Αρχική > Ιδέες, Οικονομία, Πολιτική > Ζαν Κλωντ Μισεά: «Το Αδιέξοδο Άνταμ Σμιθ»

Ζαν Κλωντ Μισεά: «Το Αδιέξοδο Άνταμ Σμιθ»

12/01/2008

jcmichea.jpg

Τον Ζαν Κλωντ Μισεά τον γνωρίσαμε από το εξαιρετικό βιβλίο του Η Εκπαίδευση της Αμάθειας.

Εσχάτως [χτες, προχτές δηλαδή] κυκλοφόρησε μεταφρασμένο στα ελληνικά από την Χριστίνα Σταματοπούλου [Εναλλακτικές Εκδόσεις], το βιβλίο του,

Το Αδιέξοδο Άνταμ Σμιθ

Οι εκλεκτικές συγγένειες Αριστεράς και Φιλελευθερισμού

 

micheasmith.jpg

Όσοι διαβάζετε τακτικά τη Ρήξη, θα έχετε ήδη διαβάσει [στο φύλλο της 1-12-2007] τα προδημοσιευμένα αποσπάσματα από το βιβλίο: Οι εκλεκτικές συγγένειες αριστεράς και φιλελευθερισμού.

Όμως, και στο τελευταίο [# 67] τεύχος του Άρδην υπάρχει κατιτίς από [και για] τον Μισεά. Στο περίπτερο της γειτονιάς σας…

Αφισέτα των Ιθαγενών με κείμενο του Μισεά:

ithageneismichea.jpg

 

«Οι άνθρωποι κρατούν, αναγκαστικά, το μέλλον στα χέρια τους, αφού, απ’ όσο γνωρίζω, κανένας θεός, ούτε καν το παντοδύναμο Διαδίκτυο, δεν είναι σε θέση να ρυθμίσει τη ροή της ιστορίας. Αν, λοιπόν, δεν θέλουμε η «υπόθεση της ανθρωπότητας» (Ένγκελς) να γίνει μια χαμένη υπόθεση, πρέπει επειγόντως (από τη στιγμή που ο χρόνος, που έχει γίνει χρόνος της Οικονομίας, δουλεύει εναντίον των ανθρώπων και του περιβάλλοντός τους) αυτοί που την υπερασπίζονται να συνειδητοποιήσουν, επιτέλους, ότι η ριζική κριτική της οικονομικής αναπαράστασης του κόσμου, έτσι όπως απορρέει από τη φιλοσοφία του Διαφωτισμού, αποτελεί θεμελιώδες πολιτικό καθήκον, χωρίς την εκπλήρωση του οποίου όλοι οι άλλοι επιμέρους αγώνες για μια δίκαιη κοινωνία είναι προκαταβολικά χαμένοι. Μονάχα αν προχωρήσουμε σε αυτή την απο-αποικιοποίηση του φαντασιακού μας (σύμφωνα με την έκφραση του Σερζ Λατούς), και σε κάθε κριτική που αυτή αναπόφευκτα συνεπάγεται, θα μπορέσουμε εκ νέου να αντισταθούμε αποτελεσματικά στους διάφορους κυρίαρχους του κόσμου, «δεξιούς» ή «αριστερούς», κάθε φορά που αυτοί θα προσπαθούν να πείσουν τους λαούς πως όλοι οι εκσυγχρονισμοί που τους επιβάλλονται αντιπροσωπεύουν, κατ’ αρχήν, μια θαυμαστή πρόοδο προς τη Γη της Επαγγελίας, κάθε αμφισβήτηση της οποίας πρέπει να θεωρείται εκ προοιμίου έγκλημα ή παραλογισμός.»

michea-smith.jpg

 

Advertisements
Κατηγορίες:Ιδέες, Οικονομία, Πολιτική Ετικέτες: ,
  1. 12/01/2008 στο 17:04

    Σύπτωση!!
    Την φωτο με τον γάυδαρο στα ορυχεία την είχα αναρτήσει πολύ πριν.
    Το βιβλίο το Μισεά πηγα να το αγοράσω και η Πολιτεία δεν το είχε ακόμα. Τον επόμενο μήνα, γιατί τώρα λογοτεχνίζω σε βαθμό κακουργηματος.
    Πάντως οι απόψεις του Μισεά, αναδύονται απο το ιστολόγιο μου, ομοίως σε βαθμό κακουργήματος!!

  2. 12/01/2008 στο 20:02

    @ ange-ta

    Το βιβλίο χτες-προχτές «ξεμπέρδεψε» απ’ τον βιβλιοδέτη… Πρόσεχε τα… κακουργήματα 😀

  3. 12/01/2008 στο 21:42

    Ουδεμία σύμπτωσις, αγαπητή ange-ta. Απλώς εγώ την έκλεψα από το ιστολόγιό σας, κι έπειτα βάλαμε τα λόγια με τους υπόλοιπους ιθαγενείς…

  4. 12/01/2008 στο 23:45

    το ιστολόγιό σας: Ποιό ΣΑΣ (ΜΑΣ)?
    δεν πιστεύω σκαντζοχοιράκο μου να μου μιλάς με το βου! Τι στο καλό γάλλοι είμαστε;

  5. 12/01/2008 στο 23:46

    εκληκτικός ο γαϋδουράκος, κούκλος με τα ούλα του!

  6. filopatria
    20/01/2008 στο 01:25

    Εναλλακτικές Εκδόσεις; Αυτές είναι του Ζωρζ Καραμπελιά γνωστού και σαν νέου Λένιν; (Αν δεν με απατά η μνήμη μου στο όνομα, αυτή η ρήση, είναι της μεταφράστριας και τότε συζύγου (;) του κάπου εκεί στον Μάη του 68 εις Παρισίους). Τι θυμάμαι…

    Συμπέρασμα: Οι εκδόσεις πρέπει νάχουν παράδες για να αγοράζουν δικαιώματα στου Φλαμμαριόν. Όχι σαν κάτι άλλους φτηνιάρηδες εκδότες που παρακαλάγανε παλιώτερα στους Έλληνες Καστοριαδικούς να ζητήσουν στον Κορνήλιο να μεσολαβήσει να πάρουν τσάμπα τα δικαιώματα στα Ελληνικά ή παίρνανε ότι ήταν πάμπλικ ντομέην, ληγμένο κλπ.

  7. 20/01/2008 στο 10:41

    @ filopatria

    Ναι, ναι και ναι. Είναι και νυν. Νέος Λένιν; Πρώτη φορά το ακούω…

    Σήμερα, ελάχιστοι εκδοτικοί οίκοι διακινδυνεύουν να βγάλουν βιβλία χωρίς να έχουν τα δικαιώματα. Καραδοκούν γαρ οι μεγαλοκαρχαρίες… Πάντως τα ποσά, χωρίς να ξέρω ακριβώς, δεν είναι και απαγορευτικά. Απλά επιβαρύνουν το κόστος των βιβλίων κατά τι. Κι ο Μισεά δεν είναι δα κι ο Νταν Μπράουν.

    Ακόμα και σήμερα πάντως, πολλοί συγγραφείς επιτρέπουν τη μετάφραση βιβλίων τους χωρίς να εισπράττουν δικαιώματα. Πολλά βιβλία του Τσόμσκυ, για παράδειγμα, που έχουν βγει στα ελληνικά από μικρούς οίκους [όχι φυσικά τον Λιβάνη!], έχουν βγει με την άδεια του συγγραφέα και χωρίς δικαιώματα.

  8. filopatria
    20/01/2008 στο 23:54

    @ Χ. Μόρφος
    …Νέος Λένιν;…

    Ναι, ναι, ναι! Ήταν στον Γαλλικό Μάη ή ακριβώς μετά θα σε γελάσω, και στην Σιτέ Ουνιβερσιτέρ ήταν οι Έλληνες φοιτητές και συζητούσαν για το πως θα κλιμακώσουν τον αγώνα τους με τους Γάλλους. Αγόρευε λοιπόν κάπου και ο Ζώρζ και κάποιοι μιλούσαν οπότε η Χριστίνη τους είπε το θρυλικό «Σταματήστε (σκάστε;) να ακούσετε τον νέο Λένιν ;-). Αυτό είναι ένα από τα κλασσικά που μου διηγήθηκαν κάποιοι παλιώτεροι από με αρκετά χρόνια πριν. Να μην πω άλλα και μπλόου απ μαι κάβερ.

    Για τα εκδοτικά είχα κάτι ερωτησούλες και σε έστειλα μια επικοινωνία. Την έχεις λάβει; Αν ναι, καλώς…

  9. 21/01/2008 στο 15:49

    @ filopatria

    Καλό! [Αν είναι πραγματικό το περιστατικό… Θα το «ψάξω»…]

    Την επήρα την επικοινωνία, και σε την έστειλα πίσω 🙂

  10. Νέα Κρούπσκαγια
    24/01/2008 στο 16:45

    @filopatria
    Μπράβο, μεγάλε! Μου θύμησες τα νιάτα μας! Δεν σε ξέρω, βέβαια, αλλά σίγουρα ανήκεις κι εσύ στη συνομοταξία εκείνων που ακόμα και συζήτηση για κβαντομηχανική να παρακολουθούν, θα βρουν τον τρόπο να βρίσουν τον Καραμπελιά! Πολύ αρρώστεια, ρε παιδάκι μου, συγκράτησε λίγο το κόμπλεξ σου! Τόσα χρόνια μετά, δεν πήρες χαμπάρι ότι δεν περνάνε πια όλες αυτές οι κακοήθειες; Όσο για τα λεφτά με τα οποία πληρώθηκε ο Φλαμαριόν, δεν έχεις δει τη διαφήμιση «Κροίσος με 11 γράμματα»;;;;

  11. 24/01/2008 στο 21:11

    @ Νέα Κρούπσκαγια

    «Νέα Κρούπσκαγια»; Κορυφαίο!!! 😆

  12. Ανώνυμος
    26/01/2008 στο 22:22

    @ Νέα Κρούπσκαγια

    […]Μπράβο, μεγάλε! Μου θύμησες τα νιάτα μας! Δεν σε ξέρω, βέβαια, αλλά σίγουρα ανήκεις κι εσύ στη συνομοταξία εκείνων που ακόμα και συζήτηση για κβαντομηχανική να παρακολουθούν, θα βρουν τον τρόπο να βρίσουν τον Καραμπελιά![…]

    Όχι απλώς μεγάλος αλλά τεράστιος. Και δεν χαίρεσαι που σου θύμισα τα νειάτα σας; Άλλοι πλερώνουν για τέτοιες χάρες. Για το αν με ξέρεις ή όχι μην είσαι σίγουρη. Ο κόσμος είναι μικρός 😉 Για τα άλλα δεν τον έβρισα, συμπαθής μου είναι αλλά λίγο κολλημένο τον βρίσκω. Πάντως έχει πιστό κοινό όπως πάντα 😉

    […]Πολύ αρρώστεια, ρε παιδάκι μου, συγκράτησε λίγο το κόμπλεξ σου![…]

    Ακριβώς έτσι όπως το λες είναι!!! Κόμπεξ να δουν τα μάτια σου.

    […]Τόσα χρόνια μετά, δεν πήρες χαμπάρι ότι δεν περνάνε πια όλες αυτές οι κακοήθειες;[…]

    Περδόν; Όπως τα άκουσα έτσι τα λέω κατά το κοινόν «κουκιά έφαγα κουκιά μολογάω». Ξέρω κι άλλα ωστόσω αλλά δεν τα λέω 😉

    […]Όσο για τα λεφτά με τα οποία πληρώθηκε ο Φλαμαριόν, δεν έχεις δει τη διαφήμιση “Κροίσος με 11 γράμματα”;;;;

    Λόγω κεκτημένης να μου την πεις δεν κατάλαβες κάτι από το έργο. Δεν έχω άλλο μέτρο σύγκρισης παρά όσα ξέρω. Φλαμμαριόν τολμούσαν μόνο οι μεγάλοι οίκοι. Να το τολμήσει και ο Ζωρζ προσωπικά δεν με χαλάει, μαγκιά του. Σε τελευταία ούτε Μπίστης έγινε ούτε και Δαμανάκη, ούτε Άκης. Και αν έχει και μερικά φράγκα αυτό εμένα δεν με ενοχλεί. Δικά του είναι και καλά κάνει. Δεν ζηλεύω κανένα για ότι έχει ή δεν έχει. Κατά τα άλλα είμαι αραχτός στον ακάλυπτο….

  1. 15/06/2008 στο 15:57
  2. 08/07/2009 στο 09:46
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: