. Με την εφημερίδα και τον τρόπο που παρουσίασε το θέμα τα έχω.

    Συνήθως σ’ αυτές τις περιπτώσεις [εξ όσων γνωρίζω σε ανάλογες, όχι για την περίπτωση της Ακαδημίας] κάποιοι εισηγητές αναλαμβάνουν να συντάξουν μια έκθεση η οποία στη συνέχεια συζητιέται στην ολομέλεια και εγκρίνεται ή απορρίπτεται ή συμπληρώνεται.

    Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο στην περίπτωση της Ακαδημίας, τότε η έκθεση που δημοσίευσε το Παρόν είναι η έκθεση των εισηγητών. Που -συνήθως- γίνεται δεκτή. Εκτός κι αν προκύψουν άλλα θέματα. Πολιτικές διαφωνίες στο εσωτερικό του σώματος ή ό,τι άλλο.

    Στο ποστ του Greg «Το πόρισμα της Ακαδημίας Αθηνών για το βιβλίο…», που είναι υπό διαρκή ενημέρωση, υπάρχουν όλα τα στοιχεία, ενώ και η σχετική συζήτηση έχει «ανάψει».

    ΥΓ. Υπάρχει κάποιο πρόβλημα με τα σχόλια σήμερα. Ένα δικό σου και κάποιο δικό μου τα έβγαλε ως spam. Τα… επανέφερα στην τάξη.

  13. 19/03/2007 στο 23:41

    Γι’ αυτό βρέθηκα να γράφω δυό φορές τα ίδια!

    Sorry!

  14. 19/03/2007 στο 23:46

    To «δεν βιάστηκε κανείς πήγαινε στο σχόλιο του Γρακ. Αλλά με το μπέρδεμα φάνηκε να το λέω για το κύριο δημοσίευμα…

    Ο Κουρής επιμένει!

    «πρόκειται για το τελικό κείμενο, το οποίο εγκρίθηκε στην τελευταία συνεδρίαση του Ιδρύματος και απομένει να σταλεί στο υπουργείο». Μάλιστα, ανέφερε ότι «ήταν εισήγηση των ακαδημαϊκών κ. Σβολόπουλου και κ. Σακελλαρίου, η οποία έγινε αποδεκτή την περασμένη Τετάρτη».

  15. 20/03/2007 στο 00:08

    Για να επιμένει ο Κουρής, έτσι θα είναι. Η -χριστιανοσοσιαλιστική, όπως την είχα χαρακτηρίσει εδώ και χρόνια- εφημερίδα του παραμένει ένα από τα πιο διαβαστερά έντυπα στην Ελλάδα. Προφανώς έχει τις πληροφορίες του κι έτσι πρέπει να είναι. Μόνον που αυτό δεν ήταν σαφές στο χθεσινό φύλλο.

    Προφανώς πρόκειται για χθεσινές ή σημερινές πληροφορίες του Κουρή – μετά τη δημοσίευση του κειμένου. Τα ονόματα των Σβολόπουλου και Σακελλαρίου απουσιάζουν από το δημοσίευμα. Και η ημερομηνία που φέρει αυτό δεν είναι της περασμένης Τετάρτης, αλλά της 8ης Μαρτίου [2η μορφή – 8 Μαρτίου].

    Ο Κουρής προφανώς γνωρίζει καλύτερα από μας. Τα υπόλοιπα θα φανούν…

  16. 20/03/2007 στο 07:57

    Όσον αφορά το «πόρισμα» των Ακαδημαϊκών, αλλά και το άρθρο του Μίκη Θεοδωράκη (στην «Καθημερινή») απαντώ (και στέλνω κόπια στον _ίδιο_):

    Αγαπητέ Μίκη,

    Εκτιμώντας ότι έχουμε μπροστά μας κάποια ζητήματα πολύ διαφορετικά μεταξύ τους, και αλληλο-εμπλεκόμενα κάπως περίεργα, όχι πάντα το ίδιο καλοπροαίρετα όπως π.χ. τα αντιμετωπίζετε εσείς στο δικό σας κείμενο. θα ήθελα να σας θυμίσω (για πολλοστή φορά) το ρητό του Οδυσσέα Ελύτη, το οποίο αναγκάζομαι να επαναλαμβάνω πλέον μονότονα, σχεδόν σε κάθε κείμενό μου, με κίνδυνο να γίνω κουραστικός: «Όταν η συμφορά συμφέρει, λογάριαζέ την για πόρνη». Προφανέστατα, σε κάθε μικρή η μεγάλη συμφορά είναι πολλοί οι… συμφεροντολόγοι, που σπεύδουν να επωφεληθούν, αλλά για αυτή την διάκριση εννοιών πιθανολογώ ότι… ακούσατε ήδη πολύ αρκετά.

    Όσον αφορά την αναφορά σας, αγαπητέ Μίκη, στην ανάγκη για συνειδητοποίηση της «Ιστορικής Συνέχειας» του Ελληνισμού (κλπ.) όπου θεωρώ τον εαυτό μου απλό μαθητή και όχι παντογνώστη, μπορώ μόνο να διαβεβαιώσω ότι η δική μου αίσθηση αυτής της «Ιστορικής Συνέχειας» προήλθε (κατά τη διάρκεια μακροχρόνιας παραμονής στο εξωτερικό) από βιβλία που με ενέπνευσαν. Πρωτίστως τα βιβλία του Οδυσσέα Ελύτη. Δεν ήταν τα γονίδια των γονέων μου, αλλά το ευρύ πνεύμα και η μόρφωσή τους, που πέρασε μέσα μου, αποκαθιστώντας μία «Ιστορική Συνέχεια» (και μάλιστα σε περίοδο που συνήθως μιλούσα και σκεπτόμουν… αγγλικά). Μπόρεσα να σκέπτομαι και να εκφράζομαι ΚΑΙ στις δύο γλώσσες το ίδιο καλά, και (π.χ.) να διαβάζω την Αγγλική Ιστορία με Ελληνικό μάτι και την Ελληνική με Αγγλικό. Τώρα, το αν ή όχι (π.χ.) οι κάτοικοι της Πελοποννήσου είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία Αρβανίτες ή Σλάβοι (όπως λέει ο Φάλμεράϋερ) παραμένει για μένα παντελώς αδιάφορο, αφού θεωρώ τα ανθρώπινα γονίδιά μου, στη σημερινή εποχή της Έκρηξης της Γνώσης (λίαν επιεικώς) ατελή και ξεπερασμένα, ανεξαρτήτως «χώρας προέλευσης». Πιθανολογώ ότι πολλοί Φιλέλληνες έγιναν πιο ένθερμοι πατριώτες (με παρόμοιο σκεπτικό) από πάρα πολλούς αυτόχθονες «Έλληνες»…

    Πάνω στο ίδιο αυτό θέμα της «Ιστορικής Συνέχειας» και της «ταυτότητας» θα ήθελα να προσθέσω ότι… όπως εσείς ο ίδιος βιώσατε την ανεξήγητη «Μουσική των Σφαιρών» (όπως είπατε σε ένα Μουσικό Συνέδριο) έτσι και τα παιδιά που γεννιούνται και ζουν σε έναν τόπο φορτισμένο από κλιματολογικές και βιοενεργειακές περιβαλλοντικές συνθήκες (όπως η χώρα μας) είναι φυσικό να ανακαλύπτουν με δέος την «Ιστορική Συνέχεια» της δικής τους ύπαρξης προς όλους τους προηγούμενους που έζησαν σε ένα τέτοιο τόπο, και αυτό είναι ανεξάρτητο από τα γονίδια γονέων. Είναι όμως σχετικό με τον τρόπο που οι εκάστοτε γονείς μεταφέρουν στα παιδιά τους το δικό τους συγκεκριμένο πολυσύνθετο τρόπο διάκρισης μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού κόσμου (κάτι που περνάει από γενεά σε γενεά αλλά και από πολιτισμό σε πολιτισμό. Μη γνωρίζοντας όμως τίποτε η ανθρωπότητα, για τα φαινόμενα ενεργειακής εναρμόνισης (και διάκρισης) μεταξύ Εσωτερικού και Εξωτερικού Κόσμου, όπου σημαντικό ρόλο παίζει και η «Μουσική των Σφαιρών», και άλλα (ως επί το πλείστον ανεξήγητα) είναι φυσικό να προσπαθούν οι άνθρωποι να γαντζωθούν από προσωπικές ή συλλογικές ταυτότητες, που όμως αποτελούν σε μεγάλο βαθμό αυθαίρετα κατασκευάσματα του Νού, μέσα σε ένα σύμπαν που δεν γνωρίζουμε ακόμη αρκετά,

    Τώρα, αν και το πρόσφατα δημοσιευμένο «πόρισμα» για το βιβλίο Ιστορίας από την Ακαδημία Αθηνών έχει ήδη διαψευσθεί από επιφανείς Ακαδημαϊκούς όπως ο μεγάλος επιστήμων Νανόπουλος…

    Η πρόσφατη ενασχόληση Ακαδημαϊκών για το επίμαχο βιβλίο Ιστορίας, κατέδειξε για πολλοστή φορά ότι υπάρχουν και διακρίσεις εννοιών, που (ακόμη και) Ακαδημαϊκοί αδυνατούν σήμερα να χειριστούν επαρκώς. Σχεδόν όλα όσα αναφέρθηκαν εκ μέρους τους ασχολούνται μόνο με κριτικές του «τι ΕΠΡΕΠΕ να περιέχει» το επίμαχο βιβλίο, και τι «απέτυχε να τονίσει επαρκώς». Τέτοιου είδους κριτικές, είτε δίκαιες είτε άδικες, επιτρέψτε μου να χαρακτηρίσω… εκτός θέματος. Το σημαντικό θέμα σε αυτές τις δηλώσεις τους είναι η μονομερής ενασχόληση με υποδείξεις στο χώρο των διαφόρων «ΠΡΕΠΕΙ», για τα οποία ο Οδυσσέας Ελύτης (όπως και τα… ίδια τα παιδιά) είχε ΕΝΑ αποτελεσματικό φάρμακο, όταν είπε «Γδάρε το πρέπει, από το Ιώτα, μέχρι το Π». Ε, λοιπόν, το τι «ΠΡΕΠΕΙ» να μάθουν τα παιδιά, και το τι «ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ», επιτρέψτε μου να τα θέσω (όχι μόνο εγώ αλλά και πολλοί άλλοι στη σημερινή εποχή της Απεριόριστης Πρόσβασης στη Γνώση) κάτω από αμφισβήτηση, σαν έννοια ξεπερασμένη. Εμείς μπορεί να λέμε «ΠΡΕΠΕΙ» ή «ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ», αλλά τα ίδια τα παιδιά, αν δεν αποκτήσουν δικό τους κίνητρο και δική τους αυξημένη ικανότητα να ψάξουν την Ιστορία και να κρίνουν μόνα τους πολλές αλήθειες (εκ φύσεως συναρπαστικές) δεν μπορούν παρά να νιώθουν… νυσταγμένα(!) από το υπερβολικά μεγάλο πλήθος των «ΠΡΕΠΕΙ» (ή όχι) στα οποία έχουν αενάως «κολλημένο» το μυαλό τους οι μεγάλοι, οι περισσότεροι εκ των οποίων ΔΕΝ έζησαν τη σημερινή Έκρηξη της Γνώσης και της Απεριόριστης Πληροφόρησης Έτσι, εκείνο που προφανέστατα χρειάζονται επειγόντως τα παιδιά είναι η ενθάρρυνση της δικής τους πρωτοβουλίας στην απόκτηση γνώσεων, που γίνεται πλέον διαφορετικά, πέρα από τυπωμένα βιβλία. Πρώτιστο μέλημα της Παιδείας είναι η ενσωμάτωση Νέων Τεχνολογιών στην πρόσβαση της Γνώση, μέσα σε κάθε σχολείο και για κάθε παιδί. Και (με την προϋπόθεση υγιούς καθοδήγησης) τα ίδια τα παιδιά είναι πια σε θέση να σχηματίζουν τη δική τους αέναα-εμπλουτιζόμενη Κρίση και Γνώση (όχι μόνο της Ιστορίας αλλά και κάθε μαθήματος). Ο δάσκαλος σήμερα, όπως και κάθε βιβλίο, καθίσταται απλό «φίλτρο» της Γνώσης, αντί για χορηγός. Τζάμπα λοιπόν γίνεται ο καβγάς, για ένα πάπλωμα ξεφτισμένο. Ο πραγματικός καβγάς θα έπρεπε να γίνεται για τα περιεχόμενα του Διαδικτύου, όπου ασύλληπτες Γνώσεις συνυπάρχουν με τερατώδεις παραποιήσεις. Αντί για βιβλίο, θα έπρεπε να συζητάμε π.χ. για το ευρετήριο των Τόπων Ιστορίας, που το Υπουργείο έπρεπε να κατασκευάζει ή να σχολιάζει, κλπ. Σπατάλησαν λοιπόν οι Ακαδημαϊκοί περιττή (κατά τη γνώμη μου) φαιά ουσία για να επισημάνουν τι ΠΡΕΠΕΙ και τι ΔΕΝ πρέπει να αναφέρει (ή να τονίζει) ένα βιβλίο. Αγνοούν οι περισσότεροι τις εξελίξεις, που τους έχουν ξεπεράσει. ΔΕΝ είναι δυνατόν σήμερα να αναχαιτιστεί η Έκρηξη της Πρόσβασης σε Απεριόριστη Γνώση. Επομένως, όλοι αυτοί οι καλοί κύριοι, καλά θα έκαναν να πάνε σπίτι τους και να… παίξουν με τον (νεο-αποκτηθέντα, συνήθως!)… Υπολογιστή τους. Να μπουν κι αυτοί στο Διαδίκτυο, να δουν ίσως και τα… βρισίδια που τρώμε εμείς οι παλιοί θαμώνες του, υπερασπιζόμενοι (υπέρ το δέον – ίσως) μέσα από αέναες διενέξεις και παρεξηγήσεις τα… αυτονόητα, όσα διακυβεύονται από τις θηριώδεις νέες δυνατότητες παραχάραξης (όχι μόνο πρόσβασης) της Ιστορίας, στο Διαδίκτυο, όχι μόνο κάθε λαού αλλά και της δικής μας (στα ίδια μας τα γραπτά)!

    Ίσως δουν τότε, οι ακαδημαϊκοί, ότι το πρόβλημα ΔΕΝ είναι πια τι «ΠΡΕΠΕΙ» ή «ΔΕΝ πρέπει» να πούμε στα παιδιά, αλλά το πως να ισχυροποιηθεί η δική τους κρίση και ικανότητα για αντικειμενική έρευνα της Γνώσης, παρά το γεγονός ότι μαζί με τη Γνώση έχουν αυξηθεί (με παρόμοιο τρόπο) ΚΑΙ οι εκτεταμένες παραποιήσεις της. Κανένα σχολικό βιβλίο δεν μπορεί να είναι χρήσιμο αν δεν υπάρχει το αγαθό της ολικής σχολικής πρόσβασης όλων στη Γνώση. Αν λυθεί αυτό το πρόβλημα τότε δεν θα υπάρχει και λόγος να τσακωνόμαστε για το αν αναφέρθηκαν π.χ. οι ιδέες του Ρήγα για τους Τούρκους ή τους Δυτικούς, αφού η πρόσβαση των νεανικών μυαλών σε αυτές τις Ιστορικές πληροφορίες θα έχει καταστεί πολύ πιο εύκολη, αντικειμενική, αλλά και αναπόφευκτη.

    Οι παραποιήσεις στο Διαδίκτυο είναι λοιπόν πολύ πιο επικίνδυνες από τις οποιεσδήποτε «παραλείψεις» ή ατέλειες ή και εσφαλμένες «γραμμές πλεύσης» που περιλαμβάνει ένα εξ ορισμού θνησιγενές (ξεπερασμένο στο μέλλον) «σχολικό βιβλίο». Ας έχουν τα σχολεία πρόσβαση σε νέες τεχνολογίες φτηνής τυπογραφίας που επιτρέπουν –τώρα- ακόμη και σε άπορους συγγραφείς να τυπώνουν βιβλία σε οποιονδήποτε αριθμό αντιτύπων, με ελάχιστο κόστος, χωρίς «απώλεια ποιότητας». Αρκετές τέτοιες «νέες εκδοτικές εταιρίες» προσφέρουν υπηρεσίες ταχείας αποστολής βιβλίων σε πελάτες (είτε λίγους είτε πολλούς) δίνοντας στους συγγραφείς τα καλύτερα ποσοστά μέχρι τώρα. Αυτή η «άνοιξη» στις εκδόσεις δυστυχώς δεν είναι πολύ γνωστή. Αν το Υπουργείο Παιδείας την υιοθετήσει, τότε η έκδοση βιβλίων γίνεται πολύ πιο εύκολη και λιγότερο δαπανηρή. Έτσι τυχόν νέες εκδόσεις του βιβλίου Ιστορίας θα μπορούσαν να διατίθενται άμεσα (χωρίς ανησυχία να «μην πάνε χαμένα τα παλιά στοκ»). Το αποθηκευμένο «στοκ βιβλίων» μηδενίζεται με αυτές τις νέες μεθόδους. Αλλά… ας μη σας κουράζω και με τεχνικά θέματα, τώρα… Το θέμα είναι ότι πολύ ελάχιστες συγκεκριμένες θετικές προτάσεις είδαμε, αλλά πολύ περισσότερες απορριπτικές κριτικές.

    Ένα ελάχιστο μέρος του χρόνου που σπαταλήθηκε σε διενέξεις, αν σπαταλιόταν για να γραφτούν νέες προτεινόμενες παράγραφοι, για το βιβλίο Ιστορίας 6ης Δημοτικού, το θέμα ίσως και να είχε ήδη λυθεί…

    Με σεβασμό και αφοσίωση
    Γιώργος Α. Στάθης

  17. Στάθης Γεωργίου
    22/03/2007 στο 13:57

    «Αγαπητέ Μίκη»; Παίζατε μπάλα μαζί όταν είσασταν πιτσιρίκια;

  18. 23/03/2007 στο 17:33

    @Πλακατζή Ευστάθιε Γεωργίου

    Ευτυχώς… όχι. Απλώς κάνω κάποιες διασκευές του Μίκη. Πρόσφατα άρθρα εδώ:
    http://omadeon.wordpress.com

    Υ.Γ. Χρήστο σε βάζω σε linkblog.

  19. Tuluba
    27/03/2007 στο 15:18

    Τις Καλημέρες μου.
    Γνωρίζει κάποιος , ποιό είναι το «λαθρόβιο έντυπο» που όπως αναφέρει ο Κουφοντίνας χρηματοδοτεί η «Ε» ?

    να’στε καλά.

  20. 27/03/2007 στο 15:24

    Καλησπέρα σας! Κι αυτό το γνωρίζουμε. Εσείς θα το μάθετε αν κάνετε κλικ στη σχετική σύνδεση του ποστ και βρεθείτε στο σχετικό δημοσίευμα του Indymedia, όπου στο κάτω μέρος θα βρείτε τη σύνδεση «συζήτηση πάνω σε αυτό το άρθρο». Στη νέα σελίδα κάποιος «αλληλέγγυος» αναφέρει διάφορα. Και αυτό που σας ενδιαφέρει.

  21. Tuluba
    27/03/2007 στο 17:08

    Ευχαριστώ , κ.Μόρφο. Να’στε καλα.

  22. 28/03/2007 στο 10:13

    Χρήστο πολύ σωστό και ψύχραιμο το ξεψάχνισμα για το δημοσίευμα του Παρόντος. Ευχαριστώ για την αναφορά και τα καλά λόγια

  23. 28/03/2007 στο 10:38

    @ stathis

    Μερσί επίσης. Το ιστολόγιό σου είναι από τα αγαπημένα μου. Μπορεί να μην σχολιάζω συχνά, αλλά το διαβάζω ανελλιπώς.

    Τελικά, χάσαμε και την γνωμοδότηση της Ακαδημίας. Στάλθηκε στην υπουργό, η οποία και τη διαβίβασε στους συγγραφείς του βιβλίου δια τα περαιτέρω [το φθινόπωρο θα κυκλοφορήσει νέα βελτιωμένη και επηυξημένη έκδοση – που λέγαμε κι εμείς οι παλιότεροι]. Υπάρχει πουθενά αυτή η γνωμοδότηση; Είναι η ίδια με εκείνη του Παρόντος; Υπάρχουν διαφορές; Άγνωστον…

  1. 29/03/2007 στο 20:18
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: