Αρχική > Historias del Mundo, Λατινική Αμερική > Joe Baxter: Μια «περιπετειούλα» στην μαοϊκή Κίνα

Joe Baxter: Μια «περιπετειούλα» στην μαοϊκή Κίνα

10/01/2008

baxterj.jpg

Ο Joe Baxter γεννήθηκε σε ένα αγρόκτημα στην επαρχία του Μπουένος Άιρες το 1940. [Ο πατέρας του ήταν ιρλανδικής καταγωγής μετανάστης στην Αργεντινή, εξ ου και το ονοματεπώνυμο.]

Στα μαθητικά του χρόνια στο Μπουένος Άιρες, όπου βρέθηκε με την οικογένειά του μετά τον θάνατο του πατέρα του, θα ενταχθεί σε διάφορες ακροδεξιές ομάδες [φιλοναζιστικές, αντικομμουνιστικές, αντισημιτικές]. Ο ίδιος θα πει αργότερα ότι, εκείνη την περίοδο, ήταν εθνικιστής και αντιιμπεριαλιστής. Τασσόταν επίσης υπέρ της «στρατιωτικοποίησης» αυτών των ομάδων.

Το 1962, συνελήφθη κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων εναντίον της επίσκεψης του τέως προέδρου των ΗΠΑ Αϊζενχάουερ στην Αργεντινή και φυλακίστηκε. Την ίδια περίοδο, θα εντυπωσιαστεί από την κουβανέζικη επανάσταση και θα κάνει το «μεγάλο άλμα» προς τον μαρξισμό και την άκρα αριστερά. Από το 1963 και μετά θα γίνει αυτό που λέμε «επαγγελματίας επαναστάτης». Θα συμμετάσχει στην πρώτη ενέργεια αντάρτικου πόλης στην Αργεντινή το 1963, θα διαφύγει -καταζητούμενος- στο εξωτερικό, θα συνεργαστεί με τους Τουπαμάρος της Ουρουγουάης στα πρώτα τους βήματα, θα γνωριστεί με τον Περόν στη Μαδρίτη, θα ταξιδέψει στην Αλγερία, στην Αίγυπτο, στη Βραζιλία, στην Κούβα, στο Βιετνάμ [όπου παρασημοφορήθηκε από τον Χο Τσι Μινχ!], στην Κίνα…

Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, θα εγκατασταθεί στη Χιλή [του Αλλιέντε]. Ο Joe Baxter σκοτώθηκε σε ένα «περίεργο» αεροπορικό δυστύχημα, καθώς το αεροπλάνο που τον μετέφερε από το Ρίο ντε Τζανέιρο επιχειρούσε αναγκαστική προσγείωση στο αεροδρόμιο του Ορλύ στο Παρίσι, στις 11 Ιουλίου 1973. Στο δυστύχημα σκοτώθηκαν συνολικά 123 άνθρωποι. Ο Baxter ταξίδευε με πλαστό διαβατήριο, μεταφέροντας 40.000 δολάρια, που λέγεται ότι προορίζονταν για τους Σαντινίστας της Νικαράγουας.

Αυτά τα ολίγα -και περιληπτικά- για τον βίο και την πολιτεία του Joe Baxter.

***

Την άνοιξη του 1965, ο Joe Baxter με επτά ακόμη Αργεντίνους συντρόφους του, θα βρεθεί στην Κίνα, όπου θα εκπαιδευτούν στο «αντάρτικο πόλης» Τρόπος του λέγειν, δηλαδή, αφού οι Κινέζοι δεν είχαν ιδέα από αντάρτικο πόλης. Πάντως, εκπαιδεύτηκαν στη χρήση όπλων, στην κατασκευή βομβών κ.ο.κ.

Στην Κίνα έμειναν αρκετούς μήνες, και όπως ήταν φυσιολογικό για νεαρούς άντρες της ηλικίας τους «το αίμα τους έβραζε». Μετά από μερικές ημέρες διαμονής στην Κίνα, ο Baxter εκδήλωσε στον μεταφραστή/συνοδό τους την επιθυμία να ικανοποιήσει τις σεξουαλικές του ορμές.

«Ναι, βέβαια, φυσικά…», απάντησε ο μεταφραστής.

Μετά το τέλος των «επίσημων υποχρεώσεων» της ημέρας, τον μετέφεραν σε ένα μικρό δωμάτιο και του είπαν να περιμένει. Σε λίγο μπήκε μια νεαρή γυναίκα ντυμένη στα λευκά.

«Ξάπλωσε μπρούμυτα», του είπε στα αγγλικά.

Το αίτημα της κοπέλας τού φάνηκε κάπως παράξενο, αλλά σκέφτηκε ότι ίσως είναι κι αυτή μια από τις πολλές πολιτισμικές διαφορές μεταξύ των Κινέζων και των Δυτικών. Η κοπέλα έβγαλε από ένα κουτί μια σύριγγα και μια αμπούλα, του κατέβασε το παντελόνι, καθάρισε ένα σημείο με οινόπνευμα και του έκανε την ένεση.

«Πολύ ωραία», είπε η νοσοκόμα. Τον χαιρέτησε εγκάρδια και βγήκε από το δωμάτιο. Ο Baxter έμεινε μόνος του. Μετά από μια ώρα αποφάσισε να εγκαταλείψει κι αυτός το δωμάτιο και να ψάξει τον μεταφραστή. Κι έτσι πληροφορήθηκε ότι την ένεση του την είχαν κάνει για να μειώσουν τις σεξουαλικές του ορμές…

Έρωτας στα χρόνια της -κινέζικης- εκπαίδευσης…

baxter.jpg

Πηγές:

Η «ερωτική περιπέτεια» του Baxter στην Κίνα, περιγράφεται στο βιβλίο των Alejandra Danda και Silvina Heguy, Joe Baxter: del nazismo a la extrema izquierda. La historia secreta de un guerrillero [Grupo Editorial Norma, Buenos Aires, 2006, σελ. 227-228], απ’ όπου και τα βιογραφικά στοιχεία.

Επίσης: Βιογραφικό του Joe Baxter στα αγγλικά, απ’ όπου και η πρώτη φωτογραφία.

 

Advertisements
  1. Cacofonix
    10/01/2008 στο 13:33

    Την ίδια περίοδο, θα εντυπωσιαστεί από την κουβανέζικη επανάσταση και θα κάνει το “μεγάλο άλμα” προς τον μαρξισμό και την άκρα αριστερά.

    Διαφωνώ με το μεγάλο άλμα! Ένα βήμα παραπέρα πήγε…

  2. 10/01/2008 στο 14:02

    @ Cacofonix

    Ούτε «μεγάλο άλμα» ήταν [γι’ αυτό το έβαλα σε εισαγωγικά], αλλά ούτε κι ένα βήμα… Κάπου ανάμεσα. Πώς το λένε εκείνο το -αρχαιοελληνικό;- άθλημα με το άλμα εις μήκος αλλά χωρίς τρέξιμο; Κάπως έτσι.

  3. 10/01/2008 στο 16:08

    Τα δεινά της μετάφρασης,
    πρβλ: Καλώδιο …Ολομέλειας! (ή μεταφραστικός τραγέλαφος!)
    αν δε βγάλεις άκρη με το επάνω στρούμφ, πάτα http://heliotypon.wordpress.com και μετά ποστ, το καλάδιο της ολομέλειας.

    Τώρα, να σε ρωτήσω κάτι, πώς ξέρεις ότι ο Μπάξτερ, δεν ζήτησε ΟΝΤΩΣ να περιορίσει τις ορμόνες του;;;;;;;

  4. 10/01/2008 στο 19:48

    Καλώδιο ολομέλειας και πρίζα κεντρικής επιτροπής! [Καλόοο 😀 ]

    Δεν το ξέρω για τον Μπάξτερ. Υποθέτω ότι την ιστορία θα τη διηγιόταν ο ίδιος ως ανέκδοτο, μέχρι που έφτασε στ’ αυτιά των βιογράφων του…

  5. 11/01/2008 στο 05:34

    Δεν μου φαίνονται και τόσο εξωφρενικό το «ερωτικό» επεισόδιο του Joe Baxter για να τα συγκρίνεις με το «καλώδιο ολομέλειας». Το πιθανότερο είναι ότι, όντως, οι Κινέζοι θέλησαν να του καταστείλουν τις ορμές… Τι, να του πρόσφεραν γυναίκα να γαμήσει; Απίθανο το βλέπω να το έκαναν. Τον ανακούφισαν επιστημονικά τον σύντροφο!

  6. Cacofonix
    11/01/2008 στο 10:28

    @Μόρφος

    Μα ο κύκλος κλείνει και είναι πεπερασμένος, κι ενίοτε γερασμένος. Άρα ίσως ούτε καν βήμα…

  7. 11/01/2008 στο 14:49

    @ heliotypon

    «Τον ανακούφισαν επιστημονικά τον σύντροφο!» Τον γείωσαν κανονικά, με καλώδια ολομέλειας!

    @ Cacofonix

    ΑΥΤΟΣ ο κύκλος είναι πεπερασμένος… Ούτε καν ένα βήμα, όταν πας να τον κλείσεις… Συνήθως, κάνεις όλο τον κύκλο αντίστροφα για να φτάσεις στο άλλο του άκρο… Ευκλείδειες σπαζοκεφαλιές 🙂

  8. Cacofonix
    11/01/2008 στο 19:53

    Ναι αλλά η φύση δουλεύει πάντα με την αρχή του ελαχίστου έργου. Αν ένα σώμα θέλει να μετακινηθεί από το σημείο α στο σημείο β…

  9. 11/01/2008 στο 21:41

    Η φύση έτσι δουλεύει. Ο Άνθρωπος όμως είναι ον αλλοτριωμένον…

  10. 11/01/2008 στο 23:51

    Μ’ αρέσει που του είπαν να ξαπλώσει μπρούμυτα και ξάπλωσε!!! Πάλι καλά που ήταν μια απλή ενεσούλα κι όχι τίποτε άλλο!!!!

    Αξιοσημείωτη περίπτωση πάντως. Συνήθως το «άλμα» πραγματοπιείται κατά την αντίθετη φορά! Πάντως νομίζω πως κατά βάθος ήταν ένας αμετανόητος αντιαμερικανός εθνικιστής. Μάλλον αυτό τον τράβηξε στα μαρξιστικά ή μάλλον στα «μαρξιστικά» εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα (τύπου Κούβας κλπ.)

    Υ.Γ. Το ’62 πρόεδρος ήταν ο Κέννεντυ, όχι ο Άικ. Λάθος χρονιά ή λάθος πρόεδρος;

  11. 12/01/2008 στο 11:28

    @ Vrennus

    Μεταξύ κατεργαραίων… εμπιστοσύνη…

    Αξιοσημείωτη περίπτωση τω όντι. Κι εγώ δεν τον ήξερα, αλλά διάβασα τον υπότιτλο του βιβλίου «από τον ναζισμό στην άκρα αριστερά» και το «χτύπησα». Ο αντιαμερικανισμός εκείνα τα χρόνια -και αργότερα και αργότερα!- ήταν διαδεδομένο σπορ. Αλλά κι οι ΗΠΑ έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους να το… διαδώσουν.

    ΥΓ. Δικό μου το λάθος με τον Άικ. Μου ξέφυγε ένα «τέως». Σπεύδω να το διορθώσω. Ευχαριστώ για την επισήμανση.

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: