Αρχική > Αφασιαλάνδη, Διεθνείς Σχέσεις, Πολιτική > Και η αυτοκριτική του Παντελή Πουλιόπουλου για το «μακεδονικό» [Ριζοσπάστης, 5-2-1927]

Και η αυτοκριτική του Παντελή Πουλιόπουλου για το «μακεδονικό» [Ριζοσπάστης, 5-2-1927]

08/12/2007

Παντελής Πουλιόπουλος; Ποιος ήταν αυτός; 🙂

«Η πολιτική μας στο εθνικό ζήτημα, στη Μακεδονία και Θράκη αποδείχτηκε ολοφάνερα από τα πράγματα εσφαλμένη [] Δεν φτάνει μονάχα να εγκαταλείψωμε σιωπηρώς, όπως έγινε, τα συνθήματα της πολιτικής εκείνης «Ενιαία και ανεξάρτητη Μακεδονία», «Ενιαία και ανεξάρτητη Θράκη» και να σκεπάζωμε την εγκατάλειψη αυτή ισχυριζόμενοι ότι ήταν τάχα «θεωρητικώς» σωστά, μα απέτυχαν, γιατί «τα βάλαμε στο κέντρο της δράσης του Κόμματος.»

pp1.jpg

Επίσης: «Η πολιτική μας εκείνη [] τα συνθήματα «Ενιαία και ανεξάρτητη Μακεδονία», «Ενιαία και ανεξάρτητη Θράκη» [] εχρεωκόπησε και δεν μπορούσε παρά να χρεωκοπήση, γιατί ήταν απαύγασμα όχι απλώς εσφαλμένης εκτίμησης του πραγματικού συσχετισμού δυνάμεων μέσα στη χώρα μας, αλλά ενός επαναστατικού ρομαντισμού…»

pp2.jpg

Και επίσης: «… ούτε εθνικοεπαναστατικό κίνημα έχομε στην Ελληνική Μακεδονία, ούτε εθνότητα Θρακική υπάρχει, ώστε να δικαιολογείται αγώνας για την κατάχτηση εθνικής ανεξαρτησίας, ούτε ίχνος καν τέτοιου αγώνα υπάρχει από τους κατοίκους…»

pp3.jpg

Και τα λοιπά, και τα λοιπά.

Ολόκληρη η τρίτη σελίδα του Ριζοσπάστη της 5ης Φεβρουαρίου 1927 [σε pdf].

Με την ευγενική χορηγία της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος.

Advertisements
  1. 08/12/2007 στο 23:54

    Δεν είναι ακριβώς αυτοκριτική. Είναι μέσα από παλινδρομήσεις, μάλλον απόπειρα επανατοποθέτησης του «μακεδονικού» από «εδαφικό» ως προβήματος «εθνικού» δηλαδή εθνικής αυτοδιάθεσης παρόλο που ο ίδιος αναγνωριζει από το 1927 την αλλαγή «στο συσχετισμό των δυνάμεων» και τις «τεράστιες εθνολογικές μεταβολές πού ‘γιναν»
    –Στη δίκη του (με άλλα 23 στελέχη του ΚΚΕ)των λεγόμενων «αυτονομιστών»(1925-1926),στη σημαντική πεντάωρη απολογία του, ο Π.Πουλιόπουλος υπερασπίζει το Κόμμα και την αρχή της Αυτοδιάθεσης: «Η αρχή (της αυτοδιαθέσεως των λαών) αυτή είναι η μόνη που ενέπνευσε το ΚΚΕ εις τας διαφόρους ενεργείας του. Είναι εντελώς αδύνατον και ασυμβίβαστον προς την λογικήν να δεχθεί τις ότι είναι δυνατόν να σενεργασθούμε ημείς με το αιμοβόρο θηρίο, τον Τσαγκόφ, ο οποίος τουφέκισε κι απηγχόνισε χιλιάδες κομμουνιστές στην Βουλγαρία (…) Καταδιωκόμεθα μόνο και μόνο διά να καταδιωχθεί το ΚΚΕ. Διαμαρτύρομαι διότι μας απεδόθη η μομφή περί προπαγάνδας υπέρ της αποσπάσεως της Μακεδονίας και Θράκης. Εμείς διεκηρύξαμεν το δικαίωμα της ελεύθερης αυτοδιαθέσεως της Μακεδονίας-Θράκης. Και κακώς μας αποκαλούν αυτονομιστές. Είμαστε καθαρά κομμουνιστές».

    –Στη συνέχεια και ενώ η δίκη δεν είχε ολοκληρωθεί ο Πουλιόπουλος, ως Π. Σαρκάτος, γράφει στην ΚΟΜΕΠ τον Ιανουάριο 1926:
    «Η μακρά διεξοδική εξέταση του θέματος, κάτω από το φως των αποφάσεων του 5ου Παγκόσμιου Συνεδρίου και της 7ης Βαλκανικής Συνδδιάσκεψης, έπεισε όλο το Συνέδριο, ότι ο πραγματικός αυτοκαθορισμός της Μακεδονίας και Θράκης μέχρι και του αποχωρισμού των από τα ιμπεριαλιστικά κράτη μεταξύ των οποίων είναι διαμελισμένες και του σχηματισμού ιδιαίτερων ενιαίων και ανεξάρτητων κρατών και η Βαλκανική Ομοσπονδία, είναι η μόνη λύση την οποία το ΚΚΕ, ως επαναστατικό κόμμα του προλεταριάτου, μπορεί να δώσει στο εθνικό ζήτημα, όπως παρουσιάζεται σήμερα με τόση οξύτητα στη Μακεδονία και Θράκη».

    — Στο άρθρο του «Προ8λήματα της Κομμουνιστικής αντιπολίτευσης στην Ελλάδα» ( περιοδικό «Σπάρτακος» Νο 2- Φεβρουάριοςτου 1928) σημειώνει:

    4. Τα συνθήματα του 1924 «Ενιαία και ανεξάρτητη Μακεδονία», «Ενιαία και ανεξάρτητη Θράκη» είναι συνθήματα ταχτικής. Βασισμένα στην προαναφερμένη διεθνιστική αρχή του κομμουνισμού τα δυο αυτά συνθήματα ποτέ δεν είχαν, ούτε μπορούσαν να έχουν, έννοια χωριστική (σεπαρατιστική), δηλαδή την έννοια ότι το ΚΚΕ αποφάσισε να οργανώσει στις περιφέρειες εκείνες συνομωσία και εξέγερση, για να τις «αποσπάσει εκ της ελληνικής επικράτειας»!

    6. ..είναι αναμφισβήτητο ότι τα δυο συνθήματα «Ενιαία και ανεξάρτητη Μακεδονία», «Ενιαία και ανεξάρτητη Θράκη» δεν μπορούν σήμερα ούτε καν ως «προπαγανδιστικά» να ρίχνονται από το ΚΚΕ, γιατί έρχονται σε αντίθεση με τον ολοφάνερο συσχετισμό των δυνάμεων, όπως αυτός διαμορφώθηκε κυρίως από τις βασικές μεταβολές που έγιναν μέσα στον μακεδονικό εθνικο-επαναστατικό παράγοντα (έλλειψη εθνικοεπαναστατικού κινήματος στην Ελλάδα, γενική υποχώρηση του εθνικοεπαναστατικού κινήματος, μετατροπή των αυτονομιστικών οργανώσεων σε όργανα του ιταλικού φασισμού, εξολόθρευση φεντεραλιστών), καθώς επίσης και από τις τεράστιες εθνολογικές μεταβολές πού ‘γιναν με την αθρόα εγκατάσταση ελλήνων προσφύγων στη Μακεδονία και στη Θράκη.
    Επομένως τα συνθήματα, που το 3ο Τακτικό Συνέδριο τα διατήρησε απλώς ως «προπαγανδιστικά», όχι μόνον δεν έχουνε καμιά προπαγανδιστική αξία για το πρόγραμμα το κομμουνιστικό, αλλά και ζημιώνουνε τον επαναστατικό αγώνα του ελληνικού προλεταριάτου

    –Αργότερα στο άρθρο του, που διατυπώνεται το Μάη 1940 στην Ακροναυπλία, με τίτλο «Το Μακεδονικό ζήτημα και οι Κομμουνιστές» γράφει:

    1) «Αυτοδιάθεση της μακεδονικής εθνότητας μέχρι και του αποχωρισμού της» (του κρατικού δηλαδή). 2) «Βαλκανική Ομοσπονδία Σοσιαλιστικών Σοβιετικών Δημοκρατιών». Αυτά πρέπει να είναι τα συνθήματά μας τα γενικά.

    Σωστό πως το σύνθημα: «Ενιαία και Ανεξάρτητη Μακεδονία – Ενιαία και ανεξάρτητη Θράκη» της 7ης Βαλκανικής Συνδιάσκεψης και του ‘Εκτακτου Συνεδρίου του ΚΚΕ του 1924 ήταν «ανεδαφικό».
    …Το σύνθημα αυτό τοποθετεί το μακεδονικό ζήτημα σαν εδαφικό και όχι σαν εθνικό που είναι.

    Σύμφωνα με τη λογική της πολιτικής εκείνης καιροσκοπίας απέναντι του Μακεδονικού Κομιτάτου, το σύνθημά μας δεν έπρεπε σαφώς να εκφράζει τη θέση αρχής μας (principielle) απέναντι στο εθνικό-μακεδονικό ζήτημα, αλλά έπρεπε να ζητάει τη Μακεδονία ανεξάρτητη (και τη Θράκη). Και νά γιατί, μόλις η εξτρεμιστικο-ζηνοβιεφική φάση της ανερχόμενης σταλινικής γραφειοκρατίας ακολουθήθηκε από την καιροσκοπικο-μπουχαρινική της ύστερ’απ’την οριστική καταβαράθρωση του βαλκανικού κινήματος, ο Μπατουλέσκου, αντιπρόσωπος της Διεθνούς, στάλθηκε στην Ελλάδα για να πει ξαφνικά… «αποσύρατε το σύνθημα» την ώρα που η Κ.Ε. του Κόμματος όφειλε επί δικαστηρίου να υπερασπίσει δημόσια την υπόθεση πια του προλεταριακού διεθνισμού και την ίδια την τιμή του Κόμματος.
    ….
    1. Όποιος αρνείται την ύπαρξη, αλύτου ώς τώρα, ενός εθνικού μακεδονικού ζητήματος στην ελληνική, βουλγαρική, σερβική Μακεδονία είναι δίχως άλλο λακές της μπουρζουαζίας.
    2. Όποιος αρνείται το ιστορικό απελευθερωτικό κίνημα των Μακεδόνων, αυτός ή είναι αμαθής και τότε πρέπει να μάθει την ιστορία του κινήματος αυτού και των εθνικών του ηρώων ή είναι πάλι λακές μιας από τις τρεις καταπιέζουσες μπουρζουαζίες.
    3. Το κίνημα αυτό έχει πνιγεί ώς τώρα στο αίμα και στην προδοσία ή έχει πάθει μια καταστρεφτική για τα συμφέροντα των Μακεδόνων εργατών και χωρικών εκμετάλλευση από τη (βουλγαρική ιδίως) βαλκανική μπουρζουαζία.
    4. Το κίνημα αυτό μπορεί να ξαναβρεί μια νέα ανάπτυξη κάτω από ευνοϊκές νέες ιστορικές συνθήκες -κοινωνικές, οικονομικές (εκμετάλλευση άγρια των εργαζομένων μακεδονικών μαζών από τις καταχτητικές εθνικές μπουρζουαζίες, ζητήματα αγροτικής ιδιοκτησίας κλπ.), πολιτικές (εσωτερικές κρίσεις στα βαλκανικά κράτη, πόλεμος) και πολιτιστικές συνθήκες.
    5…
    …..

    Καλή Κυριακή

  2. 09/12/2007 στο 14:42

    Ω! Ευχαριστούμε! [Σκόπευα να το κάνω εγώ, αλλά εσύ το έκανες πολύ καλύτερα…]

    Δεν είναι ακριβώς αυτοκριτική, αν και από ό,τι διαβάζω ο Πουλιόπουλος κατάλαβε την «μπαλαφάρα» που διέπραξε το ΚΚΕ σχεδόν αμέσως και πάντως πριν από τη δίκη. [Μεταξύ των συνηγόρων υπεράσπισης ήταν και ο «αστός δικηγόρος» Χρήστος Λαδάς (ομώνυμη οδός στο κέντρο της Αθήνας…) ο οποίος δολοφονήθηκε το 1948 με εντολή του Κόμματος. Ήταν υπουργός Δικαιοσύνης και υπεύθυνος για τον 509].

    Επίσης, ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι εκείνα τα χρόνια [το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’20] παρόμοιες απόψεις με εκείνες της «αυτοκριτικής» του Πουλιόπουλου, περί αυτοδιάθεσης των εθνικών μειονοτήτων στα Βαλκάνια, είχε και ο «αστός» πολιτικός Αλέξανδρος Παπαναστασίου, που μιλούσε για πολιτική διάκριση των μειονοτήτων όχι με βάση την καταγωγή, τη γλώσσα ή τη θρησκεία αλλά με βάση την εθνική συνείδηση που είχαν…

    Παλιές ιστορίες, αλλά ενδιαφέρουσες -θέλω να- πιστεύω. Για να ξεκαθαρίζουν και μερικά πράγματα, γιατί κάποιοι αρνούνται να δουν σήμερα ποιοι κρύβονται πίσω απ’ το «μακεδονικό» προτιμώντας να τα φορτώνουν όλα στη «μπαλαφάρα» του ΚΚΕ…

    Καλό κυριακάτικο απομεσήμερο!

  3. Cacofonix
    09/12/2007 στο 20:45

    Χαίρομαι που δεν ψάχνω μόνος μου σ’ αυτόν τον θησαυρό! Ψάξε θα βρεις κι άλλα πολλά! Δεν έχω χρόνο να τα βγάλω όλα. Πάντως το φύλο που μιλάει για την Μικρασιατική καταστροφή, και που ούτε λίγο ούτε πολύ μας λέει ότι καλά να πάθουμε, περιέργως λείπει από αυτό το πλούσιο αρχείο της Εθνικής βιβλιοθήκης. Να διαμαρτυρυθούμε άραγε;

  4. Ανώνυμος
    09/12/2007 στο 21:47

    Είναι πάντως άδικο το σημερινό ΚΚΕ να χρεώνεται τις συγκεκριμένες πολιτικές.
    Θα τολμούσα να πω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ή έστω σημαντικό τμήμα αυτού είναι σήμερα πιο κοντα στη γραμμή Μπεναρόγια.

  5. 10/12/2007 στο 13:32

    Μπράβο Χρήστο…

    Ο Πουλιόπουλος ήταν ο επικεφαλής των «Κομμουνιστικών Πυρήνων» στο Μικρασιατικό Μέτωπο, που έκαναν ότι περνούσε από τα χέρια τους για να νικήσουν οι καλοί «Τούρκοι επαναστάτες» του Μουσταφά Κεμάλ τους κακούς «Έλληνες ιμπεριαλιστές».

    Κορυφαία πολιτική τους πράξη ήταν η Απεργία στο Μέτωπο, την οποία ο Μπεναρόγια θεωρεί ότι «έλυσε το αδιέξοδο του μικρασιατικού»…

    Φυσικά υπερέβαλε… ως συνήθως!

    Τη βασική ευθύνη για την ήττα την είχαν όσοι ασκούσαν εξουσία, οι βενιζελικοί και πρωτευόντως οι μοναρχικοί του Λαϊκού Κόμματος (του Ιωάννη Μεταξά συμπεριλαμβανομένου που αρνήθηκε να πάρει μέρος στη Μικρασιατική Εκστρατεία).

    Όλα αυτά είναι πολύ χρησιμα για να θυμόμαστε πόσο έωλες ήταν οι βάσεις της συγκεκριμένης Αριστεράς μας.

    Να σημειώσουμε επίσης ότι ο πατέρας του ελλαδικού ΣΕΚΕ (και από το ’19 ΚΚΕ) ήταν ο Αβραάμ Μπεναρόγια, που το Κόμμα τον διέγραψε το ’23 ως «πράκτορα του ταξικού εχθρού».

    Και να σημειώσουμε επίσης ότι το σημερινό ΚΚΕ ολισθαίνει σε μια πολιτική υπεράσπισης ακόμα και της μεγαλύτερης μ@λ@κί@ς που έχει διαπραχθεί στην τιμημένη 90χρονη πορεία του!!!!!!!!!!!

    Μ-π

  6. Ανώνυμος
    10/12/2007 στο 15:55

    Οι μ@λ@κι@ς όμως του ΣΥΡΙΖΑ γίνονται ΣΗΜΕΡΑ.Ας μην κοιτάμε μόνο τη δεκαετία του 20 και του 40.

  7. 11/12/2007 στο 10:08

    Πάντως, πρέπει να δούμε και τον κίνδυνο να «ξανασηκώσει κεφάλι» η απεχθής ακροδεξιά. Αυτό τουλάχιστον τόδαμε στο μπλογκ μας, όταν μας «την πέσαν» διάφοροι φιλομεταξικοί γιατί αμφισβητήσαμε τον «Μέγα Λάτρη του Ελληνισμού». Έτσι έγραψα το παρακάτω σχόλιο προς τον Νοσφεράτο. Σας το επισημαίνω γιατί νομίζω ότι σας ενδιαφέρει η οπτική που εμπεριέχει:

    ——————————————-

    Κατάλαβες Νοσφεράτε…

    τι εννοούσα όταν σούλεγα ότι η γελοιότητα της Αριστεράς και η λογική “όλα τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω“, ανοίγει δρόμο στην επανεμφάνιση του φασιστικού μπλοκ..

    Και όχι απλά επανεμφάνιση!

    Αλλά και υιοθέτηση της δικής μας επιχειρηματολογίας.

    [Η συγκεκριμένη εκδοχή της Αριστεράς που καταγγέλουμε (εδώ, εδώ, εδώ και εδώ) σε τούτο δω το ιστολόγιο έχει υιοθετήσει τις παλιές αντιπροσφυγικές και αντιμικρασιατικές θέσεις της Ακροδεξιάς για τα ζητήματά μας και η Ακροδεξιά έχει φορέσει ένα νέο φιλελληνικό προσωπείο… ]

    Ξαφνικά οι Έλληνες της Ανατολής, η σφαγή της Σμύρνης, ο “συνωστισμός”, οι σταλινικες διώξεις γίνονται επιχειρήματατ ης Ακροδεξιάς.

    -Οι συνένοχοι της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Ανατολής

    -Αυτοί που δεν έστειλαν ούτε μια σφαίρα στους Πόντιους αντάρτες, όταν εδιναν το απελπισμένο τους αγώνα για χειραφέτηση

    -Αυτοί που “συνώστισαν’ τους Έλληνες στην παραλία της Σμύρνης και τους έκαναν δώρο στο φίλο τους, το Μουσταφά Κεμάλ,

    -Οι ανθρωποκυνηγοί των προσφύγων του ‘22,

    -Αυτοί που απαγόρευσαν τους Πόντιους πρόσφυγες (με ελληνική υπηκοότητα) που είχαν εγκλωβιστεί στη Σοβιετική Ένωση να έρθουν στην Ελλάδα και τους έκαναν δώρο στον Στάλιν,

    -Αυτοί που πούλησαν την Κύπρο στους Τούρκους εθνικιστές

    -Οι άνθρωποι της ξενοδουλείας και της εξάρτησης

    ΤΟΛΜΟΥΝ να γίνονται τιμητές….

    Μ-π

  8. 11/12/2007 στο 11:35

    @ Cacofonix

    Πιθανώς να μην υπάρχουν κι όλα τα φύλλα του Ριζοσπάστη στην Εθνική. Πάντως πρόκειται για πολύ καλή δουλειά. Αν μάλιστα αρχίζουν και βάζουν κι άλλες εφημερίδες και περιοδικά θα ήμουνα κάτι παραπάνω από ευτυχισμένος…

    @ Ανώνυμος

    Οι θέσεις του ΚΚΕ το ’24 για Μακεδονία-Θράκη, ήταν οι θέσεις της Φεντερασιόν. Νομίζω ότι κάποιοι κουκουέδες το είχαν πει από τότε, ότι δηλαδή είχαν παρασυρθεί απ’ τις θέσεις της Φ.

    @ Πόντος και Αριστερά

    Προς τι το μπράβο; Απλά είχα βαρεθεί να βλέπω τον Ρίζο που είχε τις αποφάσεις του συνεδρίου, και είπα να βάλω και τα μετέπειτα. Για τον Πουλιόπουλο τα ξέρετε καλύτερα εσείς οι Πόντιοι. Ήταν και ηγέτης της Ένωσης Παλαιών Πολεμιστών [έτσι θαρρώ το λέγανε το σωματείο] πριν εμπλακεί στα του ΚΚΕ, απ’ το οποίο έφυγε κι αυτός νύχτα. Είχα διαβάσει πριν από 3 δεκαετίες και το βιβλίο του «Κατά του Πολέμου», με διάφορα κείμενα. Θα το ψάξω, κι αν υπάρχει τίποτα ενδιαφέρον…

    Πάντως τζάμπα πήγε κι αυτός. Συκοφαντημένος, αγνοημένος, τον εκτέλεσαν κι οι Γερμανοί τζάμπα [στο σωρό, για αντίποινα]…

    Για την ιστορία του ΚΚΕ τα είπες. Μια χωματερή έχει καταντήσει. Αντί να κάτσουν, τώρα που έχουν περάσει τόσες δεκαετίες, να ξεκαθαρίσουν 5-10 πραγματάκια, επιμένουν. «Ένα είναι το Κόμμα, και δεν κάνει λάθη» και τέτοια. Ο μπολσεβικισμός σ’ όλο του το μεγαλείο…

    @ Ανώνυμος

    Έτσι ακριβώς. Γι’ αυτό κι έψαξα τις θέσεις Πουλιόπουλου, γιατί κάποιοι νομίζουν ότι ζούμε ακόμα στη δεκαετία του ’20 και του ’30 και επιδίδονται σ’ έναν αντικομμουνισμό που θυμίζει ταγματασφαλίτες της κατοχής, χτυπώντας το ΚΚΕ για κάποιες λαθεμένες θέσεις του, μόνον που το κόμμα τις είχε αποκηρύξει αμέσως μετά. Και οι οποίοι αγνοούν ό,τι συμβαίνει σήμερα, και δεν αναφέρομαι στον ΣΥΡΙΖΑ… Αλλά σε όλα τα υπόλοιπα μπουμπούκια που ανθίζουν στη γλυκιά μας πατρίδα, κι όχι μόνον…

    @ Πόντος και Αριστερά

    Τα λες στο σχόλιό σου… Αυτοί ήτανε, αυτοί είναι. Δεν άλλαξαν καθόλου. [Τώρα να κατηγορούν το ΚΚΕ ως ξενόδουλο, εκείνοι που έλεγαν «Στρατηγέ, ιδού ο στρατός σας», μάλλον πάει πολύ]. Κι οι ακροδεξιοί ξαναγράφουν την ιστορία τους, με τη… ρεπούσεια μέθοδο.

    Πάντως η «αντιφαστιστική αριστερά» και το «φασιστικό μπλοκ» αλληλοτροφοδοτούνται με τον καλύτερο τρόπο. Έχω ήδη δακτυλογραφήσει κάποια αποσπάσματα περί φασισμού και αριστεράς από δυο βιβλία του Ζιλ Ντοβέ [Ζαν Μπαρώ], θα τα ανεβάσω κάποια στιγμή. Όχι για άλλους λόγους, αλλά να ξέρουμε και τι παίζει…

    Και μια και είναι και «επίκαιρο», ο Παντελής Πουλιόπουλος είχε την άποψη [μόνος τότε] ότι το καθεστώς της 4ης Αυγούστου δεν ήταν φασιστικό. Και είχε και δίκιο…

  9. Ανώνυμος
    11/12/2007 στο 11:40

    Η ακροδεξιά στην Ελλάδα ολοκλήρωσε τον ιστορικό της ρόλο μετά το ξεπούλημα της Κύπρου.
    Σήμερα πλέον δεν διαθέτει διεθνή υποστήριξη και χρηματοδότηση.
    Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η συγκεκριμένη εκδοχή της Αριστεράς που καταγγέλετε με τους «διανοούμενους» και τους κουκουλοφόρους-πραιτωριανούς της είναι η μοντέρνα εκδοχή της ακροδεξιάς.
    Μένει μόνο να το συνειδητοποιήσει.

  10. Ανώνυμος
    11/12/2007 στο 11:49

    «Έτσι ακριβώς. Γι’ αυτό κι έψαξα τις θέσεις Πουλιόπουλου, γιατί κάποιοι νομίζουν ότι ζούμε ακόμα στη δεκαετία του ‘20 και του ‘30 και επιδίδονται σ’ έναν αντικομμουνισμό που θυμίζει ταγματασφαλίτες της κατοχής, χτυπώντας το ΚΚΕ για κάποιες λαθεμένες θέσεις του, μόνον που το κόμμα τις είχε αποκηρύξει αμέσως μετά»

    Συμφωνώ με το πρώτο σκέλος της παρατηρησης σας.Έχω όμως σοβαρές επιφυλάξεις κατά πόσο το Κόμμα είχε πραγματικά αποκηρύξει τις αρχικές του θεσεις.Περισσότερο με πολιτικαντικους ελιγμούς έμοιαζαν τετοιου είδους «αποκηρύξεις».Ιδίως υπό το φως όσων ακολούθησαν΄μετά την κατοχή.

  11. 11/12/2007 στο 12:09

    @ Ανώνυμος [απάντηση στο σχόλιο # 10]

    Τις είχε αποκηρύξει. Όταν βγαίνει ο Πουλιόπουλος και γράφει στον Ριζοσπάστη όσα γράφει δεν νομίζω ότι είναι πολιτικάντικος ελιγμός. Κι αυτό δυο χρόνια μετά τις θέσεις του συνεδρίου περί ανεξάρτητης Μακεδονίας και Θράκης – στο οποίο συνέδριο είχε εκλεγεί ο ίδιος γραμματέας του κόμματος – ο πρώτος γραμματέας του ΚΚΕ! Κι όπου λέει ότι είχαν ήδη εγκαταλειφθεί σιωπηλά τα συνθήματα. Κι απ’ όσο ξέρω, ο Πουλιόπουλος είχε ήδη αλλάξει θέση, πριν από τη δίκη των στελεχών του ΚΚΕ για το Μακεδονικό. Αλλά δεν είπε τίποτα εκεί, για να μην δώσει τη χαρά στους «αστοτσιφλικάδες»…

    Τώρα όσον αφορά τα «εμφυλιακά», υπήρχαν κάποια τάγματα σλαβομακεδόνων στον Δημοκρατικό Στρατό, που όταν άρχισαν να παίζουν διάφορα παιχνίδια, νομίζω ότι διαλύθηκαν [από τον Βαφειάδη].

    Πάντως, το άσπρο-μαύρο δεν μας βοηθάει. Κι η «προσέγγιση» των μετακατοχικών κυβερνήσεων ότι δήθεν το ΚΚΕ απεργαζόταν τον διαμελισμό της Ελλάδας, δεν είχε να κάνει τόσο με τις πραγματικές ή μη θέσεις του ΚΚΕ, όσο με τη «νομιμοποίηση» από την πλευρά του κράτους των διώξεων των μελών του ΚΚΕ ως προδοτών της πατρίδας πράκτορες ξένων δυνάμεων κ.ο.κ. Για προπαγάνδα επρόκειτο… Και το ΚΚΕ έκανε μπαλαφάρες, αλλά μην του χρεώνουμε και «αμαρτίες» άλλων…

  12. 11/12/2007 στο 12:25

    @ Ανώνυμος [απάντηση στο σχόλιο # 9]

    Η «ακροδεξιά» στην Ελλάδα δεν είχε ποτέ τον χαρακτήρα λαϊκού κινήματος [τουλάχιστον με τον τρόπο που είχε ο φασισμός στην Ιταλία ή ο ναζισμός στη Γερμανία]. Αναφέρω και πιο πάνω την άποψη του Πουλιόπουλου για τον μη φασιστικό χαρακτήρα της δικτατορίας του Μεταξά. Η «ακροδεξιά» ήταν πάντα κομμάτι του κράτους της δεξιάς, που κι αυτή αν ήταν ξενόδουλη…

    Όσον αφορά τη «συγκεκριμένη εκδοχή της Αριστεράς» και την -δική της- ξενοδουλεία, θα έλεγα να μην το προσεγγίσουμε με τη λογική της «άκρας δεξιάς». Ας το προσεγγίσουμε με τη λογική ότι οι «διανοούμενοι» αυτής της αριστεράς είναι πια οργανικοί διανοούμενοι του σημερινού κράτους. Παλιά, δηλαδή, το ελληνικό κράτος «χρειαζόταν» Γκοτζαμάνηδες και γκλομπ, σήμερα χρειάζεται κατιτίς πιο εκλεπτυσμένο. Κι όπως είχε πει κι ο Βανεγκέμ, «χίλια τσιμπήματα με καρφίτσα σκοτώνουν εξίσου αποτελεσματικά με ένα χτύπημα του γκλομπ», και οι κυρίαρχες ελίτ -κι όχι μόνο στην Ελλάδα- αυτό εφαρμόζουν σήμερα. Αλλάξαν οι καιροί κι οι μέθοδοι, αλλά τα αποτελέσματά τους -πάντα σε βάρος μας- παραμένουν τα ίδια…

    Όσο για τους «κουκουλοφόρους-πραιτωριανούς» το έχω ξαναγράψει. Πολιτικοί τυχοδιωκτισμοί για την άγρα ψηφαλακίων…

  13. 11/12/2007 στο 12:42

    Έλεγα για τον Γκοτζαμάνη και τις μεθόδους που έχουν αλλάξει…

    Μια μικρή ιστορία. Μιλούσα τις προάλλες με φίλο καθηγητή πανεπιστημίου, και μου έλεγε ότι σκέφτεται να βγει πρόωρα στη σύνταξη, όχι λόγω ασφαλιστικού, αλλά λόγω των συνασπιστηριών συναδέλφων του, που κάνουν τον βίο αβίωτο σε όσους δεν ανήκουν στην κλίκα τους. Για τέτοιες ιστορίες μιλάμε…

  14. Ανώνυμος
    11/12/2007 στο 13:07

    Αν αναλογιστείς ότι το μεγαλύτερο τμήμα των οπαδών του ΚΚΕ έβλεπε αρνητικά τα σενάρια περί ανεξάρτητης Μακεδονίας και Θράκης ο ελιγμός του Πουλιόπουλου δεν θα πρέπει να σε παραξενεύει.
    Ο σκληρός πυρήνας και μία πτέρυγα του Κόμματος συνέχιζαν όμως στην ίδια γραμμή.

    Παρεπιπτόντως προς το τέλος του εμφυλιου ο «δημοκρατικός στρατός» αποτελείτο κατά ένα 40% από οπαδούς της ΣΝΟΦ και πρώην μαχητές της ΟΧΡΑΝΑ.
    ==========================================
    «Από το ΚΚΕ έμαθα ότι είμαι μακεδόνας»!

    Υπάρχει μια απίστευτη ομολογία εξέχοντος αργότερα στελέχους του κρατικού μορφώματος των Σκοπίων: του Μιχάλη Κεραμιτζήεφ που την απεκάλυψε στο γνωστό κομμουνιστή συγγραφέα Αλέκο Παπαναγιώτου και μας την παραδίδει ο έγκυρος ιστορικός των Βαλκανικών πραγμάτων καθηγητής Ευάγγελος Κωφός.
    «Τότε (1939), απεκάλυψε, δεν είχα ιδέα από αυτά τα πράγματα: Μακεδόνες, Μακεδονία, Μακεδόνικο Ζήτημα, Κομιτάτο κλπ. Με το Λάζο Τερπόφσκυ βρισκόμουν τακτικά αε δουλειές. Το ίδιο και με τα άλλα μακεδόνικα στελέχη μας. Ποτέ καΐ πουθενά κανένας δεν μου είπε καμιά κουβέντα για Μακεδόνες. Είμασταν κομμουνιστές καΐ παλεύαμε για τον κομμουνισμό. Ένοιωθα το ιδιο που ένιωθε καΐ ένας’Ελληνας κομμουνιστής. Στο βαθμό πον ένοιωθα κάτι ιδιαίτερο σαν Σλάβος ένοιωθα ότι είμαι Βούλγαρος».
    « Τώρα βέβαια βγήκαν πολλά «παλικάρια», ο Τσίπας, ο Λάζος (Ασημόπουλος) καΐ οι άλλοι γνωστοί που λένε τα πιο απίθανα παραμύθια, τότε όμως κανένας δεν μιλούσε για ΒΜΡΟ καΐ για Μακεδονία. Κανένα μακεδόνικο στέλεχος δεν μίλησε ποτέ γι ‘αυτά ούτε σε μας ούτε καΐ σε μία έστω δίκη. Μονάχα οι Ελληνες κομμουνιστές μιλούσαν πάντα για Μακεδόνες και για Μακεδονία, αυτοί υπεράσπιζαν αυτή τη θέση καΐ στα δικαστήρια καΐ καταδικάζονταν. Εγώ μέσα στο ΚΚΕ καΐ από το ΚΚΕ, από τους Ελληνες κομμουνιστές καΐ όχι από τους Μακεδόνες άρχισα να μαθαίνω καΐ να νοιώθω ότι
    είμαι Μακεδόνας
    . Αυτή είναι η αλήθεια» (βλ.Μακεδονία και Θράκη, 1941-1944. Κατοχή -Αντίσταση -Απελευθέρωση – Διεθνές Σννέδριο – Ευ. Κωφός, σελ. 131α -έκδοση «Ιδρυμα Μελετών Χερσονήσου του Αίμου- Θεσσαλονίκη 1998).

  15. 11/12/2007 στο 19:05

    @ Ανώνυμος

    Δεν με παραξενεύει η στάση του Πουλιόπουλου. Και νομίζω ότι ήταν ειλικρινής σε όσα έλεγε και τα οποία επαναλαμβάνει και σε κείμενό του το 1940. Βέβαια, την ίδια χρονιά το ’27 θα διαγραφεί απ’ το κόμμα…

    Πάντως έχεις δίκιο σε όσα γράφεις στο σχόλιο # 10. Το ΚΚΕ, κάτω από την «πεφωτισμένη» πίεση της Κομμουνιστικής Διεθνούς, επανερχόταν σε διάφορες παρόμοιες μπαλαφάρες στη διάρκεια του Μεσοπολέμου. Κι εγώ τώρα τα ψιλοψάχνω και για να πω την αλήθεια δεν περίμενα να είναι τόοοσο να μην πω τι… Θα επανέλθω.

  16. Ανώνυμος
    11/12/2007 στο 20:15

    Τώρα που τα ψιλοψάχνετε δείτε και αυτά για τον Τίτο:

    http://www.ihr.org/jhr/v11/v11p348_Clive.html
    The Web of Disinformation: Churchill’s Yugoslav Blunder

    και αυτό:
    http://www.eksegersi.gr/theoria/tito.htm
    ΤΟ ΣΤΙΛΕΤΟ ΤΟΥ ΤΙΤΟ ΧΤΥΠΑ ΠΙΣΩΠΛΑΤΑ ΤΗ ΛΑΪΚΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ
    Κείμενο που δημοσιεύτηκε στο Περιοδικό «Δημοκρατικός Στρατός», τεύχος 8, Αύγουστος 1949

    «…Τότε, τον Οχτώβρη του 1944, οι άγγλοι έκαναν ρίψεις όπλων στο αεροδρόμιο της Χρουπίστας από όπου τα μετέφεραν στο Βαψώρι και τα παράδιναν στους πράχτορες του Τίτο και του Τέμπο, Γκότσε και Πέιο, για να τα χρησιμοποιήσουν κατά του ΕΛΑΣ. Οι Γκότσε και Πέιος είχαν σχηματίσει στο διάστημα της χιτλεροφασιστικής κατοχής ομάδες μακεδόνων που συνεργαζόταν με τον Τέμπο. Σήμερα για μας είναι αποδεδειγμένο ότι ο άγγλος Εβανς, που ήταν αντιπρόσωπος της αγγλικής στρατιωτικής αποστολής στην Μακεδονία, επέμεινε ξεχωριστά στο να δημιουργηθούν οι ομάδες αυτές, που οι ηγέτες τους Γκότσε- Πέιος- Κερμαιτζιέφ παίξανε διασπαστικό, ενάντια στο λαϊκοεπαναστατικό κίνημα στην Ελλάδα, ρόλο, όχι μόνο στα 1943-44 μα και στα 1945-46, κάτω από την καθοδήγηση του άγγλου προξένου στην Φλώρινα (!) Χιλς.

    Ο Χιλς είναι που στα 1945-46 οργάνωσε στη Μακεδονία του Αιγαίου αυτονομιστικό κίνημα για να τους στρέψει ενάντια στο ΕΑΜ. Εδώ οι επιδιώξεις του συνέπιπταν με τις επιδιώξεις του Τίτο-Τέμπο.»

    ———————–
    Αν όντως ο Τίτο υπήρξε άνθρωπος των Βρετανών και αν όντως αυτοί ενίσχυαν τον σλαβομακεδονισμό των Σκοπίων, άραγε τι μεσολάβησε και άλλαξαν γραμμή τόσο απότομα υπέρ της Ελλάδας?

  17. Ανώνυμος
    12/12/2007 στο 14:09

    Δεν άλλαξαν οι Άγγλοι γραμμή.Χρεωκόπησαν και ανέλαβαν οι Αμερικανοί οι οποίοι με το Δόγμα Τρούμαν εγγυήθηκαν την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδος.

  18. Κ
    12/12/2007 στο 15:22

    Πριν αρκετά χρόνια είχαν βγει στη φόρα μαρτυρίες ότι οι Άγγλοι την ίδια περίοδο προσπαθούσαν να πείσουν Κρητικούς ηγέτες της εθνικής αντίστασης να ανακηρύξουν την ανεξαρτησία τους από την Ελλάδα.
    Κάποια νύξη βρήκα σχετικά πρόσφατα σε μια εφημερίδα που εκδίδεται στην κρήτη.Μην βιαστείτε να κρίνετε το άρθρο ως φιλο-μεταξικό, γιατί δεν είναι.Άλλο είναι το αντικέιμενό του.

    http://www.patris.gr/articles/97391/47464

    «…Η ειλικρίνεια δεν είναι προσόν των δικτατόρων αλλά όσα αποκάλυψε ο Ι.Μ. και όσα προέβλεψε αποδείχθηκαν αληθινά και προέβλεψε και δυσάρεστα όχι μόνο για τα γερμανόφιλα αυτιά αλλά και για τα αγγλόφιλα όταν προέβλεψε ότι στην τελική νίκη των συμμάχων και της Ελλάδος, θα συμβάλει αποφασιστικά “η μυστηριώδης ανατολή” υπαινισσόμενος προφανώς τη Σοβ. Ένωση την εποχή που ίσχυε το Γερμανορωσικό Σύμφωνο που έστρεψε την αντισοβιετική επιθετικότητα του Χίτλερ εναντίον της Δύσης και κατέληξε στην υποταγή της. Ούτε λοιπόν η διεθνής κατάσταση επέτρεπε τέτοια πρόβλεψη ούτε η πρόβλεψη ήταν ευχάριστη και στα αυτιά των δυτικών. Βέβαια ο Ι.Μ. δεν κατονομάζει τη Σοβ. Ένωση αλλά για το ότι αυτήν εννοεί με τον όρο “Μυστηριώδης ανατολή” δεν υπάρχει αμφιβολία. Ίσως μάλιστα αυτή η πρόβλεψη και η αποκάλυψη των Βρετανικών βλέψεων στην “Κρήτη και τας άλλας νήσους” μαζί με το ενδεχόμενο γερμανόφιλης ή γερμανόφοβης υποτροπής να είχαν συντελέσει ώστε αυτή η συνέντευξη να μείνει τόσα χρόνια στη σκιά. Όταν για πρώτη φορά βγήκε στο φως με το ογκώδες βιβλίο του διάσημου Μεταξικού δημοσιογράφου Θεοφύλακτου Παπακωνσταντίνου το 1971 ήταν ακόμη η δικτατορία των συνταγματαρχών στην πλήρη ισχύ της. Η πολιτική συγγένεια του συγγραφέα με το καθεστώς σε συνδυασμό με τον τίτλο του βιβλίου “Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ”, το κλίμα της εποχής, ο όγκος του βιβλίου και ο επαγγελματικός μου φόρτος ήσαν απωθητικά στοιχεία γνωριμίας μου με το βιβλίο. 10 χρόνια αργότερα, μετά τη μεταπολίτευση, συνάντησα ξανά το κείμενο αυτό του Ι.Μ. στο βιβλίο του Κομνηνού Πυρομάγλου “ο Δούρειος Ίππος” μʼ ένα σχολιασμό μόνο για την πολιτική στροφή του Ι.Μ. ευνοϊκό. Το αντιστασιακό αντικείμενο του βιβλίου, η ιδιότητα του συγγραφέα ως υπαρχηγού του ΕΑΕΣ, το ήθος και η αντικειμενικότητα του συγγραφέα με έκαναν να κοιτάξω πιο προσεκτικά το κείμενο αλλά και πάλι ο φόρτος της επαγγελματικής μου δραστηριότητας δεν επέτρεψε να ασχοληθώ και να εμβαθύνω περισσότερο στο σημαντικότατο αυτό ντοκουμέντο. Το θυμήθηκα πριν δυο χρόνια όταν τα αυθεντικά κείμενα της συνθηκολόγησης των Γερμανών στη βίλλα ΑΡΙΑΔΝΗ στις 10-5-1945, αυτό το αρχείο του Γ. Κάββου, μου αποκάλυψαν τη δολιότητα και τον κυνισμό των Βρετανών στην επιδίωξη τους να Κυπροποιήσουν την Κρήτη. Στην προσπάθεια αναζήτησης τεκμηρίων της ανακάλυψης μου, θυμήθηκα τη συνέντευξη του Ι.Μ. και ξανακοίταξα τα δυο παραπάνω βιβλία αλλά δεν ικανοποίησαν τις ανησυχίες μου όπως επίσης δεν βρήκα στα γνωστά ιστορικά έργα ενασχόληση ανάλογη με τη σημασία του κειμένου.«

  19. filopatria
    12/12/2007 στο 15:46

    …Τώρα όσον αφορά τα “εμφυλιακά”, υπήρχαν κάποια τάγματα σλαβομακεδόνων στον Δημοκρατικό Στρατό, που όταν άρχισαν να παίζουν διάφορα παιχνίδια, νομίζω ότι διαλύθηκαν [από τον Βαφειάδη]….

    Στο βιβλίο του Β. Μισύρη «Μακεδονία» αναφέρεται αυτό.

    Τον Οκτώβρη του 1918 και με συμμετοχή Ελλήνων κομουνιστών, ιδρύεται στην Μόσχα η Ομοσπονδία Σοβιετικών Δημοκρατιών της Βαλκανικής που στις 15 Ιανουαρίου του 1920 μετονομάζεται σε ΒΑΛΚΑΝΙΚΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ (Β.Κ.Ο.) Τον Ιούλη του 1921 στο Γ’ συνέδριο της τρίτης Κομουνιστικής διεθνούς, μπαίνει από τον Κολλαρωφ ζήτημα «αυτονομίας της Μακεδονίας» στην οποία περιλαμβάνονται η του Βαρδαρίου, του Πιρίν και του Αιγαίου (Γιουγκοσλάβικη, Βουλγάρικη, Ελληνική).
    Ο Γ.Γ.του Κ.Κ.Ε. Κώστας Γεωργιάδης διαφωνεί και αφού καθαιρείται εκδιώκεται από το κόμμα.
    Τον Ιούλη του 1922 ξαναμπαίνει και με ίδιο εισηγητή το ζήτημα, ενώ στο Δ’ συνέδριο του Κ.Κ. Γιουγκοσλαβίας στις 13.10.1923 διακηρύσσεται για πρώτη φορά η «Μακεδόνικη εθνότητα».
    Στο έβδομο συνέδριο της Β.Κ.Ο. που έγινε τον Σεπτέμβρη του 1924 στην Μόσχα χαράζεται γραμμή για «ανεξάρτητο κράτος Μακεδονίας» που επικυρώνει στο Γ’ του συνέδριο, τον Δεκέμβρη του 1924, το Κ.Κ.Ε.
    Οι διαφωνούντες Κορδάτος, Αποστολίδης, καθαιρούνται από την Κ.Ε. ενώ διακηρύσσεται «το δικαίωμα των προλετάριων της Μακεδονίας-Θράκης να αποκτήσουν πλήρη “κοινωνική και εθνική ανεξαρτησία».
    Μετά 10 χρόνια, τον Γενάρη του 1934, το Κ.Κ.Ε, άβουλο, τότε, όργανο των Σλάβων, στην έκτη ολομέλεια της κεντρικής του επιτροπής, επαναλαμβάνει τις απαράδεκτες απόψεις του περί προλεταρίων Μακεδόνων και περί Σλαβομακεδόνων.
    Στην διάρκεια της Γερμανικής κατοχής, η φιλογερμανική Βουλγάρικη οργάνωση ΟΧΡΑΝΑ και η κομμουνιστική ΣΝΟΦ προσπάθησαν κατά τρόπο εγκληματικό να εκβουλγαρίσουν και εκσλαβίσουν την Μακεδονία, καταφέρνοντας την Γερμανική διοίκηση να θέσει υπό Βουλγαρική κατοχή την Ανατολική Μακεδονία. Η επέμβαση της κατοχικής κυβέρνησης και η προσωπική παράσταση στις Γερμανικές αρχές του αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού, ματαίωσαν τα σχέδια των Βουλγάρων.
    Στις 11 Νοέμβρη και 20 Δεκέμβρη του 1943, συγκροτούνται στην Δίβρη της Γιουγκοσλαβίας και στην Φουστάνη της Αλμωπίας, η πρώτη και η δεύτερη αντιστασιακή Μακεδόνικη ταξιαρχία που σε ειδικό ψήφισμα «περί ανεξαρτησίας της Μακεδονίας», διακηρύσσεται, ότι «ο λαός της Μακεδονίας του Αιγαίου, δεν μπορεί να βρει δικαίωση των διεκδικήσεων του, παρά μόνο μέσα στα πλαίσια της Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδιακής δημοκρατίας».

    Εδώ και προς χάριν της αλήθειας, αξίζει να αναφέρουμε τις πιο κάτω λεπτομέρειες.

    Οι εν γένει κινήσεις της δεύτερης Μακεδόνικης ταξιαρχίας και η επιμονή των ηγετών της, να τους δοθεί το δικαίωμα κατάληψης της Θεσσαλονίκης μετά την αποχώρηση των Γερμανών, εξόργισαν τον λοχαγό του ΕΛΑΣ Παύλο Τσάμη,(αρβανίτης από την φυλή των τσάμηδων, σημ. δική μου), ο οποίος με τμήματα της 9ης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ, επιτέθηκε εναντίον των «Μακεδόνων» τους κύκλωσε στην Αγία Παρασκευή Φλώρινας και τους διέλυσε. Οκτακόσιοι πενήντα πάνοπλοι αρνησιπάτριδες Σλαβόφωνοι Έλληνες, υποχρεώθηκαν μαζί με τις οικογένειες τους (3.500 συνολικά) να δραπετεύσουν και να εγκατασταθούν στο Μοναστήρι, σχηματίζοντας εκεί την ΠΡΩΤΗ ΤΑΞΙΑΡΧΙΑ ΚΡΟΥΣΗΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ.

    Στην τελετή εγκατάστασης, τους προσφώνησε ο στρατηγός Τέμπο με τα παρακάτω λόγια.

    «Είναι τιμή σας που βρίσκεστε εδώ, κοντά στα αδέλφια σας. Όταν θα έλθει η ώρα θα κατεβούμε στην Ελλάδα και με την βοήθεια την δική σας θα απελευθερώσουμε την Μακεδονία του Αιγαίου από τους Έλληνες και θα την ενώσουμε με την αδελφή Μακεδονία του Βαρδάρη».

    Κάτω από ένα σιδερένιο κομμουνιστικό καθεστώς, ένα ανθρωπομάζεμα, από διακόσιες χιλιάδες Τούρκους, τριακόσιες χιλιάδες Έλληνες, εκατόν τριάντα χιλιάδες Βουλγάρους, σαράντα χιλιάδες Σέρβους, δέκα πέντε χιλιάδες Εβραίους και δέκα χιλιάδες Τσιγκάνους, υποχρεώνεται να πάρει την ταυτότητα του Σλαβομακεδόνα διεκδικώντας την κληρονομιά του μεγάλου Αλεξάνδρου.

    Στις 2 Αυγούστου του 1944, στο Μοναστήρι PROHOR PTSNIJSKI, γίνεται η ανακήρυξη της «Ομόσπονδου Λαϊκής Δημοκρατίας της Μακεδονίας» και στις 30 Απρίλη του 1945 εγκαθίσταται επίσημα η νέα κυβέρνηση στα Σκόπια.

    Η βασική εξαγγελία αυτής της κυβέρνησης είναι «ένα Μακεδόνικο κράτος με ενωμένες τις τρεις Μακεδονίες κάτω από την σημαία της Γιουγκοσλαβίας». Στις γιορτές που ακολούθησαν παρέστη ο ίδιος ο πρωτομάστορας της κατασκευής του νέου κράτους, ο στρατάρχης Τίτο, που μεταξύ άλλων είπε:

    «Υπάρχουν σήμερα Μακεδόνες έξω από την Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας. Είναι οι Μακεδόνες του Αιγαίου που μια μέρα θα ενωθεί μαζί μας».

    Στις 2 Αυγούστου του 1947 ο βούλγαρος πρωθυπουργός Δημητρώφ, αναγνωρίζει τις τρεις Μακεδονίες σαν ένα ενιαίο κράτος.
    Τον Μάρτη του 1948 η βουλγάρικη κυβέρνηση αλλάζει στάση και καταγγέλλει την «Δημοκρατία της Μακεδονίας» σαν «τυχοδιωκτική» και «προβοκατόρικη» κρατώντας για τον εαυτόν της την Μακεδονία του Πιρίν.

    Στις 31.1.1949 το ένοπλο Κ.Κ.Ε. διακηρύσσει από τον Γράμμο «την πλέρια συμπαράσταση για λευτεριά στους Σλαβομακεδόνες».

    Μετά το κλείσιμο των Γιουγκοσλαβικών συνόρων, για τον Δημοκρατικό στρατό, επετράπη η εγκατάσταση στην περιοχή των Σκοπίων, μόνον σε όσους δήλωναν «Μακεδόνες».

    Τριάντα περίπου χιλιάδες τέτοιοι «Μακεδόνες» βρίσκονται σήμερα στην «Μακεδονία του Βαρδάρη» οργανωμέ¬νοι στον «Σύλλογο φυγάδων του Αιγαίου».*

    Ο εθνικός διχασμός των Ελλήνων, που στοίχισε εκατόμβες θυμάτων, ήταν κάτι περισσότερο από μια ιδεολογική διαφορά δεξιών και αριστερών…

    Τον Μάη του 1950, οργανώνεται στο εξωτερικό ειδική εκστρατεία προκειμένου «να αναγνωρίσει η Ελλάδα, σαν Γιουγκοσλάβικη μειονότητα τους Σλαβόφωνους της Μακεδονίας».

    Τον Μάρτη του 1952, σε γενική τους συνέλευση στα Σκόπια, οι «φυγάδες του Αιγαίου» αποφασίζουν την «εθνική διαφώτιση» των αποδήμων Μακεδόνων.

    Κυκλοφορούν ημερολόγια με φωτογραφίες Μακεδόνικων πόλεων που δήθεν βρίσκονται σκλαβωμένες, λεξικά της Σλαβομακεδόνικης γλώσσας σε παγκόσμια κλίμακα, ανοίγει εθνολογικό Μουσείο στα Σκόπια και την Οχρίδα, και καταβάλλεται μια υπεράνθρωπη προσπάθεια προκειμένου να πεισθεί ο πολιτισμένος κόσμος πως η Θεσσαλονίκη είναι υπόδουλη…

    * Έμβλημα των «φυγάδων του Αιγαίου» είναι το μετέωρο βήμα του πελαργού.

  20. Κ
    12/12/2007 στο 16:08

    Περισσότερα για τις σχέσεις Άγγλων-Τίτο:

    http://www.ihr.org/jhr/v11/v11p348_Clive.html

    The author discloses that in March 1943 Tito sent a delegation to German headquarters at Sarajevo proposing a truce so that they could both concentrate against the Home Army. Additionally, Tito promised to fight against the British should they land troops in Yugoslavia. For unknown reasons, this offer was turned down by Reich Foreign Minister von Ribbentrop.

    It is noteworthy that the OSS (Office of Strategic Services) was less impressed with Tito. Based on a 40-page field report filed by Capt. Walter Mansfield at the end of March 1944, the U. S. offered to continue supplying Mihailovic. OSS’s founder and chief, «Wild Bill» Donovan, argued that the Western Allies needed to keep their options open in the Balkans. This proposal was flatly rejected by Churchill. Col. S.W. Bailey, of British intelligence, actually called for Mihailovic’s assassination
    ================================

  21. 13/12/2007 στο 13:36

    Ευχαριστώ [-στούμε] όλους τους… προλαλήσαντες για τα όσα χρήσιμα είχαν την καλοσύνη να ανεβάσουν εδώ. Τελικά, συνεχίζοντας το ψιλοψάξιμο για το θέμα «ΚΚΕ-Μακεδονικό», έχω χάσει κάθε ιδέα. Για το ΚΚΕ. Όχι για το… μακεδονικό. Κι όταν λέω κάθε ιδέα, το εννοώ. Θα συνεχίσω σύντομα. Συνεχίστε κι εσείς, περιμένοντας να ψηθούν τα μελομακάρονα κι οι κουραμπιέδες 🙂

  22. frankiethecat
    13/12/2007 στο 14:12

    «Κομιντέρν και Μακεδονικό ζήτημα, το Ελληνικό παρασκήνιο 1924 »
    Αλέξανδρος Δάγκας – Γιώργος Λεοντιάδης, Τροχαλία Μάης 1997 … και σ’αλλα με υγεία 🙂

    αρχειακό υλικό: αρχείο ΚΚΕ και Ινστιτούτου Ιστορίας του ΚΚΒουλγαρίας !!!
    ελπίζω να σκανάρω διάφορα προς γνώση και επιμόρφωση, διατίθεται και για προσωπικη μελετη …

    http://www.protoporia.gr/protoporia/product.asp?sku=52147&mscssid=WCF5B17X1BUP9L6XUL93KU

  23. 13/12/2007 στο 14:24

    @ frankiethecat

    Σωστός! Το βιβλίο αναφέρεται μόνον στην περίοδο περί το ’24, ή συνεχίζει κι αργότερα; Γιατί το κατενάτσιο της Κομιντέρν συνεχίστηκε…

    Πάντως ο εκ των συγγραφέων Α. Δάγκας υπογράφει και στην Ιστορία της Ελλάδας του 20ου αιώνα

    http://www.protoporia.gr/protoporia/product.asp?sku=150775&mscssid=WCF5B17X1BUP9L6XUL93KU

    το κείμενο «ΚΚΕ-Ελληνικό Τμήμα της Κομμουνιστικής Διεθνούς», το οποίο έχω μισοδιαβάσει. Σοβαρή περίπτωση. Τόσο το βιβλίο της Ιστορίας όσο και ο συγγραφέας.

  24. filopatria
    13/12/2007 στο 14:39

    @Κ #20

    Έχω την εντύπωση ότι η κριτική είναι λίγο άδικη για την ψυχή της Γιουγκοσλαβικής αντίστασης τον Ντράγκα. Τα υπόλοιπα περί Τίτο εν μέρει γνωστά. Άλλωστε το Χολλυγουντ και όσοι το διευθύνουν του αφιέρωσαν και έργο με τον Ρ. Μπάρτον (Sujieska?).

    Κάποιες σχετικές αναφορές υπήρχαν και στους Καπετάνιους του Ντ. Έντ εκδ. εξάντας(;). Πάντως, οι Σέρβοι κρατούν χαμηλό προφίλ στο Μακεδονικό αλλά απί της ουσίας υιοθετούν και οι ίδιοι τα αιτήματα των…Θρακομακεδόνων, από όσο γνωρίζω από σημαντικά πρόσωπα που γράφουν σε διεθνείς λίστες όπως αυτή του emperor clothes του Jared Israel ;-), Stop NATO κλπ. και μάλιστα αντιδρούν άσχημα όταν ακούν τις Ελλ. θέσεις.

    @ Χ. Μόρφος #21
    Αυτή την εποχή προσπαθώ να διαβάσω ένα βιβλιοπεριοδικό για τον Ζαχαριάδη και την ζωή του, ο οποίος εν πολλοίς είναι υπεύθυνος για πολλά. Μεταξύ άλλων υπήρχε μια κριτική για τον Πουλιόπουλο και για θέσεις οπορτουνιστικές που είχε πάρει (ο οποίος μας παρουσιάζεται σαν τροτσκιστής, νομίζω). Θα προσπαθήσω να δω αν υπάρχει σύνδεση με το θέμα και που και θα το ανεβάσω.

    ΙΜΗΟ σίγουρα υπάρχει, αφού συστηματικά το κόμμα, εμφανιζόταν ως η ντόπια αντιπροσωπεία της εξουσίας των σοβιετ της πουλημένης επανάστασης (ή της προδομένης αλλά από ποιόν;).

  25. frankiethecat
    13/12/2007 στο 14:44

    @ Χρήστο
    εχει στοιχεία μεχρι και τις αρχές του 34, αλλα κυρίως μεχρι το 28

    για τον εκδοτικο οικο Βιβλιοραμα, ουδεν εχω να δηλωσω αν και με προκαλει … το μονοπατον της αντιληψης και οι πανακριβες τιμες του κλπ κλπ … αλλα ειπαμε, ετσι ειναι η ζωη, οστις κατεχει εκδιδει καλη ωρα ο Γλενιν μιας και η επανασταση θελει και αυτη το ταμειο της, και ανευ αυτου φυλλο δεν κινειται … βλεπε επενδυσεις ΚΚΕ στον εκδοτικο τομεα 😉

  26. Ανώνυμος
    13/12/2007 στο 21:03

    Πάντως, οι Σέρβοι κρατούν χαμηλό προφίλ στο Μακεδονικό αλλά απί της ουσίας υιοθετούν και οι ίδιοι τα αιτήματα των…Θρακομακεδόνων, από όσο γνωρίζω από σημαντικά πρόσωπα που γράφουν σε διεθνείς λίστες όπως αυτή του emperor clothes του Jared Israel ;-), Stop NATO κλπ. και μάλιστα αντιδρούν άσχημα όταν ακούν τις Ελλ. θέσεις.

    Οι Σέρβοι είναι οι μόνοι σίγουροι σύμμαχοι των …. Θρακομακεδόνων.
    Κακώς νομίζουν ορισμένοι στην Ελλάδα ότι οι Σέρβοι είναι σύμμαχοι.
    Όχι ότι είναι οι υπόλοιποι βέβαια.

  27. 17/12/2007 στο 12:34

    @ filopatria

    Από όσο ξέρω ο Πουλιόπουλος «επιρροή» των τροτσκιστών ήταν, για κάποιο διάστημα. «Στ’ ανοιχτά» πέρασε…
    Ο Ζαχαριάδης ακόμη μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος, στον μικρόκοσμο της ελληνικής πολιτικής σκηνής.

    Κι όπως έλεγε και κάποιος φίλος τις προάλλες, το «κακό» με το ΚΚΕ είναι ότι είναι το μοναδικό ελληνικό κόμμα με διαρκή -οργανωμένη- παρουσία και ιστορία τα τελευταία 90 χρόνια. Κάνεις «τσακ» και το βρίσκεις, σε όποια στιγμή αυτών των χρόνων θέλεις. Οι άλλοι, αλλάζουν ονόματα και δεν αίρουν τις… αμαρτίες των προηγούμενων πολιτικών σχηματισμών από τους οποίους προέρχονται. Τα «καλά» και τα «κακά» της συνεχούς παρουσίας… Ποιον να κατηγορήσεις μετά; Τη ΝΔ για τα όσα έλεγαν, π.χ., ο Τσακαλώτος και ο Κανελλόπουλος; Δεν ξέρω, δεν είδα, δεν άκουσα, ήμουν μικρός θα απαντήσουν…

    Τα παραπάνω ισχύουν και για την τελευταία παράγραφο του σχολίου σου. Σάμπως οι υπόλοιποι πώς εμφανίζονταν; Για να μην ξεχνάμε και την ντόπια αντιπροσωπεία της αγγλοαμερικάνικης [νεο]αποικιοκρατίας…

    @ frankiethecat

    Ενδιαφέρον το βιβλίον.

    Για το Βιβλιόραμα δεν ξέρω ποιο είναι το μονόπαντον… Πάντως η σειρά είναι ενδιαφέρουσα. Κι ως γνωστόν στον καπιταλισμό όλα έχουν κάποια τιμή… Ακόμα κι ο φθηνός καπιταλισμός τέτοιος παραμένει 😉

    Μπα; Επενδύει ακόμα το ΚΚΕ στα εκδοτικά; 🙂

    @ Ανώνυμος

    Οι Σλάβοι, εν γένει, ποτέ δεν «πήγαν» την Ελλάδα και οτιδήποτε ελληνικό, όπως επισημαίνεις. Τι να κάνουμε θα ζήσουμε και μ’ αυτό 🙂

    O Jared Israel ψάχνει διάφορα ενδιαφέροντα, αλλά δεν σημαίνει κι ότι έχει πάντα δίκιο. Τον διαβάζω κατά καιρούς…

  28. filopatria
    18/12/2007 στο 15:50

    @ Χ. Μόρφος
    […]
    Οι Σλάβοι, εν γένει, ποτέ δεν “πήγαν” την Ελλάδα και οτιδήποτε ελληνικό, όπως επισημαίνεις. Τι να κάνουμε θα ζήσουμε και μ’ αυτό 🙂

    Χρήστο σε εμένα απαντάς μάλλον.
    Σίγουρα θα ζήσουμε δεν τίθεται θέμα. Και ενώ πχ. με τον ακύρηχτο «πόλεμο» των 78 ημερών γνωστοί μου Σέρβοι έξω, ευχαριστούσαν τους Ελληνες για την συμπαράστασή τους ο «ευχαριστώ τους Αμερικάνους» συντασσόταν με το ΝΑΤΟ. Ίσως για να μην έχει την ίδια τύχη.

    Από την άλλη μεριά αργότερα άλλος Σέρβος μου έλεγε για τις φιλικές σχέσεις των δύο χωρών διηγούμενος τον Α ΠΠ τότε που οι Σέρβοι κράτησαν κεφάλι στην Αυστροουγγρική αυτοκρατορία διαλύοντας την στην κυριολεξία με την τότε της μορφή (Ιερά Συμμαχία, Αψβούργοι, κλπ). 4 στρατιές των Σέρβων ηττήθηκαν, πέρασαν τα Ελλ. σύνορα ανασυντάχθηκαν και ξανάβγήκαν στα εδάφη τους να πολεμήσουν τους Αυστριακούς. Ένας στους 4 Σέρβους άνδρες σκοτώθηκε σε εκείνο το πόλεμο. Μεγάλη υπόθεση.

    Το ’99 κάποιοι άλλοι φίλοι παρόλο το εμπάργκο μου έστειλαν την λευκή βίβλο στα Αγ. (το έκδοσε στα Ελλ. η ΓΣΕΕ) με καταχωρημένες όλες τις παράπλευρες απώλειες.

    Από την άλλη οι Θρακομακεδόνες, Μακεδόνες…Από το 2002 όλο συγκρούσεις είχαμε με άτομα όπως η Τζάτρας και άλλοι γι’αυτό το θέμα. Δυστυχώς όμως όταν Έλληνες προσπαθούν να υπερασπιστούν άλλους Έλληνες γινόμαστε εθνίκια κλπ. Ιστορίες δι’αγρίους δλδ.

    […] O Jared Israel ψάχνει διάφορα ενδιαφέροντα, αλλά δεν σημαίνει κι ότι έχει πάντα δίκιο. Τον διαβάζω κατά καιρούς…

    Χαχα! Την εποχή του πολέμου με τους Γιούγκο έκανε φοβερή δουλειά όταν άλλοι «δικοί» του υποστήριζαν τις «100.000» θύματα των Αλβανών. Μέχρι την στιγμή που το 2002(;), 3(;) βγήκε στην λίστα του και είπε κάτι σαν «τα πρωτόκολλα όχι μόνο είναι πλαστά αλλά θα πρέπει να καταστραφούν»! Την άλλη στιγμή την έκανα από την λίστα του, ενώ μερικοί επώνυμοι τον ξεφώνησαν κιόλας. Μεταξύ αυτών ο Μακόου και ο Ροζώφ αν ενθυμούμαι καλώς.

    Έχει γενικώς πολύ καλή πληροφόρηση αλλά είναι προκατηλλειμένος θα έλεγον.

  29. 18/12/2007 στο 18:55

    @ filopatria

    Για τους Σέρβους, το σχόλιο του Ανώνυμου # 26 σχολίαζα.

    «Οι Σλάβοι, εν γένει…» έλεγα. Και συμμαχίες είχαμε, και λυκοφιλίες και… και… αλλά, εν γένει…

    Τζάτρας;

    Ο Jared Israel έκανε καλή δουλειά τότε, αλλά και αργότερα ή ταυτόχρονα με διάφορα του παλαιστινιακού – για κάτι παλιές ναζιστικές παραμέτρους [για να το θέσω κομψά].

    Τα πρωτόκολλα κι εγώ τα θεωρώ πλαστά, αλλά γιατί θα πρέπει και να καταστραφούν;

    Μακόου; Ροζώφ;

    Δεν είναι μόνον θέμα πληροφόρησης. Είναι και θέμα δουλειάς. Στρώνουν την… έδρα τους οι άνθρωποι και ψάχνουν.

    Και ποιος άραγε είναι τέλειος; Αυτά που έχω ψάξει εγώ και δεν έχεις ψάξει εσύ πιθανότατα κάπως σου «μυρίζουν», και φυσικά αυτό ισχύει και αντίστροφα. Άμα κάποιος δεν μάθει κάτι από μόνος του, με δική του προσπάθεια, δυστυχώς δεν μπορείς να του τα χώσεις… Ειδικά όταν έχει γεννηθεί «μαθημένος»…

  30. filopatria
    19/12/2007 στο 00:39

    @ Χ. Μόρφος

    Τζάτρας;

    Stella Jatras. Ελληνίδα ή Ελλ. καταγωγής ζει στο Στέητ, γράφει και υποστηρίζει δημοσιογραφικά τους Γιουγκο ενώ είναι φιλο»Μακεδόνισσα». Της τα χώσαμε σε κάποια δόση για τους «Μακεδόνες» παραθέτοντας τα ιστορικά αλλά και δηλώσεις του Γκλιγκόροφ και έγινε το έλα να δεις. Έβαλε τον άντρα της απόστρατο του Γιου Ες άρμυ να μας μαλώσει.

    Ο Jared Israel…

    Για μένα είναι απλά πουλέν της αλίγιας 😉 του. Όταν έχεις τέτοιους φίλους… Τιποτε περισσότερο. Ή όπως έλεγε κάποια στην λίστα στοπ νατο «ακόμα και ένα χαλασμένο ρολόι δείχνει σωστά την ώρα 2 φορές την ημέρα».

    Makow Henry. Save the males. Εβραίος. Παρουσιάζει κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες πτυχές αλλά με διάφορα κολλήματα. Ενημερωμένος πάντως.

    Rozoff Rick. Γιός Ναυάρχου των Στέητς, η ψυχή της λίστας στοπ Νατο, τότε (1999) αλλά και τώρα ακόμη. Δημοσιογράφος, νομίζω.

    Τα πρωτόκολλα κι εγώ τα θεωρώ πλαστά, αλλά γιατί θα πρέπει και να καταστραφούν;

    Οβερρηάξιον που λέει και το κόμμα. Αν είναι πλαστά ποιός ο λόγος να ασχοληθείς περισσότερο; Αλλά αν ζητάς την καταστροφή τους όμως, μήπως, λέω, μήπως, παίζει κάτι πιο βαθύ;

  31. 19/12/2007 στο 15:06

    @ filopatria

    Ελπίζω να μην σας… μάλωσε πολύ ο ex-γιου ες άρμυ 😉 Θα μπορούσε, πάντως, να σας πάρει με το καλό, όπως κάνουν κάποιοι άλλοι εσχάτως…

    Αλίγια! Πού την ξετρύπωσες αυτή τη λέξη;! Σωστή η ατάκα με το ρολόι…

    Α! Αυτός ο Μάκοου. Τον έχω σε τόοοση εκτίμηση που μου διέφυγε.

    Οβερρηάξιον! Deep interests?

  32. 19/12/2007 στο 22:39

    Το βιβλίο που αναφέρει ο frankiethecat στο σχόλιο # 22:

    http://users.auth.gr/~adagkas/texts/3LesCoulisses.pdf

    πείτε και κανένα ευχαριστώ 😉

  33. filopatria
    20/12/2007 στο 23:51

    @ Χ. Μόρφος
    #31 Διαδικτυακά δεν μας φοβίζουν πολλοί. Από κοντά, μπειμπυ, Αι σεη μέημπι.

    Την λέξη αλίγια ήκουαλ ανάβαση την γνωρίζεις, έτσι; Γενικώς καθώς λέγουν οι Φραντσέζοι έχω ήδη κυλίσει την καμπούρα μου δεξιά, αριστερά και ψευτοξέρω 2-3 πράγματα… Το άτομο που είπε την ατάκα ήτο ολίγον ηλικιωμένη, χήρα κάποιου αξιωματικού, πολύ δυναμική κυρία και κυρίως δυναμική δημοσιογράφος, Χέδερ κάπως δεν ενθυμούμαι πλέον. Αρθρογραφεί διαδικτυακά.

    Για τα υπόλοιπα δες αν έχεις την διάθεση και την ευκαιρία το λινκ http://users.cyberone.com.au/myers/. Πολλά κατεβατά αλλά τεκμηριωμένα ΙΜΗΟ. Προσπαθώ να κάνω μερικές μεταφράσεις…

    #32 Σας μερσούμε πολλαπώς κύριοι δια το λινκ με τα καλούδια αλλά και το δαιμόνιον σας γενικώτερον. Σε πολλές περιπτώσεις εβγάλατε λαγούς!!! Les Coulisses ήτοι το θεατρικόν παρασκήνιον επί του προκείμενου μεταφορικώς δλδ. Άραγε να είναι πάμπλικ ντομέην;

  34. 21/12/2007 στο 11:45

    @ filopatria

    Την «ανάβαση» την «άκουσα» από σένα – και με λίγο ψάξιμο την έμαθα κι εγώ.

    Τον …Πέτρο τον «ξέρω» από χρόνια. Καλή δουλειά. Και πολύ καλή ιδέα αυτή να τσιτάρει τεράστια αποσπάσματα από διάφορα βιβλία, που ούτως ή άλλως είναι πολύ δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να βρει κανείς εδώ. Και φυσικά δεν συζητάω το πόσο καλή είναι η ιδέα σου να μεταφράσεις κάποιες από τις σελίδες του.

    Το βιβλίο το διαθέτει ο εις εκ των δύο συγγραφέων στο σαΐτιόν του. Άρα, μπορεί κάποιος να το τσιτάρει ελεύθερα -δια μη εμπορικούς, πάντα, λόγους…

  35. filopatria
    21/12/2007 στο 13:30

    #32 Σας μερσούμε πολλαπώς->πολλαπλώς ήθελε να πει ο ποιητής, ο δαίμων κλπ.

    #34 […]Την “ανάβαση” την “άκουσα”…[…]

    Αυτό είναι είδηση! Να χαίρομαι δλδ. Είχα κάποτε μια φίλη από κει κάτου και μου τα μάθαινε.

    […] Και φυσικά δεν συζητάω το πόσο καλή είναι η ιδέα σου να μεταφράσεις κάποιες από τις σελίδες του.[…]

    Είστε καλός κε Χρήστε. Ευχαριστώ!

    Υπάρχουν ήδη κάποια μεταφρασμένα τεμάχια που χρονολογούνται παλιώτερα αλλά βρίσκονται σε λίστα κλειστήν δια το φιλοθεάμον κοινό.

    Κατά τα άλλα περί μεταφράσεων έχω κάτιτις κατά νουν αλλά θα επικοινωνήσω μεθ’υμών σε πράιβετ. Κάτι σαν και αυτά αυτά που κάνουν συχνά οι «κουτόφραγγοι» αλλά σχεδόν ουδέποτε οι ημεδαποί, λόγω μεγάλης διάδοσης του αναίσχυντου κλοπυράϊτ. Μέχρι και τις πτυχιακές ακόμη 😉

  36. 21/12/2007 στο 14:20

    «…Κλειστή δια το φιλοθεάμον κοινό». Δια το φιλογνωστικόν;

    Επικοινωνήστε σε πράιβετ. Κλοπυράιτ; Γίνονται τέτοια πράγματα στη γλυκιά μας πατρίδα;

    ΥΓ. «κε Χρήστε». Κατά τας εορτάς των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς ανάβουμε λαμπάκια και ουχί κεριά και λιβάνια 🙂

  37. filopatria
    25/12/2007 στο 16:55

    Χρόνια σας πολλά κε Χρήστο! Μακροζωϊα και ευτυχία κυρίως, αλλά και παράδες για να κυλά η τυχόν δυστυχία, ευχάριστα!

  38. 28/12/2007 στο 11:18

    @ filopatria

    Ευχαριστώ για τις ευχές και ανταποδίδω!

    ΥΓ. Άμα είσαι ευτυχισμένος, οι παράδες δεν είναι [και τόσο] απαραίτητοι. Και δόξα τω Θεώ [για μας τους άθεους], σε μας τους «αριστερούς» όλα πάνε «δεξιά»… 🙂

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: