Αρχική > Αφασιαλάνδη > Η ανακαίνιση του καφέ-ουζερί

Η ανακαίνιση του καφέ-ουζερί

06/09/2007

Στην πλατεία μιας κωμόπολης της Κεντρικής Ελλάδας, όπου τα τελευταία χρόνια περνάω μέρος των διακοπών μου, υπάρχει ένα καφέ-ουζερί στο ισόγειο ενός παλιού διώροφου πέτρινου κτίσματος.

Εδώ και χρόνια, όλα τα καφενεία, ουζερί, μπαρ, ταβερνεία της πλατείας ανακαινίστηκαν σιγά-σιγά, εκσυγχρονίστηκαν, έλαμψαν, ανέδειξαν -όσα εξ αυτών…- τους πέτρινους τοίχους τους, κατεβάζοντας με αμμοβολή τους σοβάδες.

Όλα. Εκτός από το συγκεκριμένο.

Κάποτε διατύπωσα φωναχτά την απορία μου:

«Καλά, ρε παιδιά. Μαλάκας είναι ο Μήτσος και δεν ανακαινίζει το μαγαζί του; Δεν βλέπει ότι έτσι χάνει πελάτες;»

Και η απάντηση:

«Θέλει να το ανακαινίσει, αλλά δεν τον αφήνουν οι ιδιοκτήτες. Είναι στο νοίκι, βλέπεις…»

Επιμύθιον

Όταν ακούτε, λοιπόν, παχιά λόγια για «εκσυγχρονισμό του κράτους», για «επανίδρυση του κράτους», για την «ανάγκη για ένα σύγχρονο κράτος», σκεφτείτε και το εξής:

Μήπως δεν έχουμε να κάνουμε με τους «ιδιοκτήτες» του μαγαζιού, αλλά με «εκλεγμένους» νοικάρηδες-φοροεισπράκτορες;

Μήπως.

Λέω μήπως…

Advertisements
Κατηγορίες:Αφασιαλάνδη
  1. 06/09/2007 στο 20:46

    Θα διαβάσω τα απομνημονεύματα του Κάνιγγος και θα σας απαντήσω…

  2. 07/09/2007 στο 11:21

    Η Πιό Μεγάλη Αλήθεια!!!!

  3. Αϊάσανθος Ίων
    07/09/2007 στο 19:25

    Ο νοικάρης, το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να παστώνει με καινούργιους σοβάδες και να φτιασιδώνει με χρωματάκια το σώμα του έρμου του κτηρίου που ασφυκτιά.
    Νομίζω, όμως, ότι πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι, διότι μας προσφέρονται ένα σωρό επιλογές, ώστε να διαλέξουμε ο καθένας τον φοροεισπράκτορα της αρεσκείας μας. Ας μην τους κακοκαρδίσουμε, ας τους διαλέξουμε (διάβαζε, ξεσκαρτάρουμε) όλους ομαδικά.

    Πάντως, το γεγονός ότι τόσο σώματα έχουν απαλλαγεί από τον θανάσιμο εναγκαλισμό των σοβάδων, είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό.
    Λέτε να επιστρέφει η Αλήθεια τροπαιούχος;

  4. 07/09/2007 στο 19:35

    Καλησπέρα. Εννοείς δεν είναι ιδιοκτησία του, λόγω χρεών ή λόγω προσωπικών εξαρτήσεων; Γιατί είναι διαφορετικό το ποσοστό απελπισίας που πρέπει να νιώσουμε. Πάντως αν ο νοικάρης είναι νοικοκύρης και αξιοποιήσει τα προικιά και τα δώρα, απορροφώντάς τα με προγράμματα, έχοντας και ικανούς συνεργάτες, μια χαρά θα τα πάει. Είναι θέμα πρώτα θέλησης και μετά ικανότητας. Πόροι βρίσκονται. 😉

  5. 08/09/2007 στο 12:36

    @ pølsemannen

    Φρονώ ότι τα απομνημονεύματα του Γεωργίου θα παρουσίαζαν εξαιρετικό ενδιαφέρον. Αλλά τι να κάνει κι αυτός ο «φιλελεύθερος» και «ουδέτερος» πολιτικός όταν τον Ιούνιο του 1825, σύσσωμη η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της Επανάστασης, που πνέει τα λοίσθια λόγω Ιμπραήμ, του γράφει:

    «Το Ελληνικόν Έθνος θέτει εκουσίως την ιεράν παρακαταθήκην της αυτού ελευθερίας, εθνικής ανεξαρτησίας και της πολιτικής αυτού υπάρξεως υπό την μοναδικήν υπεράσπισιν της Μεγάλης Βρετανίας».

    Στο… πιάτο, που λένε.

    @ gregykapogeorge

    Το πιο καλά φυλαγμένο δημόσιο μυστικό στη χώρα μας, θα έλεγα.

    @ Αϊάσανθος Ίων

    Έτσι. Και Αλήθεια είναι η μη-λήθη. Για τους μη-ξεχασιάρηδες και λωτοφάγους που διαλέγουν φοροεισπράκτορες, όπως «επιλέγουν» μετά των Cola.

    @ ghteytria

    Καλημέρα. Εννοώ ότι απλώς δεν είναι ιδιοκτησία ΜΑΣ. [60 χρόνια, για παράδειγμα, μετά τη Γιάλτα, η ρημάδα η αριστερά ήταν, είναι και θα είναι -αθροιστικά- πάντα στο 10%. Σύνορα αλλάζουν, πολιτικά συστήματα καταρρέουν, κι αυτοί εκεί: στο 10%. Κι άλλα πολλά και παρόμοια.]

    Οι πόροι βρίσκονται. Θέληση δεν υπάρχει. Εξάλλου γι’ αυτό είναι εκεί… ψηλά: διότι δεν έχουν θέληση.

  6. εργδημεργ
    10/09/2007 στο 09:36

    Πριν απο χρόνια απόλαυσα μια επιστολη σε μια εφημερίδα (δεν θυμάμαι ποια), ενος τύπου με πολυ χιούμορ. Έλεγε ο καλος αυτος άνθρωπος απάνω-κάτω τα εξης:

    «- Κύριε διευθυντα, φέτος επέστρεψα στο χωριο μου για διακοπες. Διαπίστωσα ότι η ταμπέλα του παραδοσιακου φούρνου είχε αλλάξει, και η επιγραφη «φούρνος» είχε μπει ανάμεσα σε πλαίσο της Coca-Cola.
    Πέρισυ, είχε μπει η ταμπέλα του χασάπη (και άλλων) σε ίδιο πλαίσιο, πρόπερσυ είχε μπει η ταμπέλα του καφενείου της πλατείας (και άλλων) στο ίδιο πλαίσιο, φαντάζομαι ότι του χρόνου το καλοκαίρι θα μπουν και οι υπόλοιπες.
    Ούτως ώστε όλο το χωριο να έχει μεταβληθει σε άτυπο αντιπρόσωπο της Κοκακόλας!»

    🙂

  7. 12/09/2007 στο 04:43

    Καλό!

    Πάντως το καλύτερο με την Coca-Cola το είχα δει στη Χιλή προ ετών. Χριστούγεννα, και οι αθεόφοβοι πήγαν στη νησίδα της λεωφόρου απέναντι από το προεδρικό μέγαρο [:Μονέδα, εκεί που σκοτώθηκε ο Αλλιέντε] και έστησαν ένα τεράστιο δέντρο με το λογότυπο της εταιρείας.

    Θα μου πεις, βέβαια, ότι στο πραξικόπημα είχε ανακατευτεί η Pepsi και θα’ χεις και δίκιο [ο Νίξον, ως γνωστόν, ήταν περιοδεύων πλασιέ της Pepsi…].

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: