Αρχική > Αφασιαλάνδη, Παρατηρητήριο ΣΥΝ, Πολιτική > Νέα αντιλαϊκή επίθεση του μεγάλου κεφαλαίου: οι κουραμπιέδες έχουν χοληστερίνη!

Νέα αντιλαϊκή επίθεση του μεγάλου κεφαλαίου: οι κουραμπιέδες έχουν χοληστερίνη!

11/01/2008

Είμαστε άραγε βουτυρολαός;

«Άπαξ διά παντός ο Έλλην οφείλει να συνειδητοποιήση ότι δεν είναι υπάνθρωπος σημίτης, άξεστος Τούρκος, κουτόφραγκος ή οποιοσδήποτε βουτυρολαός. Ο Έλλην ανήκει στην πρωτοπόρον ευγενή φυλήν…» [Τάδε έφη Κ. Πλεύρης, πηγή: Νίκος Μπογιόπουλος, Ο ΛΑ.Ο.Σ., ο Πλεύρης και ο Αδωνης.]

Η συνταγή για τους φημισμένους Αμυγδαλωτούς Κουραμπιέδες Νέας Καρβάλης Καβάλας, που προέρχεται από τη Μικρά Ασία:

«Υλικά […] 600 γρ. βούτυρο γάλακτος […] Ετοιμασία […] Χτυπάμε το βούτυρο πάρα πολύ καλά. Δεν το λυπόμαστε καθόλου […]»

Όπως όλοι μας, όμως, γνωρίζουμε [;] το βούτυρο [έστω και χτυπημένο αλύπητα] εκτινάσσει την κακή χοληστερίνη στα ύψη. Οπότε, οι πονηροί υγιεινοτροφιστές [όπως η κυρία Σούλα που μένει από πάνω μας], χρησιμοποιούν για την παρασκευή κουραμπιέδων φυτικές μαργαρίνες.

Έχει δίκιο η κυρία Σούλα;

Αμ δε! Η κυρία Σούλα δεν ξέρει τι της γίνεται!

Γιατί η κυρία Σούλα δεν ξέρει τι της γίνεται;

Διότι, μεταξύ άλλων,

«-Η μαργαρίνη τριπλασιάζει τον κίνδυνο (CORONARY) καρδιακών παθήσεων.
-Μειώνει την «καλή» χοληστερίνη (HDL)
-Αυξάνει την «κακή» (LDL)
-Αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνων κατά 5 φορές.» [Πηγή: Μαργαρίνη ή Βούτυρο;]

Ας μην εμπλακούμε καν στη συζήτηση για τα trans ή τα cis λίπη, όμως οι περίεργοι υγιεινοτροφιστές, που θέλουν να το ψάξουν περαιτέρω, μπορούν να αρχίσουν από το άρθρο των New York Times [περικαλώ!]: Butter or Margarine? First, Study the Label

Είμαστε άραγε βουτυρολαός ή μαργαρινολαός;

Τίποτα απ’ τα δύο. Ζάχαρη άχνη είμαστε κι από μέσα ζυμάρι [Πηγή: συζήτηση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ με πολιτικούς συντάκτες]:

«— Δεν ξέρω αν το μεταφέρω σωστά, σε μια συνέντευξη που δώσατε το πρωί στον ALPHA RADIO λέγεται ότι είπατε «κουραμπιέ» τον υποψήφιο πρόεδρο του ΣΥΝ…

Εγώ;

— Γι’ αυτό ρωτάω, για να το διευκρινίσετε.

Δε συνηθίζω να μιλάω με αυτόν τον τρόπο. Ευτυχώς, η εκπομπή έχει μαγνητοφωνηθεί. Δε συνηθίζω να μιλάω έτσι.

Συζητούσαμε για το αν μπορεί να γίνει συνεργασία με το Συνασπισμό, και είπα το εξής: ότι το σχέδιο προγράμματος του Συνασπισμού που θα συζητηθεί στο Συνέδριο, είναι σαν τον κουραμπιέ, που είναι πασπαλισμένος με ωραία ζάχαρη. Είναι πασπαλισμένο με πάρα πολλά αριστερά συνθήματα και αριστερές φράσεις, αλλά άμα βγάλεις τη ζάχαρη, από μέσα είναι το ζυμάρι, ο κουραμπιές δηλαδή.

Σε καμία περίπτωση δεν εννοούσα ούτε πρόσωπα, ούτε τέτοια πράγματα και δε συνηθίζω να υποτιμώ κανέναν. Γιατί το να αποκαλέσεις κάποιον κουραμπιέ, σημαίνει ότι τον υποτιμάς. Εμείς έχουμε διαφωνίες με τα στελέχη του Συνασπισμού. Δεν τους υποτιμούμε.»

Αλλά όταν κάνει δηλώσεις η Γ.Γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ, της απαντά και ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ [πηγή]:

«Ευχαριστoύμε πάρα πολύ την κυρία Παπαρήγα γιατί μας παρομοίασε με ένα γλυκό που έχει πάρα πολύ πέραση αυτή την εποχή, που αρέσει και πάρα πολύ στη νεολαία η οποία δεν έχει και προβλήματα χοληστερίνης.»

Δηλαδή οι κουραμπιέδες αρέσουν πάρα πολύ στη νεολαία μας. Και τι είναι άραγε η νεολαία μας; Βουτυρομπεμπέδες ή μαργαρινομπούληδες;

Τι απομένει; Η εικονογράφηση [από τον χθεσινό Ελεύθερο Τύπο] και μία ακόμη ανακοίνωση…

aleka.jpg

alexis.jpg

Και, τέλος, μία ανακοίνωση που στάζει χολή και έχει κι αυτή τις… χοληστερινικές της παραμέτρους:

«Το Γραφείο Τύπου του ΣΥΝ για την αποχώρηση του Μ. Κοψίδη έκανε το παρακάτω σχόλιο:

Ευχαριστούμε τον Μ. Κοψίδη για την προσφορά του στο κόμμα μας, στο σύντομο χρονικό διάστημα που στάθμευσε στον ΣΥΝ στο συνεχές ταξίδι του από κόμμα σε κόμμα, ως αποσπασμένου από την υπηρεσία του και του ευχόμαστε καλή και μακρόχρονη διαμονή στο «ρεύμα Βενιζέλου».»

Λιωμένα βούτυρα… Ταγγά… [κοινώς: μαλακίες]

Advertisements
  1. Cacofonix
    11/01/2008 στο 19:50

    Κι εγώ που προτιμώ τα μελομακάρονα;

  2. 11/01/2008 στο 20:43

    εμένα μ αρέσουν τα κουκουνάρια. Κάθε πρωϊ περνάω απο μία κουκουναριά που ρίχνει τα σπόρια της εδώ και 3 μήνες. Σταματάω, μαζεύω τα σπόρια και μόλις φτάσω στο γραφείο τα σπώ και τα τρώω.
    Τωρα θα μου πείς, οποία η σχεση με τους κουραμπιέδες;
    Απλά πράγματα: Αρες μάρες κουκουνάρες

  3. 11/01/2008 στο 21:45

    @ Cacofonix

    Να προσέχεις! Φάε και κανέναν κουραμπιέ! Η χαμηλή χοληστερίνη [κάτω του 160-170] έχει συσχετιστεί με υψηλό ποσοστό αυτοκτονιών… Και μέρες που είναι δεν είναι και τόσο καλή ιδέα…

    @ ange-ta

    «Αρες μάρες κουκουνάρες». Με τρεις μόνον λέξεις έπιασες το κλίμα των ημερών. Εγώ, ως φλύαρος, έπρεπε να γράψω ένα ολόκληρο ποστ…

  4. 11/01/2008 στο 21:49

    Και καναδυό λινκάκια για όποιον θέλει να το ψάξει περαιτέρω:

    THE MARGARINE HOAX Margarine, Fatty Acids and Your Health

    The OILING of AMERICA Part 1 of 2

    The OILING of AMERICA Part 2 of 2

  5. 11/01/2008 στο 23:53

    Να μην πούμε πόσο νοστιμότεροι είναι οι κουραμπιέδες με το βούτυρο γάλακτος, ε;

    Τ.Γ. Μετά από μια τέτοια δήλωση, κινδυνεύω να θεωρηθώ ΣΥΝασπισμένος;

  6. 12/01/2008 στο 10:36

    Λοιπόν, τούτο δω το βρήκα στο ιντυμήντια, κι έχει ένα ενδιαφέρον, δεν βρίσκετε;

    Η κατασκευή αφορά ένα νέο πρόσωπο-προϊών που λανσάρεται πολύ προσεκτικά και μεθοδευμένα από τα κομματικά θερμοκήπια της εξουσίας. Έχει τα απόλυτα χαρακτηριστικά ενός κυνικού εξουσιαστικού ολοκληρωτισμού που δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από απολιτικ΄ ή καλύτερα ομοιογενείς συμπεριφορές. Το νέο πρόσωπο της εξουσιαστικής αριστεράς είναι εδώ και λίγο καιρό ο Τσίπρας.
    Πλασάρεται συνήθως χαμογελαστός αλλά πάντα ως ιδεολογικός φελλός μιας και το χαμόγελο της Ευτυχίας μπορεί να το αποφύγει αλλά τη σεμνή ιδεολογική ρηχότητα ποτέ, είναι έτοιμος να περάσει τον εξουσιαστικό Ρουβίκωνα. Στελεχωμένος από ανίερους αλλά πεινασμένους τεχνοκράτες με μάστερ στα καλυτέρα πανεπιστήμια -θερμοκήπια στελεχών του νεοπροοδευτικού φιλελευθερισμού.

    Η αριστερά για πρώτη φορά κάνει ένα τέτοιο άλμα επιθετικής συμπεριφοράς απέναντι στην όποια επαναστατικότητα έκρυβε η δική της ιστορία. Κατασκευάζει ένα νέο πρόσωπο εξουσίας μέσα από τις ίδιες νεωτερικές απαιτήσεις του συστήματος της εξουσίας, εξαιρώντας ή καλύτερα εξορίζοντας όλα τα πρόσωπα του σύντομου παρελθόντος που μπορεί να είχαν κάποια εξεγερτική σχέση όπως για παράδειγμα με τη ρημαγμένη ιστορία της δικτατορίας ή έστω της μεταπολίτευσης. Το χαζοχαρούμενο πρόσωπο του τσίπρα ενσωματώνει πλήρως τις απαιτήσεις του σύγχρονου υπηκόου- προτύπου-προιοντος που επιθυμούν να μαζικοποιήσουν. Καμία ταξική συνείδηση, κανένας ιδεολογικός προσανατολισμός, όλα ίδια και κοινά και βέβαια κενά. Η κατασκευή του τσίπρα έχει να κάνει με τον προσανατολισμό που θέλουν να δώσουν στην αισθητική της αμφισβήτησης. Καμία αντικαθεστωτική-αντισυστημική ενέργεια δεν θα νομιμοποίητε πολιτικά και η εγκαθύδριση μιάς φασιστικής θολούρας που θα μπορεί να βόσκει παντού και να δικαιολογεί την πολιτική αναπηρία των πολλών και τον εξουσιαστικό κανιβαλισμό των λίγων χάσκει ως επιτακτική ανάγκη, οι εποχές είναι δύσκολες.

    Με όχημα την χαζοαριστερά του ιδεολογικά ‘τίποτε’ και του ‘κοιτάτε μας στα μάτια’- σλόγκαν από παλαιότερη κεντρική αφίσα – επιχηρήτε η περαιτέρω αποχαυνοποίηση της κοινωνίας και κυρίως της νεολαίας, η πλήρης χειραγώγηση της, η νομιμοποίηση της ιδεολογικής καταστολής μέσω του φασιστικού νεομορφώματος των χαζοαριστερών που μια χαρά θα νομιμοποιούν τις πολιτικές διώξεις στο όνομα των «καθαρών δικών τους προσώπων» και των άσφαιρων, ειρηνικών «πολύχρομων κινημάτων» . Αν μη τι άλλο.

    Με δύο συντονισμένες συνεντεύξεις όπως θα κάνε κάθε επαγγελματίας εξουσιαστής-πολιτικός μας κάνει τη χάρη και μας απευθύνετε. Όλα αυτά τις τελευταίες μέρες και μέσα από αυτές επιτίθεται σε όλους μας, εξόν από το σύστημα, για αυτό έχει μια ωραία θέση στη σφαίρα του απυρόβλητου, του ιδεολογικά ακατονόμαστου. Η ασφάλεια της μη πρότασης ανατροπής είναι έκδηλη, αυτό που θέλουν είναι να αναλάβουν ένα ποσοστό απο τη νέα συνδιαχείρηση του υφιστάμενου περιβάλλοντος του ελέγχου της καταστολής και της άγριας εκμετάλλευσης, και αυτό λανσάρεται ως νέα πρόταση. Τα υλικά του είναι ακριβώς τα ίδια με τους νεωτερικούς εκφραστές και των άλλων κομμάτων. Πομπώδεις απολιτικ σαχλαμάρες με χρήση διαφημιστικών εργαλείων, με περιτύλιγμα κάποια νεότητα και το χαμόγελο της κρέστ, οι αμερικανιές σε όλο τους το μεγαλείο, από κει και πέρα πίστη και αφοσίωση στον πολιτισμό της αστικής κτηνωδίας, της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, της υπακοής, της ανέξοδης και σαφώς αποπροσανατολισμένης καταγγελίας.

    Είμαστε σίγουροι ότι το νέο εγχείρημα της νεοαριστερής ανοησίας θα έχει ψηφοθηρικά αποτελέσματα. Ένα μέρος από τον επίσης αριστερό αχταρμά του άλλου ‘κινήματος’ αυτό το μέρος του πασοκ δείχνει ήδη πρόθυμο να χαρεί τη διαχείριση του υπό τα ασφαλή, μη ταξικά αιτήματα του νέου κινηματία της νεοαριστεράς. Φαντάζει και για αυτούς ιδιαίτερα ελκυστική η νομικά ασφαλής και απολύτως ελεγχόμενη, χωρίς πολιτικά ρίσκα “κινηματική” δουλειά του νέου κινηματία.

    Η πρώτη συνέντευξη των τελευταίων ημερών δόθηκε στη Γαλέρα των κατά τα άλλα ….ακυβέρνητων πολιτειών, προφανώς ο τσίπρας τους μοιάζει όχι ως επεικέιμενος εξουσιαστής αλλά ως κάτι “άλλο” σίγουρα όμως …..εναλλακτικό.

    Η συνέντευξη είχε τίτλο το όνομα του νεοαριστερού κινηματία(όπως στις διαφημίσεις όλων των προϊόντων) και το πετυχημένο αν μη τι άλλο σλόγκαν «Η αριστερά δεν μπορεί να είναι λάιφ στάιλ», για να μας ενθαρρύνουν να τους προτιμήσουμε για το περιεχόμενο τους.

    Χαμίνια του Δρόμου

  7. 12/01/2008 στο 10:44

    …Και βεβαίως, μπορείτε να διαβάσετε επί του θέματος, το εξαιρετικό κείμενο του Γρηγόρη Σπηλιόπουλο, εδώ

  8. 12/01/2008 στο 11:49

    @ Vrennus

    Νοστιμότεροι! Νοστιμότεροι! Και σιγά μην… πιστώσουμε τους κουραμπιέδες στον ΣΥΝ. Ας λέει ό,τι θέλει η Αλέκα: οι κουραμπιέδες ανήκουν στον λαό!

    @ Σκαντζόχοιρος

    Ενδιαφέρον κείμενο [Περισσότερα κείμενα από τα «Χαμίνια του Δρόμου» στο indymedia εδώ: από Χαμίνια του Δρόμου].

    Πάντως, είναι κάπως άδικο να «χρεώνουμε» στον Tsipras [Oil] όλες τις αμαρτίες της αριστεράς. Αυτή η μεταμοντέρνα [για να χρησιμοποιήσω και μια λέξη που δεν σημαίνει τίποτα!] αριστερά είναι παιδί της μεταμοντέρνας εποχής μας, κι ο Αλέξης «υποψήφιος γαμπρός», που λέει και ο φερόμενος ως διάδοχος της Αλέκας Κουτσούμπας, στο νυφοπάζαρο των ιδεών και της κυριαρχίας της οικονομίας της αγοράς. Σημεία των καιρών… Καιροί που πάνε αρκετά πίσω, ίσαμε τη Γαλλική Επανάσταση… Αδημονώ να «βάλω στο χέρι» το καινούργιο βιβλίο του Μισεά. Νομίζω ότι μ’ αυτά ασχολείται, και μ’ άλλα σημαντικά…

    Ο Γρηγόρης «κεντάει»! [Προς όλους: το κείμενο «Στην ίδια πάμπ, κάτω από τον Κάρολο Μάρξ» δημοσιεύεται στη «Ρήξη» που κυκλοφόρησε σήμερα. Άντε! Αφήστε την οθόνη και κάντε μια βόλτα μέχρι το περίπτερο…]

    Το δε άρθρο της «Ελευθεροτυπίας» [Οι νέοι ΣΥΝτροφοι του εξωτερικού] άπαιχτο. Τώρα, για καλό το ‘γραψε ο Παπούλιας, για κακό, θα σας γελάσω… 🙂

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: