Αρχική > Χωρίς κατηγορία > Ζήτω η Επανάστασις! Ζήτω το Πραξικόπημα!

Ζήτω η Επανάστασις! Ζήτω το Πραξικόπημα!

24/10/2007

Σαν σήμερα, 24 Οκτωβρίου [με το Παλαιό Ημερολόγιο, που ίσχυε τότε], το μακρινό έτος 1917, εκδηλώθηκε στη Ρωσία η Οχτωβριανή Επανάσταση ή η Επανάσταση των Μπολσεβίκων ή η το Οχτωβριανό Πραξικόπημα ή το Πραξικόπημα των Μπολσεβίκων.

Να ζήσουμε να την/τους θυμόμαστε!

Σ’ αυτό το ιστολόγιο, που συμμετέχει με όλες του τις δυνάμεις στον πάνδημο εορτασμό της επετείου των 90 ετών, έχουν ήδη αναρτηθεί δύο σχετικά ιστοσημειώματα:

Η διάλυση της Σοβιετίας, διδάγματα και απολαβές…

Αντρόπωφ προς Φλωράκη [1983]: Τα τεράστια προβλήματά μας

Μην λησμονήσετε και το περσινό:

Στις 23 [τ’ Οχτώβρη] τανκς!

Advertisements
Κατηγορίες:Χωρίς κατηγορία Ετικέτες:
  1. frankiethecat
    24/10/2007 στο 12:13

    Βάλτε μια Βότκα να καίγεται και δώστε στον Μικρό Αλέκο την Κόκα-Κολα του 🙂

  2. 24/10/2007 στο 13:39

    Καιομένη Βάτος-Cola… Καιομένη Vodka-Cola!

  3. 24/10/2007 στο 22:58

    Λοιπόν του χρόνου προτείνω να παρελάσουμε της επανάστασης ανήμερα! Να αναγκάσουμε τον Αλέκο να «αντιδρασει» στο φασιστικό κατάλοιπο με θεατρικά δρώμενα!

    Τί λέτε;

  4. frankiethecat
    24/10/2007 στο 23:51

    @ gregykapogeorge

    η Αριστερά πάντα είχε Τσιριμώκους εντός της και όσο αυτοί ενώ βλέπουν δεν λένε τίποτε τόσο πιό ένοχοι είναι, Η ΣΙΩΠΗ ΕΙΝΑΙ ΤΑΥΤΙΣΗ , τόσο απλά είναι τα πράγματα. Τα κολπάκια του στυλ διαφωνούσαμε αλλά τι να κάναμε, έχουν τελειώσει εδώ και χρόνια. Οι πόρνες της οδού Φυλής είναι χίλιες φορές πιό αθώες από τις αριστερές πόρνες.

  5. 25/10/2007 στο 02:14

    Πάλι νύχτα πέρασα από το στέκι σας.
    Τωρα, πολλά μου βάζετε να διαβάσω, αλλά δεν έχω σταματήσει απο το πρωί και αύριο προβλέπεται πάλι μια μεγάλη μερα.
    Ζήτω η μεγάλη οκτωβριανή επανάσταση, η μόνη αληθινή επανάσταση της ιστορίας!
    Με τα στραβά της, με τους Στάλιδες και τους Λενιδες και με όλα τα λουλούδια της, η ανθρωπότητα έκανε πολλά βήματα μπροστά, αλλά δυστυχώς στο δρόμο μπερδεύτηκε και μας άφησα να αναρωτιόμαστε σήμερα για πάρα πολλά. Γιατί δεν τα κατάφεραν;;;
    Και μυαλά είχαν, και θέληση και το λαό μαζί τους, τι πήγε στραβά;
    Εγώ λέω, ήταν πολύ νωρίς.

  6. 25/10/2007 στο 13:44

    @ gregykapogeorge

    Τις βαριέμαι τις παρελάσεις. Τις βαριόμουνα από μικρός. Να μην το γιορτάσουμε με μια διαδήλωση μέχρι τη ρώσικη πρεσβεία; 🙂

    @ frankiethecat

    Έχεις διαβάσει το θρυλικό κείμενο «Οι πόρνες των Παρισίων» του συντρόφου Ζαν Πιέρ Βουαγιέ; Αν όχι, να το «ανεβάσω» κάποια στιγμή. Ως πηγή έμπνευσης…

    @ ange-ta

    Φθινοπωριάζει, και νυχτώνει όλο και πιο νωρίς 🙂

    Θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω. Η «μόνη αληθινή επανάσταση της ιστορίας», καταπώς λες, ήταν, κατά τη γνώμη μου, πραξικόπημα. Απλά οι μπολσεβίκοι κατέβασαν τα «στρατά» τους και πήραν την εξουσία. Τίποτε περισσότερο, τίποτε λιγότερο. Για την Επανάσταση του Φλεβάρη του ’17 το συζητάμε…

    Κι η ανθρωπότητα μπορεί να έκανε πολλά βήματα μπροστά, μόνον που ταυτόχρονα έκανε και πολλά άλματα προς τα πίσω.

    Δεν μπερδεύτηκε καθόλου στο δρόμο. Από την αρχή-αρχή πήγαινε στραβά. Τα είχα πει διάφοροι από πριν, τα έλεγαν και από την αρχή της «Επανάστασης» διάφοροι [η Ρόζα Λούξεμπουργκ, για παράδειγμα], αλλά ποιος άκουγε;

    Μυαλά είχαν μόνον για εξουσία [τι περισσότερο είναι ο λενινισμός;], θέληση είχαν μόνον για εξουσία, τον λαό πότε τον είχαν μαζί τους, αυτά ήταν τα στραβά…

    Ούτε νωρίς, ούτε αργά ήταν. Στραβά ήταν…

  7. 25/10/2007 στο 16:59

    Θα +φωνήσω με τον +τροφο Μόρφο επί της ουσίας σε ό,τι αφορά τον Λενινισμό. Εξ’ άλλου την πιο ολοκληρωμένη κριτική στην ΕΣΣΔ έχει πραγματοποιήσει κατά την άποψή μου ο Κώστας Παπαϊωάννου στην Γέννεση του Ολοκληρωτισμού, ο οποίος συνδέει άρρηκτα πτυχές του λενινιστικού έργου με ό,τι μετέπειτα εξακολούθησε.

    Βεβαίως, δεν παύει να με συγκινεί συναισθηματικά ως επανάσταση, κι ας ήταν στραβή, ολίγον πραξικόπημα, και ολίγον έγκυος στον ολοκληρωτισμό!

    Τι να κάνομε; Τραγικά όντα οι άνθρωποι, τραγικές και οι επαναστάσεις τους: Ιανόμορφες.

    Βεβαίως, μεγαλύτερη σημασία έχει, κατά την άποψή μου να συζητήσουμε δύο ζητήματα:

    α)Τον ρόλο της γνώσης, των διανοουμένων στην συγκρότηση των διευθυντικών στρωμάτων του Σοβιετικού Συστήματος. (Ξέρετε, αν οι διανοούμενοι ήταν τάξη ή όχι, αν από την γνώση μπορεί να πηγάσει εξουσία ή εάν η εξουσία πηγάζει μόνο από τις οικονομικές σχέσεις κ.ο.κ.).

    β) Τον διεθνή απόηχο του ’17. Θεωρώ πολύ ενδιαφέρουσα (ακόμη!) μία παλαιά του θέση η οποία εξηγούσε το πως η ανάδυση και η επικράτηση του ΚεΫνσιανισμού αποτελεί ουσιαστικά στρατηγική επιλογή του ίδιου του κεφαλαίου έναντι του φόβου που αντιπροσώπευε το ’17…

  8. 25/10/2007 στο 17:03

    Παράλειψης: σΤο Β) εννοώ μία παλαιά θέση του Νέγκρι

  9. 25/10/2007 στο 19:50

    Κοίτα να δεις +πτώσεις. Ένα βιβλίο [του Παπαϊωάννου] που δεν μου θυμίζει τίποτα, και ακούω γι’ αυτό δυο φορές σήμερα, από δυο διαφορετικούς ανθρώπους.

    Συναισθηματικά η Οχτωβριανή δεν μου λέει απολύτως τίποτα. Τουλάχιστον, όσον αφορά την μπολσεβικικο-μενσεβίκικη πλευρά της. Ιστορικά με ενδιαφέρει περισσότερο.

    Ολίγον έγκυος; Στο μήνα της ήταν, ήδη από τους πρώτους μήνες…

    Περί τραγικότητος. Χμ! Μήπως πρέπει να πάρουμε πια σοβαρά τη φράση του Ντεμπόρ, «επιτέλους ξεμπερδέψαμε με την ιδέα της Επανάστασης»; Όποιας επανάστασης. Γιατί αυτό που έγινε με τις επαναστάσεις -και αναφέρομαι στις «προοδευτικές»- είναι ποτάμια αίματος, με πολύ αμφίβολα αποτελέσματα. Είναι ένα ζήτημα.

    Δεν νομίζω ότι οι διανοούμενοι αποτελούν ιδιαίτερη τάξη. Είναι με το μέρος όποιου πληρώνει. Δεν ξέρω τι συζητούσαν τότε, αλλά νομίζω ότι σήμερα, κάπως έτσι έχουν τα πράγματα. Εξουσία έχουν, αλλά είναι ετερόφωτη.

    Για το διεθνή απόηχο το συζητάμε. Και μάλιστα για τον απόηχο στην Ελλάδα, για παράδειγμα. Δεν νομίζω ότι θα διαφωνούσε κάποιος με τον Νέγκρι για τη θέση του για τον κεϋνσιανισμό, αλλά όχι και ότι ήταν αποκλειστικά αποτέλεσμα αυτού του φόβου. Περισσότερο αποτέλεσμα του Κραχ του ’29 ήταν.

  10. 25/10/2007 στο 23:20

    Άμα είναι να κάνουμε την διαδήλωση με βήμα Χρήστο μου, μέσα είμαι! «Ψοφάω» για βήμα και παράστημα! 😀

  11. 26/10/2007 στο 01:07

    Μπορεί να ήταν στραβά όλα όσα έγιναν από την αρχή λες εσύ, εγώ λέω στο δρόμο χάλασε, δεν παίζει μεγάλο ρόλο, ΠΟΤΕ στράβωσε η υπόθεση αλλά μόνο πραξικόπημα δεν ήταν. Η οκτωβριανή επανάσταση κινητοποίησε μάζες που η σημερινή κοινωνία ούτε στον ύπνο της δεν μπορεί να δεί.
    Να ξέρεις, ότι κάθε ιστορική στιγμή, πρέπει να την κοιτάς με τα ιστορικά γυαλιά.
    Η διαφοροποίηση και η λεπτομέρεια δίνουν το τόνο.
    Αλλά ένα θα σου πώ: Αν, λέω αν, κάτι άλλαζε από την σημερινή βάρβαρότητα, νομίζεις ότι θα γινότανε με γάντι;;;
    Ο Γκάντι θέλησε να κανει επανάσταση με γάντι, αλλά εκεί ήτανε το όνομα. Τι Γκάντι τι γάντι.
    Τώρα, θα μου πείς, “επιτέλους ξεμπερδέψαμε με την ιδέα της Επανάστασης”, και θα σου πώ, ναι ξεμπερδέψαμε και με την ιδέα της κατάλυσης της έσχατης ανηθικότητας που ζούμε.
    Και όμως, μια μέρα όλα θα αλλάξουν, δεν ξέρω πως και ποιοί, αλλά θα αλλάξουν.

  12. 26/10/2007 στο 03:23

    @ gregykapogeorge

    Μην με αναγκάσεις, λόγω 28ης Οκτωβρίου, να ανεβάσω φωτογραφία γνωστού και μη εξαιρετέου 12ετούς σημαιοφόρου! Ήταν από μικρός υπέρβαρος! 🙂

    @ Ange-ta

    Να σου απαντήσω κάποια στιγμή αναλυτικότερα;;; Ήμουνα συναυλία πριν κάποιες ώρες, μετά, τα γνωστά, είσαι και «παρεξηγησιάρα»… να πω τώρα μόνον καλημέρα; ΚΑΛΗΜΕΡΑ!

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: