Αρχείο

Archive for 24/04/2007

Απόλυση Δελαστίκ V

Οι αναταράξεις που προκάλεσε η απόλυση του Γ. Δελαστίκ από την Καθημερινή συνεχίζονται. Την περασμένη Κυριακή, η εφημερίδα Το Παρόν επανήλθε στο θέμα [Ο δεύτερος γύρος της απόλυσης του Δελαστίκ] αναδημοσιεύοντας το κείμενο του Αντώνη Καρκαγιάννη «Για ένα συνάδελφο» και την επιστολή-απάντηση του Γ. Δελαστίκ προς το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ. [Έχουμε ήδη αναδημοσιεύσει αυτές τις επιστολές στο ποστ “Αλληλογραφία” Καρκαγιάννη – Δελαστίκ, της 19ης Απριλίου].

Η εφημερίδα δημοσιεύει επίσης δύο επιστολές για το ίδιο θέμα τις οποίες υπογράφουν ο δημοσιογράφος Μιχαήλ Στυλιανού και «Ένας συνάδελφος του Γ. Δελαστίκ». Επειδή οι δύο αυτές επιστολές δεν αναρτήθηκαν στον ιστότοπο της εφημερίδας και επειδή παρουσιάζουν ενδιαφέρον παραθέτω στη συνέχεια ολόκληρη την πρώτη επιστολή και αποσπάσματα από τη δεύτερη, προσθέτοντας μόνον κάποιες σημειώσεις και links.

Τέλος, Το Παρόν αναφέρει και την πληροφορία ότι στο ΔΣ της ΕΣΗΕΑ «έφτασε και επιστολή του Ριχάρδου Σωμερίτη, που υποστηρίζει πως για ένα τέτοιο σχόλιο σαν κι αυτό του Πριν [σ.σ. Διασπορά πρακτόρων!] θα πρέπει να υπάρχουν στοιχεία και ρωτάει αν το συμβούλιο θα επιληφθεί του θέματος».

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Η επιστολή του Μιχαήλ Στυλιανού έχει ως εξής:

Κύριε Διευθυντά

Απορία μού προκαλεί ότι η εφημερίδα σας προέκυψε απορούσα για το γεγονός ότι την απόλυση του Γιώργου Δελαστίκ από την «Καθημερινή» τη διαχειρίστηκε ο κ. Αντώνης Καρκαγιάννης, ένας -όπως γράψατε- αριστερός και άλλοτε εξόριστος σε ξερονήσι. Από τη στήλη των «Τυπολογιών» σας γνωρίζουμε ότι ο εν λόγω κύριος είχε ανακληθεί προσωρινά στη διεύθυνση της εφημερίδας (από την οποία διεύθυνση είχε διέλθει και στο παρελθόν) προφανώς για να διεκπεραιώσει τη διατεταγμένη έμψυχη ανακαίνιση (υποβιβασμοί, εξαναγκασμοί σε παραίτηση, απολύσεις) προτού αναλάβει την μπαγκέτα της διευθύνσεως ο πρόσφατα εισαχθείς αυθεντικός και φερέγγυος εκφραστής της νέας εποχής. Με την απόλυση του κ. Δελαστίκ κλείνει η πρώτη πράξη αυτού του έργου και ο διεκπεραιωτής αποσύρεται στον διακοσμητικό τίτλο του εκδότη.

Φαίνεται αυτοί οι «αριστεροί» προσήλυτοι της Νέας Τάξης στον «αμερικανικόν αιώνα», τελικά δεν εμπνέουν εμπιστοσύνη. Όσο κι αν το προσπαθούν. Κι ένας θεός ξέρει αν δεν κόπιασε αυτά τα χρόνια ο κ. Αντώνης Καρκαγιάννης, με τα άρθρα του:

Για τον ιστορικό ντετερμινισμό της παγκοσμιοποίησης…

Για την τελευταία ευκαιρία που πρόσφερε το Σχέδιο Ανάν…

Για το αυτονόητο δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού των Σκοπιανών με το όνομα της επιλογής τους (Μακεδονία)…

Για το δίκαιο του πολέμου των Ισραηλινών εναντίον του Λιβάνου (με την εξόντωση των παρατηρητών του ΟΗΕ, τους σαρωτικούς βομβαρδισμούς αμάχων, την εθνοκάθαρση των σιιτών, την ομολογημένη χρήση βομβών διασποράς και φωσφόρου)…

Και για άλλα παρόμοια με τα οποία «ταυτοποιήθηκε» σαν ένας «αριστερός» πάντα έτοιμος να προστρέξει σε βοήθεια της προβλεπόμενης νίκης, πάντα γενναίος εθελοντής στο στρατόπεδο του καταφανώς ισχυρότερου, πρόθυμος πάντα να προσφέρει στην υπηρεσία του διαφαινόμενου εξουσιαστή ό,τι διέθετε: το βήμα επιρροής που του εξασφάλισε η εύνοια, τα ετοιμόρροπα ελληνικά του, την πείρα του στη χειραγώγηση της αλήθειας και στη στρεψοδικία και στις προπαγανδιστικές τεχνικές μείωσης της προσωπικότητας του αντιφρονούντος. (Πρακτικές που χαρακτηρίζουν και το απολογητικό άρθρο της Τρίτης, όπου -για να κατευνάσει, προφανώς, τους αναγνώστες της «Καθημερινής»- επιχειρεί να παρουσιάσει τον κ. Δελαστίκ ως δήθεν απιστήσαντα «φίλο» και «συνάδελφο».)

Αυτά, κ. Διευθυντά, επιβεβαιώνουν, νομίζω, ότι ο τίτλος του «αριστερού» δεν δικαιούται της προσδοκώμενης κατανύξεως, αφού ούτε η Αριστερά απετέλεσε ποτέ ομοιογενές στρατόπεδο αγγέλων ιδεαλιστών ούτε τα ξερονήσια της εξορίας υπήρξαν για όλους κολυμβήθρες του Σιλωάμ. Θυμάμαι και την προ έτους επιστολή ενός γνήσιου αριστερού αγωνιστή (περιέργως διολισθείσασα στην «Καθημερινή»), μικρό μονόστηλο συμπυκνωμένης αηδίας, που καλούσε τον κ. Καρκαγιάννη να πάψει επί τέλους να υποδύεται τον αριστερό και να αποσυρθεί στη σύνταξή του.

Με τιμή για την παρρησία της εφημερίδας σας

Μιχαήλ Στυλιανού

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Ακολουθούν αποσπάσματα από την επιστολή προς την εφημερίδα Το Παρόν που υπογράφει «Ένας συνάδελφος του Γ. Δελαστίκ»:

[…] Δέχεται [σ.σ. ο Αντώνης Καρκαγιάννης] ότι απολύθηκε ο αρθρογράφος της εφημερίδας επειδή έγραψε ότι υπάρχουν πράκτορες στα μέσα ενημέρωσης. Εάν δεν υπάρχου, τότε προς τι η αντίδραση; Εάν υπάρχουν, ορθότατα ενήργησε ο Αν. Καρκαγιάννης…

Άλλωστε την απάντηση ο Αντώνης Καρκαγιάννης θα μπορούσε να τη λάβει από άλλη στήλη της «Καθημερινής», που πολύ εύστοχα την ίδια ημέρα της απολογίας του, αναφερόταν στην… «αργυράγχη». Σύμφωνα με τον καλό συνάδελφο αρθρογράφο της στήλης [σ.σ. Παντελής Μπουκάλας, «Αργυράγχη» και «αμεριμνομέριμνοι»] «ο αρχαίος Δημάδης εχθρευόταν τον Δημοσθένη, γι’ αυτό και του απηύθυνε αυτήν την κατηγορία δηλαδή ότι ο Δημοσθένης σιωπούσε ότι από τυχαίο πονόλαιμο και καταρροή όταν κατηγορήθηκε πως δωροδοκήθηκε από τον Άρπαλο, αλλά από κυνάγχη εξ αργυρίου, το οποίο αργύριο λαβών, αποφεύγει, ως δήθεν εκ κυνάγχης ασθενών, να εκφέρει την προσηκούσαν γνώμην».

[…] Όσον αφορά τη σημείωση του Αντώνη Καρκαγιάννη, ότι κάποιοι γελούσαν στην «Καθημερινή» με το άρθρο του κ. Δελαστίκ, προφανώς θα ανήκαν στον κύκλο των ελάχιστων πλέον – ευτυχώς- υποστηρικτών του… εκδότη πλέον Αντώνη Καρκαγιάννη. Όσον αφορά τα περί συκοφαντίας και διαβολής, καλό θα ήταν οι δύο αυτοί όροι να μη χρησιμοποιούνται έτσι… χωρίς δεύτερη σκέψη από ορισμένους…

[…] ΥΓ. Την ώρα που αυτές οι γραμμές έφευγαν για το τυπογραφείο μάθαμε ότι ο επικεφαλής του εξωτερικού δελτίου της «Καθημερινής» Π. Παπακωνσταντίνου δήλωσε ότι δεν επιθυμεί να είναι προϊστάμενος του τμήματος. Προφανώς ο καλός συνάδελφος, όπως κι άλλοι, όπως θα διαπιστώσουν όλοι στη συνέχεια, δεν ανήκε στον κύκλο «εκείνων που γελούσαν με τα όσα έγραφε ο κ. Δελαστίκ.

Ένας συνάδελφος του Γ. Δελαστίκ

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Ο Γ. Δελαστίκ ξεκίνησε ήδη τη συνεργασία του με το Έθνος: Το μετέωρο άλμα του Ερντογάν στην Προεδρία

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Παλιότερα ποστ:

Διασπορά πρακτόρων! [Το ανυπόγραφο σχόλιο του Πριν (που σύμφωνα με τον Α. Καρκαγιάννη είχε γραφεί από τον Γ. Δελαστίκ) και το παρασκήνιο της απόλυσης}

Επιστολή του Γ. Δελαστίκ προς την ΕΣΗΕΑ [Επιστολή του Γ. Δελαστίκ προς το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ στις 12-4-2007]

Στοχοποιημένος από το 2001 ο Δελαστίκ! [Λινκ προς ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον κείμενο στο Ιστολόγιο του Εξαποδώ]

“Αλληλογραφία” Καρκαγιάννη – Δελαστίκ [Αντώνης Καρκαγιάννης: «Για ένα συνάδελφο», Καθημερινή, 17-04-2007. Γιώργος Δελαστίκ: επιστολή προς το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, 18-04-2007]

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Ενδιαφέρον, τέλος, παρουσιάζει και το παλαιότερο άρθρο του Αντώνη Καρκαγιάννη Ο θρίαμβος της Δημοκρατίας στην Αμερική [Καθημερινή, 12-11-2006]. Ακολουθούν κάποια χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«Στην Ελλάδα ο αντιαμερικανισμός είναι βαθύς και σκοτεινός. Συχνά παράλογος, προκλητικός και σχεδόν θρησκευτικός. Δεν περιορίζεται στην πολιτική, όπου θα μπορούσαμε να ανιχνεύσουμε αιτίες και αφορμές ιδιαίτερα στη μετά το 1950 περίοδο. Δεν περιορίζεται, επίσης, σε μια πολιτική παράταξη, διαπερνά όλες τις πολιτικές παρατάξεις και πολώνεται στα δύο άκρα. Πηγάζει από την κοινή πεποίθηση ότι οι ΗΠΑ είναι χώρα μυστηριώδης, ότι εκεί συμβαίνουν τα πάντα και λαμβάνονται οι μεγάλες αποφάσεις, χώρα αδίστακτη, αδυσώπητη και κέντρο διεθνών συνωμοσιών, στις οποίες χρεώνουμε όλα τα στραβά που μας συμβαίνουν, την αποτυχία και την κακομοιριά τη δική μας και της υπόλοιπης ανθρωπότητας! Συχνά στις συνωμοσίες αυτές πρωτοστατούν σκοτεινές δυνάμεις που ξεπήδησαν κατ’ ευθείαν από το βασίλειο του Εωσφόρου και φέρουν το στίγμα του Αντίχριστου, όπως οι Εβραίοι, οι μασόνοι και όλοι οι ετερόδοξοι, ιδιαίτερα όταν εμφανίζονται και με το άλλο στίγμα των ΗΠΑ, ως επιθετικοί εκπρόσωποι του μεγάλου κεφαλαίου.

Αυτή η γενικευμένη στάση και αντίληψη, μάλλον φοβικό σύνδρομο καθυστέρησης και κακομοιριάς…»

Κατηγορίες:Χωρίς κατηγορία Ετικέτες: