Αρχική > Πλανήτης Γη Α.Ε. > Γκερνίκα: 26 Απριλίου 1937

Γκερνίκα: 26 Απριλίου 1937

26/04/2007

guernica.jpg

Στις 26 Απριλίου 1937, μεσούντος του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου, αεροπλάνα της ναζιστικής Γερμανίας, που υποστήριζε τον δικτάτορα Φρανθίσκο Φράνκο, βομβάρδισαν την πόλη Γκερνίκα στο Εουσκάδι [Χώρα των Βάσκων]. Χίλιοι εξακόσιοι νεκροί και το σύνολο σχεδόν της πόλης ισοπεδωμένο.

Ο Πάμπλο Πικάσο, που βρισκόταν τότε στο Παρίσι, συγκλονισμένος από τη βαρβαρότητα του βομβαρδισμού ζωγράφισε τον πίνακα Γκερνίκα. Το 1940, μετά την κατάληψη του Παρισιού από τους ναζί, Γερμανός αξιωματικός ρώτησε τον Πικάσο δείχνοντάς του φωτογραφίες του πίνακα: «Εσείς το κάνατε αυτό;» Κι ο διάσημος ζωγράφος απάντησε: «Όχι. Εσείς.»

Ο πίνακας βρισκόταν ήδη από τις αρχές του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου στη Νέα Υόρκη, ενώ επιστράφηκε στην Ισπανία μόλις το 1981. Σήμερα εκτίθεται στο Εθνικό Μουσείο Τέχνης Βασίλισσα Σοφία [της «δικής μας» Σοφίας] στη Μαδρίτη. Αν βρεθείτε κατά κει αξίζει τον κόπο να το επισκεφθείτε…

Advertisements
Κατηγορίες:Πλανήτης Γη Α.Ε.
  1. 26/04/2007 στο 13:13

    Ναι τη ξέρω αυτή την ατάκα του Πάμπλο. Αλλά εσύ που μιλάς ισπανικά, πως προφέρεται. Γκουέρνικα, ή Γκερνίκα;;

  2. 26/04/2007 στο 14:07

    Γκερνίκα.
    Το gue- προφέρεται γκε-. Π.χ. guerra γκέρα πόλεμος, guerrillero γκεριγιέρο αντάρτης.

  3. 27/04/2007 στο 15:13

    merci

  4. εργδημεργ
    02/05/2007 στο 12:16

    Η «Γκερνίκα» είναι μάλλον υπερτιμημένη ως πίνακας. Ίσως και να φταίει το κτίριο του «Ρέϊνα Σοφία» (πρώην νοσοκομείο), ή η θέση του πίνακα μέσα στο κτίριο. Πάντως, όταν στάθηκα μπροστα στον συγκεκριμένο πίνακα, δεν ένοιωσα κάτι.

    Μάλλον η διανόηση στα τελευταία προπολεμικα χρόνια έπλεξε το εγκώμιο του Πικάσσο, επειδη εξέφραζε τα δικα της αισθήματα (αντιφασιστικα, κτλ κτλ), παρα επειδη ο ίδιος ο πίνακας εκφράζει κάτι έντονο.

    Κατα τη γνωμούλα μου, το κορυφαίο αντιπολεμικο έργο είναι η «Εκτέλεση» του Γκόγια, που βρίσκεται στο Πράδο…

    …πάλι σε λάθος θέση, σ’ έναν μικρο σχετικα χώρο (ο πίνακας είναι 4 επι 3 μέτρα, καμμία σχέση με τις φωτογραφίες που βλέπουμε στα βιβλία), γεμάτο με Γιαπωνέζους και άλλους τουρίστες που μιλάνε και γελάνε και θορυβουν, κι ούτε παίρνουν χαμπάρι τί βλέπουν (ή τί αγνοουν κι απλως περνάνε δίπλα του).

    Φίλη μου ζωγράφος, όταν της είπα τα σχετικα, με ρώτησε: «- Έκλαψες, έ;»

    Ναι, έκλαψα…

    …αλλα φοβάμαι πως ήμουνα ο μόνος που έκανε κάτι τέτοιο.

    Οικοδεσπότα, άρθρο!

  5. 02/05/2007 στο 18:43

    @ εργδημεργ

    Μπορεί να είναι και υπερτιμημένος, όπως σωστά λες στη δεύτερη παράγραφο του σχολίου σου.

    Κι εμένα όταν τον είχα δει -και παρότι το μάτι μου «κόβει»- δεν μου είχε κάνει και καμιά τρομερή εντύπωση. Περισσότερο είχα εντυπωσιαστεί από τα προσχέδια για τον πίνακα [κάτι εκπληκτικά άλογα θυμάμαι, λες και ήταν ζωντανά] και όχι από τον πίνακα. Βλέποντας τα προσχέδια ανέβηκε κι ο πίνακας κάπως στην υπόληψή μου. Πάντως ο αείμνηστος ήταν ζωγράφος με όλη τη σημασία της λέξης. Δεν πετούσε μπογιές από δω κι από κει. Στο Ρέινα περισσότερο εντύπωση μου είχαν κάνει αρκετοί πίνακες του Νταλί [ο αγαπημένος μου] που δεν τους είχα δει ούτε σε φωτογραφίες…

    Τον πίνακα του Γκόγια δεν τον θυμάμαι. Είχα αράξει με τις ώρες και χάζευα τον «Κήπο των Ηδονών» του Ιερώνυμου. Το υπόλοιπο μουσείο το ξεπέταξα περίπου στο τροχάδην.

    Τι έκανες λέει; Καλά, δεν απαγορεύεται η… διασπορά ύδατος στα μουσεία; Η υγρασία καταστρέφει τους πίνακες. Εγκληματία! 🙂

    Με το «Οικοδεσπότα, άρθρο!» τι ακριβώς εννοείς;

  6. εργδημεργ
    02/05/2007 στο 20:07

    Εννοω κάποιο αρθράκι σχετικα με τον Γκόγια. Πώς δίνουμε παραγγελια σε ορχήστρες; Έ, αυτο! 🙂

    Στο «Ρέϊνα Σοφία» έχει κι έναν συμπαθέστατο πρόγονο όλων αυτων των -ισμων, τον Χουαν Γρίθ (Gris, πώς προφέρεται; ). Μια αφιέρωση και γι’ αυτον, παρακαλω!

  7. 02/05/2007 στο 21:01

    Κι εγώ νόμιζα πως θα ζητούσες κάτι εύκολο. Τι νούμερο παπούτσια φορούσε ο 25ος πρόεδρος των ΗΠΑ και πώς μαγείρευε η προ-προ-προγιαγιά [από την πλευρά της μητέρας του] τον λαγό. [Ενδεικτικό το παράδειγμα]

    Τώρα βέβαια δεν είμαι και ειδικός σε θέματα τέχνης, αλλά στην περίπτωσή σου θα κάνω μια εξαίρεση. Τους λόγους για την εξαίρεση, αν δεν τους ξέρεις ήδη, θα τους μάθεις στο σχετικό ποστ – αύριο.

    Χουάν Γκρις: όχι και «πρόγονος». Την ίδια πάνω κάτω περίοδο έζησε. Κι από ό,τι λέει το ινσαϊκλοπίντια ήταν κι ο θεωρητικός του κυβισμού. Ίσως να κάνω μια εξαίρεση και για την περίπτωσή του. Σε λίγες ημέρες 😉

    Και όπως πάει το πράγμα, στο τέλος θα αναγκαστώ να μετονομάσω το ιστολόγιο σε «ταμπλώ βιβάν και άλλες θεαμαπάτες»…

  8. εργδημεργ
    03/05/2007 στο 12:19

    Ευχαριστω εκ βάθους καρδίας!

    Κι ένα «δωράκι»:

    Γιά όσους-ες πάτε Ισπανία και ζητήσετε ανάτυπα απο αγαπημένους πίνακες, να ξέρετε τα εξης:

    Πρώτον, κάθε μουσείο είναι άριστα οργανωμένο και έχει στο εκθετήριό του σχεδον ό,τι ζητήσετε.

    Δεύτερον, το «σχεδον» του πρώτου σημαίνει ότι αν κάποιο ανάτυπο είναι εξαντλημένο, Κύριος (ναι, αυτος που οι βιογράφοι του αντέγραψαν τον βίο του Καίσαρα! 🙂 ) οίδε πότε θα το ξανατυπώσουν.

    Τρίτον… να ξεμπερδεύετε κάπως γρήγορα με τα μουσεία, διότι τα ανάτυπα των καλων πινάκων πουλάνε σαν τρελλα και όποιος πρόλαβε.

    Τέταρτον, κάθε εκθετήριο έχει ωράριο μέχρι τις τρεις το μεσημέρι… αλλα άμα πάτε τρεις παρα δέκα, θα σας κλείσουν την πόρτα κατάμουτρα. Το εννοω! Δεν είναι καθόλου ευγενεις. Θα σας πούνε ότι έκλεισε η ταμειακη και θα κόψουν την κουβέντα μαχαίρι.

    Το ίδιο θα πάθετε αν πάτε να σερβιριστείτε τρεις παρα τέταρτο. Κινδυνεύετε να μείνετε νηστικοι-ες!

    Αυτα… και καλη διαμονη στην Ιθπανία!

    Υγ: Έχει κι άλλα φοβερα πράματα, πχ στο εκθετήριο του Πράδο έχει σιντια με μεσαιωνικη μουσικη και διάφορα τέτοια. Φορτωθείτε ευρά, να ξαλαφρώσετε εκει! (Απ’ τα ευρα, διότι στην επιστροφη θα φορτωθείτε καλούδια.)

  1. 29/04/2007 στο 16:31
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: