Αρχική > Χωρίς κατηγορία > …

26/04/2008

Advertisements
Κατηγορίες:Χωρίς κατηγορία Ετικέτες:
  1. 26/04/2008 στο 11:33

    Και για τους επιμελείς, ο «Επιτάφιος» του Ιουλίου Καίσαρα [από παλιότερο πόνημά μου: Καίσαρ και Ιησούς]:

    «Όταν αναγγέλθηκε η κηδεία [του Καίσαρα], άναψαν πυρά στο Πεδίο του Άρεως (…) και μπροστά στο βήμα της Αγοράς οικοδομήθηκε ένας χρυσός ναός, ομοίωμα του ναού της Γενέτειρας Αφροδίτης [χρυσό ομοίωμα ναού…]. Μέσα στο ναό [το χρυσό ομοίωμα] είχε τοποθετηθεί μια κλίνη από ελεφαντόδοντο, με χρυσό και βυσσινί κάλυμμα, και στο επάνω μέρος μια μικρή στήλη, από την οποία ήταν κρεμασμένο το ένδυμα που φορούσε όταν δολοφονήθηκε […] Ακολούθως [μετά την εκφώνηση του Επιταφίου από τον Μάρκο Αντώνιο], ορισμένοι αξιωματούχοι και κάποιοι άλλοι (…) από το χώρο του βήματος διέσχισαν την Αγορά μεταφέροντας τη νεκρική κλίνη. [Και ενώ υπήρχε κάποια διαφωνία σχετικά με το πού έπρεπε να αποτεφρωθεί η σορός του Καίσαρα] εντελώς ξαφνικά δύο άνθρωποι (…) έβαλαν φωτιά στη σορό με αναμμένους δαυλούς, και αμέσως ολόκληρο το πλήθος που ήταν γύρω πέταξε πάνω στην πυρά ξερά κλαδιά…»[Σουητώνιος, ό.π., LXXXIV.]

    Οι Ρωμαίοι πολίτες, μετά το κάψιμο της σορού, «αρπάζοντας αναμμένους δαυλούς [«αράμενοι δε δαλούς διαπύρους»] έτρεξαν στα σπίτια των δολοφόνων για να τα κάψουν, κι άλλοι έτρεχαν παντού στην πόλη ζητώντας να βρουν τους άνδρες και να τους κομματιάσουν…»[Πλούταρχος, ό.π., 68.2.]

    «ἀνέσχε τις ὑπὲρ τὸ λέχος ἀνδρείκελον αὐτου̂ Καίσαρος ἐκ κηρου̂ πεποιημένον: τὸ μὲν γὰρ σω̂μα, ὡς ὕπτιον ἐπὶ λέχους, οὐχ ἑωρα̂το. τὸ δὲ ἀνδρείκελον ἐκ μηχανη̂ς ἐπεστρέφετο πάντῃ, καὶ σφαγαὶ τρει̂ς καὶ εἴκοσιν ὤφθησαν ἀνά τε τὸ σω̂μα πα̂ν καὶ ἀνὰ τὸ πρόσωπον θηριωδω̂ς ἐς αὐτὸν γενόμεναι.»[Αππιανός, ό.π., 2.147.]

    Κάποιος, λοιπόν, ύψωσε πάνω από το φέρετρο ένα κέρινο ομοίωμα του Καίσαρα, αφού η σορός του δεν ήταν ορατή μέσα στο φέρετρο. Και με κάποια μηχανική κατασκευή το ομοίωμα στρεφόταν προς όλες τις κατευθύνσεις, κι έτσι έγιναν ορατές οι εικοσιτρείς πληγές που του είχαν προκαλέσει σε ολόκληρο το σώμα και στο πρόσωπο…

    «Το πρωί λοιπόν γίνεται η Ακολουθία της Αποκαθήλωσης. Ο παπάς κατεβάζει μέσα σε γενική σιωπή τον Εσταυρωμένο Χριστό και αποθέτει το σώμα του στο καταστόλιστο κουβούκλιο του Επιταφίου. Μόλις σουρουπώσει καλούν τους πιστούς για την ακολουθία του Επιταφίου. Αμέσως μετά αρχίζει η περιφορά του Επιταφίου. Μπροστά κι ο Σταυρός, –άδειος πια– το κουβούκλιο με τον Επιτάφιο, οι παπάδες και παραπίσω το πλήθος με αναμμένες λαμπάδες. Στο χωριό όπως και σε άλλα μέρη την ώρα που γίνεται η περιφορά του Επιταφίου καίμε τον Ιούδα…»

  2. bigfatopinion
    26/04/2008 στο 15:23

    Με ανάλογο συλλογιστικό, καταλλήγουμε ότι δεν υπήρξε Καποδίστριας.

  3. bigfatopinion
    26/04/2008 στο 15:25

    Η διαπίστωση ότι καμία θρησκεία δεν δημιουργήθηκε ποτέ από τα κάτω προς τα πάνω, ίσως ξενίσει μερικούς. Είναι όμως η πικρή αλήθεια. Οι θρησκείες αποτέλεσαν και αποτελούν πάντα προϊόντα κάποιων εξουσιαστικών δομών, και ουδέποτε χρησιμοποιήθηκαν για κάτι άλλο πέραν του ελέγχου των μαζών.

    Συμφωνεί με αυτό η εθνολογία;

  4. bigfatopinion
    26/04/2008 στο 15:53

    Για το ιστορικό πρόσωπο του Γάιου Ιούλιου Καίσαρα, του «Πατέρα της Πατρίδας», έχουν σωθεί αρκετά ιστορικά στοιχεία, ώστε να μπορούμε σήμερα να ανασυνθέσουμε ικανοποιητικά τον –ιστορικό– βίο του. Για τον Θεό Ιούλιο, ωστόσο, τον Divus Iulius, τον Αποθεωμένο Ιούλιο, δεν έχει σωθεί σχεδόν τίποτα. Και, κυρίως, δεν σώθηκαν τα λατρευτικά βιβλία, τα βιβλία που αφορούσαν τις τελετουργίες και τους τρόπους με τους οποίους τιμούσαν τον Θεό Ιούλιο στους ναούς της αυτοκρατορίας. (Το ίδιο συμβαίνει και με τον Divi Filius, τον Υιό του Θεού.)

    Λογικό, καθότι ο Γάιος ήταν ένα σημαντικό πολιτικό πρόσωπο -συγγραφέας επίσης ο ίδιος-, ενώ ως θρησκευτικό πρόσωπο δεν ήταν παρά µια από τις δεκάδες προσωρινές —και αναγκαστικές, ήτοι κρατικές— λατρείες των θεών-αυτοκρατόρων. Πόσα βιβλία θα απομείνουν σε 50 χρόνια από τους «λατρευτικούς» τόμους υπερ του πατερούλη Στάλιν; Πόσοι από τους δεκάδες ύμνους υπερ του μεγάλου τιμονιέρη Μαο θα τραγουδιούνται; Αντίθετα, πιστεύω ότι οι βιογραφίες τους και κάποια πολιτικά έργα με αναφορές στην εποχή θα μείνουν.

    Να πούμε επίσης ότι τον τίτλο divius —τον θεοτικό, τον παίρνει μετά θάνατον.

    Από την άλλη πλευρά, για το πρόσωπο του Ιησού Χριστού δεν υπάρχει το παραμικρό ιστορικό στοιχείο που να επιβεβαιώνει –ιστορικά– την ύπαρξή του. (Ακόμα και οι θεολόγοι αντιμετωπίζουν αμήχανα διάφορες σκόρπιες φράσεις, που υπάρχουν σε ιστορικά βιβλία, και «επιβεβαιώνουν» την ύπαρξη του Ιησού.) Όμως… Μπορεί για τον Ιησού να μην υπάρχουν ιστορικά στοιχεία, ωστόσο έχουν διασωθεί όλα τα λατρευτικά βιβλία – κανονικά και απόκρυφα Ευαγγέλια, Επιστολές, τελετουργίες…

    Λογικό, αφού η θρησκεία ξεκίνησε ως ιστορικά ασήμαντη —δέκα, είκοσι ιουδαίοι βλάχοι, ελάχιστη οργανωτική δομή, αλλά λατρευτικά έγινε σύντομα σημαντική. Από έναν καθαρά θρησκευτικό ηγέτη διατηρείς τα λατρευτικά κείμενα, όχι τα ιστορικό-πολιτικά.

    Πολλά από τα τελετουργικά τυπικά της λατρείας του αυτοκράτορα πέρασαν αυτούσια στη νέα θρησκεία.

    Αυτούσια, όχι, καθώς αυτούσια σημαίνει χωρίς αλλαγές. Καταρχήν άλλαξαν σημασιοδότηση. Δεύτερον, άλλαξαν σε διάφορα πρακτικά σημεία. Αλλά η νέα θρησκεία —όπως κάθε νέα θρησκεία— δανείστηκε επίσης δεκάδες στοιχεία από άλλες θρησκείες, αρχαιοελληνικές, ανατολίτικές, κλπ. Αλλά και η Δημοκρατία κράτησε πολλά από τα τυπικά της Βασιλείας, το αστικό κράτος πολλά από τα τυπικά της φεουδαρχίας, οι σοβιετικοί όλο το μπαγκάζι των αστικών συμβάσεων και τυπικών, κλπ.

    Είναι πολύ πιθανόν η μνήμη του Θεού Ιούλιου να τιμούνταν σε όλους τους ναούς της αυτοκρατορίας στις Ειδούς του Μαρτίου, την ημέρα της δολοφονίας του. Δεν γνωρίζουμε σχεδόν τίποτα γι’ αυτές τις λατρευτικές διαδικασίες. Δεν έχουν σωθεί σχετικές πληροφορίες. Έχουν διασωθεί, ωστόσο, κάποιες. Κάποιες πληροφορίες που διασώζουν οι Σουητώνιος και Αππιανός είναι εξαιρετικά διαφωτιστικές, όσον αφορά τις πραγματικές ρίζες τελετουργιών που ενσωματώθηκαν στη χριστιανική λατρεία…

    Τελικά «δεν έχουν» ή «έχουν σωθεί»;

    Ας αφήσουμε τους ιστορικούς να μας περιγράψουν πολλά από εκείνα που συμβαίνουν στους χριστιανικούς ναούς στις Ακολουθίες των Παθών, του Επιταφίου και της Αποκαθήλωσης, από το ομοίωμα του Εσταυρωμένου με τις πληγές από τα καρφιά και τη λόγχη του «Λογγίνου» και από το κουβούκλιο του στολισμένου Επιταφίου, την Αποκαθήλωση, την Περιφορά του Επιταφίου ώς το «Κάψιμο του (ομοιώματος του) Ιούδα» ή το «Κάψιμο του Οβριού», που λαμβάνει χώρα σε πάμπολλες περιοχές της Ελλάδας από το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης ως την Κυριακή του Πάσχα, και που καμία σχέση δεν έχει με τον Ιούδα ή με οποιονδήποτε Οβριό.

    Αυτό πως στοιχειοθετείται; Επειδή κάτι αντίστοιχο συνέβη (ξώφαλτσα) με τον Ιουλιο Καίσαρα; Και πως προκύπτει από την υιοθέτηση του ότι «καμία σχέση δεν έχει με τον Ιούδα»;

    Άμα δείς στον Ρενέ Ζιράρ, θα βρείς εκατοντάδες παραδείγματα αντίστοιχα.

  5. 26/04/2008 στο 21:24

    καλή Λαμπρή

  6. Προφήτης
    01/05/2008 στο 19:14

    Χρόνια Πολλά σε όλους !

    Χριστός Ανέστη !(Είπαμε, και οι Έλληνες άθεοι είναι Ορθόδοξοι)

  7. Σπύρος
    02/05/2008 στο 01:58

    Χρονια Πολλά.
    Χριστός Ανέστη.
    Καί Καλό Μηνα…
    Προφήτη πέρνα και απο το blog τού Αντί γιατί ξαναπλακώσανε τά αφιονισμένα Σοράκια….

  8. 02/05/2008 στο 20:30

    @ bigfatopinion

    Τι σχέση έχουν όλα αυτά τα «μπρος-πίσω» με Καποδίστριες, Στάλιν, Μάο, ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω.

    Ο χριστιανισμός πότε έγινε ιστορικά σημαντικός; Μετά τον Μεγάλο Κωνσταντίνο, μήπως; Γιατί τότε άρχισε να ενδιαφέρεται ο αυτοκράτορας και η μητέρα του για τα της Παλαιστίνης… Μέχρι τότε ακόμα και ο Απόστολος Παύλος δεν είχε δείξει το παραμικρό ενδιαφέρον για τον -ιστορικό- Ιησού. Βέβαια, ίσως έτσι να είναι οι εξ αποκαλύψεως θρησκείες. Και, προφανώς, τα όσα αναφέρω δεν τους αφορούν.

    «Τελικά “δεν έχουν” ή “έχουν σωθεί”;»

    Τελικά, «σχεδόν τίποτα», «κάποιες διασώθηκαν», ακόμα και σήμερα ανακαλύπτονται επιγραφές, για τις οποίες ισχύει το «αιωνία η μνήμη γι’ αυτούς που ο σύλλογος σιωπά»…

    «Αυτό πως στοιχειοθετείται;»

    Όπως στοιχειοθετούνται ή «στοιχειοθετούνται» και όλα τα υπόλοιπα. Το ότι ο χριστιανισμός είναι ένα κολάζ παλιότερων λατρειών και εθίμων νομίζω δεν αμφισβητείται [τουλάχιστον εν μέρει]. Και εσταυρωμένοι σωτήρες υπήρξαν και πιο πριν, και θεοί γεννήθηκαν στις 26 Δεκ. από παρθένους, και… και… και… Τα περί καψίματος του Ιούδα από μόνα τους δεν λένε τίποτα. Αλλά όταν περιγράφεται ο «Επιτάφιος» του Ιούλιου Καίσαρα από ρωμαίους συγγραφείς και μοιάζει -τουλάχιστον- τόσο πολύ με τον άλλο Επιτάφιο, αυτό κάτι μου λέει. Αν δεν λέει σε όλους, τι να κάνουμε; Τα ‘χει αυτά η ιστορία.

    Τον Ρενέ Ζιράρ δεν τον ξέρω. Τα εκατοντάδες παραδείγματα αναφέρονται σε δάνεια του χριστιανισμού από αλλού; Γιατί αν είναι έτσι, ελλείψει στοιχείων για την ιστορικότητα του προσώπου, και με εκατοντάδες δάνεια, δεν έχω να προσθέσω και πολλά.

    @ ange-ta

    Καλό από-πασχα αγαπητή! Καλό μήνα και ούριοι οι άνεμοι!

    @ Προφήτης

    Αν δε είναι και ορθόδοξα άθεοι ακόμα καλύτερα 🙂

    @ Σπύρος

    Ευχαριστούμε για τις ευχές και ανταποδίδουμε!

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: