Αρχική > Χωρίς κατηγορία > Νέα «Ρήξη» [#26]

Νέα «Ρήξη» [#26]

12/01/2008

rixi26.jpg

Κυκλοφόρησε σήμερα το νέο φύλλο της Ρήξης.

Διαβάστε – μεταξύ άλλων:

► Γρηγόρης Σπηλιόπουλος, Στην ίδια πάμπ, κάτω από τον Κάρολο Μάρξ.
► Θ. Τζιούμπας, Η Μακεδονική Παγίδα.
Χωχαρούπα, η χώρα της Ευτυχίας [για το βιβλίο της Γλώσσας της δεύτερης τάξης του Δημοτικού], και Η Ελλάδα που προοδεύει [για την Πτολεμαΐδα της κοκαΐνης].
► και άρθρα για τη δολοφονία της Μπεναζίρ Μπούτο, την Ολυμπιακή Αεροπορία, το Κόσοβο… [τα υπόλοιπα σε λίγο, να πάω μέχρι το περίπτερο πρώτα…]

Advertisements
Κατηγορίες:Χωρίς κατηγορία Ετικέτες:
  1. 12/01/2008 στο 12:52
  2. Κ
    12/01/2008 στο 14:05

    Η ανάλυση της εφημερίδας για το μακεδονικό είναι μάλλον επιδερμική (από Ριχάρδο Σωμερίτη,Γιάννη Πρετεντέρη,Κώστα Κόλμερ και κάτω)
    Προσωπικά δεν πρόκειται να ξανακαταθέσω τον οβολό μου σε ένα έντυπο που παραπλανάται (και παραπλανά) με τέτοιο τρόπο.

  3. Eρευνητής
    12/01/2008 στο 15:32

    Ο, άγνωστος σε εμένα, Θανάσης Τζιούμπας ξέρει για την εξωτερική πολιτική λιγότερα κι από τον Πέτρο Παπακωνσταντίνου.
    Από την άλλη κανείς δεν έπαθε τίποτε σε ατομικό επίπεδο επειδή δεν γνώριζε τα βασικά των διεθνών σχέσεων. Μερικοί μάλιστα σταδιοδρόμησαν επιτυχώς ως αναλυτές σε έντυπα της ημεδαπής και καλούνται και σε συζητήσεις.

  4. 12/01/2008 στο 17:07

    ο Κώστα Κόλμερ γράφει και στη ρήξη;;;
    βρέ τι έχουμε πάθει!!!!!

  5. 12/01/2008 στο 17:11

    Αυτός ο κ. Κ. Κόλμερ, είχε κάνει ένα εκτενές άρθρο, στην Νεα Πολιτική, στο οποίο εξηγούσε με πολύ αντιεπιστημονικό τρόπο, ότι η Ελλάδα θα πρέπει να προσανατολιστεί στην κατασκευή πυρηνικού ή πυρηνικών εργοστάσιων, γιατί……. ε καιρός είναι να απελευθερωθούμε απο το πετρέλαιο.
    Πως εισέφρυσε (έτσι λέγεται) στη ρήξη, απορώ!

  6. Κ
    12/01/2008 στο 17:22

    Από μία πρόχειρη έρευνα στο google φαίνεται ότι ο Τζιούμπας έχει και καποια θετικά στοιχεία.

    http://www2.rizospastis.gr/page.do?publDate=8/4/2004&id=4411&pageNo=10&direction=-1

    Το πρόβλημα με αυτή την ομάδα (Καραμπελιάς και λοιποί) είναι ότι θεωρούν το ζήτημα των Σκοπίων ζήτημα τεχνητό και αποπροσανατολιστικό. Γι ‘αυτό ακριβώς έχουν καταλήξει να λειτουργούν ως ακούσιο δεκανίκι της πολιτικής Μπακογιάννη σε αυτό το θέμα.

    Στην αμερικανική βιβλιογραφία πάντως η παρουσία του Ελληνισμού στην Μακεδονία σκιαγραφείται ως φαινόμενο μάλλον πρόσφατο και δη …παροδικό.

    http://www.blackwell-synergy.com/doi/abs/10.1111/j.1467-8306.2007.00545.x?journalCode=anna

    No Borders, No Nations: Making Greece in Macedonia

    John Agnew
    http://www.geog.ucla.edu/people/faculty.php?lid=856&display_one=1&modify=1

    **Department of Geography, University of California, Los Angeles*Department of Geography, University of California, Los Angeles
    Correspondence: Department of Geography, UCLA, Los Angeles, CA 90095-1524, e-mail: jagnew@geog.ucla.edu.

    Abstract
    Macedonia’s centrality to the making of Greece over the past century provides the empirical grounding for an exploration of how cultural-symbolic borrowing rather than cross-border othering has been crucial for border making in Modern Greece and, by extension, everywhere in the world. There has been a recent revival in studies of borders between states and what they mean in relation to both the history of state formation and the effects of globalization on state power. Typically, however, the borders between modern «nation-states» are seen as originating in cross-pressures between pairs of neighboring states just the same in Africa today as, say, in nineteenth-century France. The wider contemporary geographical context may be invoked in terms of the «sides» taken in particular border disputes by other nearby states or by the Great Powers. Rarely, however, is the wider historical-geopolitical context invoked as the primary source of the practices, simultaneously material and symbolic, that produce the desire for precise borders in the first place. With increased globalization, however, the making of Greece in Macedonia may become increasingly problematic because the political logic of all national border-making is increasingly in question.

  7. Κ
    12/01/2008 στο 17:32

    @angeta

    Ο υπαινιγμός μου πήγαινε σε άρθρο του Κόλμερ για την εφημερίδα ΠΑΡΟΝ (όχι την Ρήξη) όπου ζητούσε εμμέσως οι Έλληνες να αναγνωρίσουν τα Σκόπια με το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας» για να δείξουν ότι είναι μεγαλόψυχοι(!)Δεν μπορώ να βρω αυτή τη στιγμή το συγκεκριμένο άρθρο.Βρήκα όμως άρθρο του ιδίου για το πολυτεχνείο
    http://www.paron.gr/v3/new.php?id=11089&colid=&catid=33&dt=2006-11-19%200:0:0

  8. 12/01/2008 στο 19:50

    @ Κ

    Η ανάλυση του Τζιούμπα [τον οποίο κι εγώ δεν γνωρίζω] δεν είναι επιδερμική. Αποσπασματική; Ίσως. Η θέση τόσο της «Ρήξης» όσο κι αυτή του «Άρδην» είναι δεδομένη εδώ και δεκαπέντε χρόνια. Ο Τζιούμπας, βασιζόμενος ακριβώς πάνω σ’ αυτή τη θέση, καταγράφει, ας το πούμε, κάποιες «σημειώσεις». Τίποτε παραπάνω, τίποτε παρακάτω. Για τα περί Σωμερίτη/Κόλμερ τι να πω…

    Το ποια ακριβώς είναι η ανάλυση και η θέση Ρήξης/Άρδην για τα «εθνικά ζητήματα», για τον νεο-οθωμανισμό και το σκοπιανό, μια ματιά στο σάιτ του περιοδικού ή στο μπλογκ http://www.ardin.gr/blog/ [τελευταία γίνεται εκεί μια συζήτηση] θα ξεκαθαρίσει ή όχι τα πράγματα, για όποιον ενδιαφέρεται…

    Τα περί «παραπλανήσεων» μετέωρα…

    @ Eρευνητής

    Και τίποτε να μην ήξερε για την εξωτερική πολιτική, δεν μπορεί να έχει άποψη; Τη διατύπωσε, την υπέγραψε… Διαφωνείς; Πού ακριβώς; [Δεν κάνω τον συνήγορο του διαβόλου, ούτε έχω καμιά διάθεση να εμπλακώ σε μια τέτοια συζήτηση, είπαμε στο μπλογκ της Ρήξης, υπάρχουν άρθρα, κι η συζήτηση είναι ανοιχτή, για όποιον ενδιαφέρεται.]

    @ ange-ta

    Όχι ούτε ο Κόλμερ, ούτε ο Σωμερίτης, ούτε ο Πρετεντέρης, ούτε ο Παπακωνσταντίνου γράφουν στη «Ρήξη»! Για υπερβολές των προλαλησάντων πρόκειται…

  9. Μακιαβέλι
    12/01/2008 στο 19:51

    Να κάνω μια παράξενη ερώτηση; Γιατί να μην αναγνωρίσουμε το αλβανικό Κοσσυφοπέδιο; Οι «φίλοι» Σέρβοι, πρώτοι- πρώτοι δεν ανεγνώρισαν την «Μακεδονία»; Και οι «αδελφοί» Ρώσοι; Και οι «σύντροφοι» Παλαιστίνιοι ακόμη; (Όμως όχι το Ισραήλ, νομίζω.) Μήπως είμαστε κορόιδα; Να αναγνωρίσουμε λοιπόν κι εμείς το Κοσσυφοπέδιο, και να εκμεταλευθούμε την Μεγάλη Αλβανία εις βάρος των Σκοπίων, διότι έτσι μας συμφέρει. Να το θέσουμε και στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ, μυστικά βεβαίως: Σας κάνουμε το χατήρι με το Κοσσυφοπέδιο, κάντε μας το χατήρι με τα Σκόπια. Οι Σέρβοι ας πρόσεχαν, μόνοι έσκαψαν τον λάκκο τους, και αυτοί, αν μπορούσαν, όπως πολλές φορές επεχείρησαν, θα μας έριχναν εμάς μέσα. Κι οι Παλαιστίνιοι (πρώτοι υπογράφουν τα ψηφίσματα της ισλαμικής διάσκεψης υπέρ της Τουρκίας και εις βάρος της Ελλάδος) το ίδιο. Παραμύθια τέλος. Συμμαχία με το Ισραήλ, τον φυσικό σύμμαχο της Ελλάδος (όσο και αν αυτό εκνευρίζει μερικούς καλοπροαίρετους φίλους μου εθνικιστές) τώρα.

  10. 12/01/2008 στο 19:55

    @ Κ [σχόλιο # 6]

    Ο Καραμπελιάς [και οι λοιποί] δεν θεωρούν το σκοπιανό τεχνητό ζήτημα. Προφανώς δεν γνωρίζεις τη θέση τους, για να γράφεις όσα γράφεις για «δεκανίκια της Μπακογιάννη»…

    ΥΓ. Το σχόλιο, λόγω των λινκ, μπήκε, ως μη όφειλε, σε moderation. Συγνώμην.

  11. 12/01/2008 στο 20:00

    @ Μακιαβέλι

    Μα το θέμα δεν είναι να κάνουμε εξωτερική πολιτική, ανάλογα με το τι κάνουν οι «φίλοι» ή οι «εχθροί». Το θέμα είναι να κάνουμε εξωτερική πολιτική ανάλογα με το τι συμφέρει ή δεν συμφέρει τη χώρα.

    Το Ισραήλ φυσικός σύμμαχος της Ελλάδας; Υπό την ομπρέλα των ΗΠΑ, υποθέτω…

  12. Κ
    12/01/2008 στο 21:09

    «Ο Καραμπελιάς [και οι λοιποί] δεν θεωρούν το σκοπιανό τεχνητό ζήτημα. Προφανώς δεν γνωρίζεις τη θέση τους, για να γράφεις όσα γράφεις για “δεκανίκια της Μπακογιάννη”…»

    Έγραψα «ακούσια δεκανίκια της πολιτικής Μπακογιάννη» και επιμένω.Τις θέσεις τους για το μακεδονικό της γνωρίζω εδώ και αρκετά χρόνια.Ποτέ μου δεν συμφώνησα.Είχα την ελπίδα όμως ότι αργά ή γρήγορα θα αναθεωρούσαν -έστω και μερικώς.

    «Όχι ούτε ο Κόλμερ, ούτε ο Σωμερίτης, ούτε ο Πρετεντέρης, ούτε ο Παπακωνσταντίνου γράφουν στη “Ρήξη”! Για υπερβολές των προλαλησάντων πρόκειται…»

    Και σε ποιο σημείο ακριβώς υποστήριξα εγώ ότι Σωμερίτης,Πρετεντέρης και Κόλμερ αρθρογραφούν για τον καραμπελιά!?!?
    Ας διαβάζουμε λίγο προσεκτικότερα στο μέλλον.

  13. Κ
    12/01/2008 στο 21:16

    «Τα περί “παραπλανήσεων” μετέωρα»

    Οποιοσδήποτε βλέπει το Μακεδονικό ως έναν αντιπερισπασμό από «άλλα σημαντικότερα ζητήματα» παραπλανάται και -κυρίως- παραπλανά.

  14. 12/01/2008 στο 21:46

    Η κριτική είναι πολύ εύκολη, ιδιαίτερα όταν αρθρώνεται με αφορισμούς.
    Πες μας, αγαπητέ Κ, ποιά είναι η δικιά σου θέση περί Μακεδονικού, για να ξέρουμε σε ποιά βάση να συζητήσουμε

    Ειδάλλως, είσαι αυτό που στην νεοαπλοελληνική ονομάζουμε τρόλλλλλ

  15. Κ
    13/01/2008 στο 04:20

    «Τρολλ» επειδή χαρακτήρισα το πρωτοσέλιδο άρθρο του κυρίου Τζιούμπα ως «κάτω του μετρίου» και «παραπλανητικό»?

    Κανείς δεν διαφωνεί ότι στην παρούσα φάση και για τους επόμενους μήνες θα πρέπει να δωθεί βάρος στο Κυπριακό -ιδίως εν όψει της εκλογής νέου Προέδρου.

    Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το Μακεδονικό είναι ζήτημα δευτερεύον ή …αντιπερισπασμός(!)

    Πολύ ευχαρίστως θα σου αναλύσω τις απόψεις μου όταν βρεθεί λίγος χρόνος.Στο μεταξύ θα με ενδιέφερε η δική σου θέση για την βιβλιογραφική παραγωγή στις ΗΠΑ περί Μακεδονίας.
    Το πρόσφατο πόνημα του Agnew π.χ. που δημοσιεύτηκε από τήν «Ένωση Αμερικανών Γεωγράφων» πέρασε μάλλον απαρατήρητο από την ομάδα της «Ρήξης».
    =====================================================================================
    http://www.blackwell-synergy.com/doi/abs/10.1111/j.1467-8306.2007.00545.x?journalCode=anna

    No Borders, No Nations: Making Greece in Macedonia

    John Agnew
    http://www.geog.ucla.edu/people/faculty.php?lid=856&display_one=1&modify=1

    **Department of Geography, University of California, Los Angeles*Department of Geography, University of California, Los Angeles
    Correspondence: Department of Geography, UCLA, Los Angeles, CA 90095-1524, e-mail: jagnew@geog.ucla.edu.

    Abstract
    Macedonia’s centrality to the making of Greece over the past century provides the empirical grounding for an exploration of how cultural-symbolic borrowing rather than cross-border othering has been crucial for border making in Modern Greece and, by extension, everywhere in the world. There has been a recent revival in studies of borders between states and what they mean in relation to both the history of state formation and the effects of globalization on state power. Typically, however, the borders between modern “nation-states” are seen as originating in cross-pressures between pairs of neighboring states just the same in Africa today as, say, in nineteenth-century France. The wider contemporary geographical context may be invoked in terms of the “sides” taken in particular border disputes by other nearby states or by the Great Powers. Rarely, however, is the wider historical-geopolitical context invoked as the primary source of the practices, simultaneously material and symbolic, that produce the desire for precise borders in the first place. With increased globalization, however, the making of Greece in Macedonia may become increasingly problematic because the political logic of all national border-making is increasingly in question.

    ======================================================================================

    Είναι άραγε τα βόρεια σύνορα της Ελλάδας τεχνητά όσο και τα σύνορα μεταξύ των αφρικανικών κρατών όπως διατείνεται η Ένωση Αμερικανών Γεωγράφων?Υποκρύπτουν άραγε πολιτικές σκοπιμότητες τέτοιου είδους συνεχείς υπαινιγμοί?
    Το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία της προσφερόμενης βιβλιογραφίας στα μεγάλα ακαδημαϊκά ιδρύματα της Εσπερίας αντιμετωπίζει τους Έλληνες από την αρχαιότητα ως σήμερα ως ξένο σώμα στο χώρο της μακεδονίας (όπως περίπου τους βρετανούς ιμπεριαλιστές στην Ινδία) θα έπρεπε μήπως να μας προβληματίσει λίγο περισσότερο?

    Ίσως η πρόσφατη αποκάλυψη ότι τα εκπαιδευτικά εγχειρίδια του αμερικανικού Υπουργείο Αμύνης γράφουν ότι «τμήματα της Μακεδονίας τελούν υπό ελληνική κατοχή»?

  16. Κ
    13/01/2008 στο 05:45

    Θα ήταν όλα τα παραπάνω, ερωτήματα που θα μπορούσαν να σας απασχολησουν -πέρα από τις μπαρούφες περί ορθόδοξων αξόνων και ελληνοσκοπιανών συνεργασιών κατά της Τουρκίας?

    Και όσον αφορά τα πολιτικά μηνύματα που προωθούνται εν όψει της επικείμενης εκδήλωσης για το Μακεδονικό, η ομάδα του Άρδην σίγουρα δεν πρωτοτυπεί.Είχαν προηγηθεί:

    Μητσοτάκης* (κοντά στις θέσεις του αν δεν με απατά η μνήμη μου υπήρξε και ο Καρατζαφέρης), Γρυλλάκης, Παπακωνσταντίνου,Σημίτης,Ροζάκης,Πάγκαλος,Παπανδρεόυ,Λοβέρδος,Μολυβιάτης,Μπακογιάννη κ.ο.κ.
    Όλοι δηλαδή σχεδόν οι Πρωθυπουργοί και Υπουργοί Εξωτερικών που διαχειρίστηκαν το θέμα από το ’92 και μετά. Όλοι τους οπαδοί μίας σύνθετης ονομασίας (με την εξαίρεση 2 εξ αυτών που προώθησαν το «μακεδονία» σκέτο). Άνθρωποι που διακήρυξαν δημόσια ότι το μακεδονικό είναι δευτερεύον ζήτημα που «θα ξεχαστεί».

    Τα αποτελέσματα απτά: το όνομα της μακεδονίας σήμερα έχει αποσυνδεθεί οριστικά από την Ελλάδα,
    αρθρογράφοι του συγκροτήματος Λαμπράκη προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι οι Μακεδόνες ήταν αμφισβητούμενης προέλευσης (Έλληνας ακαδημαϊκός υποστηρίζει ότι επρόκειτο για «ημιβάρβαρους» καλώντας μας εμμέσως να ευθυγραμμιστούμε και σε αυτό το ζήτημα με την δυτική ιστοριογραφία)
    http://manolisvardis.wordpress.com/2007/11/14/14112007d/

    η διεθνής κοινή γνώμη (και αυτό είναι η ουσία) μας βλέπει ως καταπατητές στο μακεδονικό χώρο,η Ελλάδα σύρεται στους διεθνείς οργανισμούς για την καταπάτηση «μακεδονικών εδαφών» και η «Ρήξη» ανακαλύπτει στο πρωτοσέλιδό της φαιδρούς «πατριώτες» και «δευτερεύοντα ζητήματα» που διογκώνονται(!)

    *
    http://www.blog.anti.gr/?p=391

    Το 2003 είδε το φώς της δημοσιότητας βιβλίο του άλλοτε προέδρου της Bουλής της ΠΓΔM, Στόγιαν Aντωφ, όπου περιγράφονται σημαντικές στιγμές των διαπραγματεύσεων μεταξύ του πρώην πρωθυπουργού, Κ. Μητσοτάκη , με την ηγεσία των Σκοπίων. Όπως αναφέρει ο συγγραφέας, το 1992 εκ μέρους της Eλλάδας είχε «πέσει» στο τραπέζι το όνομα «Δημοκρατία της Mακεδονίας-Σκόπια». Ο κ. Μητσοτάκης, ζητούσε, ταυτόχρονα με αυτή την ονομασία, να υιοθετηθούν δύο διακηρύξεις, με τις οποίες τα Σκόπια θα εγκατέλειπαν τους ισχυρισμούς τους περί υπάρξεως «μακεδονικής μειονότητας» στην Eλλάδα.

    Σύμφωνα με τον κ.Aντωφ, η «πρόταση Μητσοτάκη» για το όνομα, «αναπτύχθηκε» από τη Bρετανία, η οποία θέλησε να προωθήσει τον όρο «Δημοκρατία της Mακεδονίας (Σκόπια)». Ο ίδιος όμως, ο κ. Αντωφ μαζί με τον τότε πρόεδρο του κρατιδίου, Kίρο Γκλιγκόροφ, την έκριναν ως «ασύμφορη» για τα Σκόπια και έτσι ούτε καν την έθεσαν υπόψιν της Bουλής. Συμπέρασμα; Διπλωματία και εξωτερική πολιτική δεν είναι μόνον διάλογος και διαπραγματεύσεις, αλλά, σε τελική ανάλυση, δύναμη επιβολής. Και η Ελλάδα, παρ’ ότι είναι η ισχυρότερη και πιο σταθερή δύναμη στα Βαλκάνια, ουδέποτε εκμεταλλεύτηκε τη θέση της. Ποιος να το πράξει όμως; Οι πολιτικοί της «γενιάς των Ιμίων»;

  17. 14/01/2008 στο 11:03

    @ Κ

    Συζητάς μια χαρά μόνος σου. Να μην σ’ ενοχλούμε…

  18. Κ
    14/01/2008 στο 12:30

    Με συγχωρείτε αν καταχράστηκα το χώρο του ιστολογίου σας.Εφόσον ζητήθηκε η άποψή μου από τον Σκαντζόχοιρο όφειλα να απαντήσω.
    Αντίο σας.

  19. 14/01/2008 στο 12:56

    @ Κ

    Δεν καταχραστήκατε κανέναν χώρο. Απλά δεν είχατε τη διάθεση ή τον χρόνο να ακούσετε και κάτι άλλο πέραν των όσων θέλατε να πείτε απ’ την αρχή. Ούτε κάποιες συγκεκριμένες διαφωνίες ακούσαμε για τις θέσεις Άρδην/Ρήξης για το σκοπιανό [μιας και από εκεί ξεκίνησε η συζήτηση], ούτε τις δικές σας θέσεις [σε αντιδιαστολή με εκείνες των Α/Ρ]. Το ανακάτεμα άσχετων μεταξύ τους θεμάτων [Α/Ρ, με μητσοτακο-λαμπρακιάδες κ.ο.κ.] δεν οδηγεί παρά μόνον στην δημιουργία εντυπώσεων…

  20. Ανώνυμος
    18/01/2008 στο 01:03

    Θα υπενθυμίσω κάτι που νομίζω έχει αναφερθεί.Η Ελληνική Μακεδονία αποκτά μεγάλη ΄΄προστιθέμενη αξία΄΄ .Απο εκεί ξεκίνησαν όλα……και έπεται συνέχεια.Τελικά σημασία έχει πως υπερασπίζεται το Ελλαδιστάν την όποια κυριαρχία του (με τις συνέπειες της στάσης του να μας αφορούν άμεσα κατά τη γνώμη μου).

  21. 19/01/2008 στο 12:58

    Το Ελλαδιστάν -αυτοί που το κυβερνάνε, δηλαδή- κοιμάται εδώ και δεκαετίες -για να μην πω καναδυό αιώνες- τον ύπνο του δικαίου… [… ποτισμένο με υπνοστεντόν, αν με εννοείτε…]

  22. 20/06/2008 στο 22:04

    ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΑΚΗ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
    ή
    GYMPOLITIC

    Παρά μια ίωση που με ταλαιπωρεί από χτες, η επιθυμία μου να ενημερώσω τους αναγνώστες του περιοδικού μου «περί Πολιτικής», με έστειλε χτες στο σπίτι του Παπανδρέου, μέσα σ’ ένα δωμάτιο γεμάτο με όργανα γυμναστικής.
    -Κύριε Χολιαστέ, μου λέει, υπέροχο το περιοδικό σας «περί Πολιτικής»- συγχαρητήρια!
    -Ευχαριστώ κύριε υπουργέ. Δεν περίμενα να το εξυμνείτε μιας και γράφει την αλήθεια για σας και για το Κόμμα σας.
    – Μη με ευχαριστείτε, έτσι λέω σε όλους. Μου το έμαθε ο μπαμπάς- «στην πολιτική όλα επιτρέπονται», μού έλεγε.
    -Μάλιστα. Κύριε Πρόεδρε, μια ερώτηση με τρώει και θα σας την κάνω αμέσως. Πώς και τώρα βλέπετε ότι μερικοί έκλεψαν στο Κόμμα σας, και όταν γίνονταν οι κλοπές, και ενώ ήσασταν μέλος της Κυβέρνησης, δεν τις καυτηριάζατε τότε;
    – Τις καυτηρίαζα και τις παρακαυτηρίαζα. Κακώς μου καταμαρτυρούν ότι δεν το έκανα.
    -Και γιατί δεν ακουγόταν αυτό τότε;
    -Γιατί είμαι χαμηλών τόνων- γι αυτό δεν ακουγόταν.
    -Τώρα όμως ακούγεστε…
    -Τώρα μην κυττάτε, είμαι αρχηγός Κόμματος και όπου πάω έχω ένα σωρό μικρόφωνα δίπλα μου. Γι αυτό. Βλέπετε, όλα έχουν την εξήγησή τους.
    -Έχετε λέτε κύρος στο Εξωτερικό. Πού το οφείλετε αυτό το κύρος κύριε υπουργέ;
    -Στο χορό! Τους χορεύω ζεϊμπέκικα και χασάπικα και όταν δεν πιάνουν αυτά τότε με χορεύουν αυτοί στο ταψί. Πάντοτε ο χορός δηλαδή είναι που έχει το λόγο.
    -Ζητάτε δημοψήφισμα κύριε Πρόεδρε. Εσείς θα κάνατε συχνά δημοψηφίσματα αν γινόσασταν πρωθυπουργός;
    -Προς το παρόν δε θα κάνω. Τα δημοψηφίσματα θα γίνωνται όταν «φύγει» (με συγχωρείτε για τη συγκίνηση αλλά αυτός ο άνθρωπος είναι ό,τι έχω στη ζωή) η μαμά. Μέχρι τότε αυτή θα μου λέει τι να κάνω. Ύστερα είναι που θα ρωτάω το λαό.
    -Μόνος σας δε σκοπεύετε να αποφασίσετε ποτέ τίποτα;
    -Απολύτως.
    -Και γιατί κύριε πρόεδρε;
    -Κυττάτε, σε κάθε οικογένεια υπάρχει κι ένα καθυστερημένο παιδί. Ε, έτυχε στη δική μας να είμαι εγώ.
    -Και γιατί ο πατέρας σας σάς έστρεψε προς την Πολιτική, αφού έβλεπε πως είσαστε…καθυστερημένος όπως είπατε;
    -Δεν το ’ξερε. Νόμιζε πως είμαι χαμηλών τόνων.
    -Πέστε μου κύριε Πρόεδρε, εκτός απ’ το χορό τι άλλο θα σας βοηθήσει στην επιτυχή ενάσκηση των καθηκόντων σας αν-ό μη γένοιτο- γινόσασταν πρωθυπουργός;
    -Κύριε Χολιαστέ άκουσα καλά; Είπατε «ό μη γένοιτο»;..
    -Μάλιστα κύριε υπουργέ, έτσι είπα.
    -Πώς τολμάτε μέσα στο ίδιο μου το σπίτι;..
    -Είμαι υψηλών τόνων κύριε πρόεδρε.
    -Α! Μάλιστα! Βλέπετε ότι με δικαιολογείτε-υπάρχουν τόνοι και τόνοι…
    -Σωστά. Δεν μου απαντήσατε όμως κύριε Πρόεδρε στην ερώτησή μου. Υπάρχει και κάτι άλλο πλην του χορού που θα χρησιμοποιήσετε για το καλό της χώρας;
    -Και βέβαια υπάρχει και κάτι άλλο-είναι η γυμναστική!-
    -Αν κατάλαβα καλά δεν πρόκειται να χρησιμοποιήσετε ποτέ το μυαλό σας.
    -«μυαλό»;…
    -Μυαλό! Εκείνο με το οποίο διαλογιζόμαστε…αυτό που έχουμε μέσα στο κεφάλι μας…
    -Αααα! Τώρα θημάμαι! Κάποτε η μαμά μού είπε αυτή τη λέξη. Μού είπε…πώς το είπε…πώς το είπε…α! να! Μου είπε: «δεν πειράζει παιδί μου που δεν έχεις μυαλό, έχεις το όνομα». Κι εγώ αφού δεν πείραζε που δεν είχα απ’ αυτό, δε ρώτησα και τι είναι.
    -Για να τελειώνουμε κύριε Πρόεδρε, πέστε μου-στο θεό σας-πώς η γυμναστική θα σας βοηθήσει να κυβερνήσετε-ο μη γένοιτο-την Ελλάδα;
    -Να σας πω:

    Δεν ξέρω πώς δεν έχετε
    πάρει χαμπάρι ακόμα
    πόσα ένα γυμναζόμενο
    μπορεί να κάνει σώμα.

    Γι αυτό, κι αφού ρωτήσατε,
    ιδού του όλου ψήγματα,
    ήγουν τουτέστιν δηλαδή
    ιδού τα παραδείγματα:

    Γυμνάζοντας τον ένα μου
    μονάχα κοιλιακό
    σε μια εγώ μόνο νυχτιά
    λύνω το Κυπριακό.

    Με μίαν άσκηση σωστή
    του ενός μου δικεφάλου
    τρία εγώ «μπράβο!» αποσπώ
    του πρόεδρου του Γάλλου.

    Μα μοναχά λίγα πους-απς
    τους Άγγλους θα τους πείσω
    τα Μάρμαρα που μας κρατούν
    να μας τα δώσουν πίσω

    και μ’ ένα τζόγκινγκ μου απ’ αυτά
    που μ’ είδατε να κάνω
    τη διαφθορά στου μηδενός
    τα όρια τηνε φτάνω.

    Και λίγο κάνοντας μασσάζ
    στους δύο μου μηρούς
    παίζω εγώ στα δάχτυλα
    τον ίδιονε τον Μπους.

    Πέντε φορές σηκώνοντας
    τους δύο μου αλτήρες
    κάνω να στρέφει ο Ερντογκαν
    ως κι ενενήντα μοίρες

    Και- κάτι που κυβέρνηση
    δεν το ’χε ως τώρα ελπίδα-
    θα διευθετήσω έτσι εγώ
    την υφαλοκρηπίδα.

    Δυο επικύψεις κι΄έσβυσαν
    τα Σκόπια από το χάρτη
    κι άλλες δυο τρεις και γίνομαι
    πρωθυπουργός το Μάρτη.

    Θα κάνω δύο έλξεις μου
    και-μα την παναγία-
    θα πάψει πια η χώρα μας
    να έχει ανεργία.

    Για την Παιδεία μοναχά
    μια έκταση χρειάζεται
    ώστε κάθε έλλην στο εξής
    σοφός να λογαριάζεται

    Κι ως για το μέγα πρόβλημα
    που είναι η Υγεία,
    μία στροφή θα χρειαστεί
    του σώματος πλαγία.

    Και για να μην πολυλογώ,
    με τη γυμναστική μου.
    κάθε που θέλω αλλαγή
    θα είναι πια δική μου.

    Θα ημπορούσα αν θέλατε
    και άλλα να σας πω
    μα να σας δώσω κούραση
    δεν το ’χω εγώ σωστό

    τώρα που έτσι μάλιστα
    σας ταλανίζει η γρίππη-
    αν και αυτό, τα’ ομολογώ
    πως σας το λέω με λύπη.

    Γιατί εγώ-μη βλέπετε
    πολύ που δε μιλάω-
    ό,τι καλό έχω πάνω μου
    αν δεν το δείξω σκάω.

    Ίσως μιαν άλληνε φορά
    που θα ’σαστε καλλίτερα
    να σας ειπώ για θαύματα
    που κάνω μεγαλύτερα.

    Και θα φροντίσω γρήγορα
    εγώ αυτοπροσώπως
    να είστε σύντομα καλά-
    …όχι…δε μου είναι κόπος-

    Να! τα πους-απς μου αύριο
    σε σας θα τ’ αφιερώσω
    κι απ’ το μαρτύριο του ιού
    ευθύς θα σας γλιτώσω.

    -Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ και για τη συνέντευξή σας. Γεια σας.
    -Μια στιγμή κύριε Χολιαστέ…εσείς μού μοιάζετε να ξέρετε πολλά. Να σας ρωτήσω κι εγώ κάτι…μού επιτρέπετε;
    -Αν και εγώ κάνω εδώ τις ερωτήσεις, όμως σας επιτρέπω-ορίστε, σας ακούω.
    -Προχτές ο κύριος Καραμανλής έσκυψε προς το μέρος μου και μου είπε: «Μεταξύ μας Γιώργο, η τέλεια διακυβέρνηση της χώρας θα ήτανε μαζί των δυο μας-μια διαρχία δηλαδή όπου εσύ να γυμνάζεσαι κι εγώ να σκέπτωμαι.» Από τότε ψάχνω μιαν ευκαιρία να ρωτήσω κάποιον-πέστε μου κύριε Χολιαστέ, τι θα πει «σκέπτομαι»;

    Γιώργης Χολιαστός

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: