Αρχική > Χωρίς κατηγορία > Απόλυση Δελαστίκ V

Απόλυση Δελαστίκ V

24/04/2007

Οι αναταράξεις που προκάλεσε η απόλυση του Γ. Δελαστίκ από την Καθημερινή συνεχίζονται. Την περασμένη Κυριακή, η εφημερίδα Το Παρόν επανήλθε στο θέμα [Ο δεύτερος γύρος της απόλυσης του Δελαστίκ] αναδημοσιεύοντας το κείμενο του Αντώνη Καρκαγιάννη «Για ένα συνάδελφο» και την επιστολή-απάντηση του Γ. Δελαστίκ προς το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ. [Έχουμε ήδη αναδημοσιεύσει αυτές τις επιστολές στο ποστ “Αλληλογραφία” Καρκαγιάννη – Δελαστίκ, της 19ης Απριλίου].

Η εφημερίδα δημοσιεύει επίσης δύο επιστολές για το ίδιο θέμα τις οποίες υπογράφουν ο δημοσιογράφος Μιχαήλ Στυλιανού και «Ένας συνάδελφος του Γ. Δελαστίκ». Επειδή οι δύο αυτές επιστολές δεν αναρτήθηκαν στον ιστότοπο της εφημερίδας και επειδή παρουσιάζουν ενδιαφέρον παραθέτω στη συνέχεια ολόκληρη την πρώτη επιστολή και αποσπάσματα από τη δεύτερη, προσθέτοντας μόνον κάποιες σημειώσεις και links.

Τέλος, Το Παρόν αναφέρει και την πληροφορία ότι στο ΔΣ της ΕΣΗΕΑ «έφτασε και επιστολή του Ριχάρδου Σωμερίτη, που υποστηρίζει πως για ένα τέτοιο σχόλιο σαν κι αυτό του Πριν [σ.σ. Διασπορά πρακτόρων!] θα πρέπει να υπάρχουν στοιχεία και ρωτάει αν το συμβούλιο θα επιληφθεί του θέματος».

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Η επιστολή του Μιχαήλ Στυλιανού έχει ως εξής:

Κύριε Διευθυντά

Απορία μού προκαλεί ότι η εφημερίδα σας προέκυψε απορούσα για το γεγονός ότι την απόλυση του Γιώργου Δελαστίκ από την «Καθημερινή» τη διαχειρίστηκε ο κ. Αντώνης Καρκαγιάννης, ένας -όπως γράψατε- αριστερός και άλλοτε εξόριστος σε ξερονήσι. Από τη στήλη των «Τυπολογιών» σας γνωρίζουμε ότι ο εν λόγω κύριος είχε ανακληθεί προσωρινά στη διεύθυνση της εφημερίδας (από την οποία διεύθυνση είχε διέλθει και στο παρελθόν) προφανώς για να διεκπεραιώσει τη διατεταγμένη έμψυχη ανακαίνιση (υποβιβασμοί, εξαναγκασμοί σε παραίτηση, απολύσεις) προτού αναλάβει την μπαγκέτα της διευθύνσεως ο πρόσφατα εισαχθείς αυθεντικός και φερέγγυος εκφραστής της νέας εποχής. Με την απόλυση του κ. Δελαστίκ κλείνει η πρώτη πράξη αυτού του έργου και ο διεκπεραιωτής αποσύρεται στον διακοσμητικό τίτλο του εκδότη.

Φαίνεται αυτοί οι «αριστεροί» προσήλυτοι της Νέας Τάξης στον «αμερικανικόν αιώνα», τελικά δεν εμπνέουν εμπιστοσύνη. Όσο κι αν το προσπαθούν. Κι ένας θεός ξέρει αν δεν κόπιασε αυτά τα χρόνια ο κ. Αντώνης Καρκαγιάννης, με τα άρθρα του:

Για τον ιστορικό ντετερμινισμό της παγκοσμιοποίησης…

Για την τελευταία ευκαιρία που πρόσφερε το Σχέδιο Ανάν…

Για το αυτονόητο δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού των Σκοπιανών με το όνομα της επιλογής τους (Μακεδονία)…

Για το δίκαιο του πολέμου των Ισραηλινών εναντίον του Λιβάνου (με την εξόντωση των παρατηρητών του ΟΗΕ, τους σαρωτικούς βομβαρδισμούς αμάχων, την εθνοκάθαρση των σιιτών, την ομολογημένη χρήση βομβών διασποράς και φωσφόρου)…

Και για άλλα παρόμοια με τα οποία «ταυτοποιήθηκε» σαν ένας «αριστερός» πάντα έτοιμος να προστρέξει σε βοήθεια της προβλεπόμενης νίκης, πάντα γενναίος εθελοντής στο στρατόπεδο του καταφανώς ισχυρότερου, πρόθυμος πάντα να προσφέρει στην υπηρεσία του διαφαινόμενου εξουσιαστή ό,τι διέθετε: το βήμα επιρροής που του εξασφάλισε η εύνοια, τα ετοιμόρροπα ελληνικά του, την πείρα του στη χειραγώγηση της αλήθειας και στη στρεψοδικία και στις προπαγανδιστικές τεχνικές μείωσης της προσωπικότητας του αντιφρονούντος. (Πρακτικές που χαρακτηρίζουν και το απολογητικό άρθρο της Τρίτης, όπου -για να κατευνάσει, προφανώς, τους αναγνώστες της «Καθημερινής»- επιχειρεί να παρουσιάσει τον κ. Δελαστίκ ως δήθεν απιστήσαντα «φίλο» και «συνάδελφο».)

Αυτά, κ. Διευθυντά, επιβεβαιώνουν, νομίζω, ότι ο τίτλος του «αριστερού» δεν δικαιούται της προσδοκώμενης κατανύξεως, αφού ούτε η Αριστερά απετέλεσε ποτέ ομοιογενές στρατόπεδο αγγέλων ιδεαλιστών ούτε τα ξερονήσια της εξορίας υπήρξαν για όλους κολυμβήθρες του Σιλωάμ. Θυμάμαι και την προ έτους επιστολή ενός γνήσιου αριστερού αγωνιστή (περιέργως διολισθείσασα στην «Καθημερινή»), μικρό μονόστηλο συμπυκνωμένης αηδίας, που καλούσε τον κ. Καρκαγιάννη να πάψει επί τέλους να υποδύεται τον αριστερό και να αποσυρθεί στη σύνταξή του.

Με τιμή για την παρρησία της εφημερίδας σας

Μιχαήλ Στυλιανού

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Ακολουθούν αποσπάσματα από την επιστολή προς την εφημερίδα Το Παρόν που υπογράφει «Ένας συνάδελφος του Γ. Δελαστίκ»:

[…] Δέχεται [σ.σ. ο Αντώνης Καρκαγιάννης] ότι απολύθηκε ο αρθρογράφος της εφημερίδας επειδή έγραψε ότι υπάρχουν πράκτορες στα μέσα ενημέρωσης. Εάν δεν υπάρχου, τότε προς τι η αντίδραση; Εάν υπάρχουν, ορθότατα ενήργησε ο Αν. Καρκαγιάννης…

Άλλωστε την απάντηση ο Αντώνης Καρκαγιάννης θα μπορούσε να τη λάβει από άλλη στήλη της «Καθημερινής», που πολύ εύστοχα την ίδια ημέρα της απολογίας του, αναφερόταν στην… «αργυράγχη». Σύμφωνα με τον καλό συνάδελφο αρθρογράφο της στήλης [σ.σ. Παντελής Μπουκάλας, «Αργυράγχη» και «αμεριμνομέριμνοι»] «ο αρχαίος Δημάδης εχθρευόταν τον Δημοσθένη, γι’ αυτό και του απηύθυνε αυτήν την κατηγορία δηλαδή ότι ο Δημοσθένης σιωπούσε ότι από τυχαίο πονόλαιμο και καταρροή όταν κατηγορήθηκε πως δωροδοκήθηκε από τον Άρπαλο, αλλά από κυνάγχη εξ αργυρίου, το οποίο αργύριο λαβών, αποφεύγει, ως δήθεν εκ κυνάγχης ασθενών, να εκφέρει την προσηκούσαν γνώμην».

[…] Όσον αφορά τη σημείωση του Αντώνη Καρκαγιάννη, ότι κάποιοι γελούσαν στην «Καθημερινή» με το άρθρο του κ. Δελαστίκ, προφανώς θα ανήκαν στον κύκλο των ελάχιστων πλέον – ευτυχώς- υποστηρικτών του… εκδότη πλέον Αντώνη Καρκαγιάννη. Όσον αφορά τα περί συκοφαντίας και διαβολής, καλό θα ήταν οι δύο αυτοί όροι να μη χρησιμοποιούνται έτσι… χωρίς δεύτερη σκέψη από ορισμένους…

[…] ΥΓ. Την ώρα που αυτές οι γραμμές έφευγαν για το τυπογραφείο μάθαμε ότι ο επικεφαλής του εξωτερικού δελτίου της «Καθημερινής» Π. Παπακωνσταντίνου δήλωσε ότι δεν επιθυμεί να είναι προϊστάμενος του τμήματος. Προφανώς ο καλός συνάδελφος, όπως κι άλλοι, όπως θα διαπιστώσουν όλοι στη συνέχεια, δεν ανήκε στον κύκλο «εκείνων που γελούσαν με τα όσα έγραφε ο κ. Δελαστίκ.

Ένας συνάδελφος του Γ. Δελαστίκ

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Ο Γ. Δελαστίκ ξεκίνησε ήδη τη συνεργασία του με το Έθνος: Το μετέωρο άλμα του Ερντογάν στην Προεδρία

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Παλιότερα ποστ:

Διασπορά πρακτόρων! [Το ανυπόγραφο σχόλιο του Πριν (που σύμφωνα με τον Α. Καρκαγιάννη είχε γραφεί από τον Γ. Δελαστίκ) και το παρασκήνιο της απόλυσης}

Επιστολή του Γ. Δελαστίκ προς την ΕΣΗΕΑ [Επιστολή του Γ. Δελαστίκ προς το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ στις 12-4-2007]

Στοχοποιημένος από το 2001 ο Δελαστίκ! [Λινκ προς ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον κείμενο στο Ιστολόγιο του Εξαποδώ]

“Αλληλογραφία” Καρκαγιάννη – Δελαστίκ [Αντώνης Καρκαγιάννης: «Για ένα συνάδελφο», Καθημερινή, 17-04-2007. Γιώργος Δελαστίκ: επιστολή προς το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, 18-04-2007]

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Ενδιαφέρον, τέλος, παρουσιάζει και το παλαιότερο άρθρο του Αντώνη Καρκαγιάννη Ο θρίαμβος της Δημοκρατίας στην Αμερική [Καθημερινή, 12-11-2006]. Ακολουθούν κάποια χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

«Στην Ελλάδα ο αντιαμερικανισμός είναι βαθύς και σκοτεινός. Συχνά παράλογος, προκλητικός και σχεδόν θρησκευτικός. Δεν περιορίζεται στην πολιτική, όπου θα μπορούσαμε να ανιχνεύσουμε αιτίες και αφορμές ιδιαίτερα στη μετά το 1950 περίοδο. Δεν περιορίζεται, επίσης, σε μια πολιτική παράταξη, διαπερνά όλες τις πολιτικές παρατάξεις και πολώνεται στα δύο άκρα. Πηγάζει από την κοινή πεποίθηση ότι οι ΗΠΑ είναι χώρα μυστηριώδης, ότι εκεί συμβαίνουν τα πάντα και λαμβάνονται οι μεγάλες αποφάσεις, χώρα αδίστακτη, αδυσώπητη και κέντρο διεθνών συνωμοσιών, στις οποίες χρεώνουμε όλα τα στραβά που μας συμβαίνουν, την αποτυχία και την κακομοιριά τη δική μας και της υπόλοιπης ανθρωπότητας! Συχνά στις συνωμοσίες αυτές πρωτοστατούν σκοτεινές δυνάμεις που ξεπήδησαν κατ’ ευθείαν από το βασίλειο του Εωσφόρου και φέρουν το στίγμα του Αντίχριστου, όπως οι Εβραίοι, οι μασόνοι και όλοι οι ετερόδοξοι, ιδιαίτερα όταν εμφανίζονται και με το άλλο στίγμα των ΗΠΑ, ως επιθετικοί εκπρόσωποι του μεγάλου κεφαλαίου.

Αυτή η γενικευμένη στάση και αντίληψη, μάλλον φοβικό σύνδρομο καθυστέρησης και κακομοιριάς…»

Advertisements
Κατηγορίες:Χωρίς κατηγορία Ετικέτες:
  1. εργδημεργ
    24/04/2007 στο 13:28

    [quote]Στην Ελλάδα ο αντιαμερικανισμός είναι βαθύς και σκοτεινός. Συχνά παράλογος,[/quote]

    Εξαρτάται απο το άη-κιού του παρατηρούντος τον αντιαμερικανισμο των πολιτων. Παράλογος; Παράλογος πασά μ’, άφεριμ! Τί να πούμε τώρα; Λογικος; 🙂 🙂 🙂

  2. 24/04/2007 στο 13:43

    Η προσωπική μου άποψη γι αυτή την περίεργη υπόθεση: Αν ο Δελαστίκ είχε στοιχεία για διείσδυση πρακτόρων στις εφημερίδες, έπρεπε να τα παρουσιάσει στοιχειοθετημένα. Το επίμαχο σημείωμά του ήταν εντελώς γενικό κι αόριστο, «στοχοποιούσε» (αχ, τα ελληνικά μας…) τον εργοδότη του και δεν έκανε τίποτε άλλο από το να γράψει ένα ακόμη στυλιστικό και ακροβατικό κείμενο στα όρια της συνομωσιολογίας και του ακραίου χρωματικού διαχωρισμού – B&W. Κείμενα σαν κι αυτό του Δελαστίκ απηχούν παρωχημένες πλέον αντιλήψεις και ανεύθυνο πολιτικαντισμό. Επιμένω, αν είχε στοιχεία να τα δημοσιοποιούσε. Αλλιώς, γράφω κι εγώ καλύτερα τέτοιες εκθέσεις και για όποιον θέλω να διαβάλλω.

    Αλλά, σημειώνω πως η στάση της διεύθυνσης της Καθημερινής – όποια από τις δύο ήταν, η απερχόμενη ή η τωρινή – εκφράστηκε σπασμωδικά με αποτέλεσμα να μην πείθει εντελώς κι αυτή.

  3. 24/04/2007 στο 15:21

    @ Eργδημεργ

    Περί ορέξεως…

    @ JustAnotherGoneOff

    Τι σημαίνει «στοιχειοθετημένα»; Κάτι αντίστοιχο με αυτό που λένε οι εκάστοτε κυβερνώντες, όταν ο τόπος βοά για τα σκάνδαλά τους; Δηλαδή, «όποιος έχει στοιχεία να πάει στον εισαγγελέα»; Και πώς αποδεικνύεις ότι κάποιος -συγκεκριμένος- είναι πράκτορας; Ζητάς αποχαρακτηρισμό εγγράφων από τις μυστικές -ή όποιες άλλες- υπηρεσίες;

    Το «πρακτοριλίκι» κάποιου τεκμαίρεται από τον τρόπο που κάποιος κινείται – στην περίπτωση των δημοσιογράφων από τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουν στην αρθρογραφία τους τα διάφορα θέματα. Το σχόλιο του Δελαστίκ μόνον γενικό και αόριστο θα μπορούσε να είναι. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση θα τον εξόντωναν, γιατί ακριβώς είναι σχεδόν αδύνατον να βρεις στοιχεία.

    Το υπουργείο Εξωτερικών, για παράδειγμα, διαθέτει ένα τεράστιο μυστικό κονδύλι για να χρηματοδοτεί δημοσιογράφους. Οι σχετικοί κατάλογοι καταστρέφονται κάθε χρόνο. Κυκλοφορούν κάποιοι παλιοί. Πες ότι κάποιος τους δημοσιεύει. Τι θα γίνει;

    «Ανεύθυνος πολιτικαντισμός» και «παρωχημένες αντιλήψεις». Κάνε τον κόπο και ψάξε τις απόψεις και τις κινήσεις αυτών που υπονοεί ο Δελαστίκ [και που δεν νομίζω ότι αναφερόταν μόνον σε ανθρώπους της Καθημερινής]. Τότε οι χαρακτηρισμοί σου θα χάσουν τη σημασία τους.

    Και όπως θα σε συμβούλευε και ο εργδημεργ -με τον οποίο έχουμε παρόμοια συζήτηση σε άλλο ποστ- «ψάξε και κανένα βιογραφικό…»

  4. 24/04/2007 στο 15:58

    Η λογική του Δελαστίκ και των ομοϊδεατών του πάσχει συνεχώς στο ίδιο σημείο: φωνάζουν «λύκος, λύκος» και λύκο δεν βλέπουμε. Γι αυτό θα επιμείνω ότι εδώ θέλουμε συγκεκριμένα στοιχεία κι όχι αοριστολογίες.

    Το “πρακτοριλίκι” κάποιου τεκμαίρεται από τον τρόπο που κάποιος κινείται – στην περίπτωση των δημοσιογράφων από τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουν στην αρθρογραφία τους τα διάφορα θέματα.

    Δεν διαφωνώ καθόλου, ίσα που επαυξάνω. Αλλά αυτή η φράση πάει και στον Δελαστίκ, τι έκανε δλδ τόσα χρόνια (νομίζω 15;) στην «Κ»; Διαβάζω συχνά τον Δελαστίκ, αν και ελάχιστες φορές συμφωνώ μαζί του δεν τον υποτιμώ καθόλου ως διεθνολόγο, αλλά κάποιες διαπιστώσεις και συμπεράσματα με βοηθούν να κατανοήσω πολλές όψεις ενός θέματος ακόμη κι αν είναι τραβηγμένα. Απλά, θεωρώ εδώ ότι το παρατράβηξε με το κείμενο στο ΠΡΙΝ.

    Τα είδα τα βιογραφικά του Παπαχελά κι έμεινα μεν έκπληκτος, αλλά κράτησα μια επιφύλαξη όταν συνάντησα τον… Καστοριάδη. Εδώ ο καλός μύλος που τα αλέθει όλα ήταν αυτή παράθεση με τα γενεαλογικά δέντρα κι εδώ μόνο ο ίδιος ο Παπαχελάς θα μας επιβεβαιώσει ή όχι τις συγγενικές του σχέσεις. Αρκεί να το θέλει, η σιωπή όμως δεν σημαίνει απολύτως τίποτα κι εδώ. Το θέμα βρίσκεται στο αν είναι «πράκτορας της CIA», η προϋπηρεσία του στην Ουάσιγκτον ελάχιστα πράγματα μου λέει διότι συχνά οι καλύτεροι πράκτορες είναι αυτοί που δεν έχουν εμφανή σχέση με τα κέντρα αυτά τα οποία τους κατευθύνουν.

  5. 24/04/2007 στο 16:02

    Πάντως, το βέβαιο είναι ότι η «Κ» χρειάζεται μια Ελένη Βλάχου να τους μαζέψει. Και γενικότερα ο ελληνικός τύπος θέλει μια καλή «σκούπα», έχει καταβαραθρωθεί εντελώς η αξιοπιστία του.

  6. 24/04/2007 στο 17:33

    Είναι βεβαίως θλιβερό η εφημερίς-σύμβολο της πατριωτικής δεξιάς να έχει καταντήσει όργανο του νεοταξικού «εκσυγχρονισμού» (με μοναχικές φωνές αντιστάσεως, βεβαίως), αλλά αυτό είναι άσχετο.

    Όσο και αν η συμπάθειά μου είναι μάλλον με την μεριά του Δελαστίκ, δεν μπορώ να καταλάβω πώς είναι δυνατόν να έχει κάποιος την αξίωση να συνεχίσει να εργάζεται για εργοδότη, τον οποίον, αλλά και τους άλλους συναδέλφους του εκεί, καταγγέλλει ως πράκτορες των αμερικανών! Δεν τό βρίσκετε σχιζοφρενικό;

  7. 24/04/2007 στο 22:03

    @ JustAnotherGoneOff

    Ο Δελαστίκ και οι ομοϊδεάτες του αν μη τι άλλο δεν κρύβονται. Είναι φορείς μιας συγκεκριμένης ιδεολογίας και μέλη του ΝΑΡ. Ο Παπαχελάς και η παρέα του ποιανής ιδεολογίας είναι φορείς; Η «παρεούλα» είχε λυσσάξει, για παράδειγμα, με το Σχέδιο Ανάν κινδυνολογώντας ασύστολα σε βάρος του κυπριακού λαού και ενάντια στη θέληση της πλειοψηφίας. Συνεπώς το επιχείρημά σου «λύκος λύκος» σε άλλους θα έπρεπε να απευθύνεται.

    Με τον Δελαστίκ -ή τον οποιονδήποτε- μπορείς [μπορούμε] να διαφωνούμε όσο θέλουμε. Το θέμα είναι αν εκ των υστέρων δικαιώνονται κάποιες αναλύσεις του [π.χ. για τον πόλεμο στο Ιράκ] ή όχι. Όταν ο Δελαστίκ τα έγραφε ήταν «αυτός και οι ομοϊδεάτες του». Σήμερα, που τα ίδια πράγματα λέει όλο το αμερικανικό κατεστημένο, έγιναν κι αυτοί ομοϊδεάτες του;

    Και τι σημαίνει ότι 11 [ήταν] χρόνια εργαζόταν στην Καθημερινή; Αν κάθε εργαζόμενος που διαφωνούσε με τις απόψεις των αφεντικών του εγκατέλειπε τη δουλειά του, δεν νομίζω ότι θα υπήρχε κάποιος που θα κολλούσε πάνω από ένα ένσημο στην κάθε εργασία του.

    Και γιατί έμεινες έκπληκτος με το βιογραφικό του Παπαχελά όταν συνάντησες τον Καστοριάδη; Ο παππούς του δηλαδή δεν σου προκάλεσε καμία έκπληξη; Στο σχετικό ποστ αναφέρω για τη συγγενική σχέση Παπαχελά-Καστοριάδη τη φράση «καταπώς λέγεται». Και σε κάποιο σχόλιο εξηγώ πού βρήκα την πληροφορία [η σχετική έρευνα στο Google βγάζει ακόμα στην πρώτη σελίδα το σχετικό link]. Πάντως η μητέρα του Καστοριάδη ήταν μια Παπαχελά. Γιατί εκπλήσσεσαι; Και γιατί θα έπρεπε ο Παπαχελάς να επιβεβαιώσει το γενεαλογικό του δέντρο; Όποιος ψάχνει βρίσκει και μερικά αξιοπερίεργα. Δεν σημαίνουν και πολλά πράγματα, αλλά κάτι σημαίνουν.

    Κι αν εσύ βγάζεις συμπεράσματα βάσει αυτών που διαβάζεις, μην τα αποδίδεις αλλού. Ποιος έγραψε πουθενά ότι ο Παπαχελάς είναι «πράκτορας της CIA»; Εγώ πάντως όχι. Αν μη τι άλλο Μπιλντερμπέργκερ τον ανεβάζω Μπιλντερμπέργκερ τον κατεβάζω. Κι αυτό δεν χρειάζεται να μας το επιβεβαιώσει ο ίδιος. Υπάρχει η επίσημη λίστα της Λέσχης…

    Για τον ελληνικό Τύπο ισχύει ό,τι ισχύει για τον τύπο σε όλες τις χώρες του πλανήτη. Συν ό,τι ισχύει και για την ελληνική κοινωνία.

    @ ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ

    Είστε σίγουρος ότι η «Καθημερινή» υπήρξε σύμβολο της πατριωτικής δεξιάς;

    Όσο για το ερώτημά σου της δεύτερης παραγράφου, γιατί είναι σχιζοφρενικό; Οποιοσδήποτε μπορεί να δουλεύει οπουδήποτε για βιοποριστικούς, π.χ., λόγους ή για ιδεολογικούς [αλλαγή των… συσχετισμών στο «στρατόπεδο του εχθρού» κ.ο.κ.] ή για οποιουσδήποτε άλλους ψευδαισθησιακούς. Κι ο καθένας κρίνεται από τη δουλειά του.

  8. 25/04/2007 στο 17:29

    Χρήστο δεν ξέρω αν συμφωνείς, απλά έβαλα τις δυο επιστολές στο δικό μου μπλογκ για να συνεχιστεί η ενημέρωση.

  9. 25/04/2007 στο 21:14

    Πολύ καλά έκανες! Και έτσι έπρεπε!

  10. Σπύρος
    27/04/2007 στο 01:08

    Πάντως ο Σωμερίτης τόκανε πάλι το καθήκον του.Συνεπής ο Ριχάρδος μιά ζωή.Υπηρέτης τών αφεντικών και εντελώς ξετσίπωτος.Τώρα που γέρασε θά κωλώσει.??

    Kαλά ο Δελαστίκ και οι ΄ομοϊδεάτες ΄του φωνάζουν για τον λύκο ,δηλαδή για το προφανές.Αυτοί που δεν τον βλέπουν τον λύκο γιορτάζουν όλοι την Κυριακή τού Θωμά???
    Aς βάλουν τα χεράκια τους στον τύπο τών ήλων .Ολο και σε κάποιο Ιράκ,Κύπρο,Παλαιστίνη,Γιουγκοσλαυία θά ΄πέσουν΄.
    Εκεί μπορεί και να ψηλαφήσουν τίς πληγές απο τα καρφιά τών λύκων.

  11. 27/04/2007 στο 09:30

    Πάντως ο Ριχάρδος μια δίκη για συκοφαντική δυσφήμηση κατά του Γιάννη Τριάντη, της Ελευθεροτυπίας και της Βάσιας Καρκαγιάννη-Καραμπελιά την κέρδισε στο πρωτοδικείο. Και φυσικά ο Μανώλης Βασιλάκης έσπευσε να το κάνει βιβλίο: «Τι έκαναν ο Ριχάρδος και ο Γιάννης στο Πρωτοδικείο;» [εκδ. Γνώσεις].

    Ερώτηση: Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια;
    Απάντηση: Ο λύκος! Ο λύκος!

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: