Αρχική > Πολιτική > Τα τέσσερα ηττημένα ΠΑΣΟΚ

Τα τέσσερα ηττημένα ΠΑΣΟΚ

22/09/2007

Ο Αντρέας Παπανδρέου «σείων» τη Διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη [περισσότερα για τη φωτογραφία στα σχόλια…]

Τα τρία ηττημένα ΠΑΣΟΚ είναι γνωστά:

  1. Το «Νέο ΠΑΣΟΚ» [με κεντρικό σύνθημα το «Νέα Αλλαγή»] του Γιώργου Παπανδρέου, που κατάφερε μέσα σε 3,5 χρόνια να ηττηθεί σε τέσσερις διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις.
  2. Το «Εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ», το ΠΑΣΟΚ της οκτάχρονης διακυβέρνησης της χώρας από τον Κώστα Σημίτη.
  3. Το «Παλιό ΠΑΣΟΚ», το ΠΑΣΟΚ της μεταπολίτευσης, της Αλλαγής του ’81, το ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του ’80.

Δύο επισημάνσεις που αιτιολογούν νομίζω πλήρως τα παραπάνω:

  1. Το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές της περασμένης Κυριακής έλαβε το χαμηλότερο ποσοστό των τελευταίων τριάντα χρόνων [25% στις εκλογές του 1977].
  2. Κατάλογος στελεχών των τριών ηττημένων ΠΑΣΟΚ που δεν κατάφεραν να εκλεγούν ή να επανεκλεγούν [οι περισσότεροι τέως υπουργοί]:

  • Άκης Τσοχατζόπουλος, Αντώνης Βγόντζας, Θανάσης Τσούρας, Χρήστος Πρωτόπαπας, Μιλτιάδης Παπαϊωάννου, Γιώργος Ανωμερίτης, Στέφανος Τζουμάκας, Δημήτρης Γεωργακόπουλος, Γεράσιμος Αρσένης, Δημήτρης Πιπεργιάς, Νίκος Χριστοδουλάκης, Νίκος Μπίστης, Σπύρος Βούγιας.

Ποιο είναι το τέταρτο ηττημένο ΠΑΣΟΚ;

Μα το «Νέο – Νέο ΠΑΣΟΚ» του Ευάγγελου Βενιζέλου [πιθανότατα… Αν κρίνουμε από τις δημοσκοπήσεις και την αμέριστη συμπαράσταση προς το πρόσωπό του των ΜΜΕ που πρόσκεινται στη «δημοκρατική παράταξη».]

Το ΠΑΣΟΚ πολύ δύσκολα θα κερδίσει τις επόμενες εκλογές, ανεξάρτητα από το εάν θα εκλεγεί πρόεδρός του ο Ευ. Βενιζέλος ή όχι. Κι αυτό γιατί το ΠΑΣΟΚ δεν αποτελεί πια πολιτικό κόμμα. Το ΠΑΣΟΚ σταμάτησε σταδιακά να παράγει πολιτική ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, ενώ είχε ήδη απολέσει οποιοδήποτε ηθική νομιμοποίηση στο εσωτερικό του. Να αναφέρουμε χαρακτηριστικά τη φράση που, κατά τη διάρκεια κάποιας συνδιάσκεψης [το 1975], κάποιοι απηύθυναν στον Σάκη Καράγιωργα, που είχε τραυματιστεί σοβαρά στη διάρκεια της χούντας όταν βόμβα που ετοίμαζε εξερράγη στα χέρια του: «Κάτσε κάτω κουλοχέρη!» Το τότε προεδρείο της συνδιάσκεψης, Α. Παπανδρέου, Γ. Αλευράς, Κ. Σημίτης, δεν αντέδρασε, όπως δεν αντέδρασε και κανείς άλλος. Η υπόλοιπη ιστορία του ΠΑΣΟΚ αφέθηκε στην «κατηφόρα» και στους νόμους της βαρύτητας.

Το ΠΑΣΟΚ, με την άνοδο στην πρωθυπουργία και στην προεδρία του του Κ. Σημίτη το 1996, μεταλλάχθηκε ξεκάθαρα σε έναν μηχανισμό [apparat], για να θυμηθούμε και τη… σοβιετία, έναν μηχανισμό μεσαίων στελεχών [με την έννοια ότι βρίσκονται κάτω από τον «αρχηγό»], που επί 20 σχεδόν συναπτά έτη εναλλάσσονταν σε κυβερνητικής ή κρατικές καρέκλες, εξασφαλίζοντας τα προς το ζην – και κάτι παραπάνω. Το μόνο στέλεχος που αντέδρασε δημόσια στην εκλογή Σημίτη ήταν ο βουλευτής, τότε, Τρικάλων Χρήστος Μαγκούφης που είχε χαρακτηρίσει τον Κ. Σημίτη «πολιτικό νάνο». Οι υπόλοιποι αρκέστηκαν στις κατ’ ιδίαν επικρίσεις. Η επιβίωση του μηχανισμού ξεπερνούσε τις όποιες ιδεολογικές, πολιτικές ή προσωπικές αντιπάθειες.

Ο Σημίτης, «μετά από οχτώ κρίσιμα και δημιουργικά χρόνια» [κατά δήλωση του Ευ. Βενιζέλου την περασμένη Δευτέρα], θα παραδώσει το «δαχτυλίδι» της διαδοχής στον Γιώργο Παπανδρέου. Και αυτή τη φορά κανένα στέλεχος του ΠΑΣΟΚ δεν θα αντιδράσει δημόσια, ούτε για την άκομψη, τουλάχιστον, μεταβίβαση της προεδρίας του κόμματος, αλλά ούτε και για τις υπόλοιπες διαδικασίες. Η επιβίωση του μηχανισμού ήταν και πάλι σημαντικότερη όλων, μπροστά στη διαφαινόμενη ήττα από τη ΝΔ στις εκλογές του 2004.

Το ό,τι ο Γ. Παπανδρέου θα αποδειχθεί «ελαχιστότερος» του Κ. Σημίτη, δεν φάνηκε να συγκινεί κανέναν στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Προείχε η επιστροφή του κόμματος στην εξουσία. Σιωπή. Μέχρι το «μπαμ» το βράδυ της περασμένης Κυριακής, όταν οι apparatchik του ΠΑΣΟΚ ανακάλυψαν «έκπληκτοι» αυτό που οποιοσδήποτε εχέφρων Έλληνας γνώριζε εδώ και μια δεκαετία: ότι ο ΓΑΠ είναι πολύ-πολύ λίγος.

Πολύ φοβάμαι ότι και άλλες εκπλήξεις αναμένουν τους «σιωπηλούς αμνούς» του ΠΑΣΟΚ. Άνθρωποι που έχουν συνεργαστεί με τον Ευ. Βενιζέλο τα τελευταία χρόνια, εκτός ΠΑΣΟΚ, τον χαρακτηρίζουν από «δυνάστη» μέχρι «διαβασμένο Παπαδόπουλο» [τον δικτάτορα]. Και αν οι χαρακτηρισμοί ευσταθούν τότε πολύ δύσκολα θα καταφέρει ο Ευ. Βενιζέλος να κερδίσει πόντους από τον low profile Κ. Καραμανλή. Τον Λαλιώτη πολλοί εμίσησαν, τον «λαλιωτισμό» ουδείς, όμως πρόκειται πια για ξινισμένη και αναχρονιστική συνταγή.

Η μόνη συνταγή που θα οδηγήσει τον apparat – ΠΑΣΟΚ ξανά στην κυβέρνηση είναι η συνταγή του «ώριμου φρούτου» που ακολούθησε και η Νέα Δημοκρατία.

Όταν δεν παράγεις πολιτικό λόγο, το μόνο που χρειάζεται είναι η υπομονή. Κάτι που αυτή τη στιγμή ουδείς φαίνεται να διαθέτει στο ΠΑΣΟΚ. Μια ματιά στη λίστα όσων δεν εξελέγησαν προκαλεί ρίγη σε οποιονδήποτε apparatchik – Πασόκο. Κι η καμπάνα χτυπάει για όλους ανεξαιρέτως.

Και, φυσικά, το ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο, το ποιος πληρώνει πάντα το μάρμαρο είναι γνωστό…

Αυτό το κείμενο γράφτηκε την περασμένη Τρίτη και δημοσιεύεται στο σημερινό φύλλο [# 19] της δεκαπενθήμερης εφημερίδα Ρήξη. Στο ίδιο φύλλο δημοσιεύεται ακόμη ένα κείμενό μου, καθώς και πολλά και ενδιαφέροντα μετεκλογικά -και όχι μόνον- άρθρα. Αλλά γι’ αυτά θα πρέπει να ανατρέξετε στην ίδια την εφημερίδα.

Σχετικά ιστοσημειώματα:

Έφοδος στα Χειμερινά Ανάκτορα του Ζαππείου (ενισχυμένο)

Ελλλάτε ρεεεεέ! Άννα Διαμαντοπούλλλου! Πλλλάκα με κάνετε;;;

Ευάγγελε, χάσαμε!

Advertisements
  1. frankiethecat
    22/09/2007 στο 18:04

    Τα έχουμε πει μεταξύ μας αλλά αξιζει να το μοιραστούμε … είναι μια φωτογραφία του Ιδρυτή, στις 3 Σεπτεμβρίου 1974. Πρώτο πλάνο ο Αρχηγός όρθιος, όπισθεν οι συνιδρυτές και συνυπογράφοντες αγωνιστές. Ο Αρχηγός κρατά κάτι φύλλα χαρτιού απο την άκρη επάνω-επάνω και τα ανεμίζει στον αέρα. Είναι η ιδρυτική διακήρυξη του κινήματος με άκρως επαναστατικές απόψεις, κάτι φύλλα χαρτιού, κανείς δεν σκέφθηκε το πόσο φθηνή ήταν η εικόνα και τι υποδήλωνε. Τους ήταν αδιανόητο να βρούν ενα φάκελλο, μια κάποια αίσθητική συσκευασία, κάτι άλλο να μην τους πάρει ο αέρας τα χαρτιά. Όχι προτίμησαν χαρτιά να κουνάν και να δείχνουν … το αποτέλεσμα είναι γνωστό σε ολους μας … ο αέρας ήταν αυτοι οι ίδιοι.
    Δέστε στο λίνκ την φωτογραφία μαζι με την διακήρυξη (τα λόγια τα μεγάλα) απο το επίσημο ιστοτόπο του Παθοκ…
    το έγκλημα ήταν ορατό απο τότε όσοι είδαν κατάλαβαν, οι υπόλοιποι ακόμη το παλεύουν 🙂

    http://www.pasok.gr/portal/gr/134/8867/1/7/1/showdoc.html

  2. dimitrakis
    22/09/2007 στο 18:45

    Σαν να το σιχαινεται το κραταει! Κωλοχαρτο το θεωρουσε, ειναι προφανες!

    (και το κοπαδι πισω του… υπνωτισμενο)

  3. 22/09/2007 στο 18:54

    @ frankiethecat

    «Τα στερνά τιμούν τα πρώτα», που λέει κι ο λαός. Και το έγκλημα, καταπώς λες κι εσύ, ήταν ορατό από τότε…

    @ dimitrakis

    … λίγο πριν το πετάξει στο καλάθι…

    (οι απαράτσικ δεν είναι ποτέ υπνωτισμένοι: εκστασιασμένοι με τον -όποιο- μεγάλο αρχηγό είναι… Πάντα!)

  4. Σπύρος
    22/09/2007 στο 20:05

    Kαί μόνον ότι αυτό το τρισάθλιο κόμμα εξέθρεψε το φαινόμενο ‘Αυριανή΄,από το οποίο έλειπε μόνον ο Γκοτζαμάνης και το τρίκυκλο αρκεί.500000 φύλλα πουλούσε η φυλλάδα τότε και εξευτέλιζε ανθρώπους(χυδαία επίθεση κατά Μανου Χατζηδάκι και οποιουδήποτε αντιτίθετο στην φασιστική λαίλαπα τής εποχής).Κατάντησε ημι-φασιστικό κόμμα τής αμάθειας και τών λούμπεν μικροαστών
    To ΠΑΣΟΚ απετέλεσε τήν απενοχοποίηση τού κάθε λαμόγιου.Επειδή ως γνωστόν η ΄δεξιά ΄είναι ένοχη για όλα,με το να δηλώνεις ΠΑΣΟΚ επιτρέπονταν όλα.
    Καλλιέργησε ότι πιό άθλιο είχε ο Νεοελληνας.Και το ΠΑΣΟΚ σαν κοινωνικό σύμπτωμα έχει κολλήσει στο δέρμα τής κοινωνίας.
    Είναι εδώ ακόμα και ηττημένο.Και αυτό γιατί διαπερνά η πασοκιά και άλλα κόμματα.
    Ζησαμε την περίοδο τού 93 με τον Ελ Σιντ δίπλα στην Δημητρα και τίς αεροσυνοδούς και τούς αστρολόγους.Εως τα 1996.
    Και μετά ο λογιστάκος φανηκε μέγιστος.Λογικό.Εάν ζείς σε κοινωνία ΑΜΕΑ και δείς κάποιον να περπατά κανονικά,θά νοιώσεις ελπίδα..
    Και το ΠΑΣΟΚ έγινε PASOK.Και τα λαμόγια παρέμειναν μόνον πού ξύρισαν τα μουστάκια και βάλανε κοστούμια.
    Θεωρώ οτι η δεξιά απο την μεταπολίτευση μέχρις σήμερα ήταν πιό έντιμη σαν χώρος,άν και αναγκάστηκε να γίνει και αυτή ΠΑΣΟΚ,εν μέρει, για να κυβερνήσει.
    Η κρίση αυτού τού άθλιου χώρου πού επιτέλους ξέσπασε με ικανοποιεί.
    Και αυτό γιατί αυτό το άδειο ιδεολογικα κέλυφος ,επειδή αγωνιά για την εξουσία πού έχασε, έχει αρχίσει μέσω τών στελεχών του να εκτίθεται ανοικτά στην κοινωνία και να παρουσιάζει όλη τήν αθλιότητα του.
    Ευχομαι να παραμείνει σε κρίση όσο καιρό περισσότερο γίνεται(αν και οι επικυρίαρχοι δεν θα το επιτρέψουν).
    Οσο για αυτά πού γράφονται περί τής αναγκαιότητας ύπαρξης μιάς δομημενης σοσιαλδημοκρατίας τα ακούω βερεσέ.
    Στελέχη και άνθρωποι πού έχουν εξευτελίσει κάθε έννοια ηθους ουδέποτε θα δημιουργήσουν υγιείς δομές.

  5. 22/09/2007 στο 22:08

    Αξίζει, νομίζω, να θυμόμαστε πως ο Μουσολίνι ξεκίνησε ως στέλεχος(;) / μέλος(;) του σοσιαλιστικού κόμματος. Το Εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα της Γερμανίας, πριν επικρατήσει ο Χίτλερ ήταν μάλλον ένα πατριωτικό κόμμα με ήπιο αριστερό προσανατολισμό – δεν σας θυμίζει κάτι αυτό; Το ΠΑΣΟΚ εξετράπη(;) σύντομα σ’ ένα καθαρά λαϊκιστικό κόμμα μ’ όλη αυτή τη ρητορική (και πρακτική) περί «μη προνομιούχων» και «μικρομεσαίων», μικροαστών δηλαδή. Ο μακαρίτης ο Ραφαηλίδης, αν και ουδέποτε το λέει καθαρά, το αντιλαμβάνεται περισσότερο ως (μετα)μοντέρνο φασίζον κόμμα, και μάλλον έχει δίκιο. Το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ πήγε να ξεκόψει κάπως, να γίνει αστικό κόμμα, αλλά έτσι έχασε την κοινωνική βάση του. Άντε τώρα να ξαναδεί εξουσία.

  6. frankiethecat
    22/09/2007 στο 23:46

    αυριο θα εχουμε την τιμη να απολαυσουμε τη σχεση του Ευάγγελου με τις Βασιλικες Καταβολες του !!!

  7. 23/09/2007 στο 13:12

    @ Σπύρος

    Ίσως ακούγονται λίγο σκληρά τα όσα λέτε, αλλά δεν απέχουν καθόλου απ’ την πραγματικότητα. Αλλά τι να κάνουμε; Άμα η πραγματικότητα είναι σκληρή, σκληρή είναι και η περιγραφή της. Το 1996 αυτοί που θεωρούσαν ένα τίποτα τον Σημίτη ήταν μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού [δημοσίως οι Στάθης και Τριάντης]. Δέκα χρόνια μετά δεν τον θυμάται κανένας, όσο και να προσπαθούν διάφοροι να αναστήσουν τον νέο Ελ Σιντ. «Σάπισε ο κόσμος απ’ την κακιά κυβέρνια», έλεγε πριν από αιώνες ο Δάντης. Το ΠΑΣΟΚ σάπισε και την ελληνική κοινωνία, σάπισε και το ίδιο. Δυστυχώς για όλους μας…

    @ Vrennus

    Αυτά είναι «λεπτομέρειες» που όλοι θέλουν να ξεχάσουν. Η βαρβαρότητα του «σοσιαλιστή» Στάλιν δεν «πιάνει μία» μπροστά στη βαρβαρότητα του «εθνικοσοσιαλιστή» Χίτλερ. Κι ο Μουσολίνι στελεχάρα του σοσιαλιστικού κόμματος ήταν [και μάλιστα της αριστερής του πτέρυγας]. Και με τον φασισμό/ναζισμό μπορεί να ξεμπέρδεψε η Ευρώπη πριν από 60 χρόνια και η Ελλάδα πριν από 30τόσα, αλλά οι μεταμοντέρνες εκδοχές του είναι πάντα εδώ. Το ΠΑΣΟΚ πολύ δύσκολα θα ξαναδεί εξουσία: το γράφω και στο ποστ, μόνον η συνταγή του «ώριμου φρούτου» θα το ξαναφέρει πίσω. Κι ας λέει σήμερα το 75% των ψηφοφόρων του ότι πρέπει να κάνει «αριστερή στροφή». Σήμερα το θυμήθηκαν; Την οχταετία του λογιστάκου τι θυμόντουσαν;

    @ frankiethecat

    Άντε ντε! Να διαβάσουμε και το κατιτίς μας πριν το κυριακάτικο ματς 😆

  8. 23/09/2007 στο 13:18

    Και για να μην πουν κάποιοι ότι βρισκόμαστε εκτός πραγματικότητας, από το γκάλοπ της VPRC που δημοσιεύει σήμερα η «Ελευθεροτυπία» [οι υπογραμμίσεις δικές μου]:

    «Παράλληλα, στο σύνολο των πολιτών το 57% χαρακτηρίζει το ΠΑΣΟΚ ως μηχανισμό διαχείρισης της εξουσίας. Αντίθετα, στις τάξεις των ψηφοφόρων του Κινήματος, το 53% θεωρεί το κόμμα δύναμη προόδου της κοινωνίας.

    Τέλος, το 58% των ερωτηθέντων ζητά μετακίνηση του Κινήματος προς τις ιδέες της Αριστεράς, ποσοστό που αγγίζει το 75% όταν ερωτώνται αποκλειστικά οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ.»

    Η είδηση από το in.gr:

    http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=834022&lngDtrID=244

  9. 23/09/2007 στο 14:30

    Υπάρχει εξήγηση. Δες αυτό και πες μου:
    http://www.sofistis.wordpress.com

  10. 23/09/2007 στο 14:36

    @ SOFISTIS

    Το έκανες μία φορά. Να το καταλάβω. Διαφημίζεις το μπλογκ σου. Το ξανακάνεις. Είναι λίγο γυφτιά, αν δεν το καταλαβαίνεις. Πετάς ένα «δες κι αυτό» και παραπέμπεις στο μπλογκ σου. Γενικά κι αόριστα. «Εξήγηση» σε τι πράγμα, και σε ποιο κείμενο;

    Είπαμε, αλλά όχι κι έτσι…

  11. 23/09/2007 στο 15:05

    Συμφωνω πληρως με την αναλυση, το ΠΑΣΟΚ καταφερε κατι χειροτερο απο το να διαπλεκεται. Καταφερε να ξαναγραψει την ελληνικη ιστορια δαιμονοποιωντας την Δεξια απαξ δια παντος. Στην ουσια δεν εφερε την εθνικη συμφιλιωση αλλα εξεθρεψε τον ιδεολογικο ρεβανσισμο της αριστερας, στελεχωσε τον ιδεολογικο του μηχανισμο με τους γνωστους καλλιτεχνες, τιε γνωστες πενες, με τα φαινομενα Τσιμας κλπ. Ξαναεγραψε τα βιβλια της ιστοριας (και δεν εννοω της Ρεπουση, αλλα και τα προηγουμενα), εκανε την επανασταση του ΚΛΙΚ και του ΝΙΤΡΟ (προλειανε την δρομο για το εκσυγχρονισμο του Σημιτη) και αλλα πολλα.
    Φαινεται εσχατως πως ο Χριστοδουλος, οι αντιδρασεις για το βιβλιο, η αποτυχια των προεκλογικων κορωνων τυπου Λαλιωτη, δινουν μια ελπιδα. Και επιτελους χρειαζεται η Δεξια διανοηση, δεν μπορω να καταλαβω για πιο λογο ο Γουδης δεν ειναι τηνΒουλη με την ΝΔ. Εκτος και αν δεξια εννοουμε το Μητσοτακεικο οποτε καλως ο Γουδης δεν μπηκε απο μονος του στην ΝΔ

  12. 23/09/2007 στο 18:31

    Ουφ, με κούρασαν οι εσωκομματικές έριδες στο ΠΑΣΟΚ, ανάμεσα στους δυο μαντράχαλους, για την αρχηγία.

    Ο Ευάγγελος είναι ένας πανέξυπνος και παμπόνηρος άνθρωπος, εκπληκτικός ρήτορας, καλύτερος και από τον Κικέρωνα, αλλά αν έχει ιδεολογικό στίγμα και προσωπική πολιτική ατζέντα, εγώ τουλάχιστον δεν το έχω αντιληφθεί. Πιο πολύ ως έναν υπερ-φιλόδοξο και καιροσκόπο άνθρωπο τον βλέπω…

    Ο Γιωργάκης από την άλλη είναι ένας συμπαθητικός και μειλίχιος τυπάκος, πολύ διαφορετικός από τους φωνακλάδες και θεατρίνους Ελληναράδες πολιτικούς που έχουμε συνηθίσει, και προσωπικά υποστήριζα πολλές από τις ιδέες του και ήλπιζα σε αυτόν. Ανήλθε –έστω και υπό αντίξοες συνθήκες- στην προεδρία του κόμματος με σύνθημα «Γιωργάκη άλλαξε τα όλα», αλλά αντί να τα αλλάξει, τα κανε, με το συμπάθιο, σκατά. Ο Μίμης λέει ότι η ηγεσία είναι ζήτημα συγχρονισμού του προσωπικού ρολογιού του επίδοξου ηγέτη με το ρολόι της ιστορίας. Εγώ λέω «Συγγνώμη Γιωργάκη, αλλά το προσωπικό σου ρολόι δεν πρόκειται ποτέ να συγχρονιστεί με το πρωθυπουργικό, και λυπάμαι για αυτό». Σε πάω ειλικρινά, το ομολογώ, το μόνο που δε μ’ αρέσει σε σένα όμως είναι το καταραμένο στοιχείο-στοιχειό της οικογενειοκρατίας που κουβαλάς στις πλάτες σου. Για αυτό παράτα τα καλύτερα!

    Είναι ντροπή για τη «Δημοκρατική Παράταξη» η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της χώρας να προέρχεται από το συντηρητικό κόμμα. Το Μητσοτακαίικο και η Ντόρα καραδοκούν και τρίβουν τα χέρια τους τώρα. Ας μην τους κάνουμε το χατίρι.

    Για αυτό πασοκάρες μου (που λέει ο λόγος δηλαδή) κάντε την Αννούλα αρχηγό και σας εγγυώμαι ότι το ΠΑΣΟΚ θα κυβερνάει για πάντα και η Ελλάδα θα γίνει η νέα παγκόσμια υπερδύναμη, αυτή που όλοι οι σύγχρονοι μικρο-μεγαλέξανδροι ονειρεύονται, μπαίνοντας σφήνα ανάμεσα στις ΗΠΑ, Κίνα και Ρωσία.

    Και μην πει κανένας ότι η Αννούλα είναι S. Θα…θα τον σκοτώσω. Αυτή είναι η μεγαλύτερη συκοφαντία που έχει ακουστεί για την Αννούλα ποτέ!

  13. 23/09/2007 στο 19:01

    @Vrennus

    Ο Μουσολίνι ήταν στελεχάρα των Σοσιαλιστών και εκδότης του επίσημου οργάνου του κόμματος, Avanti. Μάλιστα, όπως πολύ σωστά λέει ο Χρήστος, της ακραίας αντικαπιταλιστικής πτέρυγας και φανατικά ενάντιος στην συμμετοχή της Ιταλίας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο (στην αρχή τουλάχιστον). Αργότερα, ως φασίστας ηγέτης θαύμαζε την Σοβιετική Ένωση (η Ιταλία του Μουσολίνι ήταν η πρώτη χώρα της Δύσης που απεκατέστησε πλήρεις διπλωματικές κι εμπορικές σχέσεις με την Σοβιετία), το δε 1940 (παραμονές του πολέμου) θαύμαζε την πρόοδο της Σ. Ένωσης και πίστευε ότι είχε αρχίσει να προσεγγίζει την δική του ιδεολογία!!!
    Υπάρχει ένα συναρπαστικό βιβλίο, η «Ιστορία του Φασισμού», εκδ. Φιλίστωρ, του Στάνλευ Πέιν, στο οποίο περιγράφονται με λεπτομέρειες οι ιδεολογικές παλινωδίες του Μουσολίνι αλλά και η ιστορία κάθε μικρού και μεγάλου φασιστικού κόμματος ή κινήματος μέχρι το 1945 στην Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο.

  14. 24/09/2007 στο 11:24

    @ μαρτινγαλε

    Η κριτική που κάνουμε στο ΠΑΣΟΚ μπορεί να είναι σωστή μπορεί και να είναι και λάθος. Για να είμαστε δίκαιοι, ή μάλλον για να ξέρουμε πού βρισκόμαστε, θα έπρεπε να κάνουμε κάποια παρόμοια κριτική αποτίμηση και για τα υπόλοιπα κόμματα. Για τη Δεξιά, ας πούμε, και για το ΚΚΕ που έκαναν 25, τουλάχιστον, χρόνια να καταλάβουν ότι η πρώτη κέρδισε τον Εμφύλιο και το δεύτερο ότι έχασε. Θέλω να πω ότι μέσα σ’ αυτόν τον αχταρμά που λέγεται νεοελληνική κοινωνία, όλοι έχουν την ιστορική τους πορεία κι όλοι έχουν τις ευθύνες τους για την κατάντια της χώρας.

    Όσο για τη Δεξιά διανόηση, ούτε ζέστη μου κάνει ούτε κρύο. Αν υπάρξει τέτοιο πράγμα εύχομαι να είναι καλύτερη από την Αριστερή διανόηση. [Χλωμό το βλέπω]. Ας υπάρξει μια διανόηση ελληνική [όχι με την έννοια της ελληνικότητας, με την έννοια της χώρας]. Όπως ας υπάρξει κι ένα κράτος που να δουλεύει, ανεξάρτητα με το ποιος είναι στο γκουβέρνο. Νομίζω, και μετά τις πρόσφατες πυρκαγιές, ότι αυτό είναι πια που θέλει ο κόσμος. Γι’ αυτό και διάφορα ενδιαφέροντα που προέκυψαν από τις εκλογές.

    Η παταγώδης αποτυχία, για παράδειγμα, των γκλαμουράτων κάτι λέει. Συγκυριακό φαινόμενο, μόνιμο; Πάντως ενθαρρυντικό και λέει πολλά, αν και δεν σχολιάστηκε όσο έπρεπε.

  15. 24/09/2007 στο 11:34

    @ bidibis

    Όμορφο το περιστατικό με το «ούου!» και την Άννα Διαμαντοπούλου που αναφέρετε στο μπλογκ σας.

    Τι να σας πω; Δεν είναι θέμα συμπαθειών ή αντιπαθειών για κάποια στελέχη του ΠΑΣΟΚ. [Αν και, μεταξύ μας, δεν έχει απομείνει κανένας εκεί μέσα που να αξίζει τη συμπάθειά μου…] Είναι θέμα πολιτικών και οραμάτων. Και, δυστυχώς, δεν έχω ακούσει από κανέναν τους [Γιώργο, Μπένυ, Κομισιονάρια] κάτι ενδιαφέρον για τούτη τη χώρα ή για τούτον τον πλανήτη. Μόνον απολιτίκ αοριστολογίες. [Κάπου διάβαζα χτες σχόλια για τη συνέντευξη του Μπένυ στο «Βήμα» (δεν την διάβασα), όπου λέει ψάχνεις με το μικροσκόπιο να βρεις κάποια πολιτική θέση – κι αυτό χωρίς επιτυχία].

    Ας βγάλουν όποιον θέλουν αρχηγό. Ούτε κρύο ούτε ζέστη. Δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα. Ούτε στο ΠΑΣΟΚ ούτε στη χώρα. Βέβαια, το ότι η υποψηφιότητα του Μπένυ [θα αποδειχθεί ότι] είναι η χειρότερη, ούτε λόγος…

  16. 24/09/2007 στο 11:35

    @ εξαποδω

    Ευχαριστούμε για τις κατατοπιστικότατες πληροφορίες και για την παραπομπή. [Διαβάζουν κι οι μπλόγκερ; 😆 ]

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: