Αρχική > Χριστιανισμός > [Άγιος] Διονύσιος Αρεοπαγίτης

[Άγιος] Διονύσιος Αρεοπαγίτης

09/05/2007

Σκόπευα να γράψω για βιβλία σήμερα, να ξεκαθαρίσω λίγο την κατάσταση για το ποια έχω μισοδιαβασμένα και ποια δεν έχω ξεκινήσει ακόμη να διαβάζω, ώστε να κατηφορίσω κάποια από τις επόμενες μέρες στη Γιορτή του Βιβλίου χωρίς «εκκρεμότητες», πλην όμως άλλες οι διαθέσεις της ΔΕΗ, που φαίνεται ότι αγαπά τα βιβλία μου. Κατά την 20λεπτη διακοπή ξανάρχισα να διαβάζω το βιβλίο που διάβαζα ως τα άγρια μεσάνυχτα, οι ιδέες του συγγραφέα του με «γράπωσαν» για τα καλά, άρχισα κι εγώ να καταλαβαίνω τις διαφορές των εννοιών «κουλτούρα» και «πολιτισμός», οπότε τα βιβλία πάνε γι’ άλλη μέρα.

Με την ευκαιρία, λοιπόν, της 30ης Γιορτής Βιβλίου [3-14 Μαΐου 2007] στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, μικρή συνεισφορά στα του Αγίου με ένα παλαιότερο πόνημά μου.

 

Tις ημέρες που γράφονταν αυτές οι γραμμές γινόταν κάτω από τη σκιά της Ακρόπολης η Γιορτή του Βιβλίου. Δεν ξέρω ποιανού ιδέα ήταν να μεταφερθεί η Γιορτή του Βιβλίου από το Πεδίο του Άρεως (όπου την προτιμώ) ούτε γνωρίζω ποιανού ιδέα ήταν να ονομαστεί ο μεγαλύτερος κάτωθεν της Ακροπόλεως δρόμος (ήδη πεζόδρομος) σε οδό (Αγίου) Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Ίσως επειδή πρόκειται για τον πολιούχο άγιο της Αθήνας κάποιοι να θέλησαν να ισορροπήσουν «πνευματικά» τον χώρο της Παλλάδος. Ο Άγιος, λοιπόν, είχε και μία κάποια μακρινή και ενδιαφέρουσα, θα έλεγα, σχέση με το βιβλίο.

Γεννήθηκε, λέει ο συναξαριστής του (δηλαδή ο άνθρωπος που ανέλαβε τις public relations του μάρτυρα μετά το θάνατό του), στην Αθήνα και βρισκόταν για σπουδές στην Ηλιούπολη της Αιγύπτου όταν απόρησε με την έκλειψη του ηλίου που συνέβη, όπως έμαθε αργότερα, την ώρα που ο Ιησούς παρέδιδε το πνεύμα. Χρόνια αργότερα, ακούγοντας στην Αγορά τον Παύλο και λύνοντας την απορία τόσων χρόνων προσηλυτίστηκε αμέσως στο χριστιανισμό μαζί με την Δάμαρι (η Δαμάρεως είναι οδός στο Παγκράτι). Αρκετά χρόνια αργότερα, στα Ιεροσόλυμα γνώρισε τη Θεοτόκο και παραβρέθηκε, μάλιστα, και στην Κοίμησή της. Ήταν παρών και στο μαρτύριο του Παύλου έξω από τη Ρώμη, και τελικά εστάλη από τον πάπα της Ρώμης Κλήμεντα Α΄ στη Γαλλία για να κηρύξει το Ευαγγέλιο, όπου και αποκεφαλίστηκε κοντά στο Παρίσι.

Το κακό με τον βίο του Αγίου είναι ότι ο συναξαριστής του μπέρδεψε τη ζωή δύο διαφορετικών Διονυσίων (ενός που έζησε στην Αθήνα τον 1ο αιώνα και ενός που έζησε στη Λουτέτσια-Παρίσι τον 3ο αιώνα).

Το κακό με τον βιογράφο του Αγίου είναι το γεγονός ότι έγραψε το συναξάρι του προς τα τέλη του 5ου, αν όχι στις αρχές του 6ου αιώνα. Η ανάγκη για το συναξάρι του Αγίου, δημιουργήθηκε όταν ένας Σύριος συνέγραψε γύρω στο 500 τέσσερις μεγάλες πραγματείες και δέκα επιστολές, τις οποίες υπέγραψε ως Διονύσιος Αρεοπαγίτης, το όνομα του οποίου αναφέρεται άπαξ στις Πράξεις των Αποστόλων. Το συναξάρι βασίστηκε στα όσα έλεγε ο ίδιος ο πλαστογράφος (έκλειψη ηλίου, θάνατος της Θεοτόκου κ.λπ.).

04.jpgΤο ακόμα χειρότερο με τον «Άγιο» είναι το γεγονός ότι το ένδοξο Corpus των Αρεοπαγιτικών, «ένα μίγμα αρχαίας φιλοσοφίας και χριστιανισμού, του οποίου η ακτινοβολία έπεφτε όμως και στην πολιτική […] επηρέασε σε ανυπολόγιστο βαθμό περισσότερο από μία χιλιετία τη Δύση. Ο απατεώνας έγινε «επί αιώνες ο αρχιδιδάσκαλος του Δυτικού Κόσμου»». Το έργο του απατεωνίσκου, που «ερμηνεύθηκε και θεωρήθηκε ως έργο του Αγίου Πνεύματος», επηρέασε τους επιφανέστερους θεολόγους (Μάξιμο τον ομολογητή, Θωμά Ακινάτη, Αλβέρτο τον Μέγα). Τον 13ο αιώνα, «το Πανεπιστήμιο των Παρισίων ανακήρυξε πανηγυρικά τον πλαστογράφο σε Απόστολο της Γαλλίας και Μέγα Διδάσκαλο του χριστιανικού κόσμου – κατά περίεργο τρόπο ήταν ο μοναδικός συγγραφέας της Ανατολής που παρέμεινε ζωντανός στη Δύση».

Συγχύσεις, συγχύσεις και μπερδέματα. Έχουμε ένα πρόσωπο: ο Διονύσιος Αρεοπαγίτης γεννήθηκε γύρω στο 8 μ.Χ. και έζησε στην Αθήνα τον 1ο αιώνα. Στα μέσα του δεύτερου αιώνα υποτίθεται ότι ένας άλλος Διονύσιος, επίσκοπος Κορίνθου, αναφέρει πως ο Διονύσιος Αρεοπαγίτης ήταν ο πρώτος χριστιανός επίσκοπος της Αθήνας και μαρτύρησε σ’ αυτή επί Δομιτιανού ή επί Αδριανού (δηλαδή την περίοδο από το 81 ως το 138!). Ένας άλλος Διονύσιος μαρτύρησε τον τρίτο αιώνα στο Παρίσι. Το 500 κάποιος πλαστογράφος (γνωστός ως Ψευδο-Διονύσιος) υπογράφει κάποια θεολογικά κείμενα με το όνομα του Διονυσίου Αρεοπαγίτη στα οποία αναφέρει και όλα τα «βιογραφικά στοιχεία» του, που κάποιες δεκαετίες αργότερα ένας ανώνυμος συναξαριστής θα συγκολλήσει με διάφορους άλλους θρύλους και ανακρίβειες για να δημιουργήσει τον «Βίο του Αγίου».

Τα «βιογραφικά» στοιχεία του Αγίου έχουν αντληθεί από το Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό της Εκδοτικής Αθηνών. Τα περί του πλαστογράφου και «αρχιδιδασκάλου της Δύσης» από τον τρίτο τόμο («Αρχαία Χριστιανική Εκκλησία – Α΄ Πλαστογραφίες, Απάτες Θαυμάτων-Λειψάνων-Προσκυνημάτων») του έργου του Καρλχάιντς Ντέσνερ Η Εγκληματική Ιστορία του Χριστιανισμού, εκδ. Κάκτος, μετ. Μαίρη Αργυροηλιοπούλου, Αθήνα, 2004, σελ. 206-210.

Advertisements
Κατηγορίες:Χριστιανισμός
  1. Ανώνυμος
    09/05/2007 στο 13:57

    Είναι αρκετά ενοχλητικό να αναφέρεσαι σε «Κοίμηση», «Θεοτόκο», «Άγιο» τη στιγμή που τα γραπτά σου και οι αναφορές σου, που ενστερνίζεσαι, απορρίπτουν όλα αυτά. Εκτός κι αν το θέλεις δίπορτο, μπας και…

  2. 09/05/2007 στο 14:09

    Φυσικά το παίζω δίπορτο! Εσύ γιατί το παίζεις εσώκλειστο, μονόπορτο και ανώνυμο; Φοβάσαι μήπως σε φάνε οι λύκοι αν φύγεις από το μαντρί ή φοβάσαι μήπως μάθουν οι τσομπαναραίοι ότι δεν είσαι δικός τους και σε αφορίσουν;

  3. 11/05/2007 στο 23:01

    Εγώ πάντως έκλεισα την μια πόρτα, δεν μου χρειάζεται.

  4. 11/05/2007 στο 23:08

    Και καλά έκανες. [Ώρα είναι να μου πεις κι εσύ ότι το παίζω δίπορτος… 🙂 ]

  5. 12/05/2007 στο 14:25

    Όχι Χρήστο, κάτι ψυλιάζομαι αλλά δεν θέλω να μιλήσω, αν θέλεις να πεις κάτι πιο ξεκάθαρο από αυτό που βλέπουμε στο blog σου πες το μόνο σου.

  6. 12/05/2007 στο 14:46

    Τι ψυλιάζεσαι δηλαδή; Πες μας κι εμάς να μάθουμε…

  7. 12/05/2007 στο 15:31

    Akamas

    Περιμένω. Αν νομίζεις ότι μπορείς να έρχεσαι εδώ μέσα, να χύνεις το δηλητήριό σου και να την κάνεις με πλάγια βηματάκια, λες και δεν τρέχει τίποτα, είσαι μακριά νυχτωμένος.

    Περιμένω.

  8. 12/05/2007 στο 16:19

    Κλεφτράκο Akamas

    περιμένω…

  9. 12/05/2007 στο 19:33

    Περιμένω…

    Α, και με την ευκαιρία. Ποιες ακριβώς είναι οι πολιτικές σου θέσεις; Γιατί γύριζες δεξιά κι αριστερά στα ιστολόγια [και εδώ] και πρότεινες τη δημιουργία δικτύου πολιτικών μπλογκ. Στο copy-paste ιστολόγιό σου δεν υπάρχει ούτε ένα ποστ στο οποίο να εκφράζεις τις πολιτικές σου θέσεις.

    Και ξέρεις γιατί ρωτάω; Διότι αν το όνομα που δίνεις στο e-mail σου είναι αληθινό, το μοναδικό αποτέλεσμα που δίνει το google είναι εκείνο ενός στελέχους της Νέας Δημοκρατίας…

    Περιμένω…

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: