Αρχική > Αφασιαλάνδη, Οικονομία > Όχι στην ΠΛΗΡΗ ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ;!

Όχι στην ΠΛΗΡΗ ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ;!

11/05/2008

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα Ρήξη [# 34] που κυκλοφόρησε χθες. Προστέθηκαν μόνον οι σύνδεσμοι.

Διαβάστε προσεκτικά τον τίτλο του σημειώματος. Προσέξτε τη λεξούλα με τα κεφαλαία γράμματα: «ΠΛΗΡΗ»…

Ας διαβάσουμε τώρα έναν άλλο τίτλο. Τον τίτλο μιας ανακοίνωσης:

«Γιατί λέμε όχι στην ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ«

Σοφόν το σαφές:Εκείνοι που υπογράφουν την ανακοίνωση λένε ΟΧΙ στην ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ.

Ας διαβάσουμε τώρα και την πρώτη πρόταση της ανακοίνωσης:

«Γιατί λέμε όχι στην πλήρη ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ και την εκχώρηση της διοίκησής του.«

Η μερική ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ προφανώς δεν ενοχλεί την Ομοσπονδία Εργαζομένων στον ΟΤΕ [ΟΜΕ-ΟΤΕ], ο πρόεδρος και ο γενικός γραμματέας της οποίας υπογράφουν την προαναφερθείσα ανακοίνωση της 24ης Μαρτίου 2008.

Η ΟΜΕ-ΟΤΕ δεν είχε πάντα τις ίδιες θέσεις σχετικά με την ιδιωτικοποίηση του οργανισμού. Πριν από δεκαπέντε χρόνια, επί κυβερνήσεως Κ. Μητσοτάκη, ήταν ενάντια σε οποιοδήποτε «ξεπούλημα» του οργανισμού και το είχε αποδείξει με τις κινητοποιήσεις της.

Η κατάσταση άλλαξε άρδην το 1996, επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ, όταν και έγινε η πρώτη μετοχοποίηση [ποσοστού 8%] του ΟΤΕ. Πού οφειλόταν αυτή η ρήξη σε σχέση με τις θέσεις του παρελθόντος; Όχι τόσο στους «πράσινους» δεσμούς συνδικαλιστών και κυβέρνησης…

Σε σχετική είδηση της εποχής [Ενημερωτικό Δελτίο του Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων, 26 Μαρτίου 1996], διαβάζουμε ότι «στόχος της κυβέρνησης είναι να διατεθούν είκοσι εκατομμύρια μετοχές σε ιδιώτες και θεσμικούς επενδυτές ενώ ήδη οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι του ΟΤΕ έχουν πάρει 4 εκατομμύρια μετοχές

Έναν χρόνο αργότερα, την άνοιξη του 1997, ο ΟΤΕ προχωρά στη δεύτερη πώληση πακέτου μετοχών του [45 εκατ. μετοχές που αποτελούν το 10,7% του συνολικού μετοχικού κεφαλαίου του Οργανισμού], ενώ σε σχετική είδηση [Το Βήμα, 6 Απριλίου 1997], διαβάζουμε ότι «οι ομάδες στις οποίες θα απευθυνθεί ο Οργανισμός για την πώληση των μετοχών του θα είναι κατ’ αρχήν Έλληνες και ξένοι θεσμικοί, ιδιώτες επενδυτές και εργαζόμενοι ή συνταξιούχοι του Οργανισμού

Ο «θατσερικός λαϊκός καπιταλισμός», α λα ΠΑΣΟΚ, ήταν λοιπόν ο λόγος για τον οποίο η ΟΜΕ-ΟΤΕ τάχθηκε τότε -και έκτοτε!- υπέρ της μερικής ιδιωτικοποίησης του Οργανισμού.

Ποια ήταν ακριβώς τα κέρδη των «λαϊκών καπιταλιστών»; Η μετοχή του ΟΤΕ την άνοιξη του 1996 άξιζε 4.000 δραχμές, ενώ έναν χρόνο αργότερα η χρηματιστηριακή της αξία είχε ανέβει στις 6.100 δραχμές! [Το Βήμα, ό.π.] Κέρδη 50% μέσα σε μόλις έναν χρόνο! Και το χρηματιστήριο δεν είχε ολοκληρώσει ακόμα την ιλιγγιώδη πορεία του προς τα πάνω…

Φυσικά δεν ήταν όλοι οι συνδικαλιστές υπέρ του «λαϊκού καπιταλισμού». Η προσκείμενη στο ΚΚΕ συνδικαλιστική παράταξη είχε καταγγείλει τον «προβοκατόρικο μηχανισμό» της διοίκησης του Οργανισμού, που επιχειρούσε να «δελεάσει τους εργαζόμενους», προσφέροντας «»ευνοϊκούς όρους» για την απόκτηση μετοχών», έχοντας ως απώτερο στόχο τη διάσπαση «του αγωνιστικού μετώπου των εργαζομένων κατά της μετοχοποίησης» και τη δυσφήμησή του «στα μάτια της κοινής γνώμης» [Ριζοσπάστης, 19 Μαρτίου 1996].

Η καταγραφή των θέσεων της ΟΜΕ-ΟΤΕ γίνεται για ιστορικούς λόγους, αφού την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές [Πέμπτη 8-5], ανακοινωνόταν ότι η Διυπουργική Επιτροπή Αποκρατικοποιήσεων άναβε το «πράσινο φως» στην υπογραφή της συμφωνίας ΟΤΕ-Deutsche Telekom για την εκχώρηση του μάνατζμεντ του Οργανισμού στη γερμανική εταιρεία.

Και μία έσχατη παρατήρηση. Στην προαναφερθείσα ανακοίνωση της ΟΜΕ-ΟΤΕ τονιζόταν ότι «Τα έσοδα του κράτους από τον όμιλο ΟΤΕ αποτέλεσαν τον κύριο παράγοντα ένταξης της χώρα μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μάλιστα στον σκληρό πυρήνα των 15. (7,5 δις. € από τις μετοχοποιήσεις).» Τα 7,5 δισ. € που εξασφάλισε η χώρα μας μέσα σε μια δωδεκαετία από τη μετοχοποίηση θα πρέπει να συγκριθούν με τα κέρδη που είχε τότε ο Οργανισμός: γύρω στο ένα δισεκατομμύριο ευρώ τον χρόνο την περίοδο 1996-1998.

Δούρειες τηλεπικοινωνίες…

Advertisements
  1. 11/05/2008 στο 19:19

    ΚΕΙΜΕΝΑΡΑ

  2. 11/05/2008 στο 22:32

    Εγώ που ξεμπέρδεψα με τον πΟΤΕ, που μου χε φτάσει τους λογαριασμούς στο 200άρι, γίνετε να μη λάβω μέρος στη συζήτηση και στα μελοντικά χρέη του;

  3. 11/05/2008 στο 23:55

    όμως ότι και να λέμε, ο έλεγχος μιας μεγάλης εταιρείας επιτυγχάνεται με ένα ποσοστό που μπορεί να είναι 20-25%
    π.χ. στην Αλφα Μπανκ ο Κωστόπουλος είναι πρόεδρος και κατέχει κάτω από 10% – πολλά τέτοια παραδείγματα
    τώρα όμως δίνουν τον έλεγχο – κάτι που αξίζει πολύ περισσότερα από τα όσα πάρουν

    αλλά για μένα είναι ιστορικοί οι λόγοι – τιμωρία για το ’93

  4. 12/05/2008 στο 10:30

    Πολύ εύστοχο κείμενο Χρήστο.
    Και αν μέσα σε όλα αυτά τα ΟΤΕσωτερικά
    ληφθούν υπ΄’οψη και τα κεκρυμμένα
    περί της ΜΗΖΕΝΣ, πολλά μυστήρια
    βρίσκουν την ερμηνεία τους.

    Καλημέρα και καλή εβδομάς.

  5. 12/05/2008 στο 15:15

    @ gregykapogeorge

    Σιγά την κειμενάρα… Απλά ήθελα να διαπιστώσω αν θυμόμουνα καλά τα περί αγοράς μετοχών τότε από εργαζόμενους και συνταξιούχους του ΟΤΕ. Κι έτσι έκατσα και το ‘ψαξα ένα πρωινό. Καλά θυμόμουνα…

    @ Cacofonix

    Γίνεται! Γίνεται!

    @ geokalp

    Το τι θα γίνει στο ΟΤΕ δεν χρειάζεται να είμαστε μάντεις για να το προβλέψουμε. Οι Γερμανοί δεν πρόκειται να κάνουν την παραμικρή επένδυση… Για να τα κονομήσουν ήρθαν [φιλετάκι, μεταξύ άλλων, και τα ακίνητα του ΟΤΕ που θα πουληθούν μέσω χρηματιστηρίου]. Σε καμιά δεκαριά χρόνια το κράτος θα τον ξανα-αγοράσει… Γνωστό το κόλπο. Συμβαίνει ήδη σε όλον τον πλανήτη.

    @ mavro.fws

    Με τη ΜΗΖΕΝΣ, ας περιμένουμε λιγάκι. Γιατί έχω την εντύπωση ότι θα το «ξεφουσκώσουν», ή θα την πληρώσουν τίποτα άσχετοι…

    Καλησπέρα και καλή βδομάδα σε όλους!

  1. No trackbacks yet.
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: