Αρχική > Ιδέες, Οικονομία, Πολιτική > Οι βουλιμικοί, οι «ανορεκτικοί» και οι «άλλοι»

Οι βουλιμικοί, οι «ανορεκτικοί» και οι «άλλοι»

21/01/2008

Με βάση [και] τη συσσωρευμένη εμπειρία των δύο τελευταίων αιώνων, μπορούμε να κατατάξουμε τους ανθρώπους που ζουν σήμερα στον πλανήτη σε τρεις βασικές κατηγορίες:

  1. στους βουλιμικούς
  2. στους ανορεκτικούς
  3. στους «άλλους»

1. Οι βουλιμικοί

. Βουλιμικός,-ή, ό ΙΑΤΡ. αυτός που πάσχει από βουλιμία (βλ. λ., σημ. 2)

. βουλιμία (η) {χωρ. πληθ.} 1. αίσθημα εντονότατης πείνας που απαιτεί άμεση ικανοποίηση: όρμησε στο τραπέζι και άρχισε να καταβροχθίζει το φαγητό με ~ ΣΥΝ. αδηφαγία, λαιμαργία ΑΝΤ. κορεσμός, κόρος, χορτασμός 2. ΙΑΤΡ. ακατάσχετη πείνα που οφείλεται σε ψυχοπαθολογικά αίτια: η ~ είναι συνηθισμένη στις νοικοκυρές που μένουν κλεισμένες στο σπίτι 3. (κατ’ επέκτ.) η ακόρεστη επιθυμία για απόκτηση: η εισπρακτική ~ τού Υπουργείου Οικονομικών ΣΥΝ. αδηφαγία.
[ΕΤΥΜ. μτγν. < βούλιμος < βου- (< αρχ. βους) + λιμός «πείνα», οπότε η λ. θα σήμαινε αρχικά αυτόν που πεινάει σαν βόδι. πβ. νεοελλ. «πεινάω σαν λύκος», γαλλ. j’ai une faim de loup κ.τ.ό.].

. Οι βουλιμικοί, δηλαδή οι αχόρταγοι, οι αδηφάγοι, οι λαίμαργοι, δεν μπορούν να κορέσουν με τίποτα την «πείνα» τους. Μόνη τους επιθυμία να καταβροχθίσουν ολόκληρο τον πλανήτη και, στη συνέχεια, μετά την πέψη, να τον αποβάλλουν ως έμεσμα ή ως περίττωμα.

. Το καπιταλιστικό/φιλελεύθερο/οικονομικό μοντέλο ανάπτυξης των δύο τελευταίων αιώνων είναι αυτό που επέβαλε και επιτείνει το φαινόμενο της βουλιμίας στον πλανήτη. Πρόκειται για φαινόμενο με σαφέστατα ψυχοπαθολογικά αίτια.

. Το προαναφερθέν μοντέλο ανάπτυξης διαθέτει την Δεξιά του και την Αριστερά του πολιτική πτέρυγα. Μπορούμε, συνεπώς, να ομιλούμε για Δεξιά του καπιταλισμού και για Αριστερά του καπιταλισμού. Η «πρόοδος» πάνω απ’ όλα.

1στ. Πολύ συχνά, τα βουλιμικά άτομα προκαλούν στον εαυτό τους, αμέσως μετά την υπερκατανάλωση τροφής, εμετό για να αποβάλλουν την αχώνευτη τροφή. Σε κοινωνικό επίπεδο, αυτό το φαινόμενο λαμβάνει τη μορφή του «πρασινίσματος» ή της «οικολογίας».

2. Οι «ανορεκτικοί»

. ανορεκτικός, -ή, -ό ΙΑΤΡ. αυτός που πάσχει από νευρική ανορεξία.
[ΕΤΥΜ. Ελληνογενής ξέν. όρ., πβ. αγγλ. anorectic].

. ανορεξία (η) [μτγν.] κ. (λαϊκότ.) ανορεξιά {χωρ. γεν. πληθ.} 1. η έλλειψη όρεξης για φαγητό: έχω ! || (κ. ειρων. στον πληθ. σε κάποιον που τρώει πολύ): ανορεξίες βλέπω έχουμε σήμερα! ΦΡ. ΙΑΤΡ. νευρική ανορεξία η παθολογική αποστροφή προς το φαγητό, η οποία οφείλεται σε ψυχολογικά αίτια και μπορεί να οδηγήσει και στον θάνατο […]

. Προφανώς οι όροι «ανορεκτικός» και «ανορεξία» χρησιμοποιούνται εδώ ειρωνικά. Οι ανορεκτικοί, που αποτελούν την συντριπτική πλειονότητα των κατοίκων αυτού του πλανήτη, αποστρέφονται παθολογικά το φαγητό, επειδή ακριβώς δεν μπορούν να κορέσουν με τίποτα την πείνα τους. Τα παθολογικά αίτια της ανορεξίας τους θα πρέπει να αναζητηθούν στα ψυχοπαθολογικά αίτια της βουλιμίας των ολίγων.

. Οι «ανορεκτικοί» αποτελούν, λοιπόν, τα ανθρώπινα εμέσματα/περιττώματα που παράγει το προαναφερθέν καπιταλιστικό/φιλελεύθερο/οικονομικό μοντέλο.

3. Οι «άλλοι»

. Πρόκειται για τη μειοψηφία της μειοψηφίας στον πλανήτη. Παρότι οι ρίζες αυτού του κατεξοχήν πολιτικού κινήματος χάνονται στα βάθη της ιστορίας, πολλές μορφές του έχουν καταφέρει να επιβιώσουν μέχρι σήμερα. Το άγρια διωκόμενο, τις τελευταίες εβδομάδες, κίνημα των Μαπούτσε ινδιάνων στη Χιλή, αποτελεί ένα παράδειγμα [όπως και οι, περισσότεροι, πολιτισμοί των Αμερινδιάνων].

Στην καθ’ ημάς Δύση, ένα εξαιρετικό παράδειγμα αποτελούν οι σοσιαλιστικές προσπάθειες «των από κάτω» στις αρχές του 19ου αιώνα… Και αρκετές μορφές αναρχοσυνδικαλισμού στον 20ο…

. Κάποιοι από τους «άλλους», μιλούν, εδώ και δεκαετίες, για «απο-ανάπτυξη». Το αντίθετο της προόδου, δηλαδή, και της » οικολογικής κάθαρσης» του πλανήτη.

Και άλλα τινά.

Σας ευχαριστώ.

 

Σημείωση: Οι ορισμοί 1α, 1β, 2α, 2β από το Λεξικό Μπαμπινιώτη.

Advertisements
Κατηγορίες:Ιδέες, Οικονομία, Πολιτική Ετικέτες:
  1. 21/01/2008 στο 15:54

    «Και άλλα τινά.» Ολίγος Μισεά, διάχυτος στο σημείωμα. Επίσης ένας Αμπντέλ τάδε, γάλλος συνδικαλιστής στον τομέα της ταχείας εστίασης [Pizza Hut], κάποιοι αμερικανοί ιστορικοί [Merrit Roe Smith, Charles Dew, David Montgomery] και οι «Μάστορές» τους, και ολίγη Ίρμγκαρντ Μέλερ [ΚΨΜ]… Πρόσφατα διαβάσματα και ερεθίσματα…

  2. 21/01/2008 στο 16:10

    …Και ο διαχρονικός Λας υποθέτω 🙂

  3. 21/01/2008 στο 16:50

    @ εξαποδω

    Πιθανότατα… Ποιος ξέρει τι κρύβει η ψυχοπαθολογική μου… βιβλιολιμία. Πάντως αναφέρθηκα σε 4 βιβλία που διάβασα την τελευταία εβδομάδα. Καταβροχθιστής 😀

  4. zalmoxis
    22/01/2008 στο 11:15

    Αν κατάλαβα καλά, στην ελληνική βουλή έχουμε:
    1. «Βουλιμικό» κόμμα με «βουλιμικό» αρχηγό (δες σωματότυπο ιδίου και φίλων και κρίνε…).
    2. «Βουλιμικό» κόμμα με «ανορεκτικό» (που είναι και το παράπονο των «βουλιμικών» οπαδών του) αρχηγό.
    3. «Βουλιμικό» κόμμα με «άλλη» γλώσσα και «ανορεκτική» ηγεσία.
    4. «Ανορεκτικό» κόμμα με «ανορεκτική» γλώσσα και «βουλιμική» συμπεριφορά.
    5. «Ανορεκτικό» κόμμα με «βουλιμικό» αρχηγό.

    Και… «ανορεκτικό» λαό με «βουλιμικές» φαντασιώσεις.

  5. Z-V
    22/01/2008 στο 11:31

    οι ανορεκτικοι δεν εχουν αποστροφη στο φαγητο, απλα φοβουνται να παχυνουν τροπον τινα… εχουν μια τετοιου ειδους διαταραχη της εικονας του σωματος τους…

    οπως και να ‘χει δεν αλλαζει το νοημα του ποστ… αντιθετως!!

  6. 22/01/2008 στο 14:38

    Από τα καλύτερα εδώ και καιρό, ασυζητητί…
    Οι ορισμοί 1ε, 1στ και 2δ, όλα τα λεφτά!

  7. 22/01/2008 στο 15:11

    Χαίρετε, τούτο για τον Γάλλο στον τομέα της εστίασης είναι βιβλίο ή άρθρο; Κι αν είναι άρθρο ΠΟυ μπορώ να το βρώ;

  8. 22/01/2008 στο 15:45

    @ zalmoxis

    Οφείλω να ομολογήσω ότι, σ’ αυτή τη χώρα, είσαι ο κορυφαίος πολιτικός… διαιτολόγος 😀

    @ Z-V

    Σωστή η παρατήρηση – τα «παράπονα» στον Μπαμπινιώτη!

    @ H.Constantinos

    Μερσί!

    @ Σκατζόχοιρος

    Τούτο για τον Γάλλο είναι βιβλίο και κυκλοφορεί χέρι με χέρι. Κάπως έτσι έφτασε και σε μένα. Πλην όμως υπάρχει και ολόκληρο -στα ελληνικά, παρακαλώ!- στο διαδίκτυο.

    Ladies and gentlemen, μαντάμς και μεσιές,

    Αμπντέλ Μαμπρουκί: Η Γενιά Της Επισφάλειας – Εμπειρίες αγώνα από τα Fast Food στη Γαλλία.

    Στην έντυπη έκδοση υπάρχει και παράρτημα με τους αγώνες σε πιτσάδικα της Ελλάδας. Αλλά αυτά βρίσκονται…

  9. 23/01/2008 στο 10:34

    Χρήστο θανξαλότ!

  10. 23/01/2008 στο 14:35

    Σκατζ γιουαργουέλκαμ, να ‘ούμε!

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: