Αρχική > Bilderberg, Μπίλντερμπεργκ, Συνωμοσιοταξίες > Bilderberg 2007 [III – Οι Έλληνες]

Bilderberg 2007 [III – Οι Έλληνες]

05/06/2007

Προτού περάσουμε στους Έλληνες που συμμετείχαν φέτος στη σύνοδο της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ, που έγινε στην Κωνσταντινούπολη από τις 31 Μαΐου ώς τις 3 Ιουνίου, μια ματιά στην επικαιρότητα…

Η φωτογραφία από το in.gr

Η είδηση από το σημερινό πρωτοσέλιδο της Καθημερινής.

Γούλφοβιτς στον Βόσπορο

Τώρα που παραιτήθηκε από πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας ο Πολ Γούλφοβιτς έχει την πολυτέλεια να κάνει αμέριμνος κρουαζιέρες στον Βόσπορο με ποτά και γυναίκες. Το στιγμιότυπο που πριν από λίγο καιρό θα προκαλούσε θύελλα αντιδράσεων για προκλητική συμπεριφορά, πέρασε σχεδόν απαρατήρητο το Σαββατοκύριακο στην Τουρκία. Είχε προηγηθεί συνάντηση της λέσχης Μπίλντερμπεργκ στην Κωνσταντινούπολη με τη συμμετοχή πολλών πάλαι ποτέ νεοσυντηρητικών αστέρων.

Καλό! Πολύ καλό! Δύο τινά συμβαίνουν:

  1. Ή κάποιος συντάκτης της Καθημερινής απολύθηκε σήμερα πρωί πρωί,
  2. Ή ο διευθυντής της εφημερίδας, Αλέξης Παπαχελάς, ο μοναδικός μέχρι σήμερα Έλληνας δημοσιογράφος που έχει παρευρεθεί σε συνάντηση της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ [το 2002] διαθέτει εκπληκτικό χιούμορ. Άκου εκεί «συμμετοχή πολλών πάλαι ποτέ νεοσυντηρητικών αστέρων«;! Εκτός κι αν ο Alexis συγκαταλέγει πια τον εαυτό του μεταξύ των παλαιοσυντηρητικών…

Η καλή εφημερίδα φυσικά και δεν αναφέρει τίποτα για τη συνάντηση στον ιστότοπό της, αλλά ούτε και πληροφορίες για το ποιοί Έλληνες συμμετείχαν φέτος στη συνάντηση.


Έλληνες στη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ 2007

Μέχρι στιγμής δεν έχει δημοσιοποιηθεί ο επίσημος κατάλογος των όσων έλαβαν φέτος μέρος στη συνάντηση της Λέσχης. Τον κατάλογο του Daniel Estulin, που αναδημοσίευσα στις 24 Μαΐου (Bilderberg 2007 [II]), τον θεωρώ στην καλύτερη περίπτωση αποσπασματικό και στη χειρότερη προϊόν φαντασίας του, ούτως ή άλλως, ευφάνταστου Ισπανού.

Όμως…

Έχοντας για μέρες ψάξει το διαδίκτυο, δίχως αποτέλεσμα, έχω τη φαεινή έμπνευση: αναζήτηση στον ιστότοπο του Ελεύθερου Τύπου. Και ιδού:

Χάικου Ρόη, «Το Κλαμπ του Μυστηρίου»

  1. Γιώργος Αλογοσκούφης, υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών.
  2. Άννα Διαμαντοπούλου, βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, και
  3. Γιώργος Δαυίδ, επιχειρηματίας, πρόεδρος της Coca Cola -Τρία Εψιλον.

Ο Γιώργος Αλογοσκούφης είχε συμμετάσχει και στις συναντήσεις του 2005 και 2006 [ενώ αν και είχε προσκληθεί, για άγνωστους λόγους, δεν είχε συμμετάσχει στη συνάντηση του 2004]. Τρίτη συνεχόμενη χρονιά φέτος!

Και δικαιώνεται και ο Γιώργος Τσάπανος που λέει πως το ζητούμενο για κάποιους οικονομικούς κύκλους στην Ελλάδα είναι η «αποκλειστικότητα» στις αγορές των Βαλκανίων και ευρύτερα της Μέσης Ανατολής. Γι’ αυτό «έχουν από κοντά» τον υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών.

Και για την Άννα Διαμαντοπούλου ήταν η τρίτη συμμετοχή σε συνάντηση της Λέσχης [οι δύο προηγούμενες: 2004 και 2005].

Τώρα, το αν αυτή η «σημειολογία» των συναντήσεων σημαίνει και κάτι για τους ρόλους των Γ. Αλογοσκούφη και Α. Διαμαντοπούλου στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ είναι κάτι που το μέλλον θα δείξει…

ΥΓ. Δεν γνωρίζω αν -και πότε- το άρθρο της Ρόης Χάικου δημοσιεύθηκε και στην έντυπη μορφή της εφημερίδας. Το ποιος «διέρρευσε» την είδηση στην καλή δημοσιογράφο δεν νομίζω ότι χρειάζεται να είναι κανείς μάντης… Η συμμετοχή σε τέτοιες συναντήσεις ανεβάζουν τις μετοχές στο πολιτικό χρηματιστήριο…

Advertisements
  1. 05/06/2007 στο 16:03

    Θα σας εγκαλέσω ως αδιάβαστο. Εδώ και χρόνια υφέρπει ένας άτυπος πόλεμος μεταξύ νεοσυντηρητικών (Μπους, Τσέινι κλπ.) και νεολιμπεραλιστών στις Η.Π.Α. Δεν έχετε ακούσει/διαβάσει τι σούρνουν στο Μπους και τους φίλους του οι ενταύθα (και όχι μόνον) φιλελεύθεροι; Το κεφάλαιο ουδέποτε υπήρξε ομοιογενές και απαλλαγμένο από εσωτερικές συγκρούσεις. Πετρελαιάδες, εργολάβοι, έμποροι όπλων εναντίον HiTech, BioSience, Global Funds και πάει λέγοντας. Τα μαχαίρια έχουν ήδη βγει, το πιάτο, ως συνήθως, είμαστε εμείς.

  2. 05/06/2007 στο 19:13

    Πόλεμος; Αψιμαχιούλες σε ιδεολογικό επίπεδο. Εξάλλου ο Alexis του ΕΛΙΑΜΕΠ και της Bilderberg δεν κατατάσσεται ούτε στους νεοσυντηρητικούς ούτε και στους νεολιμπεραλιστές. Η Λέσχη [δηλαδή, ο Ντέιβιντ Ροκφέλλερ] είναι μια κατηγορία από μόνος του. Και θα έλεγα, και υπεράνω των άλλων δύο.

  3. 05/06/2007 στο 19:44

    Ο Αμπντουλάχ Γκιούλ παρέθεσε δείπνο προς τιμήν των Μπιλντερμπέργκερς. Παρόντες ήταν: ο βασιλιάς της Ισπανίας Χουάν Κάρλος και η βασίλισσα Σοφία, η βασίλισσα της Ολλανδίας Βεατρίκη [κόρη του εκ των ιδρυτών και πρώην SS πρίγκιπα Βερνάρδου, ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ, οι πρωθυπουργοί της Φινλανδίας και της Αυστρίας, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μπαρόζο, ο υπουργός Εξωτερικών της Σουηδίας…

    Πηγή: 02Jun07 – Turkish Daily News – Presidential hopeful Gül woos ‘Bilderbergers’

  4. 05/06/2007 στο 22:22

    Αψιμαχιούλες; Χμμμ, σιγά μη βγάλουν τα μάτια τους μπροστά στα δικά μας! Μπροστά μας όλο χαμόγελα είναι αλλά όταν είναι μόνοι τους πάνε με την πλάτη στο τοίχο. Οι εσωτερικές έριδες μόνο ιδεολογικής τάξεως δεν είναι, είναι πολύ – πολύ πραγματι(στι)κής. Από κάθε άποψη, οι χρηματιστές και οι έμποροι όπλων συνήθως δεν έχουν κοινά συμφέροντα. Τέλος πάντων. Ο καλός ποιμήν θέλει να βλέπει τ’ αδελφάκια μονοιασμένα.

    Ο νέος διευθυντής της Καθημερινής μπορεί και να χολώθηκε που δεν τον ξανακάλεσαν (να είχε ρημάξει το μπουφέ;) και να έριξε μια – δυο αθώες μπηχτές. Ποιος ξέρει.

  5. 05/06/2007 στο 23:03

    Αψιμαχιούλες! Όταν συγκρούονται οι ιπποπόταμοι στην ακροποταμιά, την πληρώνουν τα βατράχια. Κι όταν δεν συγκρούονται πάλι τα βατράχια την πληρώνουν. Κι όταν τα βρίσκουν κι όταν δεν τα βρίσκουν…

    Σιγά μην χολώθηκε ο νέος διευθυντής. Γενικός Γραμματέας του ΕΛΙΑΜΕΠ είναι ακόμα ο άνθρωπος. Δεν έριξε καθόλου μπηχτές. Το καράβι του νεοσυντηρητισμού, όταν βυθίζεται [αν δεν έχει ήδη βυθιστεί] το εγκαταλείπουν πρώτοι εκείνοι που δεν ανέβηκαν ποτέ σ’ αυτό…

  6. 06/06/2007 στο 02:51

    Ο Γούλφοβιτς στον Βόσπορο Ζωντανα

    Διαδηλωση διαμαρτυριας για τους μπιλντερμπεργκ

  7. 06/06/2007 στο 02:55

    Η Αννουλα φαινεται οτι εχει μελλον και προοπτικες απο τοτε που εγινε επιτροπος στην εε.
    Λετε να δουμε μετα τις επομενες εκλογες-αν αποτυχει ο τζορτζ παρασταση αλα γαλλικα?

  8. 06/06/2007 στο 03:15

    Ο Αλέξης μπορεί να κρύβεται πίσω από τις λέξεις, αλλά τα βατράχια, όταν αποφασίσουν να πηδήξουν, δεν θά έχουν πια βατραχοπόδαρα.

    Κι έτσι όλοι κοιτάμε. Πόσο πηδάνε τα μάτια;

    Όπως ήδη ειπώθηκε από τον Χρήστο, είναι άνευ σημασίας για τα βατράχια οι αψιμαχιούλες (και η έκβασή τους ακόμη) των νεοέτσι και νεοαλλιώς. Σημασία θα είχε να πηδήξουν τα βατράχια. Όχι ποιός θα τα πηδάει.

  9. 06/06/2007 στο 09:50

    @ underinformation

    Μερσί δια τα λινκς. Ολίγον τουρκιστί, αλλά ας μην τα θέλουμε κι όλα δικά μας. Στο μεταξύ, σήμερα το πρωί το bilderberg.org δεν ανοίγει. «Αδυναμία σύνδεσης», λέει.

    Όχι! Η Αννούλα φαινόταν ότι έχει μέλλον και προοπτικές από τότε που 26 χρονών διορίστηκε νομάρχης από το ΠΑΣΟΚ. Οι «σύγχρονες» προοπτικές τής ανοίχτηκαν όταν προ ετών είχε δηλώσει ότι τα αγγλικά θα πρέπει να γίνουν η δεύτερη επίσημη γλώσσα της Ελλάδας.

    Με μια λέξη: Αδίστακτη.

    @ cropper

    Σωστός!

  10. Nemertes
    06/06/2007 στο 10:02

    Με τόσο χάσιμο… πάλι καλά που έχουμε και σένα και μαθαίνουμε τα ουσιαστικά σε αυτόν τον τόπο…

    Πάντως σχετικά με τον Αλογογκούφη σε ένα βιβλίο που έπεσε στα χέρια μου είδα ότι είναι από τους λίγους που έχουν τελειώσει το LSE. Αν δεν έκανε ό,τι του έλεγαν οι άλλοι… μια χαρά θα ήταν η οικονομία μας τώρα (και είμαι και Παπανδρεϊκή παναθεμά με!)…

  11. 06/06/2007 στο 10:21

    Με κάνετε και κοκκινίζω…

    Δεν είναι μόνον ο Αλογοσκούφης που έχει τελειώσει το LSE. Να αναφέρω επί του προχείρου και τον Γιώργο Κύρτσο, τον Γιάννη Δραγασάκη και δεν θυμάμαι άλλους.

    Τι να κάνει κι ο Αλογοσκούφης;! Να σήμερα διάβαζα στο in.gr ότι στα τέλη Δεκεμβρίου δανείστηκε το ελληνικό κράτος από την JP Morgan 1 δισ. ευρώ [«αόρατο δάνειο»] κι έτσι μειώθηκε το έλλειμμα κατά 0,5% για το 2006. [Σχετικός σύνδεσμος: «Κρυφό» δάνειο 1 δισ. ευρώ από την JP Morgan στο Δημόσιο]

    «Παπανδρεϊκή»; Μην μου πείτε ότι είστε με τον ΓΑΠ, γιατί τον Αντρέ μετά βίας τον προλάβατε… Και πάντα υποψιαζόμουνα ότι δεν είστε τόσο τέλεια όσο δείχνετε 😀

  12. Αϊάσανθος Ίων
    07/06/2007 στο 13:15

    Τις τρύπιες κάλτσες του Γούλφοβιτς, όταν επισκέφθηκε τζαμί της Κωνσταντινούπολης στις 29 Ιανουαρίου ενεστώτος έτους, τις θυμάστε; Πώς εξηγείτε αυτό το γεγονός; Ήταν τυχαίο, οφειλόταν απλώς σε απροσεξία του;;;;

    Και κάτι για τα έρημα τα βατράχια που μονίμως αυτά πληρώνουν το μάρμαρο, ώστε να δώσουμε μια νότα αισιόδοξης προοπτικής: «Σε κάθε πράγμα, το ουσιώδες επιτελείται πάντα από πολύ αφανή όντα, που δεν χαίρουν ουδεμιάς εκτιμήσεως. Αν αυτά δεν υπήρχαν, αν δεν ήσαν αυτά που είναι, τίποτε δεν θα γινόταν. Αν δεν γινόταν τίποτε, αυτά θα ήσαν τα λιγότερο χαμένα.». Τάδε έφη Πωλ Βαλερύ.
    Και, συμπληρώνω εγώ, αν τα βατράχια δεν ήσαν αυτά που τα έμαθαν να είναι, με αποτέλεσμα να συντηρούν τους ιπποπόταμους, αυτοί θα είχαν αλληλοεξοντωθεί προ πολλού, η Γη θα είχε απαλλαγεί διά παντός από όλα ετούτα τα καθάρματα και τα πάντα θα ήταν τελείως διαφορετικά. ΕΜΕΙΣ είμαστε το έδαφος που πάνω του θεριεύουν όλα τα άνθη του Κακού και τα οικοδομήματα της Συμφοράς. Έτσι και τραβηχτούμε κάτω από τα πόδια τους, βούλιαξαν στον Τάρταρο, η Ζωή θριάμβευσε οριστικά, γλυτώσαμε από τα «βήματα προόδου» που το καθένα τους μας πηγαίνει δέκα βήματα πίσω. Εμείς μπορούμε θαυμάσια -και ασυγκρίτως καλύτερα- να υπάρξουμε χωρίς αυτούς, εκείνοι ΟΧΙ, διότι δεν ξέρουν άλλον τρόπο ύπαρξης εκτός από τον παρασιτικό.
    Μονάχα αυτό το απλούστατο πράγμα να συνειδητοποιήσουμε -και να αποδεχθούμε ΟΛΕΣ τις θυσίες που αυτό συνεπάγεται-, φτάνει. Αυτό είναι, κατά την ταπεινή μου άποψη, το μεγάλο μυστικό, η μεγάλη αλήθεια που πρέπει να καταδείξουμε σε όλους, το μεγάλο μας ΧΡΕΟΣ.
    Υπάρχει, όμως, και μια λεπτομέρεια που χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή: Τα κορυφαία από αυτά τα τσιμπούρια, που τα αφήσαμε να γίνουν ιπποπόταμοι και να μας ποδοπατάνε, έχουν μάθει από αμνημονεύτων ετών να είναι επίσης «πολύ αφανή όντα». Μας το επιβεβαιώνει ο πάλαι ποτέ Εβραίος Ζυλ Ντασέν, στο «Ποτέ την Κυριακή», με τον «κύριο Κρυφό, που όλοι γι’ αυτόν δουλεύουν».
    Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον, λοιπόν! Καιρός να τους ξετρυπώσουμε – πριν να είναι πολύ αργά!…

  13. 08/06/2007 στο 07:48

    “Σε κάθε πράγμα, το ουσιώδες επιτελείται πάντα από πολύ αφανή όντα, που δεν χαίρουν ουδεμιάς εκτιμήσεως. Αν αυτά δεν υπήρχαν, αν δεν ήσαν αυτά που είναι, τίποτε δεν θα γινόταν. Αν δεν γινόταν τίποτε, αυτά θα ήσαν τα λιγότερο χαμένα.”

    Πωλ Βαλερύ

    Με ήρεσεν!

  14. imiaimos
    10/06/2007 στο 11:46

    Διεισδυτικό το κείμενο. Και ‘σκοπεύει’ καλά!

    Το επικίνδυνο είναι ότι φέτος συνεδρίασαν στην Πόλη. Γιατί όπου συνεδριάζουν, όλο και κάτι γίνεται μετά…

    Υ.Γ. Δεν είχε τύχει να περάσω από το μπλογκ σου. Αν το είχα κάνει, απλώς θα παρέπεμπα τους φίλους που εστίασαν όλη την προσοχή τους στο Ροστόκ με ένα λινκ στο δικό σου.

  15. 10/06/2007 στο 12:33

    Το σχόλιό σου στης Κροτ [ http://krotkaya.wordpress.com/2007/06/09/rostock-vs-istanbul/ ] εκφράζει και τη δική μου απορία. Επειδή κάθε χρόνο οι συναντήσεις της G8 και της Μπίλντερμπεργκ γίνονται την ίδια περίοδο [με μερικές ημέρες διαφορά], η μία καλύπτεται πλήρως από τα ΜΜΕ, η άλλη «αγνοείται». Λες και η συνάντηση των σημαντικότερων τραπεζιτών – επιχειρηματιών – πολιτικών -ειδικών και δημοσιογράφων της Δύσης [Ευρώπη + Βόρειος Αμερική] δεν αποτελεί είδηση.

    Παλιότερα είχα εκφράσει την απορία πώς και δεν έχει γίνει ποτέ μια διαδήλωση κατά της Μπίλντερμπεργκ [φέτος στην Πόλη έγινε μία, από καμιά 15ρια άτομα, μάλλον ακροαριστερής οργάνωσης (κόκκινες σημαίες, κίτρινο αστέρι) υπάρχει σχετικό φιλμάκι στο You Tube)]. Όχι ότι δεν θα έπρεπε να γίνονται διαδηλώσεις κατά της G8, αλλά το να αγνοούν όλοι αυτοί τη Μπίλντερμπεργκ σαν περίεργο φαίνεται. Εκτός κι αν ότι συναντιέται η ελίτ της Δύσης, είναι συνωμοσιολογία… Λες και η G8 που καλείται να πάρει αποφάσεις [ή θεωρείται ότι παίρνει αποφάσεις] για όλον τον πλανήτη είναι λιγότερο συνωμοσιολογικό…

  16. imiaimos
    10/06/2007 στο 18:14

    Έχω την αίσθηση ότι δεν αποδίδει την πραγματικότητα ο όρος ‘η ελίτ της Δύσης’. Και τα βασικά της μέλη δεν περιορίζονται σε Ευρώπη και Β.Αμερική. Θέλει πολύ ψάξιμο το θέμα και πάντοτε ελλοχεύει ο κίνδυνος της παρεκτροπής στη συνωμοσιολογία.
    Αλλά σίγουρα πρόκειται για κάτι πολύ σοβαρότερο από μια κλειστή λέσχη αριστοκρατών. Το ότι δεν έχει γίνει βορά στα Παγκόσμια ΜΜΕ είναι μια σοβαρότατη ένδειξη γι αυτό.
    Δυστυχώς, ή ευτυχώς;, η καθημερινότητά μου δεν αφήνει περιθώρια παραπέρα διερεύνησης και το αποκαλυπτικότατο βιβλίο που διάβασα πριν από τριάντα χρόνια είναι κάπου στο πατάρι εξαφανισμένο…
    Αν το βρω, θα επανέλθω. 🙂

  17. 10/06/2007 στο 18:37

    Τα βασικά μέλη της Μπίλντερμπεργκ είναι είτε βορειοαμερικανοί είτε Ευρωπαίοι [ΚΑΙ Τούρκοι]. Τα τελευταία χρόνια συμμετέχουν ελάχιστοι από χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και 1-2 άτομα κάθε φορά από χώρες κυρίως της Μέσης Ανατολής. Νομίζω ότι ο όρος «ελίτ της Δύσης» είναι σωστός. Ίσως να μην είναι «Η» ελίτ της Δύσης, πάντως είναι.

    Κλειστή λέσχη είναι σε κάθε περίπτωση. Αν δεν σε καλέσουν, δεν πας. Από την άλλη δεν είναι και τόσο κλειστή, με την έννοια ότι κάθε χρόνο δεν συμμετέχουν πάντα τα ίδια άτομα. Ας πούμε ότι αποτελείται από έναν μόνιμο «πυρήνα» και μια μη-μόνιμη «περιφέρεια».

    Ολισθήματα προς τη συνωμοσιολογία υπάρχουν. Πάντως εγώ δεν πιστεύω ότι πρόκειται για το διευθυντήριο του πλανήτη. Το έχω ξαναγράψει: σιγά μην ρωτήσει ο Ροκφέλλερ την Αννούλα ή τον Γιωργάκη… Απλά στα πλαίσια των συναντήσεων ανταλλάσσουν ιδέες, γνωρίζουν κόσμο, συσφίγγουν σχέσεις… Τόσο λίγα ή τόσο πολλά.

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: