Αρχείο

Archive for 06/05/2008

Ο Μάης στη σημερινή Σορβόνη [κι άλλες φωτογραφίες]

Φίλος που επισκέφθηκε πρόσφατα το Παρίσι, έτυχε να περάσει από το Πανεπιστήμιο της Σορβόνης, όπου και φωτογράφισε κάποιες… φωτογραφίες από τον Μάη του ’68 που είχαν αναρτηθεί στον καγκελόφρακτο περίβολο [κλικ πάνω τους για να τις δείτε σε πλήρη ανάλυση]. Μού τις έστειλε για να τις μοιραστώ μαζί σας, κι αυτό κάνω. Merci mon ami! [Καλά, μιλάμε, έχω γίνει τελείως φραγκόφωνος… και ουχί… φραγκοφονιάς…]

Στη δεύτερη φωτογραφία, διακρίνεται και ο φιλόσοφος Ζαν Πωλ Σαρτρ. Μόνιμος θαμώνας του Zonar’s, στη δεκαετία του ’70, θεωρούσε την Αθήνα μία από τις ομορφότερες πόλεις του κόσμου. Είχε, βέβαια, κάποια προβληματάκια με την όρασή του… 🙂

Κατηγορίες:Χωρίς κατηγορία Ετικέτες: ,

Ο πρόεδρος του Yale στην Ελλάδα

Πηγή φωτο: http://www.yale.edu μέσω του in.gr

Διαβάζουμε στη σχετική είδηση του in.gr [Στις 6 και 7 Μαΐου – Στην Ελλάδα ο πρόεδρος του Γέιλ για ομιλίες με θέμα την διεθνοποίηση των πανεπιστημίων] (οι υπογραμμίσεις δικές μου):

***

«Ο Δρ. Ρίτσαρντ Λέβιν, πρόεδρος του Πανεπιστημίου του Γέιλ, επισκέπτεται για πρώτη φορά την Ελλάδα, προκειμένου να μιλήσει σε δύο ανοικτές για το κοινό εκδηλώσεις, καθώς και σε φοιτητές στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη στις 6 και 7 Μαΐου, στο πλαίσιο του προγράμματος «Great Ideas».

Την Τρίτη 6 Μαΐου, στις 19.00, ο Ρ.Λέβιν θα μιλήσει στο Ζάππειο Μέγαρο. Τίτλος της διάλεξής του είναι: «Η Διεθνοποίηση του Πανεπιστημίου».

Τα πανεπιστήμια θεωρούνται όργανα εθνικού συναγωνισμού και δυνάμεις που μπορούν να συντελέσουν στην παγκόσμια σταθερότητα. Το σύγχρονο πανεπιστήμιο αποτελεί, σύμφωνα με τον Δρ. Λέβιν, το ισχυρότερο εθνικό πλεονέκτημα σε μια οικονομία βασισμένη στη γνώση.

Ταυτόχρονα όμως οι δυνάμεις της οικονομικής ενοποίησης και αλληλεξάρτησης ωθούν τα πανεπιστήμια να δημιουργήσουν ερευνητικές συνεργασίες ανά την υφήλιο και να λάβουν πιο σοβαρά υπόψη την ευθύνη τους να διαπαιδαγωγήσουν τους φοιτητές και να τους καταστήσουν πολίτες του κόσμου. […].»

***

Τι θέλει να πει ακριβώς ο καλλιτέχνης;

Μα, ότι σε μια εποχή που οι διακρίσεις μεταξύ Πρώτου – Τρίτου Κόσμου έχουν πια μεταφερθεί στο εσωτερικό όλων των χωρών, όπου οι διαφορές μεταξύ των φτωχογειτονιών του Λος Άντζελες και της Σίλικον Βάλεϋ, από τη μια μεριά, και μεταξύ Ζεφυριού και Εκάλης, από την άλλη, είναι ακριβώς ίδιες [τηρουμένων των αναλογιών], η στρατολόγηση φοιτητών και ερευνητών, είναι πιο συμφέρουσα για τα μεγάλα πανεπιστήμια να γίνεται από την Εκάλη παρά από το Λος Άντζελες. Όταν αφήνουμε το κοινωνικό σύστημα [δημόσια παιδεία] να καταρρεύσει από πού ακριβώς θα αντλήσουμε τους απαραίτητους «ανθρώπινους πόρους» για την έρευνα και την τεχνολογία;

Ερωτώ…

Και οι απαντήσεις υπάρχουν σε χθεσινό άρθρο του Τάκη Μίχα στην Ελευθεροτυπία [Το μέλλον των ΗΠΑ], όπου διαβάζουμε μεταξύ άλλων (οι υπογραμμίσεις δικές μου):

***

«[…]ο διευθυντής του «Νιούσγουικ» και γνωστός διανοητής Φαρίντ Ζακαρία διαφωνεί [σ.σ. με την άποψη ότι έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για την ατλαντική υπερδύναμη]. Όπως υποστηρίζει σε άρθρο του στην πολιτική επιθεώρηση «Foreign Affairs» το μέλλον ανήκει στις ΗΠΑ.

Ο Ζακαρία βασίζει την αισιοδοξία του κατ’ αρχάς στις δυνατότητες που παρέχει στη χώρα η ανάπτυξη της τεχνολογίας. «Οι ΗΠΑ» -γράφει- «θα παραμείνουν μια ζωτική και ζωντανή οικονομία, που θα βρίσκεται στην πρωτοπορία των επόμενων επαναστάσεων στην επιστήμη, την τεχνολογία και τη βιομηχανία». […]

Ο δεύτερος λόγος στον οποίο ο Ζακαρία βασίζει την αισιοδοξία του είναι η ποιότητα της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης. Δεν υπάρχει ίσως άλλος τομέας που η Αμερική να έχει μεγαλύτερα συγκριτικά πλεονεκτήματα σε σχέση με τις άλλες χώρες. Η Αμερική επενδύει το 2,6% του ΑΕΠ στην ανώτατη εκπαίδευση, ενώ η Ευρώπη το 1,2% και η Ιαπωνία το 1,1%. Στις ΗΠΑ βρίσκονται 8 από τα 10 καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου και τα 30 από τα καλύτερα 50 του κόσμου. Οι περισσότεροι από τους 1.000 κορυφαίους επιστήμονες πληροφορικής στον κόσμο έχουν σπουδάσει σε αμερικανικά πανεπιστήμια. Η Αμερική παραμένει το πιο ελκυστικό μέρος για τους ξένους φοιτητές, απορροφώντας το 30% του συνόλου των φοιτητών που σπουδάζουν εκτός της χώρας τους. […]

Οι ξένοι φοιτητές και οι μετανάστες συγκροτούν το 50% των επιστημονικών ερευνητών και το 2006 έλαβαν το 40% των διδακτορικών στις θετικές επιστήμες και το 60% στην πληροφορική. Οι μισές από τις νέες επιχειρήσεις του Σίλικον Βάλεϊ έχουν τουλάχιστον έναν ιδρυτή που είναι μετανάστης ή Αμερικανός πρώτης γενιάς.[…]»

***

Και τα λοιπά και τα λοιπά…

Και μιας και φέτος «τιμούμε» τα 40χρονα του Μάη του ’68, ας θυμηθούμε και το σχετικό σύνθημα [από τη Μιζέρια των φοιτητικών κύκλων, αν θυμάμαι καλά – και από μνήμης]:

Τα μεγαλύτερα καθάρματα αυτού του πλανήτη είναι όλα τέως φοιτητές…

***

🙂