Αρχική > Πλανήτης Γη Α.Ε., Πολιτική > Μια πρόβλεψη για τις αμερικανικές εκλογές [μετά την Αϊόβα]

Μια πρόβλεψη για τις αμερικανικές εκλογές [μετά την Αϊόβα]

04/01/2008

Επειδή αυτό το ιστολόγιο δεν είναι εφημερίδα της δημοκρατικής παράταξης [βλ. Ελευθεροτυπία – και όχι μόνον] για να αφιερώνει επί εβδομάδες σελίδες επί σελίδων στους 40ρηδες υποψήφιους/προέδρους των ΗΠΑ που παίζουν σαξόφωνο [βλ. Κλίντον, γνωστή η θλιβερή πορεία του], γι’ αυτό και θα διακινδυνεύσω μια πρόβλεψη για τις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου στις ΗΠΑ [και τελειώνω με το ζήτημα].

Χτες διεξήχθησαν στην Αϊόβα οι πρώτες προκριματικές εκλογές για την ανάδειξη των υποψηφίων προέδρων των δύο μεγάλων κομμάτων, του Δημοκρατικού και του Ρεπουμπλικανικού. Στην πραγματικότητα, οι ψηφοφόροι ψηφίζουν ακόμα και δι’ ανατάσεως της χειρός για την εκλογή των αντιπροσώπων του κόμματος στα συνέδρια του καλοκαιριού, όπου και θα αναδειχθούν οι υποψήφιοι πρόεδροι των δύο κομμάτων.

Έχουμε και λέμε λοιπόν:

Δημοκρατικό κόμμα: Ομπάμα 38%, Έντουαρντς 30%, Κλίντον 29% κ.λπ. Μεγάλος κερδισμένος ο Ομπάμα, μεγάλη χαμένη η Κλίντον. Ο Ομπάμα σάρωσε στις μικρές ηλικίες, ενώ εξασφάλισε και περισσότερες ψήφους στις γυναίκες απ’ ό,τι η Χίλαρυ.

Ρεπουμπλικανικό κόμμα: Χάκαμπι [πρώην κυβερνήτης του Αρκάνσας και βαπτιστής πάστορας] 34%, Ρόμνι [πρώην κυβερνήτης της Μασαχουσέτης και μορμόνος (!)] 26%, Μακέιν και Τόμσον από 13% και Πωλ [Τέξααας] 10%.

Ποια είναι η πιθανότητα να εκλεγεί πρόεδρος των ΗΠΑ ο Ομπάμα σε περίπτωση που πάρει το χρίσμα του κόμματός του; Μηδέν %. Ο Ομπάμα είναι μόλις ο πέμπτος αφροαμερικανός στην ιστορία των ΗΠΑ που έχει εκλεγεί γερουσιαστής και ο μοναδικός αφροαμερικανός στη σημερινή Γερουσία. Ουδέποτε έχει υπάρξει αφροαμερικανός πρόεδρος ή αντιπρόεδρος της χώρας…

Ποια είναι η πιθανότητα να εκλεγεί πρόεδρος των ΗΠΑ η Χίλαρυ Κλίντον; Μηδέν %. Καμία γυναίκα δεν εξελέγη ποτέ πρόεδρος ή έστω αντιπρόεδρος των ΗΠΑ. Βέβαια, για όλα υπάρχει μια πρώτη φορά, αλλά για τις ΗΠΑ μιλάμε, όχι για το Πακιστάν… Κι ο Κέννεντυ ήταν ο πρώτος [και μοναδικός μέχρι στιγμής] καθολικός πρόεδρος των ΗΠΑ… Ενθυμείσθε το τέλος του…

Ο Έντουαρντς είναι ο μόνος εκ των Δημοκρατικών που θα μπορούσε να εκλεγεί πρόεδρος, αν και οι προβλέψεις και οι σφυγμομετρήσεις τον αφήνουν πολύ πίσω από τους άλλους δύο -κύριους- υποψήφιους του Δημοκρατικού Κόμματος.

Ηθικόν δίδαγμα;

Ο επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ θα είναι ξανά Ρεπουμπλικανός. [Εκτός κι αν ο Έντουαρντς κάνει την έκπληξη και αναδειχθεί υποψήφιος των Δημοκρατικών.]

Ποιος θα είναι ο Ρεπουμπλικανός πρόεδρος;

Ο βαπτιστής πάστορας; Πολύ χλωμό…

Ο μορμόνος; Ακόμα πιο χλωμό…

Προσωπικά, παίζω κάποιον από τους τρεις «μικρότερους» [εν Αϊόβα] υποψηφίους των Ρεπουμπλικανών.

Κι εδώ είμαστε. Για ό,τι το συγκλονιστικόν…

ΥΓ. Να θυμηθώ να ψάξω τα γενεαλογικά τους δέντρα…

Πηγές:

Wikipedia, για τα βιογραφικά.
Η Αϊόβα θα «δείξει» ποιοι θα είναι οι επικρατέστεροι για το χρίσμα
Τυφώνας Ομπάμα
RESULTS: Iowa
Huckabee, Obama have huge night in Iowa
Democrats voted for change, GOP for faith and values

Ρίξτε και μια ματιά εδώ: ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ 2008

Advertisements
  1. 04/01/2008 στο 12:57

    God is Republican!

    God bless America and no place else!

    God oh God, it’s always God…

    Oh, did I mention that God is WHITE?

    God bless.

  2. 04/01/2008 στο 13:04

    Κι επειδή είναι μάλλον απίθανο να διαβάζει αυτό το μπλογκ κάποιος από εκείνους που θα ψηφίσουν στις εκλογές για την ανάδειξη νέου πλανητάρχη, ας δούμε τι λέει -για τους Δημοκρατικούς- ένας τέτοιος ψηφοφόρος: ο Μάικλ Μουρ με τον μοναδικό του τρόπο: Who Do We Vote For This Time Around? A Letter from Michael Moore

  3. 04/01/2008 στο 13:09

    @ pølsemannen

    God is white anglo saxon protestant, blond and blue eyed!
    God… shave us!

  4. 04/01/2008 στο 14:30

    Χρήστο καλημέρα και καλή χρονιά!

    Νομίζω ότι η ανάλυσή σου είναι κοντά στην πραγματικότητα. Εξάλλου, νομίζω ότι σε πληθυσμιακά δεδομένα η Αϊόβα είναι μικρή, κάτι σαν το Νομό Λακωνίας στο σύνολο της Ελλάδας.

    Πάντως, νομίζω ότι και ο Κλίντον ήταν καθολικός.

  5. 04/01/2008 στο 15:01

    είδα το post ενώ διάβασα και το γράμμα του Moore

    η διαφωνία μου είναι στις πιθανότητες που δίνεις:
    η πιθανότητα να έχουμε μαύρο («αφροαμερικάνο») ή γυναίκα είναι 1/44, καθώς ο Μπους είναι ο 43ος…
    (θυμίζει κάτι από τις εκτός έδρας νίκες του Ολυμπιακού στο Champion: τριάντα ένα ματς χωρίς… 1/32, 2/34 πλέον)

    Η Χίλαρυ είναι υπέρ του πολέμου στο Ιράκ, ο Ομπάμα – εκτός των άλλων – έχει και αντι-μάρκετινγκ όνομα («Osama»).
    Συμφωνώ ότι ίσως ο Edwards μοιάζει η καλύτερη επιλογή για τους «Δημοκρατικούς»… Προτιμώ όμως τον μαύρο…
    Να δούμε και την Τρίτη στο Νιου Χαμσάιρ, όπου η απήχησή του εκεί αποτελέσματός είναι πολύ μεγάλη.

    Στους Rep’s έδινα τις πιθανότητες στον Giuiliani, αλλά μπήκε στο νοσοκομείο πριν μερικές μέρες ενώ δύο γάμοι και δύο ερωμένες ίσως είναι πολλές ακόμα και για τους Αμερικάνους…

    Δύο καθολικοί έγιναν πρόεδροι: JFK-Clinton

    Τέλος, είναι απίστευτο που όλοι οι Δημοκρατικοί υποψήφιοι έχουν για moto την αλλαγή («change»)

    Καλή χρονιά 2008!

  6. 04/01/2008 στο 15:37

    Συμφωνώ ανεπιφύλακτα!

  7. Κ
    04/01/2008 στο 15:55

    Πάντως και επί Ρωμαϊκής περιόδου υπήρξαν Αυτοκράτορες Αφρικανικής καταγωγής.Αυτό δεν επηρέασε τις δομές Εξουσίας στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
    Ακόμα και αν εκλεγει (ο υποστηριζόμενος από τον Τζωρτζ Σόρος) Μπάρακ Ομπάμα μην περιμένετε και τίποτα θεαματικές αλλαγές.

  8. Γεωργιος Τσαπανος
    04/01/2008 στο 18:13

    >Χ. Μόρφος Είπε:
    4/1/2008 στο 1:09 μ.μ
    @ pølsemannen

    God is white anglo saxon protestant, blond and blue eyed!
    God… shave us!>

    ¨)))))))))
    Δεν ηξερα οτι ο Θεος «ξυριζει» !

    Λ.

  9. 04/01/2008 στο 22:13

    Είναι πολύ νωρίς να προβούμε σε τέτοιες εκτιμήσεις. Πολλοί παράγοντες είναι αυτοί που διαμορφώνουν το τελικό αποτέλεσμα. Πάντως, είναι γεγονός ότι οι Αμερικανοί αισθάνονται κόπωση με τους Ρεπουμπλικανούς , προφανώς εξαιτίας του Μπους. Ομως είναι κουρασμένοι. Και δεν αποκλείεται αυτή τη φορά τα …συμφέροντα να δείξουν Δημοκρατικούς, κάτι που στο κάτω κατω καταγράφεται από την ως σήμερα πορεία των προεδρικών εκλογών.
    χαιρετω
    ριτς

  10. Eρευνητής
    04/01/2008 στο 22:52

    Στην περίπτωση που διαφανεί τρίτη τετραετία για τους Ρεπ. θα ενεργοποιηθεί το σενάριο Ρος Περό.
    Μεγάλη εγγύηση η Χίλαρι, λόγω προτέρου βίου. Οσο για τον Ομπάμα: μετά λύπης μου παρατηρώ ότι (ακόμη και εδώ) συσχολιαστές πιστεύουν σε προεκλογικές δεσμεύσεις -εναντίον του πολέμου λέει κ.λπ. Αν ήταν έτσι το Κυπριακό θα είχε λυθεί το 1976!
    Τέλος, οι Ντεμ. είναι πιο φιλοπόλεμοι από τους Ρεπ. Αν ανατρέξετε στην ιστορία θα το διαπιστώσετε.
    Πρόβλεψη (με δικαίωμα αλλαγής τον Ιούνιο):Χίλαρι-Τζουλιάνι.

  11. zalmoxis
    05/01/2008 στο 04:58

    Ο Κλίντον δεν είναι καθολικός. Διαμαρτυρόμενος είναι (ο Μπλαιρ βαπτίστηκε πρόσφατα καθολικός)και μάλιστα «Βαπτιστής του Νότου» (Southern Baptist). Ίδιο θρήσκευμα και καταγωγή με τον Χάκαμπι.
    Φαβορί θα ξέρουμε μόλις βγουν μερικά έστω από τα μεγάλα ονόματα – χρηματοδότες της εκστρατείας των υποψηφίων. Το πετρελαϊκό λόμπυ πάντως ξέρουμε π.χ. πως με την πρότασή του για απόσυρση του στρταεύματος από το Ιράκ, ούτε που θα θέλει να ακούει για Ομπάμα (μη σου πω πως θα παίξει με το λογοπαίγνιο Ομπάμα – Οσάμα που λέει και Geokalp…)! Κάτι «νέες οικονομίες» Google και τέτοια παίζουν με Δημοκρατικούς, να δούμε σε ποιόν «θα τα σκάσουν» (περιμένω σε κάποιο κουτσό άλογο αν ο Γκορ ενδιαφέρεται για το 2012…). Φαρμακοβιομηχανίες το 2000 και 2004 βοήθησαν en block τον Μπους.

    @ Ερευνητής,
    καλά το θέτεις, αν και κάνοντας ένα πρόχειρο μέτρημα, πέφτοντας στον Ρήγκαν και μόνο, μέτρησα σχεδόν όλους τους πολέμους και επεμβάσεις που έχουν κάνει οι Δημοκρατικοί από την εποχή του Τρούμαν!

  12. Κ
    05/01/2008 στο 13:06

    «Τέλος, οι Ντεμ. είναι πιο φιλοπόλεμοι από τους Ρεπ. Αν ανατρέξετε στην ιστορία θα το διαπιστώσετε.»

    Το έχω διαβάσει και αλλού αυτό.Δεν είμαι βέβαιος όμως κατά πόσο ισχύει.

  13. 05/01/2008 στο 14:01

    @ εξαποδω

    Καλημέρα, καλή χρονιά και καλό Σ/Κ!

    Δεν ξέρω αν η ανάλυσή μου είναι κοντά στην πραγματικότητα, αλλά το ποιος θα βγει πλανητάρχης μικρή σημασία έχει. Απ’ την εποχή Κάρτερ διαβάζω στα έντυπα «περισπούδαστες» αναλύσεις για «καλούς» και «κακούς» προέδρους. Και επειδή βαριέμαι είπα να γράψω κι εγώ μία… 🙂

    Ο Κλίντον είναι βαπτιστής. Ο Κέννεντυ είναι ο μόνος καθολικός…

    @ geokalp

    Η «θρυλική» στατιστικολογία σας είναι απλώς άπαιχτη. Κάτι σαν τριάρα «εκτός» στη Βέρντερ. 🙂

    Δεν ξέρω αν είναι καλύτερος ο Έντουαρντς από τους άλλους δύο [αν και μικρή σημασία έχει]. Στο τέλος shave the groom, που λένε και στο χωριό μου στην… Αλαμπάμα. Πάντως, θεωρώ ότι είναι ο μοναδικός δημοκρατικός που μπορεί να εκλεγεί πρόεδρος.

    Είναι γεγονός ότι η Αϊόβα είναι ελάχιστο δείγμα… Κοντοσάββατο γιορτή φτάνει κι η σκούμπυ-ντούμπυ «μεγάλη» Τρίτη… Θα δείξει.

    Ο Τζουλιάνι ατύχησε με τις αρρώστιες του, κι οι Αμερικάνοι γουστάρουν υγιή σώματα με άρρωστα μυαλά. 😉

    Καλή χρονιά!

    @ gregykapogeorge

    Καλή χρονιά φίλτατε!

    @ Κ

    Ναι υπήρξαν αυτοκράτορες αφρικανικής καταγωγής, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ήταν αφρικανοί [αφρορωμαίοι (sic) ή μαύροι]. Ρωμαίοι ήταν που οι πρόγονοί τους είχαν εγκατασταθεί στις αφρικανικές κτήσεις της Ρώμης, ως στρατιωτικοί/διοικητικοί/οικονομικοί παράγοντες.

    Α! Ο Τζωρτζ υποστηρίζει τον Ομπάμα; Έχει κι άλλες στενοχώριες εσχάτως μετά τη χρεωκοπία του Παρατηρητηρίου του στη Βιέννη. Πώς θα τα αντέξει όλα αυτά;

    @ Γεωργιος Τσαπανος

    Ξυρίζει! Ξυρίζει! 🙂

    @ ritsmas

    Ότι είναι νωρίς, είναι. Αλλά, σκέφτηκα, αφού κάποια στιγμή θα ασχοληθώ με τις αμερικανικές εκλογές, γιατί να μην το κάνω νωρίς, τώρα που οι υποψήφιοι είναι πολλοί και μπορώ να αναλύσω την όλη κατάσταση σε καμιά 200ρια λέξεις; Όταν ξεκαθαρίσει η κατάσταση, θα περιγράφεται με πολύ λιγότερες λέξεις: Το όνομα του υποψήφιου/προέδρου ακολουθούμενο από μια παροιμία που λέμε στην… Αλαμπάμα για φοράδες κι αλώνια 🙂

    Πάντως, και στις προηγούμενες εκλογές ήταν κουρασμένοι, αλλά τα… δικαστήρια αποφάσισαν διαφορετικά [για τη νοθεία]. Θα δείξει…

    @ Eρευνητής

    Περό; Που τον θυμηθήκατε; Οι προεκλογικές δεσμεύσεις των υποψηφίων είναι για τους ιθαγενείς [εντός και εκτός ΗΠΑ]. «Οι Ντεμ. πιο φιλοπόλεμοι από τους Ρεπ.» Όλοι τα ίδια αφεντικά έχουν, αν δεν κάνω λάθος…

    «Πρόβλεψη (με δικαίωμα αλλαγής τον Ιούνιο):Χίλαρι-Τζουλιάνι.» Τζουλιάνι δεν βλέπω με τίποτα. Οι «υγιείς» Αμερικανοί να ψηφίσουν άρρωστο για υποψήφιο πρόεδρο; Πολύ χλωμό… Αν κι αυτός είναι ο μόνος [;] τρόπος να βγει πρόεδρος η [Χ]ίλαρι[τυ].

    @ zalmoxis

    Νωρίς είναι ακόμα… Η εκστρατεία καλά-καλά δεν ξεκίνησε. Για τα λόμπυ και τις χρηματοδοτήσεις τα ξέρεις καλύτερα ημών.

    Όσον αφορά το… φιλοπόλεμο σκορ «Ντεμ-Ρεπ». Όπως λέμε [θα το πω ακόμα μία φορά!] και στην Αλαμπάμα, «άσπρη γάτα, μαύρη γάτα, το θέμα είναι να πιάνει τα ποντίκια» 😉

  14. Eρευνητής
    05/01/2008 στο 14:43

    H περίπτωση Περό δεν γνωρίζω αν έχει αναλυθεί επαρκώς:το 1992 είχαμε ένα νικητή του Κόλπου πατέρα Μπους που δεν χάνει με τίποτα από τον άγνωστο συμπαθή Κλίντον. Αυτό σημαίνει όμως 16 χρόνια Ρεπ. που με τη σειρά του σημαίνει ότι πολλές παρασιτικές, κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις (ευτυχώς τέτοιες δεν υπάρχουν στην Ελλάδα) πάνε στην Κόλαση με χιλιάδες εργαζομένους ανέργους και χιλιάδες ζημιωμένους μετόχους.
    Ενεργοποιείται ο φάκτορ Ρος Περό, ένας φαινομενικά πάμπλουτος λαϊκιστής από εκείνους που γουστάρουν να ψηφίζουν οι δεξιοί και που έχουν για μότο «το σάπιο σύστημα και οι άθλιοι βολευτές και γερουσιαστές που εγώ θα τους βάλω να δουλέψουν -γιατί έχω λεφτά εγώ».
    Και τότε τι θαύμα:ο Κλίντον πρόεδρος με 42-43%. Οι ισορροπίες μέσα σε 8 χρόνια επανέρχονται και μετά πάλι…

    Για τους πολέμους:οι Ρεπ. πολεμού(σα)ν υπέρ της εθνικής τιμής και παράδοσης στην οποία συμπεριλαμβάνεται το «έτσι το βρήκαμε εμίς θα το αλλάξουμε;» δόγμα Μάνρο. Αρα τις επεμβάσεις των ΗΠΑ στην Αμερική δεν τις μετράμε.
    Οι Ντεμ. εκφραστές του επιθετικού χρηματιστικού κεφαλαίου και αυθεντικοί αντπρόσωποι του εβραϊκού λόμπι πολεμούν για την αμερικανική κυριαρχία στον κόσμο, έχοντας πιο ανοιχτό μυαλό και λιγότερες αυταπάτες περί Θεού και δημοκρατίας. Ο Α’, ο Β’, το Βιετνάμ, η Γιουγκοσλαβία είναι δημοκρατικοί πόλεμοι.

    Να σημειώσω και κάτι που διαφεύγει συνήθως από καλοπροαίρετους σχολιαστές όπως εμείς:οι πληροφορίες που έχουμε σε σχέση με τα διαδραματιζόμενα στα παρασκήνια όσον αφορά την διεθνή κατάσταση είναι πολύ λίγες. Αντε να γνωρίζουμε το 5% από τα συμβαίνοντα. Από την άποψη αυτή οι περισπούδαστες αναλύσεις είναι για γέλια -δεν αναφέρομαι σε παρόντες.

  15. Κ
    05/01/2008 στο 16:43

    «Ναι υπήρξαν αυτοκράτορες αφρικανικής καταγωγής, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ήταν αφρικανοί [αφρορωμαίοι (sic) ή μαύροι]. Ρωμαίοι ήταν που οι πρόγονοί τους είχαν εγκατασταθεί στις αφρικανικές κτήσεις της Ρώμης, ως στρατιωτικοί/διοικητικοί/οικονομικοί παράγοντες.»

    «Αφρορωμαίοι» σαν αυτούς που φαντασιώνονται κάποιοι σίγουρα δεν υπήρξαν.
    Υπήρξαν όμως πάρα πολλοί Αυτοκράτορες με καταγωγή -ας πούμε- βαρβαρική.

    Σε μια πρόχειρη πρώτη έρευνα πάντως βρήκα τον Αυτοκράτορα Καρακάλα, βορειοαφρικανικών καταβολών:

    http://en.wikipedia.org/wiki/Caracalla#Rise_to_power

    Caracalla, of Berber[4][5] and Arabic descent, was born Lucius Septimius Bassianus in Lugdunum, Gaul (now Lyon, France), the son of the later Emperor Septimius Severus and Julia Domna. At the age of seven, his name was changed to Marcus Aurelius Antoninus to solidify connection to the family of Marcus Aurelius. He was later given the nickname Caracalla, which referred to the Gallic hooded tunic he habitually wore and which he made fashionable.

  16. zalmoxis
    05/01/2008 στο 23:00

    @ Eρευνητής,
    Σωστή η υπόμνηση «φάκτορ Περό». Το ίδιο συνέβη και το 2000 με τον «φάκτορ Νέηντερ», υπέρ των Ρεπουμπλικανών αυτή τη φορά. Και είχε πέσει και πολύ αραβικό χρήμα να βοηθήσει την εκστρατεία του «‘Αραβα οικολόγου» (και σε ένα χρόνο, οι Αραβικής καταγωγής Αμερικανοί είχαν γίνει «κοψοχέρηδηες».
    Το παρακάτω απόσπασμα, από http://www.counterpunch.org:

    July 21, 2004
    Nader Sleeping with the Enemy?
    Let’s Be Fair
    By JOSHUA FRANK
    «…Democrats and liberal defenders of John Kerry, are throwing tantrums over Ralph Nader’s new found affinity for conservatives who are aiding his ballot efforts in swing states. According to a Detroit News report, Greg McNeilly the Executive Director of the Michigan Republican Party said, «We are absolutely interested in having Ralph Nader on the ballot.» Indeed these Republicans hope Nader will siphon votes away from Kerry, and tally the state’s 17 electoral points on George Bush’s score card come election day.
    Right-wing organizations are also putting their efforts behind Nader out West…».

  17. 06/01/2008 στο 01:02

    Ξεχάσατε τον Τζουλιάνι που είναι το μεγάλο φαβορί των Ρεπ.και δεν ενδιφέρθηκε για την Αϊόβα.
    Οσο για τους Δημ.πιστεύω ότι τελικά θα επικρατήσει η Χίλαρυ,αφού στηρίζεται από μεγάλα συμφέροντα.
    Πάντως σήμερα είδα ότι έφαγε κράξιμο όταν επιχείρησε να ειρωνευτεί τον Ομπάμα.
    Είναι αχώνευτη η ρουφιάνα.

  18. 06/01/2008 στο 13:41

    @ Eρευνητής

    Κι εγώ δεν ξέρω αν έχει αναλυθεί επαρκώς η -ενδιαφέρουσα- περίπτωση Περό. Τόσα χρόνια έχω την εντύπωση ότι πρόκειται για έναν «ψωνισμένο» πολυεκατομμυριούχο που κατέβηκε στις εκλογές, απέσπασε το 19% κι έβγαλε πρόεδρο τον Κλίντον. [Είχε ξανασυμβεί κάτι παρόμοιο το 1912. Αλλά τότε «έπαιζε» το ζήτημα της FED]. Τώρα, έτσι στο πρόχειρο, εμένα δεν μου φαίνεται σαν κάποια «συνωμοσία» κατά του Μπους αλλά μάλλον σαν μια «συνωμοσία» υπέρ του Κλίντον. Ήταν νομίζω κι εκείνη η ηγερία των Ντεμ, η χήρα του Άβερελ Χάρριμαν [αυτή ήταν;] που πήγαινε τον Μπιλ «με τα χίλια». Ενδιαφέρουσα η επισήμανσή σου πάντως. Πολύ ενδιαφέρουσα.

    Για τις «περισπούδαστες» αναλύσεις δίκιο έχεις. Μερικές φορές μπορεί να ξέρουμε και το… 0% του τι γίνεται, και μερικές άλλες άντε να φτάνουμε στο 10 ή στο 15%. Και τα ποσοστά ανεβοκατεβαίνουν αφού όλοι επηρεαζόμαστε από την περιρρέουσα τιποτολογία, ή από διάφορα ιδεολογήματα. Αν δεν σταθεροποιηθούμε [από άποψη μεθοδολογίας, προσέγγισης κ.ο.κ.] δεν βλέπω χαΐρι…

    @ Κ

    Θα μου επιτρέψεις να επιμείνω στην άποψή μου [όχι ότι απαραίτητα έχω και δίκιο].

    Ανάμεσα στα διάφορα κατά καιρούς «ψώνια» μου, ήταν και η Ρώμη. Ας πούμε έγραφα πριν από κάποια χρόνια στις Θ&Δ classic, με κάποια άλλη αφορμή [ http://www.geocities.com/morfosx/theamapati67.htm ]:

    «Η δίγλωσση [λατινο-γαλλική] έκδοση της Historia Augusta, που κοσμεί τη βιβλιοθήκη μου. Η «Ιστορία των Αυγούστων» είναι η μοναδική έντυπη πηγή που διαθέτουμε για τον βίο και την πολιτεία των αυτοκρατόρων της Ρώμης από τον Αδριανό [117 μ.Χ.] ως τον Νουμεριανό [284 μ.Χ.]. Όλες οι υπόλοιπες «χάθηκαν»… Βολικόν, βολικότατον… Ως συγγραφείς της Historia Augusta εμφανίζονται έξι άτομα: Aelius Spartianus, Julius Capitolinus, Aelius Lampridius, Vulcacius Gallicanus, Trebellius Pollion, Flavius Vopiscus. Όλοι τους ανύπαρκτοι. Όπως απέδειξαν οι φιλόλογοι-ιστορικοί η Historia Augusta γράφτηκε από ένα και μοναδικό άτομο, που είχε –φυσικά– πρόσβαση στα αυτοκρατορικά αρχεία. Τα «καλαμπουράκια» του συγγραφέα της «Ιστορίας» με τα ονόματα των υποτιθέμενων συγγραφέων καθώς και άλλων προσώπων που μνημονεύονται στο έργο «πάνε κι έρχονται». Η «Ιστορία» που κάποτε πιστευόταν ότι είχε γραφεί λίγο μετά το 300 μ.Χ., σήμερα έχει αποδειχθεί ότι γράφτηκε περί το 400 μ.Χ. Ίσως από κάποιον από τους διαδόχους του «μεγάλου» Κωνσταντίνου. Οι «καλές» οικογένειες γράφουν και «καλές» ιστορίες, όταν λόγω «μετριοφροσύνης» δεν θέλουν να αποκαλύψουν ότι «σόι πάει το βασίλειο»…»

    Και όσον αφορά τους αυτοκράτορες «βαρβαρικής καταγωγής» [ http://www.geocities.com/xmorfos/genea2.htm ]:

    » Ο Ρικίμερος ήταν ρωμαίος πατρίκιος και ο ισχυρός ανήρ της δυτικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, αφού επί δεκαπέντε χρόνια (457–472) ενθρόνιζε και εκθρόνιζε κατά το δοκούν τους αυτοκράτορες στην Ρώμη. Γι’ αυτόν εξάλλου τον λόγο αποκλήθηκε και αυτοκρατοροποιός. Ο ίδιος, λόγω της «βαρβαρικής» του καταγωγής και της προσκόλλησής του στον αρειανισμό, δεν είχε την δυνατότητα να επιβληθεί ως αυτοκράτορας, παρά το γεγονός ότι είχε παντρευτεί την Αλυπία, κόρη του αυτοκράτορα Ανθέμιου και εγγονή του αυτοκράτορα Μαρκιανού.

    Και πότε συμβαίνουν αυτά; Στα τελευταία χρόνια της έσχατης παρακμής της δυτικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, όταν αυτή απεσυντίθετο με ραγδαίους ρυθμούς. Ένας πανίσχυρος Ρωμαίος «ταπεινής καταγωγής» δεν μπορεί να γίνει αυτοκράτορας, κάτι που συνέβαινε κατά κόρον –όπως ισχυρίζεται η επίσημη ιστορία– αιώνες πριν, όταν η Ρώμη ήταν πανίσχυρη. Και, φυσικά, δεν υπήρχε περίπτωση να γίνει αυτοκράτορας κάποιος οπαδός του Αρείου, δηλαδή κάποιος «αιρετικός» προς τα επίσημα δόγματα της νέας πολιτικής θρησκείας. Ο Ρικίμερος, επιπλέον, αποφάσισε το 472 να ανατρέψει τον αυτοκράτορα, και πεθερό του, Ανθέμιο –που ο ίδιος είχε ανεβάσει στον θρόνο– επειδή ο τελευταίος ως «Έλλην αυτοκράτωρ» έδειχνε ιδιαίτερη συμπάθεια προς τους ειδωλολάτρες και τους αιρετικούς!»

    Δεν ξέρω. Ας πούμε [wikipedia] για τον πατέρα του Καρακάλλα:

    «Severus came from a distinguished and wealthy local family of Equestrian rank. Severus was of Liby-Phoenician and Roman ancestry. His father Publius Septimius Geta, was of Liby-Phoenician origin. Little is known of Geta, he held no major political status but had two cousins who served as consuls under emperor Antoninus Pius. Fulvia Pia, his mother, was of Roman descent. Her family moved from Italy to North Africa and was of the Fulvius gens, an ancient and politically influential clan, which was originally of plebian status. »

    Ύπατοι από την Αφρική; Ρωμαίοι που ζούσαν εκεί… Κι εξάλλου, πολλές φορές το σόι πάει… κι απ’ τη μαμά…

    @ zalmoxis

    Άλλη ενδιαφέρουσα περίπτωση ο «φάκτορ Νέηντερ». Ακόμα «σφάζονται» παλληκάρια στην… ποδιά του…

    @ theodore

    Δεν τον ξεχάσαμε τον Τζουλιάνι… Αυτός «ξεχάστηκε», και δεν συμμετείχε ενεργά στις προκριματικές στην Αϊόβα. Ας ξεχαστεί λίγο ακόμα και μην τον είδατε τον Παναή… Η Χίλαρυ [αχώνευτη, αχώνευτη!] δεν είναι απίθανο να πάρει το χρίσμα, αλλά ο εφιάλτης θα είναι να εκλεγεί πρόεδρος. Να μας «κατσικωθεί» και κανένα επιτελείο της σχολής Κορμπέλ [έτσι τον λέγανε τον μπαμπά Ολμπράιτ;], και να βγαίνει μετά ο Αλ Γκορ να κατηγορεί αυτούς που βομβαρδίζανε τη Γιουγκοσλαβία με απεμπλουτισμένο ουράνιο… Να «τσιμπήσει» κι ένα δεύτερο Νόμπελ [ειρήνης], ο «ασυμβίβαστος οικολόγος»… να ‘χουμε να κλαίμε τη μοίρα μας…

    Το κράξιμο το είδα κι εγώ… Αχώνευτη, αχώνευτη!

  19. 06/01/2008 στο 14:52

    Από την ανάλυση κάποιου Stan Goff Ron Paul’s Revolution:

    «[…]even the putative anti-war Edwards (who the press is smothering because of his anti-corporate declarations) has a backroom full of defense contractors. Clinton is a ruthless warmonger, period. Obama is employing some of the sorriest, pro-Zioinist, neoliberal trash on the market, i.e., Zbigniew Brzezinski, Richard Clarke, and Dennis Ross, on his core advisory staff.»

    Παιδιά για υιοθεσία…

  20. Κ
    07/01/2008 στο 01:57

    O Brezinski «σιωνιστής»?Από όσο θυμάμαι είχε κατακρίνει σφοδρότατα την αμερικανική κυβέρνηση για τη φιλοπόλεμη στρατηγική της κατά του ιράν.

  21. 07/01/2008 στο 09:53

    @ Κ

    «κάποιου Stan Goff»…

    «Σιωνιστή» δύσκολα θα μπορούσε να τον αποκαλέσει κάποιος [κι όχι μόνον για τη θέση του για το Ιράν]. Ο Μπρεζίνσκι είναι [ήταν;] το δεξί χέρι του Ροκφέλλερ. Κι όταν λέμε Ροκφέλλερ μιλάμε για το παλιό «καλό» αμερικανικό κατεστημένο – των τελευταίων, τουλάχιστον, 150 χρόνων.

  22. provato
    26/03/2008 στο 22:14

    Ο Μπάρακ Ομπάμα συγγενής του Τζόρτζ Μπους!!!
    O υποψήφιος των ρεπουμπλικάνων, Τζον Μακέιν, είναι έκτος ξάδερφος της πρώτης κυρίας των ΗΠΑ, Λόρα Μπους.
    Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση του Μπάρακ Ομπάμα, του οποίου το γενεαλογικό δέντρο περιλαμβάνει έξι προέδρους, δημοκρατικούς και ρεπουμπλικανούς, πολλά στελέχη περασμένων κυβερνήσεων, αλλά και τον Βρετανό πρωθυπουργό Ουίνστον Τσόρτσιλ.

    Αυτά και μερικά ακόμη περί σογιών τα αλίευσα απο http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_26/03/2008_226632
    Πως λένε σόι πάει το…

  23. 27/03/2008 στο 22:03

    @ provato

    Ω! Είστε εξαιρετικός. Μόλις σταθεροποιηθεί η κατάσταση στο Δημοκρατικό Κόμμα, θα σας πω και ποιος θα είναι ο νέος πρόεδρος. Την προηγούμενη φορά -αν θυμάμαι καλά- έπεσα «έξω», αλλά θα τα δούμε αναλυτικά.

  24. παπαδοπουλος Μιχαηλ
    23/04/2008 στο 17:27

    Εντυπωσιακός.
    Πράγματι εντυπωσιάστηκα. Βέβαια οι εκλογές ακόμα απέχουν, αλλά η λογική σου
    Είναι πολύ ισχυρή. Θα σε επισκεφτώ ξανά τον Νοέμβριο.
    Να περνάς καλά! Να συνεχίσεις να υπάρχεις!
    Να ξέρεις ότι σε βρήκα τυχαία.
    Ψάχνοντας για τα «νούμερα» που ρυθμίζουν τις αμερικάνικες εκλογές. Νούμερα εννοώ τους αριθμούς και όχι ανθρώπους.

  1. 04/01/2008 στο 12:05
  2. 03/11/2008 στο 11:30
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: