Αρχική > Χωρίς κατηγορία > Πόσοι ψηφοφόροι χρειάζονται για ν’ αλλάξουν μια λάμπα;

Πόσοι ψηφοφόροι χρειάζονται για ν’ αλλάξουν μια λάμπα;

16/08/2007

«Ερ: Πόσοι ψηφοφόροι χρειάζονται για ν’ αλλάξουν μια λάμπα;
Απ: Κανένας. Οι ψηφοφόροι δεν μπορούν ν’ αλλάξουν τίποτε.»

Καλή [;] ψήφο αδέλφια!

Το ανέκδοτο [;] της αρχής το άντλησα από το πολύ καλό βιβλίο:

David Graeber

Αποσπάσματα μιας Αναρχικής Ανθρωπολογίας

Εκδόσεις Στάσει Εκπίπτοντες
Αθήνα 2007
Μετάφραση Σπύρος Κουρούκλης
ISBN: 978-960-89705-0-2
Κεντρική διάθεση: Βιβλιοπωλείο Αλφειός, Χαριλάου Τρικούπη 22, Αθήνα, τηλ. 210-3623092

O David Graeber, επίκουρος καθηγητής της Ανθρωπολογίας στο πανεπιστήμιο του Γιέιλ, εκπαραθυρώθηκε, με πολύ άκομψο τρόπο, απ’ αυτόν τον ναό της γνώσης το 2005, όταν τόλμησε να υπερασπιστεί τα συνδικαλιστικά δικαιώματα μιας φοιτήτριας…

Στο ενδιαφέρον αυτό βιβλίο [πρώτη έκδοση 2004] περιλαμβάνεται και ένας κατατοπιστικότατος «Πρόλογος του Συγγραφέα στην Ελληνική Έκδοση«. Το βιβλίο διατίθεται φυσικά ελεύθερα στο Διαδίκτυο, αλλά με μερικά ευρώ μπορείτε να διαβάσετε επιπλέον και τον «Πρόλογο», αλλά και την «αλληλογραφία» Wall Street Journal – David Graeber με αφορμή την αποπομπή του τελευταίου από το Γιέιλ.

Ο τίτλος «Στάσει Εκπίπτοντες» του εκδοτικού οίκου προέρχεται, όπως πληροφορήθηκα από τα πλέον αρμόδια χείλη, από τον Θουκυδίδη. Δεν ενθυμούμαι λεπτομέρειες, οπότε αν κάποιος μπορεί να μας βοηθήσει περισσότερο, ας κοπιάσει, μιας και ο «θουκυδιδιστής» Κώστας Ζουράρις θα έχει τρεξίματα λόγω εκλογών…

Advertisements
Κατηγορίες:Χωρίς κατηγορία Ετικέτες:
  1. Γεωργιος Τσαπανος
    16/08/2007 στο 22:14

    Θουκυδιδης 1.2.6

    «………..kai paradeigma* tode* tou logou* ouk elachiston esti dia tas metoikias* es ta alla mê homoiôs auxêthênai*: ek gar tês allês Hellados hoi polemôi* ê stasei ekpiptontes par’ Athênaious hoi dunatôtatoi** hôs bebaion** on anechôroun, kai politai gignomenoi** euthus apo palaiou* meizô eti* epoiêsan plêthei anthrôpôn tên polin, hôste kai es Iônian* husteron hôs ouch hikanês ousês tês Attikês apoikias exepempsan**……………»

    L.

  2. 16/08/2007 στο 22:37

    Ταχύτατος! Δεν μπορώ να πω 😆

    Και τώρα που μάθαμε και το ακριβές -θουκυδίδειο- σημείο, ιδού και μια μεταφρασούλα [δια χειρός Ελευθερίου Βενιζέλου]:

    «Και έχομεν εδώ απόδειξιν του ισχυρισμού μου ότι, λόγω της μεταναστεύσεως, τα άλλα μέρη της Ελλάδος δεν ηυξήθησαν εις πληθυσμόν όπως η Αττική. Διότι οι δυνατώτεροι από εκείνους, όσοι ένεκα εξωτερικών πολέμων ή εσωτερικών στάσεων εξεδιώκοντο από την άλλη Ελλάδα, κατέφευγον εις τας Αθήνας ως εις τόπον ασφαλή και πολιτογραφούμενοι, κατέστησαν την πόλιν, ευθύς από τους παλαιοτάτους χρόνους, ακόμη πλέον πολυάνθρωπον, εις τρόπον ώστε επειδή η Αττική απέβη ανεπαρκής δια την πληθυσμόν της πόλεως οι Αθηναίοι απέστειλαν αποικίας εις την Ιωνίαν».

    Ο όρος, ωστόσο, έχει και άλλη -ιδιαίτερη- σημασία… Που δεν την θυμάμαι.

  3. 16/08/2007 στο 22:41

    Ψάχνοντας βρίσκεις:

    Υπάρχει και απόσπασμα από το βιβλίο στα ελληνικά: ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΑ
    (Όπου ο συγγραφέας δαγκώνει μάλλον διστακτικά το χέρι που τον ταΐζει)

  4. 16/08/2007 στο 22:44

    Και από άρθρο του Focus για τον αποικισμό της Μεγάλης Ελλάδας:

    «Τι ήταν εκείνο που έκανε τους Έλληνες να στραφούν στη Δύση; Ασφαλώς όχι μόνο η περιέργεια. Με τη γέννηση της πόλης-κράτους δημιουργήθηκαν σοβαρά οικονομικά προβλήματα στην κυρίως Ελλάδα. Η γη δεν ήταν πλέον αρκετή για να θρέψει όλους τους πολίτες. Oι κοινωνικές αναταραχές εντείνονταν και οι αριστοκράτες συγκρούονταν με τους ανεξάρτητους αγρότες. Η λύση ήταν μία και μας την αποκάλυψε ο Πλάτωνας: Αν γεμίσει η πολιτεία από πολίτες, τότε βάζουμε σε ισχύ την παλιά μηχανή, δηλαδή στέλνουμε αποικία (Νόμοι, 740 e) O Θουκυδίδης, πάλι, ήταν πιο σαφής: Οι στάσει εκπίπτοντες, δηλαδή οι ηττημένοι των εξεγέρσεων, είναι εκείνοι που παίρνουν λίγο χώμα από την πατρίδα τους μαζί με ιερή φωτιά από το δημόσιο βωμό, για ν´ ανάψουν το πυρ της νέας τους πατρίδας.»

  5. Γεωργιος Τσαπανος
    16/08/2007 στο 23:16

    Κυρ Χρηστο, μου τα χαλασες ολιγον τι:

    «Και έχομεν εδώ απόδειξιν του ισχυρισμού μου ότι,»
    «Και εχομεν εδω αποδειξιν του ισχυρισμου μου,οτι,»

    «εξεδιώκοντο από την άλλη Ελλάδα, »
    «εξεδιωκοντο απο την αλλην Ελλαδα,»

    «κατέφευγον εις τας Αθήνας »
    «κατεφευγαν εις τας Αθηνας»

    «δια την πληθυσμόν της πόλεως »
    «δια τον πληθυσμον της πολεως,»

    «και πολιτογραφούμενοι,»
    «και,πολιτογραφουμενοι,»

    Απο το ιδιο βιβλιο…….¨))))))))))))

    Λ.

  6. Γεωργιος Τσαπανος
    16/08/2007 στο 23:29

    Ο Χρηστος εγραψε:
    «O Θουκυδίδης, πάλι, ήταν πιο σαφής: Οι στάσει εκπίπτοντες, δηλαδή οι ηττημένοι των εξεγέρσεων, είναι εκείνοι που παίρνουν λίγο χώμα από την πατρίδα τους μαζί με ιερή φωτιά από το δημόσιο βωμό, για ν´ ανάψουν το πυρ της νέας τους πατρίδας»

    Η οι ΠΡΟΔΟΜΕΝΟΙ απο την Ρωμη, εξ’ου και η εγκαταλειψις των λεγεωνων και η επιστροφη των λεγεωναριων στη Ρωμη, η αναρριχηση των στη φρουρα των Καισαρων και η συνηθεια υποψηφιοτητας και εκλογης αυτων,αναμεταξυ των.
    Και αυτο ηταν το ΤΕΛΟΣ της Ρωμης.
    Οι κοκκινες μηλιες και τα «finis» του Ελληνισμου που καρποφορει η συκια, δεν ειναι στο αιμα μας ανευ λογου.

    Λ.

  7. 16/08/2007 στο 23:45

    Για το «κατέφευγον» και το κόμμα πριν το «πολιτογραφούμενοι» είμαι ο φυσικός αυτουργός [έλλειψις ομματογυαλίων γαρ]. Για τα άλλα φταίει το… Συγκρότημα Λαμπράκη – μια φτηνή έκδοση του θουκυδίδειου έργου που είχε μοιράσει προ καιρού.

    Συγνώμην, «συμβαίνουν αυτά» που λέει κι ο Καραμανλής, «επιτέλους, αυτή είναι η Ελλάδα» που έλεγε κι ο Σημίτης [προεκλογική περίοδος γαρ] 😀

    Κύριε Τσάπανε, από το δεύτερο σχόλιό σας ανάθεμα αν κατάλαβα κάτι… Και με το συμπάθιο.

  8. Γεωργιος Τσαπανος
    17/08/2007 στο 00:06

    Ο Χρηστος εγραψε:
    «Κύριε Τσάπανε, από το δεύτερο σχόλιό σας ανάθεμα αν κατάλαβα κάτι… Και με το συμπάθιο.»

    Αυτοι που κουβαλουσαν την σταχτη και τα καρβουνα απο την πατρικη γη στην νεα, δεν πηγαιναν εκει μονον επειδη ΑΠΕΤΥΧΕ Η ΣΤΑΣΙΣ ΤΩΝ (στασει εκπιπτοντες).

    Πολλοι εφθασαν στην Αθηνα μετα απο ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ……………!

    Οπως, το ιδιο συνεβη και με την Ρωμη στην Αφρικη.

    Η αναφορα απο ενα βιβλιο του JEAN LARTEGUY,»Oυτε τιμη ουτε δοξα», αρχικος τιτλος «Οι Εκατονταρχοι», με αναφορα στην ΠΡΟΔΟΣΙΑ των ΓΑΛΛΩΝ λεγεωναριων α[π την ιδια την Γαλλια,απο το Ντιεν-Μπιε-Φου στην Αλγερια,το Σουεζ και την τελικη αναγνωριση της ανεξαρτησιας της Αλγεριας.

    Οι ΠΡΟΔΟΜΕΝΟΙ της ΒΟΡΕΙΟΥ ΗΠΕΙΡΟΥ, της ΠΕΛΑΓΟΝΙΑΣ, της ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ, του ΠΟΝΤΟΥ και της ΚΥΠΡΟΥ, δεν κατεληξαν στην ΑΘΗΝΑ, «ΣΤΑΣΕΙ ΕΚΠΙΠΤΟΝΤΕΣ», εφθασαν στην Αθηνα, «ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΕΚΠΙΠΤΟΝΤΕΣ».

    Λ.

  9. 17/08/2007 στο 00:47

    Τώρα μέχρι κι εγώ το κατάλαβα. Έτσι είναι. Δυστυχώς.

  10. 17/08/2007 στο 11:22

    Πάντως φαίνεται ενδιαφέρον το βιβλίο και μου κίνεισαι την περίεργεια να το διαβάσω. Θα επανέλθω μετά την αανάγνωση, αν και με τον αναρχικό χώρο έχω αρκετές ιδεολογικές διαφωνίες (παρά τα τόσα κοινά που μπορώ να βρω μαζί τους).

  11. 17/08/2007 στο 12:02

    Στον αναρχικό χώρο υπάρχουν τόσες πολλές ιδεολογικές τάσεις που μπορείς κάλλιστα να διαφωνείς με όλες τους και να συνεχίσεις να παραμένεις… αναρχικός. Έστω και ως «τάση του ενός», για να θυμηθούμε και τον αναρχοατομικισμό του Στίρνερ.

    Το βιβλίο του Γκρέμπερ, όπως αποσαφηνίζει και ο τίτλος του, είναι… αποσπασματικό. Ο συγγραφέας κάνει μερικές πολύ ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις. Από την έλλειψη ανθρωπολογικών μελετών για τη σύγχρονη «δυτική κοινωνία», από το γεγονός της έλλειψης αναρχικών καθηγητών στα πανεπιστήμια, μέχρι το κίνημα εναντίον της παγκοσμιοποίησης, τη λήψη αποφάσεων μέσω συναίνεσης, τον τρόπο με τον οποίο «οργανώνεται» μια σύγχρονη κοινότητα σε συνθήκες έλλειψης «κεντρικής εξουσίας» [κάτι που κατέγραψε εκεί γύρω στο 1990, όταν έμεινε για 2-3 χρόνια στη Μαδαγασκάρη]… Μέχρι κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις για τη «δημοκρατία» και την αρχαιοελληνική κοινωνία. Πολύ-πολύ ενδιαφέρουσες θα έλεγα. Τροφή για σκέψη και ερέθισμα για περαιτέρω ψάξιμο.

    Ίσως κάνω και μια πιο αναλυτική παρουσίαση του βιβλίου. Το διάβασα εν τάχει πριν από ένα μήνα. Αλλά απαιτεί μελέτη και ολίγον κόπον η αναλυτικότερη παρουσίασή του. Ίδωμεν.

  12. DJZ
    18/08/2007 στο 10:28

    Για τους Οικονομολόγους του site:

    «Πόσοι (νεοκλασικοί) οικονομολόγοι χρειάζονται για να αλλάξουν μια λάμπα στο ταβάνι; Οχτώ. Ενας για να τη βιδώσει και εφτά για να κρατούν όλα τα άλλα δεδομένα αμετάβλητα».

    Και μια νεοφιλελεύθερη παραλλαγή: «Πόσοι οικονομολόγοι χρειάζονται για να αλλάξουν μια λάμπα; Απάντηση: Εξαρτάται από το μισθό…».

    Και μια κεϊνσιανή παραλλαγή (από τον «Εκόνομιστ»): «Πόσοι κεϊνσιανοί οικονομολόγοι χρειάζονται για να αλλάξουν μια λάμπα; Απάντηση: Ολοι. Επειδή έτσι θα δημιουργηθεί απασχόληση, περισσότερη κατανάλωση κ.λπ.».

    Και μια «κακή» παραλλαγή: «Πόσοι οικονομολόγοι κεντρικής τράπεζας χρειάζονται για να αλλάξουν μια λάμπα; Απάντηση: Ενας -κρατά τη λάμπα και όλη η γη γυρίζει γύρω του…».

    Και μια μαρξιστική παραλλαγή: «Πόσοι μαρξιστές οικονομολόγοι χρειάζονται για να αλλάξουν μια λάμπα; Απάντηση: Κανείς. Η λάμπα περιέχει μέσα της το σπόρο της αλλαγής της!».

  13. Γεωργιος Τσαπανος
    24/08/2007 στο 07:23

    O Χρηστος εγραψε:

    «Ο όρος, ωστόσο, έχει και άλλη -ιδιαίτερη- σημασία… Που δεν την θυμάμαι…………»

    Για ριξε μια ματια Θουκ. Βιβλιο Γ-82.
    Μηπως σου θυμιζει τιποτα? Αν οχι εχω και κατι αλλο………….Λ.

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: