Αρχική > Blogroll, Πρόσωπα, Πλανήτης Γη Α.Ε., Πολιτική > Τα απόνερα των αμερικανικών εκλογών

Τα απόνερα των αμερικανικών εκλογών

05/03/2008

Μπορεί η Χίλλαρυ Κλίντον να κέρδισε χτες τις προκριματικές εκλογές σε κάποιες πολιτείες [Τέξας, Οχάιο κ.λπ.] και να «παραμένει ζωντανή στο παιχνίδι του τίτλου», που λέμε και στην ποδοσφαιρική διάλεκτο, όμως τα κοινά της σημεία με τον Μπάρακ Ομπάμα δεν περιορίζονται μόνον στο ότι αμφότεροι διεκδικούν το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος.

Διαβάζουμε στο λήμμα Saul Alinsky της Wikipedia:

«Alinsky was the subject of Hillary Rodham‘s senior honors thesis at Wellesley College, «There Is Only The Fight…»: An Analysis of the Alinsky Model. Rodham commented on Alinsky’s «charm,» but rejected grassroots community organizing as outdated. Once Hillary Rodham Clinton became First Lady of the United States, the thesis was suppressed by the White House for fear of being associated too closely with Alinsky’s ideas.

Alinsky also had a significant influence on Barack Obama, who is a United States Senator and candidate for the 2008 Democratic presidential nomination. Obama particularly used Alinsky’s techniques while participating in Chicago community organizations in the 1980s.»

Ω! Αμφότεροι οι υποψήφιοι του Δημοκρατικού Κόμματος για την προεδρία των ΗΠΑ επηρεασμένοι από τις ιδέες του ίδιου «οργανωτή κοινοτήτων»; Ενδιαφέρον. Πολύ ενδιαφέρον…

[Όπου «οργανωτής κοινοτήτων», υποθέτω ότι, σημαίνει κάτι σαν πολιτικός στρατολόγος, άνθρωπος που μαθαίνει να χειρίζεται τους συνομιλητές του, και να χειραγωγεί συζητήσεις. Κάτι μου θυμίζει… Κάτι μου θυμίζει…]

Και γιατί, παρακαλώ, η κυρία Κλίντον όταν έγινε Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ θέλησε να ξεχάσει τη «γοητεία» του Αλίνσκυ;

Ας αφήσουμε τον ίδιο τον Saul Alinsky να μας το πει, σε μια συνέντευξη που παραχώρησε στο Playboy το 1972, τη χρονιά που πέθανε [οι υπογραμμίσεις δικές μου]:

«PLAYBOY: Didn’t you have any compunction about consorting with — if not actually assisting — murderers?

ALINSKY: None at all, since there was nothing I could do to stop them from murdering, practically all of which was done inside the family. I was a nonparticipating observer in their professional activities, although I joined their social life of food, drink and women: Boy, I sure participated in that side of things — it was heaven. And let me tell you something, I learned a hell of a lot about the uses and abuses of power from the mob, lessons that stood me in good stead later on, when I was organizing.

Another thing you’ve got to remember about Capone is that he didn’t spring out of a vacuum. The Capone gang was actually a public utility; it supplied what the people wanted and demanded. The man in the street wanted girls: Capone gave him girls. He wanted booze during Prohibition: Capone gave him booze. He wanted to bet on a horse: Capone let him bet. It all operated according to the old laws of supply and demand, and if there weren’t people who wanted the services provided by the gangsters, the gangsters wouldn’t be in business. Everybody owned stock in the Capone mob; in a way, he was a public benefactor. I remember one time when he arrived at his box seat in Dyche Stadium for a Northwestern football game on Boy Scout Day and 8000 scouts got up in the stands and screamed in cadence, «Yea, yea, Big Al. Yea, yea, Big Al.» Capone didn’t create the corruption, he just grew fat on it, as did the political parties, the police and the overall municipal economy.

PLAYBOY: How long were you an honorary member of the mob?

ALINSKY: About two years. After I got to know about the outfit, I grew bored and decided to move on — which is a recurring pattern in my life, by the way. I was just as bored with graduate school, so I dropped out and took a job with the Illinois State Division of Criminology, working with juvenile delinquents…»

Μη συμμετέχων παρατηρητής στη συμμορία του Αλ Καπόνε, παλιοί νόμοι προσφοράς και ζήτησης, οργανωτικά μαθήματα από τη μαφία, και τα λοιπά και τα λοιπά…

Τα υπόλοιπα θα τα ψάξετε, όσοι ενδιαφέρεστε, μόνοι σας.

Μπορεί και να βρείτε κάτι σαν κι αυτό:

«If you want a complete rundown on how all of Hillary‘s and Soros‘ «non-profit groups» work together in her plan to take over America, get yourself a copy of the book by her mentor, Saul Alinsky, Rules for Radicals

Ή ίσως και κάτι σαν κι αυτό:

«One Alinsky benefactor was Wall Street investment banker Eugene Meyer, who served as Chairman of the Federal Reserve from 1930 to 1933. Meyer and his wife Agnes co-owned The Washington Post. They used their newspaper to promote Alinsky. «

Ή, τέλος, το επικό δια χειρός Alinsky:

“I feel confident that I could persuade a millionaire on a Friday to subsidize a revolution for Saturday out of which he would make a huge profit on Sunday even though he was certain to be executed on Monday.”

Σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά;

Εμένα, πάντως, μου θυμίζουν την αριστερά του κεφαλαίου. Και κάτι παραπάνω…

Advertisements
  1. filopatria
    05/03/2008 στο 22:32

    Saul Alinsky, Eugene Meyer, αριστερά του κεφαλαίου,μα τι πάτε και βρίσκετε και σεις καλέ μου κύριε; Λείπει ο Lansky, και μερικοί άλλοι…Εμένα κατηγορείτε ότι ρίχνω μπηχτές αλλά και υμείς κε Χρήστε δεν πάτε πίσω!
    Να και μια βιβλιοκριτική χρήσιμη θα έλεγον.

    By MATTHEW LEMOS – See all my reviews
    (REAL NAME)
    «THE COMMUNIST MANIFESTO OF THE 21ST CENTURY!»

    This is truly the, «COMMUNIST MANIFESTO OF THE 21ST CENTURY!» As a Libertarian I see this for what it is. It is a guide book for every Stalinist Elitist Liberal which tells them how to deceive the people to gain power. And silence all opposition. And once they have gained the power do what they want to force the failure that is Communism on the public. For the public good.

    In this book Alinsky reveals just what Stalinist like Hillary Clinton and rest of the Democrats have been doing for years to con the American people. Lying at ever turn as to who and what they really are. He clearly admits that their ideas will be rejected for the oppressive and regressive failure history has proven them to be. «So they must lie!» And they have been lying for the past 4o + years clearing using this book for the last 36 years as their Bible. Hillary, Bill, the entire Democrat party, the media and the Stalinist that infest our schools. And colleges. They’re all doing it.

    But Saul Alinsky doesn’t stop there. He clearly spells out the principals that they (the Stalinist Liberal) must govern / lord over us for the public good. Sound familiar? Yup.. «Bound to your natural superiors.» Karl Marx.

    Now he tries to give himself cover by saying he has contempt for any dogma left or right. But if you read it for what it is and read Hillary Clinton’s thesis. He fails miserable. It is what is it is. A guide book (the Bible) for the modern day Liberal like Hillary Clinton and today’s Democrats on how to con you. And seize power! People who are not just neo Marxist, but are complete Stalinist Elites.

    Don’t be fooled by the defenders of this book. They’re all using the tactics outlined in the book to silence opposition and criticism of Alinsky and the Democrats. It tell you exactly who and what they are and the total disaster it will be for America and the world if they are allowed to seize the power they so lust for.

    To Borrow a phrase. «Liberal, Progressive, Humanist… A Stalinist by any other name.» It’s who they are and this book taken for what it is rips away their masks.

  2. 05/03/2008 στο 22:42

    Το τελευταίο «επικό» απόσπασμα μου άρεσε ιδιαίτερα 🙂

    Είναι βέβαιον ότι ο μπαρμπα-Σόρος δεν είναι με το παιδί από την Κένυα; Νομίζω πάντως ότι οι «ανεξάρτητες» ΜΚΟ του δεν είναι ακριβώς οι «κοινότητες» που είχε κατά νου ο Alinsky.

    Αυτά περί «αριστεράς του κεφαλαίου» είναι χαριτωμενιές αγαπητέ. Το Κεφάλαιο δεν είναι ούτε δεξιό ουτε αριστερό, είναι απλά Το Κεφάλαιο. Ότι κάποιοι κεφαλαιοκράτες τώρα ενδιαφέρθηκαν ιδιαίτερα για τις οργανωτικές ικανότητες (κι όχι για τις ιδέες του φαντάζομαι) του Alinsky αυτό είναι άλλης τάξης ζήτημα, ή όχι;

  3. 06/03/2008 στο 01:10

    @ Vrennus

    Α! Δεν ξέρω με ποιον είναι ο Σόρος. Φαντάζομαι ότι με δυο λεπτά ψάξιμο στο διαδίκτυο βρίσκεται. Άντε τρία. Ο Alinsky κάτι είχε κατά νου. Κι αφού δικαιώθηκε εν ζωή, τότε ήταν μάλλον -τι μάλλον; πολύ δηλαδή- χρήσιμος…

    Οι χαριτωμενιές, φίλτατε, είναι ίδιον του χαρακτήρος μου. Και του δικού σου επίσης. Η συγκεκριμένη χαριτωμενιά δεν απευθυνόταν στο κεφάλαιο, αλλά στην αριστερά του, που… και τα λοιπά. Οπότε για τις «αριστερές» ιδέες του Αλίνσκυ, ας μην μιλήσουμε καλύτερα. Άλλης τάξης ζήτημα, ναι!

  4. εργδημεργ
    07/03/2008 στο 10:12

    Ρε παιδια… Πότε άλλαξε η πορεία πλεύσης των ΗΠΑπάρα, για ν’ αλλάξει τώρα; Τί κι αν ο υποψήφιος είναι ήδη μαύρος… πριν κάν τελειώσουν οι εκλογες! 🙂 🙂 🙂

  5. εργδημεργ
    07/03/2008 στο 11:35

    Με το συμπάθειο… Ψιλοαίσχος η νέα εμφάνιση!

  6. 07/03/2008 στο 11:39

    @ εργδημεργ

    ΨΙΛΟ-αίσχος!;

    Σας παρακαλώ κύριε! ΠΙΟ αίσχος δεν γίνεται! Μην λέμε κι ό,τι θέλουμε… Τρία λεπτά το έψαχνα…

    ΥΓ. Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια 😆

  7. Χ
    07/03/2008 στο 20:02

    ὁ Σαούλ Δαβίδ Ἀλίνσκι, τἰ ἐθνικότητος εἶναι; (ρητορικὴ ἐρώτηση, προφανῶς) μήπως οἱ «ἰδέες» του θυμίζουν τὰ κοινόβια;

  8. 07/03/2008 στο 22:19

    @ Χ

    Τα κοινόβια [και ποια;] πού κολλάνε;

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: