Αρχική > Τρομοκρατία > Οι «Κλουζό» του ΜΙ5

Οι «Κλουζό» του ΜΙ5

14/05/2007

Η είδηση από την Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία [Οι «Κλουζό» του ΜΙ5].

Οι μυστικές υπηρεσίες της Μεγάλης Βρετανίας παρακολουθούσαν στενά επί 18 μήνες δύο από τους τέσσερις καμικάζι που πραγματοποίησαν επιθέσεις αυτοκτονίας στο μετρό του Λονδίνου, στις 7 Ιουλίου 2005, με αποτέλεσμα τον θάνατο 52 ανθρώπων και τον τραυματισμό 700.

Το ΜΙ5 παρακολουθούσε τα τηλέφωνα, τα ταξίδια, τις επαφές, τα αυτοκίνητα των δύο καμικάζι, αλλά λίγο καιρό πριν τις επιθέσεις σταμάτησε τις παρακολουθήσεις λόγω «έλλειψης διαθέσιμων πρακτόρων».

Τώρα, έλλειψη πρακτόρων ήταν ή τους άφησαν στην ησυχία τους να κάνουν καλύτερα τη δουλειά τους; Θα σας γελάσω…

Πολιτικός σάλος στη Μεγάλη Βρετανία και τα λοιπά, και τα λοιπά…

Κάτι τέτοια «περίεργα» είχαν συμβεί και με τις βομβιστικές επιθέσεις στο μετρό της Μαδρίτης, όπου κάποιοι χαφιέδες της αστυνομίας είχαν προμηθεύσει με εκρηκτικά τους καμικάζι και τα λοιπά, και τα λοιπά…

Αλλά και στην επίθεση το 1993 στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου [το γνωστό…] της Νέας Υόρκης, όπου πράκτορες «υπερεσιών» είχαν μάθει στον βομβιστή πώς να κατασκευάζει βόμβες και τον προμήθευσαν με εκρηκτικά και τα λοιπά, και τα λοιπά…

Και τόσα άλλα…

Θεωρίες συνωμοσίας και αστυνομική αντίληψη της ιστορίας σου λέει ο άλλος μετά…

Και άντε να ισχυριστείς ότι ο Σανγκουινέττι δεν είχε σε όλα δίκιο…

ΥΓ. Για τις περιπτώσεις Νέας Υόρκης και Μαδρίτης ένα παλιότερο κειμενάκι για όποιον ενδιαφέρεται.

Advertisements
Κατηγορίες:Τρομοκρατία
  1. Γατος_με_απλες_πατουσες
    14/05/2007 στο 16:06

    κερναω πορτοκαλαδα απο πορτοκαλι :-)… και επανερχομαι στα περι των κρισιμων ποσοστων στα δυο γνωστα Πομματα … θα παιξουν ρολο σε καποια στιγμη κυριως σε οτι εχει να κανει με Εθνικα Ζητηματα,οταν κρατας καποιο τον κρατας για να παιξει για σενα οταν θελησεις ..οσο για τον Σωκρατες αυτος ηταν μη στοχος,καθοτι ο πρακτωρ χερι αφεντικου παντα φιλει ..του οποιου αφεντικου…

    αβε 🙂

  2. 14/05/2007 στο 16:19

    Αλήθεια, με ‘κείνη την ιστορία με κάποιους τάχα τρομοκράτες που υποτίθεται ότι θα έφτιαχναν εν πτήσει νιτρογλυκερίνη ή semtex ή δεν ξέρω ‘γω τι άλλο, χρησιμοποιώντας, λέει, κοκα-κόλα, αφρό ξυρίσματος και νερό Εvian, τι έγινε τελικά; Βγήκε τίποτις ή όλος ο ντόρος γίνεται για ν’ αυξηθούν οι πωλήσεις των authorized καντινιέρηδων στ’ αεροδρόμια;

  3. 14/05/2007 στο 18:38

    Καλό απόγευμα,
    Οικοδεσπότη,

    καλό απόγευμα Γάτε Με Απλές Πατούσες,

    Θα ήταν πολύ αγενές εκ μέρους μου να ρωτήσω τι εστί Σαγκουϊνέττι;
    Σώκρατες, είναι αυτός που πήρε το κώνιο με το ζώρι, επειδή πρόδωσε τη Δημοκρατία;;
    Πόμματα, είναι τα κόμματα; τα γαλλικά;
    Ε και να μη μου απαντήσετε, νεβερ μάιντ. Μπορεί να καταλάβω. Ολα τα θέματα λύνονται κάποια στιγμή. Αργά η πολύ αργά.

    Καλο απόγευμα Vrenus,
    εγώ λέω, ότι το κάνουνε για να μας έχουν πάντα στη τσίτα. Να φοβόμαστε! Γιατί τους φοβισμένους τους κυβερνάς εύκολα. Τώρα θα μου πείς τα συζητάνε όλα αυτά;
    Μπορεί όχι, τα κάνουν από ενστικτο.
    Αλλά μπορεί και να τα συζητάνε. Τι στα κομάτια συζητάνε κάθε τρεις και λίγο οι G8???

  4. 14/05/2007 στο 20:17

    @ Γατος_με_απλες_πατουσες

    Εγώ πρέπει να κεράσω… Για το ρόλο που ίσως κληθούν να παίξουν τα δύο Πόμματα, τις γνωρίζει; Ο συλλογισμός σου σωστός. Και το ένα εκ των δύο δίνει συνέχεια «διαπιστευτήρια». Κακιούλα αυτή για τον Σώκρατες 🙂

    ΥΓ. Όταν οι «απλές» πατούσες σου γίνονται «ενισχυμένες» μετατρέπεσαι σ’ αυτό που λένε «παπουτσωμένος γάτος»; άβε…

    @ Vrennus

    Πάει αυτά ξεχαστήκανε. Το μόνο που έμεινε είναι ο δικός μου πόνος. Όταν γύριζα από κάτω, ένας φίλος επέμενε να πάρουμε μαζί μας στις χειραποσκευές ένα μπουκάλι πίσκο [το εθνικό ποτό της Χιλής]. Δεν θα μπορέσουμε να το βάλουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, του λέγαμε. Τίποτα αυτός. Ψύχραιμος. Το πήραμε. Μου πόνεσε η καρδιά όταν το πέταξα στη Μαδρίτη… Διότι ο κανονισμός ισχύει μόνον για τις ΗΠΑ και το προτεκτοράτο τους στην Ευρώπη.

    Στο μεταξύ, στις βαλίτσες σου μπορείς να κουβαλάς όσα υγρά θέλεις.
    Κι οι καντινιέρηδες καλά πωλούν…

    @ Ange-Ta

    Χαίρετε, χαίρετε!

    Ο Σανγκουινέττι ήταν [ζει ακόμα; άγνωστο. Μόλις είδα και την πρώτη του φωτογραφία που έχω δει ποτέ] Ιταλός, μέλος της Καταστασιακής Διεθνούς, κολλητός του Γκυ Ντεμπόρ, που το 1979 έγραψε το βιβλίο «Περί κράτους και τρομοκρατίας» [στα ελληνικά εκδ. Ύψιλον], όπου ισχυριζόταν ότι όλη η τρομοκρατία στην Ιταλία κατευθυνόταν από τις μυστικές υπηρεσίες. Όχι ότι έπεσε και πολύ έξω, αλλά οι διαφωνούντες μαζί του διαφωνούν σχετικά με το «όλη» και «όλοι» οι τρομοκράτες…

    Σώκρατες είναι αυτός που πότισε προχθές κώνειο τον Ρίμπο [μας].

    Πόμματα: νεολογισμός του Γάτου_με_ενισχυμένες_πατούσες.

  5. Γατος_με_απαλες_πατουσες
    14/05/2007 στο 20:21

    Αγαπητη Ange-Ta πολυ καλησπερα αλλα αισθανομαι ασχημα,μιας και τις απαλες μου πατουσες τις ειχα μετατρεψει σε απλες 😦 … το θεμα ειναι αν ο μακαρια τη μνημη γατος,ονοματι Frankie,με συγχωρησει και μου επιτρεψει εστω και ετσι να του αποδιδω την τιμη και την αγαπη που του πρεπει… ελπιζω οτι θα συνεχισει να με θυμαται οπως τον θυμαμαι εγω.

    Ο Σανγκουνεττι ειναι Ιταλος,αναφερομαι σε αυτον μιας και ειχε γραψει βιβλιο σχετικο με τα περι τρομοκρατιας θεματα ,εκδοσεις Υψιλον ,νομιζω οτι κυκλοφορει ακομη… αλλα δεν το εχω πια στη βιβλιοθηκη μου.
    Σωκρατες εστι ο γνωστος προεδρος διαπλεκομενος και εξαρτωμενος και αποδοκιμαζομενος… γονος παλαιας αριστερης οικογενειας,γνωστος μπον βιβερ τη δεκαετια 60-70 εν Ελλαδι και μυρια οσα αλλα που ισως να ξερει ο γνωστος λαιφ-περιοδικας και παρουσιαστης ριαλιτυ με μανατζεριακο περιεχομενο Πετρος Κωστοπουλος,αλλως πως Πετραν ο Βολιωτης.
    Αναφερομαι φυσικα στα κομματια της ζωης με την ονομασια κκε και συριζα, θεος φυλαξοι… φτου κακα…

    αυτα και παντα με την ελπιδα ο Frankie να με συγχωρεσει για τις απλες πατουσες,αυτες δεν ηταν πατουσες ηταν η πεμπτουσια του μεταξιου.

    αβε μας 🙂

  6. 14/05/2007 στο 20:29

    Γάτε, συμπέσαμε. Το βιβλίο του Σανγκουινέττι υπάρχει ολόκληρο στα αγγλικά στο Not Bored Gianfranco Sanguinetti, όπου και η φωτογραφία του. Και στα γαλλικά υπάρχει στο διαδίκτυο, όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να το βρει.

    Πρόσθεσα και ένα λινκάκι στο υστερόγραφο του ποστ, για όποιον ενδιαφέρεται.

    Πετράν ο Βολιώτης, ο εκ ΠΑΣΟΚ μέσω Βρυξελλών προερχόμενος, που θύμωσε όταν δεν τον έκαναν ευρωβουλευτή και το έριξε στο life-style…

    Στον Frankie…

  7. 14/05/2007 στο 21:09

    Νομίζω ότι όλα αυτά ανήκουν στο πλαίσιο του «ο φόβος φυλάει τα έρμα». Δηλαδή δημιουργούμε ένα πανικό ότι οι Κλουζώ ψάχνουν, είναι στα ίχνη, το έχουν μυριστεί… και αφήνουμε τους αντάρτες να ψάχνονται! Λέω αντάρτες γιατί έχει γράψει ο συν-blogger μου (και η ρήξη) για την «τρομοκρατία»

    Παράδειγμα: Προ μηνών είχαμε βεβαιωθεί ότι «οι κάμερες» έχουν φωτογραφήσει κατω από την κουκούλα!!! τους επιτεθέντες στην Αμ. πρεσβεία. Και τρίχες είχαν βρεί και μάρτυρες κάτι κυρίες που έβγαζαν το σκύλο βόλτα είχαν. Δεν τους έλειπε τίποτα. Το ότι δεν έχουν βρεί ούτε το αμάξι της επίθεσης τόσους μήνες μετά, σημαίνει ότι είτε
    1. μας κοροϊδεύουν (το πιστεύω)
    2. είναι ανήμποροι (το πιστεύω επίσης)

  8. 14/05/2007 στο 23:00

    Μμμ!

    Γράφεις:

    «1. μας κοροϊδεύουν (το πιστεύω)
    2. είναι ανήμποροι (το πιστεύω επίσης)»

    Υπάρχει κι μία τρίτη εκδοχή: θέλουμε για τους όποιους λόγους την όποια τρομοκρατική ενέργεια, τώρα πια δεν χρειάζεται να την προκαλέσουμε μόνοι μας [βλ. Στρατηγική της Έντασης, τις δεκαετίες ’60 και ’70], παρακολουθούμε ό,τι κινείται στην πιάτσα και μόλις αντιληφθούμε ότι κάποιοι πάνε να χτυπήσουν κάτι που μας βολεύει, βεβαιωνόμαστε ότι θα το κάνουν, και σταματάμε από πριν την παρακολούθηση για να μην έχουμε μετά μπλεξίματα [χαρακτηριστικό παράδειγμα σ’ αυτό είναι η εκτέλεση του Καρρέρο Μπλάνκο στην Ισπανία από την ΕΤΑ, προσεχώς κι άλλα γι’ αυτό]. Αν δούμε ότι το χτύπημα που ετοιμάζουν δεν μας βολεύει, τους μπουζουριάζουμε για το Γκουαντάναμο.

    Και μία τέταρτη: υποψιαζόμαστε ποιοι έκαναν την τάδε ενέργεια, διαδίδουμε πληροφορίες ότι τους ξέρουμε, κάποιος θα πανικοβληθεί ότι μπορεί να καταλήξει Γκουαντάναμο ή αλλού και χειρότερα, τον στρατολογούμε κι έχουμε και μια οργανωσούλα στα χέρια μας, όπου συλλαμβάνουμε ή αδρανοποιούμε τους μη δικούς μας και έτσι προωθούνται οι δικοί μας στην ιεραρχία της οργάνωσης [βλ. Ερυθρές Ταξιαρχίες, όταν συνελήφθη όλη η πρώτη γενιά…]

    Μην τις αγνοείς κι αυτές τις δύο εκδοχές.

  9. 14/05/2007 στο 23:06

    Δεν τις παραγνωρίζω τις εκδοχές σου.
    Όλα παίζουν!

  10. 14/05/2007 στο 23:21

    ενδιαφέροντα! ενδιαφέροντα!
    Ευχαριστώ Χ.Μ., και Γάτε με τις μεταξένιες πατούσες!
    καληνύχτα σας

  11. Γατος_με_απαλες_πατουσες
    15/05/2007 στο 00:41

    Η εξουσια οταν επενδυει τα κεφαλαια της, δεν ξεχνα ποτε το κομματι χειραγωγηση συνειδησεων και κυριως τον εισοδισμο σε ενδιαφερουσες οργανωσεις για πιθανες ενεργειες στο μελλον. Το ποιες μπορει ναναι αυτες προκυπτει αργοτερα αλλα εχει φροντισει να μπορει να απλωσει το μακρυ χερι της. Διεισδυση ταυτογχρονως σε ακροδεξιες και ακροαριστερες ομαδες,οπαδους ομαδων,μαζικα κινηματα με βασικο χαρακτηριστικο την θετικη αντιληψη του πληθους περι αυτων πχ. οικολογοι,περιβαλλοντιστες,ειρηνιστες , πολιτιστικες οργανωσεις. Αυτο ειτε συμβαινει κατ’εντολη ή αργοτερα προσεγγιζουμε τα κρισιμα ατομα.

    Ο τροπος προσεγγισης ειναι ιδιαιτερα λεπτος και απαιτει γνωση πολλων προσωπικων στοιχειων – ψυχογραφηματα και ολα τα αναγκαια εργαλεια, γιαυτο υπαρχουν και οι ειδικοι και τα ειδικα σχολεια εκπαιδευσης. Μα θα πει καποιος αυτες ειναι θεωριες συνωμοσιας και θα πω ναι ειναι, διοτι ετσι το πραγμα πορευεται. Γιατι οι κεκεδες μιλανε παντα για τον χαφιε,γιατι αφου ξερουνε να τους παραγουν ξερουν οτι υπαρχουν και δρουν, ασχετα αν η απονομη του τιτλου του χαφιε απευθυνεται σε λαθος προσωπα, το γεγονος δεν παυει να υφισταται.Οπως και απο την αλλη πλευρα τα ιδια ισχυουν, η εξοντωση διαφερει.

    Εχοντας πια βρει τα «ατομα μας», προωθειται αμεσως και το περιτυλιγμα και οχι μονο, η επιβολη της μιας και μοναδικης πραγματικοτητας – ιδεολογιας. Παραδειγμα απλο, οι φιλικες σχεσεις των λαων που ανεκαθεν υπηρχαν ή δεν υπηρχαν ποτε !!! Ο εχθρος τουρκος σημερα γινεται φιλος στο αιγαιο και συνεταιρος για την οικονομικη αναπτυξη του αιγαιου,αυριο θα γινει το εμποδιο για την αναπτυξη του αιγαιου,μεθαυριο ο μονος ικανος για την διαχειρηση του. Εδω φθασαμε χθες Κυριακη στη Καθημερινη να υπαρχει ολοσελιδη συνεντευξη Μητσοτακη, απλα ειναι τα πραγματα αρκει να υπαρχει μνημη.

    Η μνημη ομως καταργειται οταν υπαρχει υπερπληθωρα υλικου και ακομη κατι πιο βασικο οταν δεν υπαρχει το σχολιο, σε αυτο το λεπτο σημειο αρχιζουν και αλλαζουν την αρνητικη θεση σε ουδετερη τοποθετηση και υπο προυποθεσεις σε θετικη. Αυτη ειναι μια βασικη διαδικασια στο θεμα χειραγωγησης, οταν ο χρονος ειναι περιορισμενος. Σε μακρος χρονου τα αποτελεσματα ειναι πιο ουσιαστικα αλλοιωση συνειδησεων, αντιληψεων ,προτυπων και ιστορικης συνεχειας. Σ’αυτο το κρισιμο σημειο ευρισκεται η ελληνικη κοινωνια, στην υποταγη των παντων οτι το ανωμαλο ειναι φυσιολογικο, οτι ετσι μονο μπορει να ζει και να πορευεται κανεις στη ζωη του.

    αυτα και επεται συνεχεια ..οταν δωθει ευκαιρεια.
    αβε μας 🙂

  12. 15/05/2007 στο 00:43

    Επίσης απο Σαγκουινέτι: «Σχετικά με την Ιταλική Κρίση» εκδόσεις ΑΚΜΩΝ

  13. 15/05/2007 στο 01:24

    @ Greg

    Όλα παίζουν. Πάντα.

    @ Ange-ta

    Τα ενδιαφέροντα συνεχίζονται στη… συνέχεια. Καληνύχτα!

    @ Γάτε

    για μια ακόμα φορά είσαι… καταπελτικός! Το σχόλιό σου είναι από αυτά που θα ήθελα να [υπο]γράψω. Χαίρομαι που το διαβάζω. Χωρίς την άδειά σου το χώρισα σε παραγράφους, γιατί έχω και το ψώνιο του… διορθωτή και επιμελητή. Με την άδειά σου, μπορώ να το ανεβάσω ως ποστ αύριο; Βάζοντας και τους τόνους;;; Να κάνω κι εγώ κάτι…

    @ Ίνδικτε

    Το είχες επισημάνει και παλιότερα ότι είσαι της… καταστασιακής «σχολής», αλλά το ότι έχεις διαβάσει και την «Ιταλική Κρίση» σε καθιστά… ενεργό μέλος της… φυλής.

    Βέβαια, το βιβλίο, για να μαθαίνουν οι νεότεροι, σακατεύτηκε σε απίστευτο βαθμό στη μετάφραση, σε σημείο που ο Σανγκουινέτι είχε στείλει επιστολή στον εκδότη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «ΑΝΤΙ» -κάπου υπάρχει-, όπου του έλεγε διάφορα για το πώς οι… μεσογειακοί λύνουν τις διαφορές τους – αν θυμάμαι καλά.

    Ποιος ήταν ο Έλληνας εκδότης; Μα ο τέως σύζυγος της Μάνιας… Αυτής που, καταπώς λέει ο Κουφοντίνας, χρηματοδοτεί το «λαθρόβιο έντυπο» που υποστηρίζει τον Γιωτόπουλο…

    Α! Βγήκε και η απόφαση του Εφετείου σήμερα για τη 17Ν. Να ‘χουμε να λέμε…

  14. Γατος_με_απαλες_πατουσες
    15/05/2007 στο 01:37

    Χρηστο ελευθερα να του αλλαξεις τα φωτα και οτι αλλο θες , χρησιμοποιησε το οπως επιθυμεις …ετσι κι αλλιως εσυ κερνας 🙂 αρα δεν υπαρχει θεμα » μη πληρωμης» καθοτι το τζαμπα οδηγει στην υπερκαταναλωση αρα και στη μη κριση-ενστικτα σε μηδενικη φαση κλπ

    do what u like που ελεγε και ο Τζιντζερ Μπεικερ

  15. 15/05/2007 στο 01:47

    Δεν θέλω να του αλλάξω τα φώτα, τόνους θέλω να του βάλω, γιατί λέει τα πράγματα όπως είναι – αλλά και όπως δεν… φαίνονται. Εγώ κερνάω… Το τζάμπα οδηγεί εκεί, άρα κι εκεί κ.λπ.

    Πάντως οι τζαζιές -ή περίπου- που ακούς σήμερα, σου δίνουν άλλον αέρα…

    άβε 🙂

  16. 15/05/2007 στο 10:20

    Εγώ I.S.? μπάαα.
    Ενώ γενικά σε μεγάλο βαθμό συμφωνώ με την κριτική τους ο ελιτισμός/εστετισμός τους και βασικά η γλώσσα τους με ενοχλούσαν. (έχουν και αυτό το κόλλημα με τον Μάη ρε παιδί μου…ούτε οι Αναρχικοί με το ’36 τόσο πολύ)

  17. 15/05/2007 στο 11:44

    @ Indictos
    Ο ελιτισμός/εστετισμός τους, δικαιολογημένος ως έναν βαθμό, οφειλόταν και στη μεγαλομανία του Ντεμπόρ [ουπς! ελπίζω να μην το διαβάσει αυτό ο «παίγνιος» 🙂 ] Η γλώσσα τους όντως στρυφνή και δύσκολη και με πολλά προαπαιτούμενα: Χέγκελ, Μαρξ, Λούκατς, Κορς, ντανταϊστές κ.ο.κ.
    Το κόλλημα των μεν και των δε Κόλλημα. Αλλά έτσι τα επαναστατικά κινήματα «τιμούν» τις μεγαλύτερες ήττες τους…

  18. Γατος_με_απαλες_πατουσες
    15/05/2007 στο 12:19

    Παντως πρεπει να ομολογησω οτι η φωτογραφια του Σανγγουινεττι παραπεμπει σιγουρα σε ταινια του Παζολινι … τις γνωστες 120 ημερες,αρκουντως διεστραμμενη φατσουλα …

  19. 15/05/2007 στο 12:22

    Το ότι είναι απαραίτητο να υπάρχει ένα γερό υπόβαθρο γνώσης και σκέψης για να τους κατανοήσεις δεν είναι από μόνο του κακό. Κακό είναι να έχεις αυτές τις απαιτήσεις από έναν προλετάριο, στον οποίο υποτίθεται ότι απευθύνεσαι.

    Υ.Γ. Δεν ξέρω αν έχεις υπόψη σου τα Τετράδια για Προλεταριακή Χρήση μια σοβαρή εκδοτική προσπάθεια των Ι.Σ. της Θεσσαλονίκης γύρω στο ’80-’81. Αν ναι θα ήθελα την γνώμη σου, γιατί εγώ πιστεύω ότι είναι ενδεικτικά του αδιεξόδου της Ι.Σ. σε σχέση με την διείσδυση της στο προλεταριάτο

  20. Γατος_με_απαλες_πατουσες
    15/05/2007 στο 12:40

    Απο μονο του το «προλεταριακη χρηση» ειναι δειγμα οτι οι συντακτες χαριεντιζονται με καταστασεις αγνωστες σε αυτους,θα ελεγα οτι αυτη ειναι η ποιητικη τους εκφραση-ο αυτοθαυμασμος τους συνεπως αυτο δεν αφορα τον προλεταριο,πιθανον καποιο προλεταριο που παραπεσε και πινει τον εσπρεσσο του στη Βουκουρεστιου.

    Η νοητικη ικανοτητα και δεινοτητα παμπολλες φορες γινεται και το ανυπερβλητο εμποδιο μας.

    Οσο για τη γλωσσα πολλων κειμενων θα ελεγα οτι ειναι η αγωνια του μεταφραστη μην τυχον ξεχασει και γραψει οτι ανακαλυψε και πιθανον κατενοησε εκεινη τη στιγμη.

    Οσο για την διεισδυση στο προλεταριατο, μενω εκπληκτος,αντε σε κανα μπαρακι του Μετς να διεισδυσουν παρακατω δεν εχει.Ολα αυτα τα φαινομενα ειναι σαν πνευματικες ασκησεις σε ξενο αμπελωνα.

  21. 15/05/2007 στο 13:23

    @ Γατος_με_απαλες_πατουσες

    Γεράκος μεν, ζόρικος δε… [και δεν μπορώ γμτ να βρω τη δισκέτα με τον Αντισανγκουινέτι. Για διάφορα ντεσού… Αλληλογραφία Σανγκουινέτι-Ντεμπόρ με αναφορές σε νταμιτζάνες κιάντι και άλλα τέτοια. Καλά, είμαι άπαιχτος. Σήμερα δεν μπορώ να βρω ούτε το βιβλίο…]

    @ indictos

    Όχι ίσα-ίσα το υπόβαθρο δεν είναι καθόλου κακό. Αλλά στην Ελλάδα, πολλοί, ανάμεσά τους κι εγώ, τα ανακαλύψαμε όλα ανάποδα. Κι ακόμα περισσότεροι δεν προχώρησαν καν. Όσον αφορά τις απαιτήσεις από έναν προλετάριο, τα πράγματα μάλλον αντίστροφα είναι. Οι Καταστασιακοί προσπαθούσαν να καταλάβουν τους προλετάριους, κι όχι οι δεύτεροι τους πρώτους. Η δεκαετία του ’60 ήταν δεκαετία κινημάτων παντού. Συνέβαιναν εκπληκτικά πράγματα. Μη βλέπεις που δεν ζήσαμε ποτέ κάτι τέτοιο στην Ελλάδα – και δεν αναφέρομαι ηλικιακά. Όταν υπάρχουν κινήματα, εμφανίζονται κι εκείνοι που θα αναλάβουν να τα ερμηνεύσουν θεωρητικά. Αυτό προσπάθησαν να κάνουν οι Καταστασιακοί. Το τι πέτυχαν και τι όχι είναι μια άλλη ιστορία.

    Η απουσία τέτοιων κινημάτων στην Ελλάδα, αποτυπώνεται με τον καλύτερο τρόπο και σε όλα τα φιλοκαταστασιακά έντυπα που έχουν κυκλοφορήσει εδώ. Δεν υπάρχουν κινήματα, δεν υπάρχει κινηματικός λόγος. Οι προλετάριοι δεν προσεγγίζονται με θεωρητικούρες.

    Τα «Τετράδια» ήταν η καλύτερη προσπάθεια εκείνων των χρόνων. Τουλάχιστον δεν έπασχε από έναν ακατάσχετο βερμπαλισμό, τις γνωστές αντιστροφές της γενικής [χεγκελιανού τύπου] και άλλα τινά. [«ξέθαψα» μόνον το πρώτο τεύχος. Κάπου πρέπει να βρίσκονται και άλλα. «Βρήκα» επίσης «De Bello Civili» και «Εικονομία» [έμαθα έβγαλαν εσχάτως κι άλλο τεύχος -τόσα χρόνια μετά. Όλα Σαλονικιώτικα, αλλά αυτά τα ξέρεις εσύ καλύτερα.]

    @ Γατος_με_απαλες_πατουσες

    Έγραψα στον Ίνδικτο, και μετά διάβασα το δικό σου σχόλιο. Τα ίδια λέμε, μ’ άλλα λόγια.

  22. Ανώνυμος
    15/05/2007 στο 19:16

    Ποιος ήταν ο Έλληνας εκδότης; Μα ο τέως σύζυγος της Μάνιας… Αυτής που, καταπώς λέει ο Κουφοντίνας, χρηματοδοτεί το “λαθρόβιο έντυπο” που υποστηρίζει τον Γιωτόπουλο…

    Τέως σύζυγος; Έτσι είχα διαβάσει κάπου, αλλά στην βιογραφία του όπως εδημοσιεύθη στο λογοτεχνικόν αφιέρωμα του «Πορφύρα» δεν αναφέρεται τίποτα σχετικό (αναφέρεται όμως ένας άλλος γάμος).

  23. 15/05/2007 στο 23:42

    Τώρα τι να σας πω; Άλλο η βιογραφία, άλλο το βιογραφικό σημείωμα που δίνει ο κάθε ενδιαφερόμενος όταν του το ζητήσουν…

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: