Αρχική > Διεθνείς Σχέσεις, Πρόσωπα, Πολιτική, Τρομοκρατία > Πακιστάν: «Ένας καλός κι υπεύθυνος δικτάτορας»

Πακιστάν: «Ένας καλός κι υπεύθυνος δικτάτορας»

30/12/2007

Που λέτε, δολοφονήθηκε στο Πακιστάν η Μπεναζίρ Μπούτο… Ποιος τη δολοφόνησε; «Προφανώς» η Αλ Κάιντα, καταπώς λένε οι πακιστανικές και οι αγγλοαμερικανικές αρχές.

Αλλά απ’ την άλλη… Δολοφονία στο Πακιστάν και να μην είναι ανακατεμένες οι μυστικές υπηρεσίες της χώρας, η περιβόητη ISI; Κομματάκι δύσκολο μου φαίνεται. Πολύ δύσκολο, θα έλεγα. H ISI, λοιπόν,… ας τσιτάρω τον εαυτό μου από ένα παλιότερο κείμενο:

«Ο ρόλος που διαδραμάτισε το Πακιστάν στη δημιουργία των δικτύων των μουτζαχεντίν που πολεμούσαν τους «ερυθρούς κομμουνιστάς» και τους σοβιετικούς εισβολείς στο Αφγανιστάν είναι γνωστός, όπως είναι γνωστός και ο ρόλος που διαδραμάτισε στη δημιουργία των Ταλιμπάν και στην κατάληψη από τους τελευταίους της εξουσίας στο Αφγανιστάν (αποτελεί κοινό μυστικό ότι οι Ταλιμπάν ήταν κατασκεύασμα των μυστικών υπηρεσιών του Πακιστάν-ISI). Οι στενότατες σχέσεις των μυστικών υπηρεσιών ΗΠΑ και Μεγάλης Βρετανίας με την ISI είναι επίσης γνωστές. Η ISI αποτελούσε για χρόνια το κανάλι μέσω του οποίου οι μυστικές υπηρεσίες της Δύσης χρηματοδοτούσαν και εκπαίδευαν δεκάδες χιλιάδες ισλαμιστές, που πολεμούσαν κατά των Σοβιετικών στο Αφγανιστάν. Στόχος της Δύσης η διαρκής παρενόχληση του «μαλακού υπογαστρίου» του σοβιετικού μπλοκ στην Κεντρική Ασία, με απώτερο στόχο την κατάρρευσή του.»

Κοντά σ’ αυτά βάλτε και τίποτα «πυρηνικά παιχνιδάκια», τίποτα «αυτονομίες στο Κασμίρ», τίποτα «γεωπολιτικά παιχνιδάκια», τίποτα «αγωγούς», και «ολίγη πρέζα». Πολλή πρέζα, για την ακρίβεια. Πάρα πολλή πρέζα.

Αλλά για την ηρωίνη δεν κάνει να μιλάμε. Διαβάζει, ας πούμε, κάποιος το -βραβευμένο με Pulitzer- βιβλίο του Steve Coll, Ghost Wars – The Secret History of the CIA, Afghanistan and Bin Laden, from the Soviet Invasion to September 10, 2001, Penguin Books, 2005, και μετά βίας βρίσκει 5-6 [άσχετες] αναφορές στην ηρωίνη. Άντε κι άλλες τόσες αναφορές στον ηρω[ιν]ικό στρατιώτη Ντοστούμ. Κι όταν οι καταξιωμένοι δεν μιλάνε για πρέζα, αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει ζήτημα…

Πάμε παρακάτω. Υπάρχει και μία άλλη πλευρά της σχέσης Μουσάραφ-Μπούτο. Γιατί σε τέτοιου είδους ιστορίες, δεν υπάρχουν απαραίτητα καλοί και κακοί. Κάλλιστα μπορεί να είναι όλοι κακοί…

Αντιγράφω [αγγλιστί] από το βιβλίο του Greg Palast, The Best Democracy Money Can Buy, που έχει εκδοθεί και στα ελληνικά [περισσότερα για την ελληνική έκδοση] (όλες οι υπογραμμίσεις δικές μου):

Αnother one of the big multicontinental players was Entergy International, once a division of a struggling regional electricity company, which grabbed London Electricity and other huge foreign assets following the election of their hometown boy, Bill Clinton, to the White House. Entergy used their Clinton connections to sign deals in China, whose totalitarian regime must have held a particular attraction for the company’s chairman, Ed Lupberger. In hunting for assets in Peru, Lupberger said, «They’ve got a good stable situation there, sort of a benevolent dictator, which means good, responsible leadership.»

Pakistan looked like another Entergy jackpot when, in 1992, the government of Benazir Bhutto, in a manner most strange, agreed to increase the amount Pakistan’s power agency would pay for electricity from plants part-owned by Entergy (10 percent) and Britain’s National Power (40 percent). But in 1998, Bhutto lost the election and the new Pakistani government discovered her secret ownership of posh properties in London. Putting her unexplained riches together with the crazy generous deal with the U.K.-U.S. power companies, Pakistani prosecutors in October 1988 charged her and the Western consortium with bribery. Pakistan’s new government then ended the high payments to the British-American consortium on the internationally accepted rule of law that contracts allegedly obtained by bribery are unenforceable.

Officially, the IMF and World Bank condemn bribery. Nevertheless, within days of Pakistan’s filing corruption charges and cutting payments to the accused power combine, the IMF Bank, at the request of Bill Clinton and Tony Blair, threatened to cut off Pakistan’s access to international finance.

Panicked by the threat of economic blockade, Pakistan prepared to collect the cash to payoff the U.K.-U.S. consortium. On December 22, 1998, Pakistan’s military, under the direction of General Pervez Musharraf, sent thirty thousand troops into the nation’s power stations. Peter Windsor, National Power’s director of International Operations, told me, «A lot changed since the army moved in. Now we have a situation where we can be paid, they’ve found a way to collect from the man in the street.» Yes, at gunpoint, trade union lawyer Abdul Latif Nizamani told me after his arrest and release following mass demonstrations. (Windsor vehemently denied the bribery charges.)

With Pakistan’s army in control of the nation’s infrastructure, and acting as guarantor of payment to the multinationals, General Musharraf’s final takeover nine months later-a «surprise coup« to the Western press-was, in fact, a forgone conclusion to the power plant dispute.

[«…Ήταν στην πραγματικότητα μια προκαθορισμένη κατάληξη της διαμάχης για τις μονάδες ενέργειας…»]

In the months before he left office, President Clinton flew to Pakistan. Shocked U.S. congressmen could not understand why Clinton would place the American Eagle seal of approval on a notoriously unbalanced dictator with a Strangelovian affection for nuclear weapons and, at the time, a fondness for the Taliban. The answer was the real item on the agenda: higher electricity prices to pay the questionable contracts with the British- American power group.«

_ _ _ _ _

Business as usual…

Για τον βίο και την πολιτεία της Μπεναζίρ Μπούτο διαβάστε στης Γητεύτριας [μέσω του ΑΠΕ] το -«διεφθαρμένο»- βιογραφικό της: Benazir Butto: Στα 54 της θύμα; Τελικά ποτέ δεν κατάλαβα αν αυτή η γυναίκα ήταν άγγελος ή σατανάς…

Ενώ στου Zalmoxis θα βρείτε ό,τι μπορεί να σας ενδιαφέρει σχετικά με τη δολοφονία, και, αν ψάξετε το ιστολόγιό του, αρκετά ιστοσημειώματά του, των τελευταίων μηνών, για την ευρύτερη περιοχή… [Zalmoxis, μήπως σε λένε Θανάση; 🙂 ]

ΥΓ. Ο τίτλος του ιστοσημειώματος είναι ο τίτλος του σχετικού υποκεφαλαίου στο βιβλίο του Παλάστ [σελ. 143 της ελληνικής έκδοσης. Το σχετικό απόσπασμα υπάρχει στις σελίδες 144-146].

Advertisements
  1. 30/12/2007 στο 16:27

    Να λείπουν τα καρφώματα για τον Zalmoxis

  2. 30/12/2007 στο 16:28

    @ monahikoslikos

    Δεν τον κάρφωσα αδελφέ. Λίγο πιο προσεκτικός του λέω να είναι. Αυτός καρφώνεται από μόνος του…

  3. 30/12/2007 στο 22:26

    H al kainta δήλωσε ότι δεν τη δολοφόνησε αυτή γιατί δε χτυπάει γυναίκες.

  4. 30/12/2007 στο 22:27

    Α Ναι βγάλε αυτο το χιόνι γιατί θα μου ξεκάνει το ανεμιστήρι.

  5. zalmoxis
    30/12/2007 στο 23:19

    Καλησπέρα.
    1. Πολύ πρέζα… Πάρα πολύ πρέζα bush και cheney…
    2. «Ποιός Θανάσης»; (Μοναχικέ Λύκε, σ’ ευχαριστώ για το ενδιαφέρον, no problem…).
    3. Η Αλ Κάιντα ανέλαβε εν τέλει την ευθύνη, έτσι τουλάχιστον μετέδωσε το πακιστανικό ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι ARY.

  6. 31/12/2007 στο 02:40

    @ Εξάκτινος

    Οι «αλλοινοί» το λένε για την «Αλ Κάιντα». Πολύ βολικό, θα έλεγα…

    Χιόνι;! Ποιο χιόνι;! Έχεις τον τρόπο σου! Κι εσύ και το ανεμιστηράκι σου! 🙂

    @ zalmoxis

    1. «Πολύ πρέζα… Πάρα πολύ πρέζα bush και cheney…» Προϋπήρξε αμφοτέρων….

    2. “Ποιός Θανάσης”; (Μοναχικέ Λύκε, σ’ ευχαριστώ για το ενδιαφέρον, no problem…).»

    Ποιος Θανάσης;;;» Ή αντιγράφεις κάποιον Θανάση ή σε αντιγράφει… Ποιος από όλους τους Θανάσηδες; Και, προφανώς, δεν είναι δικό μου πρόβλημα…

    3. «Η Αλ Κάιντα ανέλαβε εν τέλει την ευθύνη, έτσι τουλάχιστον μετέδωσε το πακιστανικό ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι ARY.»

    Εγώ τα λέω ότι είσαι ενημερωμένος, εσύ λες άλλα… Μην τσιτάρεις αυτά που γράφεις επώνυμα [και εξαιρετικά!] με το ψευδώνυμό σου. Τουλάχιστον, μπορείς να λες ότι τα έγραψε ο «τάδε»… Δες και το σχόλιο # 2.

  7. prince oliver
    31/12/2007 στο 10:56

    ανοιξε το κουτί της Πανδώρας σύντροφοι, ντόμινο γεωπολιτικές τρύπες και πυρηνικά ζούμε στην πιό ενδιαφέρουσα μεταβατική περίοδο της ιστορίας τα 30ς του 21 αιώνα.

  8. Γεωργιος Τσαπανος
    31/12/2007 στο 12:43

    Εφ οσον ο στρατηγος Μουσαραφ ηταν ανθρωπος των αμερικανων, ποιος ο λογος να χρειαζονται και ΔΕΥΤΕΡΟ ανθρωπο τους εκει στο προσωπο της Μπουτο?

    Λ.

  9. 31/12/2007 στο 13:51

    @ prince oliver

    Ωχ! Αν είναι να ακολουθήσουν και τα φόρτις, καλύτερα να μας έλειπαν… Ας μέναμε στα τουέντις…

    @ Γεωργιος Τσαπανος

    Νομίζω ότι αυτό το ερώτημα απαντάται με τον καλύτερο τρόπο στας Τηλεπλάγκτους Πλάνας: Πακιστάν. Το Μέγα Ηφαίστειο, όπου αναφέρονται -μεταξύ άλλων:

    «[…]Το Πακιστάν προετοιμαζόταν υπό την αμερικανική κηδεμονία να μεταβεί στη δική του «νόθα μεταπολίτευση» ύστερα από μια οκτάχρονη πραξικοπηματική διακυβέρνηση του στρατηγού Περβέζ Μουσάραφ. Κάτω από την αμερικανική καθοδήγηση είχε προγραμματιστεί ένας πολλά υποσχόμενος συμβιβασμός. Η Μπούτο θα αποδεχόταν τη νομιμότητα της ανάδειξης του Μουσάραφ ως προέδρου της χώρας στις 6 Οκτωβρίου 2007 παρόλο που αυτή δεν ήταν αποδεκτή από το Ανώτατο Δικαστήριο (εξού και η καθαίρεση του) ενώ ο Μουσάραφ, θα εγκατέλειπε την αρχηγία του στρατού και θα αποδεχόταν την βέβαιη εκλογή στις 8 Ιανουαρίου της Μπεναζίρ Μπούτο ως πρωθυπουργού.

    Η Μπούτο λοιπόν είχε αποδεχτεί να λειτουργήσει ως ο κύριος φορέας πραγμάτωσης του αμερικανικού σχεδίου. Να προσδώσει την αναγκαία «δημοκρατική επίφαση» στο καθεστώς, να διαχειριστεί στη χώρα για λογαριασμό της Ουάσιγκτον το τομέα της πυρηνικής ασφάλειας, να συνεργαστεί με το στρατιωτικό μηχανισμό για τη πολεμική καταστολή του ζηλωτικού Ισλάμ στη γεωγραφική ζώνη FATA και να αποτρέψει την ανάπτυξη της μαζικής κινητοποίησης ενάντια στη δικτατορία του Μουσάραφ ώστε στο Πακιστάν να αναπαράγεται απρόσκοπτα η κυριαρχία τόσο του στρατού όσο και κυρίως των ΗΠΑ. […]»

  10. 31/12/2007 στο 14:25

    Μου κάνει ιδιαίτερη εντύπωση που η μάνμα άφησε για αρχηγό κόματος σε τέτοιες συνθήκες έναν έφηβο 19 χρομών (το γιό της…).

    Αλλά και αυτοί – οι του κόμματος – αυτόν έβαλαμ επικεφαλής; Τόκαψαν το ‘παιδάκι»…

    Μα τι κόσμος Θεέ μου στην άπω ανατολή…

  11. 31/12/2007 στο 15:36

    «Αποφασίστηκε ότι ο Μπιλαουάλ θα είναι ο ηγέτης του κόμματος και ο πατέρας του, Ασίφ Αλί Ζαρντάρι θα είναι ο συμπρόεδρος»

    Κόμμα με αντιβασιλέα/επίτροπο κι εγώ πρώτη φορά βλέπω.

    Τι κόσμος, ένθεέ μου, κι αυτός της Εγγύς Ανατολής…

  12. zalmoxis
    31/12/2007 στο 20:42

    @ Χ. Μόρφος,

    «…Η Μπούτο λοιπόν είχε αποδεχτεί να λειτουργήσει ως ο κύριος φορέας πραγμάτωσης του αμερικανικού σχεδίου. Να προσδώσει την αναγκαία «δημοκρατική επίφαση» στο καθεστώς, …να αναπαράγεται απρόσκοπτα η κυριαρχία τόσο του στρατού όσο και κυρίως των ΗΠΑ…»

    Συμφωνώ με την ανάλυσή σου, έχω όμως μια επιφύλαξη για το αν το ΡΡΡ (το Λαϊκό Κόμμα) και οι Δυτικοί είναι όντως υπέρ της συνέχισης της κυριαρχίας του στρατού στα πολιτικά και -κυρίως- στα οικονομικά πράγματα (αφού πρώτα κάνουν τη «βρωμοδουλιά» με το ισλάμ…). Δεν είναι τυχαίο που οι 2 στους 3 αντιπάλους του Μουσάραφ είχαν ως έδρα της αυτοεξορίας τους την αραβική χερσόνησο. Οι Άραβες -δηλαδή οι Δυτικοί πίσω απόν αραβική βιτρίνα (για θυμήσου και την περίπτωση Χαρίρι στο Λίβανο…)- παίζουν με άλλους κανόνες και θεωρούν το βαθύ στρατιωτικό κράτος του Πακιστάν «αντιπαραγωγικό μοναχοφάη» άρα και τροχοπέδη στις μπίζνες που θέλουν να κάνουν. Ο αμοραλισμός τους δε πάει τόσο μακριά που αν οι ταλιμπάν δέχονταν αύριο το πρωί να περάσουν οι αγωγοί της Κεντρικής Ασίας προς τον Ινδικό, ΑΠΟΨΕ κιόλας θα τους παραδώσουν τον Καρζάϊ και τον Μουσάραφ σε μια κόλλα χαρτί.

    Οι Πακιστανοί -αυτό ισχύει και για το στρατό- είναι πολύ παράξενη ράτσα (τι ράτσα δηλαδή, πολλές ράτσες…). Πάνω που «μετεκπαιδεύεται» κάποιος στις ΗΠΑ σε ανώτερες στρατιωτικές ακαδημίες και στο… «american way of life», επιστρέφοντας, μόλις φορέσει το σαλβάρ καμίς τα ξεχνάει όλα. Σε αντίθεση με κάτι δικούς μας που πάνε για 2 βδομάδες να ψωνίσουν στη Νέα Υόρκη και επιστρέφουν έτοιμοα πρακτοράκια. Αυτό είναι και το μόνιμο παράπονο των αμερικανών. Ό,τι συμβαίνει δηλαδή και με πολλούς φοιτητές που επιστρέφοντας από ΗΠΑ πέφτουν με τα μούτρα στο κοράνο.

    manitaritoubounou,

    «Αλλά και αυτοί – οι του κόμματος – αυτόν έβαλαν επικεφαλής; Τόκαψαν το ‘παιδάκι”…»

    Το όνομα Μπούτο πουλάει. Για θυμήσου τι είχε πει ο Βαρβιτσιώτης (πατήρ) όταν είχε προτείνει τον Κωστάκη για αρχηγό της Ν.Δ… Εγώ θα έλεγα επίσης αλίμονο στο παιδάκι, αλλά περισσότερο αλίμονο και στα κρατικά ταμεία με τον πατέρα που έχει…

  13. Γεωργιος Τσαπανος
    31/12/2007 στο 22:25

    O Χρηστος εγραψε:

    >Νομίζω ότι αυτό το ερώτημα απαντάται με τον καλύτερο τρόπο στας Τηλεπλάγκτους Πλάνας: Πακιστάν. Το Μέγα Ηφαίστειο, όπου αναφέρονται -μεταξύ άλλων:

    “[…]Το Πακιστάν προετοιμαζόταν υπό την αμερικανική κηδεμονία να μεταβεί στη δική του «νόθα μεταπολίτευση» ύστερα από μια οκτάχρονη πραξικοπηματική διακυβέρνηση του στρατηγού Περβέζ Μουσάραφ. Κάτω από την αμερικανική καθοδήγηση είχε προγραμματιστεί ένας πολλά υποσχόμενος συμβιβασμός. Η Μπούτο θα αποδεχόταν τη νομιμότητα της ανάδειξης του Μουσάραφ ως προέδρου της χώρας στις 6 Οκτωβρίου 2007 παρόλο που αυτή δεν ήταν αποδεκτή από το Ανώτατο Δικαστήριο (εξού και η καθαίρεση του) ενώ ο Μουσάραφ, θα εγκατέλειπε την αρχηγία του στρατού και θα αποδεχόταν την βέβαιη εκλογή στις 8 Ιανουαρίου της Μπεναζίρ Μπούτο ως πρωθυπουργού.>

    Η αναλυσις αυτη δεν «στεκει».
    Ο Μουσαραφ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΕ απο την προεδρια ΚΑΙ εγκατελειψε «βασικα» την προεδρια απο την στιγμη που κυρηξε εκλογες.
    ΠΟΙΟΣ ο λογος συνεπως οι αμερικανοι να εχουν δυο «καθαροαιμα» δικα τους τρεχοντας εναντιον ο ενας της αλλης εν ονοματι της δημοκρατιας?

    Λ.

  14. 01/01/2008 στο 19:51

    @ zalmoxis

    Sorry, αλλά η ανάλυση δεν ήταν δική μου αλλά του Μαύρου Φωτός: Πακιστάν. Το Μέγα Ηφαίστειο, που ξέρει τα πράγματα πολύ καλύτερα από μένα. Οπότε οι όποιες ενστάσεις καλό θα ήταν να διατυπωθούν εκεί, για να μπορέσουμε να επιμορφωθούμε κι οι υπόλοιποι.

    Καλή χρονιά!

    @ Γεωργιος Τσαπανος

    Κύριε Τσάπανε, κάντε τον κόπο να απευθυνθείτε για τις αντιρρήσεις σας στο Μαύρο Φως.

    Καλή χρονιά!

  15. 02/01/2008 στο 13:54

    «Ασίφ Αλή Ζαρντάρι: σύζυγος της δολοφονηθείσας και υπουργός σε μία από τις κυβερνήσεις της […] Πέρασε 8 χρόνια στη φυλακή, καταδικασθείς για διαφθορά και διακίνηση ναρκωτικών…»

    Αναβάλλει τις εκλογές ο Περβέζ Μουσάραφ [στο γράφημα]

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: