Αρχείο

Archive for 29/10/2007

«Nanny state», το «κράτος γκουβερνάντα»

Γράφει, μεταξύ άλλων, ο Κώστας Γ. Τσαπόγας [στη σημερινή Ελευθεροτυπία] [οι υπογραμμίσεις δικές μου]:

Δεξιάς και Αριστεράς γωνία… Νο smoking – Αναζητώντας εκ νέου το ατομικό και το κοινωνικό

Το έγκλημα αντιμετωπίστηκε, οι εγκληματίες δεν απειλούν πλέον την κοινωνία. Στο κέντρο της Νέας Υόρκης, την περασμένη εβδομάδα, ο άνδρας που διανοήθηκε να σταματήσει ενώ περπατούσε στο πεζοδρόμιο, για να μιλήσει με κάποιους φίλους του, συνελήφθη επειδή εμπόδιζε τη ροή των άλλων περαστικών. Η ανωμαλία στην ομοιόμορφη κίνηση απομακρύνθηκε, η ασφάλεια της προβλεψιμότητας αποκαταστάθηκε.

Λίγο καιρό νωρίτερα, στη Βρετανία, η αστυνομία υπέβαλε μήνυση κατά των παιδιών που έπαιζαν κουτσό στο πεζοδρόμιο έξω από το σπίτι τους, γιατί οι γραμμές με την κιμωλία στις πλάκες αποτελούσαν φθορά δημόσιας περιουσίας. Ο κοινωνικός λόξυγκας σταμάτησε.

[…] Το «nanny state», το «κράτος γκουβερνάντα» που χτίστηκε επί Τόνι Μπλερ, κερδίζει τον χαρακτηρισμό αυτό όχι μόνο γιατί προσπαθεί να ρυθμίσει, να διαμορφώσει και να επιβάλει την καθημερινή ατομική συμπεριφορά των πολιτών του, αλλά και διότι, όπως συχνά κάνουν οι έχοντες την ευθύνη ανατροφής των παιδιών, ξεφορτώνεται πάνω τους τις δικές του αδυναμίες, ανεπάρκειες και συμπλέγματα.

[…] «ASBOS», διοικητικές πράξεις απαγόρευσης κυκλοφορίας για ορισμένες ηλικίες, απαγόρευσης τύπων –ακόμα και συγκεκριμένης μάρκας ενδυμασίας, απαγόρευσης συναθροίσεων και συναναστροφών συμπληρώνουν την εικόνα μιας αγχωμένης εκ των άνω αναζήτησης κοινωνικής εξισορρόπησης, που όλο και περισσότερο υποφέρει από τη διατλαντική ώσμωση.

[…] Την περασμένη εβδομάδα η Βρετανία άρχισε να πειραματίζεται με ειδικά δικαστήρια, όπου ανήλικοι ένορκοι από 10 ώς 17 χρόνων θα αποφασίζουν τις ποινές που θα επιβάλλονται σε συνομήλικούς τους παραβάτες, σε μια νέα διασταλτική ερμηνεία του «δικαστηρίου των ομοίων», που προβλέπει το αγγλοσαξονικό σύστημα δικαίου. Η απόσταση από τις ΗΠΑ, όπου ανήλικοι καταδικάζονται σε ισόβια ή και σε θάνατο, ακόμα και για ηθική αυτουργία ή συνέργεια, παραμένει μεγάλη. Επιταχύνεται όμως η σύγκλιση στη λογική τής ολοένα και πιο ασφυκτικής διοικητικής ή ποινικής ρύθμισης της ατομικής συμπεριφοράς.

[…] Το γέμισμα των κενών με το παραδοσιακά αναγκαίο «Νόμος και Τάξη», την «καταπολέμηση της διαφθοράς», τα «καθαρά χέρια», την εκμετάλλευση των δονήσεων απορρόφησης των μεταναστών, την αναζήτηση στους «κομμουνιστές», πρώην και νυν, άλλοθι για την οικονομική δυσπραγία, όπως έγινε κάποτε με τους «Εβραίους», όλα αυτά συχνά παντρεμένα με «πατριωτικές» κορώνες, έρπουν ήδη ορατά στα πιο ευάλωτα σημεία της Ευρώπης.

Θεωρητικά, εγκατεστημένες Δημοκρατίες σε επίσης μακροχρόνια εγκατεστημένες κρατικές οντότητες, όπως η Βρετανία του αρχικού παραδείγματος, δεν πρέπει να είναι εξίσου ευάλωτες. Κινδυνεύουν και αυτές όμως να ολισθήσουν προς τα αυταρχικά ψευδο-σοσιαλίζοντα στοιχεία ενός κατ’ εξοχήν βίαιου ομοιογενοποιητικού μηχανισμού, του Στρατού.

Advertisements
Κατηγορίες:Χωρίς κατηγορία Ετικέτες:

Τα παιδιά του -άθεου- Τσε στην -ένθεη- Τεχεράνη

Τους μουλάδες κι αν τους πλένεις, το σαπούνι -του αντιαμερικανισμού- σου χαλάς!

Σχόλιο του Τ.Μ. [Τάκη Μίχα;] από την Ελευθεροτυπία [26-10-2007]:

«Άλλαξαν» και τον Τσε

Πριν από μερικές ημέρες, τα παιδιά του Τσε Γκεβάρα είχαν προσκληθεί στο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης για την επέτειο των 40 ετών από τον θάνατό του. Ολα πήγαιναν καλά, στο πνεύμα της «συντροφικής καταδίκης του ιμπεριαλισμού», μέχρι που πήρε τον λόγο ο γενικός γραμματέας της Οργάνωσης Μαρτύρων Αυτοκτονίας Σάιντ Κασίμι και «αποκάλυψε» ότι ο Τσε «ήταν πραγματικός θρησκευόμενος, που πίστευε στον Θεό και μισούσε τον κομμουνισμό».

Η κόρη του Τσε, Αλέιντα, πήρε αμέσως τον λόγο και, αφού διερωτήθηκε αν είχε γίνει λάθος στη μετάφραση, πρόσθεσε:

«Ο πατέρας μου ποτέ δεν αναφέρθηκε στον Θεό, ποτέ του δεν τον συνάντησε».

Και εγένετο χαμός στην αίθουσα. Αμέσως οι ασφαλίτες πήραν την Αλέιντα και τα άλλα παιδιά του Τσε και τους μετέφεραν στο ξενοδοχείο τους. Από εκείνη την ημέρα, τα ιρανικά ΜΜΕ έπαψαν να κάνουν οποιαδήποτε αναφορά στα παιδιά του Τσε...

Κατηγορίες:Χωρίς κατηγορία Ετικέτες: