Αρχική > Αφασιαλάνδη, Πολιτική > Ποιος είχε πει ότι «θα πρέπει να τελειώνουμε πια με τον μικροαστικό πολτό στην Ελλάδα»;

Ποιος είχε πει ότι «θα πρέπει να τελειώνουμε πια με τον μικροαστικό πολτό στην Ελλάδα»;

17/05/2008

Θυμήθηκα τη δήλωση του ανδρός [τέως υπουργός του ΠΑΣΟΚ] βλέποντας το σημερινό πρωτοσέλιδο του Ελεύθερου Τύπου: Ο θάνατος της μεσαίας τάξης – Πάνω από 2,7 εκ. νοικοκυριά γονατίζουν από την ακρίβεια, τα χρέη και την ανασφάλεια.

Για να μην λένε κάποιοι ότι οι πολιτικοί άνδρες αυτής της χώρας δεν είχαν και δεν έχουν «όραμα» για τον τόπο…

Διαβάζουμε, μεταξύ άλλων, στο άρθρο του Μάκη Ντόβολου:

«Εάν υιοθετήσουμε το γερμανικό ορισμό για τη μεσαία τάξη (στην οποία ανήκουν όσοι έχουν αποδοχές μεταξύ του 90% και του 150% του μέσου εθνικού εισοδήματος) και υπολογίσουμε στο εισόδημα τους μισθούς, τις συντάξεις, τα μερίσματα, τους τόκους, τα ενοίκια κ.λπ., τότε στη χώρα μας:
▪ Το 35% περίπου των νοικοκυριών (1.450.000) με μηνιαίο εισόδημα από 1.800 έως 3.000 ευρώ που θεωρείται ότι ανήκει στη μεσαία τάξη, βρίσκεται σε ασφυκτική πίεση για την ικανοποίηση των καθημερινών αναγκών του.
▪ Την ίδια στιγμή τον κίνδυνο να περιέλθει σε κατάσταση φτώχειας διατρέχει το 30% των νοικοκυριών (1.250.000) που βρίσκεται μεταξύ των ορίων φτώχειας και μεσαίας τάξης, με μηνιαίο εισόδημα από 1.200 έως 1.800 ευρώ.
▪ Η κατάσταση για το 20% των νοικοκυριών (840.000) τα οποία έχουν μηνιαίο εισόδημα κάτω από 1.200 ευρώ είναι ακόμη πιο δυσμενής…»

Ποιος μιλάει; Και από ποια θέση; που ρωτάει κι ο σύντροφος Μισεά…

***

Και ένα γράφημα από τη σημερινή Ελευθεροτυπία:

***

Τα γραφήματα των εφημερίδων μέσω του News 24|7.

Τον σύντροφο-υπουργό τον είχα… καταχεριάσει και πριν από έξι χρόνια γι’ αυτή του τη δήλωση…

Advertisements
  1. 17/05/2008 στο 18:53

    Παραδόξως, ενώ η μεσαία τάξη αποθνήσκει,
    ζώντας καθημερινά σε ρυθμούς πρωϊνάδικων και «star» αισθάνεται «μεγαλοαστή» που αδικείται προσωρινά…,
    αδημονούσα την στιγμή που θα έρθει το πλούσιο παλικάρι να την αποκαταστήσει στα σαλόνια.

    My secret combination

  2. 17/05/2008 στο 19:01

    Ν’ αγιάσει το στόμα του! Σοβαρολογώ! Ο μικροαστικός πολτός είναι το πιο συντηρητικό, οπισθοδρομικό και δυνάμει φασιστικό στοιχείο του νεοελληνικού σχηματισμού – χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν θα βρεις και προοδευτικά στοιχεία εκεί μέσα. Τουλάχιστον να ξεκαθαρίσει ο πολτός, να δούμε ποιοι είναι ποιοι – και με ποιους είναι. Μπας και γίνουμε κάποτε τουλάχιστον μια αξιοπρεπής καπιταλιστική χώρα.

    Η αποδιάρθρωση (και αναδιάρθρωση παράλληλα) του μικροαστικού πολτού (της λεγόμενης και «μεσαίας τάξης») είναι κάτι που αργά ή γρήγορα θα συνέβαινε και εδώ, οι δυτικοευρωπαίοι τα έλυσαν αυτά τα ζητήματα κατά το μεσοπόλεμο.

    Ατυχής η θετικιστικής προέλευσης περιγραφική προσέγγιση της λεγόμενης «μεσαίας τάξης» (αυτό το από 90% έως 150%). Η ταξική συγκρότηση μιας κοινωνίας δεν έχει να κάνει με το ύψος των εισοδημάτων αλλά με τη θέση στον καταμερισμό της εργασίας: ένα ζευγάρι εργατών που βγάζουν 2.500 € το μήνα παραμένουν προλετάριοι ενώ ένας μικρομαγαζάτορας που παλεύει να καθαρίσει 2.000 € το μήνα δεν παύει να είναι μικροαστός – για να το κάνω λίγο σχηματικά.

  3. 18/05/2008 στο 19:31

    Βέβαια, ακολουθώντας τα σχετικά link – με κάμποση καθυστέρηση 😳 – όπου διαπίστωσα ποιος το είπε μάλλον θα πρέπει να ανακαλέσω τα περί αγιοσύνης του στόματός του. Ίσως μάλιστα και να προβληματιστώ για την ορθότητα της άποψης – αλλά όχι πάρα πολύ 😉

  4. martingale
    19/05/2008 στο 13:31

    ελα ρε μεγαλοαστε Βρενους. Πως να ξεμπερδεψουμε με την πλεμπα που δουλευει στις οικοδομες, τα εργοστασια αντε εχει και ενα μπακαλικο. Με θαλαμα αεριων?
    Τελικα σε καθε μπουρζουα νεο αριστερο κρυβεται μια βαθια περιφρονηση προς το λαο. Εμπρος με την κυρια Βεντουρακη στον αγωνα κατα του λαουτζικου.

  5. 19/05/2008 στο 15:15

    Μπα! Μικροαστοί οι οικοδόμοι, μικροαστοί κι οι βιομηχανικοί εργάτες; Μικροαστοί κι οι υπάλληλοι στα σουπερμάρκετ; Οι εργάτες γης μήπως; Ποιος να τους τό ‘λεγε! Άντε, σε λίγο θα τους κάνουμε και μεγαλοκαπιτάλες – ερήμην εργατικής τάξης βέβαια, η ύπαρξη της οποίας προφανώς περιττεύει σύμφωνα με την προσέγγισή σας Martingale.

  6. martingale
    19/05/2008 στο 17:35

    Ξεχασαμε τον βιοτεχνη και τον μικρομαγαζατορα, αυτους βεβαια οι μπαχαλακηδες των εξαρχειων εχουν φροντισει να τους εξουθενωσουν οικονομικα. Βεβαια το ξεχασα η μεσαια ταξη επειδη ξεβολευει καθε ειδους ολοκληρωτισμο δεξιας η αριστερης αποφυσης παντα ηταν μισητος

  7. provato
    19/05/2008 στο 17:43

    Προφανώς (;) η διαστρωμάτωση της Ελληνικής κενονίας (άτιμης) είναι παγκόσμια πατέντα.Ο μαρξ και οι λοιποί θα έσκιζαν τα ΄΄πτυχία΄΄ τους.Εμείς δηλαδή πως θα καταλάβουμε που ανήκουμε;Υπάρχει κάποιο αξιόπιστο τέστ.Και αν πάρουμε πιστοποίηση για πόσο καιρό μας εξασφαλίζει (οτι δεν θα γίνουμε ..προλετάριοι ή μικροαστοί αντιστρόφως, για μεγαλοαστοί πολύ χλωμό το βλέπω γιατί μάλλον συμπληρώθηκαν …οι θέσεις) με την ακρίβεια να έχει κτυπήσει κόκκινο κτλ; (π.χ. μικροαστός ημ.λήξης 04/2009 )

    ΥΓ:Ο μικροαστικός πολτός είναι ενδιάμεσο στάδιο στην πορεία προς μικροαστική υγροποίηση-χυμοποίηση και αν ναι που βρισκόμαστε τώρα γιατί με πιάνει ένα άγχος μιαν ανησυχία;
    ΥΓ2:Υπάρχει αναλογικά και μεγαλοαστικός πολτός;
    ΥΓ3:Το τελικό προϊόν μπορεί να χρησιμοποιηθεί κάπου ή θεωρείται απόβλητο;
    ΥΓ4:Λέτε οι απορίες μου να αποτελούν παρενέργειες απο την κατανάλωση ηλιέλαιου (πέταξα και τα μπουκάλια και δεν ξέρω τι παρτίδες ΄΄ήπια΄΄);

  8. 19/05/2008 στο 17:43

    Κατά πόσον «η μεσαία τάξη […] ξεβολεύει κάθε είδους ολοκληρωτισμό», Martingale, σας παραπέμπω στην άνοδο του φασισμού στην Ευρώπη του μεσοπολέμου με πλέον τρανό παράδειγμα τη ναζιστική Γερμανία.

  9. 19/05/2008 στο 23:55

    Σύμφωνα με τον Κάρολο δεν υπάρχουν μικροαστοί.
    Οι τάξεις είναι δύο: οι αστοί και οι προλετάριοι. Ο διαχωρισμός γίνεται με φίλτρο την κατοχή των μέσων παραγωγής.
    Ενας μεγαλοτσιφλικάς ή βιομήχανος είναι αστός.
    Ενας μεγαλογιατρός ή ένας ceo είναι προλετάριος.
    Ετσι τα βρήκαμε, έτσι θα τα παραδόσουμε στα παιδιά μας.
    Δεν θα μας τα αλλάξει ο κάθε vrennus.:-)
    Κατά τα άλλα όταν συντρίβεται η μεσαία τάξη δεν οδηγούμεθα αυτοδικαίως ούτε στον φασισμό ούτε στον κομουνισμό. Υπάρχουν όμως ενδείξεις ότι οδηγούμαστε σε πόλεμο καθώς οι συχετισμοί ισχύος σε μια κοινωνία μεταβάλλονται δραματικά, οι κραδασμοί δεν απορροφώνται και οι δημαγωγοί (οι άγιοι αυτοί των αδυνάτων)
    επικρατούν.
    Ολα αυτά αν υποθέσουμε ότι τόσο ο Κάρολος όσο και η Ιστορία μπορούν να διδάξουν κάτι το σύγχρονο άνθρωπο. Και αν θυμάμαι καλά με αυτό το πώς το λένε, το αιζενχάουερ.

  10. martingale
    20/05/2008 στο 02:20

    Η προλετιριοποιηση της Γερμανικης μεσαιας ταξης εφερε τον Χιτλερ. Ο πιο γνησιος μικροαστος Γερμανος ηταν ο Στρεζεμαν.

  11. 20/05/2008 στο 10:23

    Τα βαρέα μέταλλα επηρεάζουν τη λειτουργία της μνήμης, πράγματι Βοιωτέ, κι απ’ αυτά δεν έχετε έλλειψη – Ασωπός, Αλουμίνιο, άντε θα σας φέρουν και λιθάνθρακα. Ξαναδιάβασε τη «18η Μπρυμαίρ» να θυμηθελις ότι ο παππούς Κάρολος αναγνώριζε πλήρως την ύπαρξη της μικροαστικής τάξης – που φυσικά είχε πολύ διαφορετική μορφή τότε.

    Φυσικά, οι μετασχηματισμοί και οι αποδιάρθρωση των μικροαστικών στρωμάτων δεν οδηγούν κατ’ ανάγκη στο φασισμό – στον κομμουνισμό βεβαίως ούτε κατά διάνοια. Δεν ζούμε στην Ευρώπη του Μεσοπολέμου άλλωστε. Τα παραδοσιακά μικροαστικά στρώματα πάντοτε «κινδυνεύουν» να προλεταριοποιηθούν από τις αναδιαρθρώσεις τους (παγκόσμιου πλέον) οικονομικού συστήματος την ίδια ώρα βεβαίως που άλλης μορφής μικροαστικά στρώματα αναδύονται – ενίοτε και με αντικρουόμενα συμφέροντα. Είναι αυτός ο «κίνδυνος της προλεταριοποίησης», και όχι η προλεταριοποίηση αυτή καθ’ αυτή, που στρέφει τα κατά κανόνα συντηρητικά μικροαστικά στρώματα σε ακροδεξιές μορφές πολιτικής έκφρασης. Ο «θάνατος της μεσαίας τάξης» που λέει κι ο σ. Χρήστος εδώ πέρα αφορά, κατά τη γνώμη μου, περισσότερο τα παραδοσιακά στρώματα του νεοελληνικού «μικροαστικού πολτού» που δεν χωράνε στο διεθνή καταμερισμό της εργασίας στον οποίο η χώρα μας σπεύδει να ενταχθεί.

  12. Γιώργος
    20/05/2008 στο 11:06

    Πες τα ρε martingale…πες τα.
    «Ν’ αγιάσει το στόμα του! Σοβαρολογώ! Ο μικροαστικός πολτός είναι το πιο συντηρητικό, οπισθοδρομικό και δυνάμει φασιστικό στοιχείο του νεοελληνικού σχηματισμού – χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν θα βρεις και προοδευτικά στοιχεία εκεί μέσα»…χα, χα, χα…έτσι σκέφτηκε και ο μέγας Στάλιν και εξόντωσε κάτι δεκάδες εκατομύρια ανθρώπων. Τελικά ορισμένοι «αριστεροί δημοκράτες» δεν μπορούν ν’ απαλλαγούν απ’ την λογική του κονσερβοκουτιού μου φαίνεται.
    Το ότι αυτή η λογική οδήγησε σε εκατόμβες και σε εξαθλίωση πολλών εκατομυρίων ανθρώπων ανά τον κόσμο αυτό δεν φαίνεται να τους πολυαπασχολεί.

  13. 20/05/2008 στο 12:42

    Χαρακτηριστικό της μικροαστικής νοοτροπίας είναι ότι το «ξεμπέρδεμα» το εννοούν μόνον ως φυσική εξόντωση. Γι’ αυτό είναι εχθρικοί σε οποιαδήποτε, επαναστατική ή όχι, ανατροπή: η ανατροπή θέλει να ξεμπερδέψει τη μπερδεμένη κατάσταση κάτι που ο συντηρητικός μικροαστός αντιλαμβάνεται ως απειλή όχι μόνο κατά της κοινωνικής αλλά και κατά της ίδιας της φυσικής υπόστασής του – πράγμα που θα μπορούσε να μας οδηγήσει στο συμπερασμα ότι στον πυρήνα της μικροαστικής ιδεολογίας η κοινωνική τάξη αντανακλά μία φυσική τάξη. Οι μικροαστοί αγαπούν τόσο πολύ την «τάξη» που δεν διανοούνται καν να τη βλέπουν να διαταράσσεται.

    Όποιος ευαγγελίζεται την αλλαγή πρέπει να «ξεμπερδέψει» με τον μικροαστικό χυλό. Πράγμα που εξηγεί γιατί μια κάποτε επαγγελθείσα «αλλαγή» δεν είχε την παραμικρή πιθανότητα να γίνει πράξη. Καθ’ όσον η μόνο «αλλαγή» που είναι νοητή για τον τυπικό μικροαστό είναι η αλλαγή του εισοδήματός του προς το υψηλότερο.

  14. Ιάσων
    20/05/2008 στο 12:53

    Αν αφαιρέσουμε τη μικροαστική τάξη, τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές υπερδιπλασιάζονται.
    Ποια άλλη απόδειξη θέλουμε περί της αντιδραστικής νοοτροπίας των μικροαστών

  15. Ιάσων
    20/05/2008 στο 12:54

    Ο πολτός θα μπορούσε να γίνει βιβλία, π.χ. «Ο θάνατος του εμποράκου» ή τα απομνημονεύματα του Αλ.Παπαδόπουλου.

  16. Γιώργος
    20/05/2008 στο 14:29

    Τελικά σ’ αυτόν τον τόπο βλέπουμε την καμπούρα των άλλων, αλλά ποτέ την δική μας. Έτσι και κάποιοι το γεγονός ότι μία κοινωνία δεν αποδέχεται τίς ιδεολοηψίες τους το αποδίδουν σε «βλακεία της συγκεκριμένης κοινωνίας, μικροαστισμό κ.λ.π». Την πιθανότητα οι ιδεοληψίες τους να είναι ανορθολογικές και αποτυχημένες (στην πράξη και παγκοσμίως) αυτό δεν θέλουν να το εξετάσουν.
    Μία παρόμοια συζήτηση είχα προ-ημερών με έναν συνάδελφο του ευρύτερου «προοδευτικού» χώρου (περί θρησκείας ο λόγος). Παρόμοια πράγματα μου έλεγε. Στις αιτιάσεις μου για την αποτυχία της υποχρεωτικής αθείας στα πρώην κομμουνιστικά καθεστώτα μου απαντούσε ότι «ο άνθρωπος είναι από την φύση του βλάκας γι’ αυτό και θρησκεύει!».
    Και όταν κάποιος (η κάποιοι) αντιμετωπίζουν με αυτό τον τρόπο όσους δεν ενστερνίζονται τα πιστεύω τους, μοιραία θα οδηγηθούν και προς την βία.

  17. Febr4
    20/05/2008 στο 14:45

    Ίσως λέγοντας μικροαστικό πολτό ο εν λόγω πολιτικός ανήρ να είχε στο μυαλό του απλώς τον πολτό τών δημοσίων υπαλλήλων που εξέθρεψε ψυχοπνευματικώς το κόμμα του! Ίσως η (απλά μεγαλόστομη) δήλωσή του να μην είχε και τόσο μεγάλο θεωρητικό εύρος όσο τής αποδίδεται… αν και είναι βεβαίως ενδεικτική τού βάθους τής κομματικής του σκέψης και τών προθέσεών του.

  18. martingale
    20/05/2008 στο 15:05

    οπως ειπε και ο Μπρεχτ αν δεν σας αρεσει ο λαος αλλαξτε τον. Ο Νετσαγιεφ ελεγε καθαριστε τον. Το οτι οι αριστερο εξυγχρονισμοι δεν πιανουν μια οφειλεται σε μια γενετικη ανωμαλια του μικροαστου η ενδημικη βλακεια οπως ειπε ο Γεωργιος. Και βεβαια ο μεγαλοαστος Βρενους οταν αυξηθει το εισοδημα του απο αυξηση, λοττο η πλουσια νυφη στο ονομα της αλλαγης ας διαθεσει την αυξηση στο απορων κορασιδων η στο προλεταριατο.
    Βεβαια τον θανατο του κουλακου και του εμπορακου δυο ιδεολογικα κινηματα τον πετυχαν η θελουν να το πετυχουν. Οι προοδευτικοι Σταλιν, Μικογιαν, Κρουτσεφ κλπ και οι πιο δεξιοι της Θατσερ.
    Παντως αν τοσο ενοχλει τους μεγαλοαστους τυπου Βρενους η ταξη και το αυξημενο εισοδημα μπορουν να κανουν μια βολτα προς Ουζμπεκισταν, Μυανμαρ, Βορεια Κορεα για να μην εχουν να ασχολουνται με την πλεμπα της Ελλαδας. Για αυτο καποτε καποιος δυστυχουσε που ειναι Ελληνας, απηλογειτο ως Ανθελλην και ετερος Φιλοθεατης μαζι με τον πρωτο μας ελεγε Κωλοελληνες. Φυγετε οσο προλαβαινετε για να μην βρωμισετε

  19. βοιωτός
    20/05/2008 στο 20:28

    Επαναλάμβανω με κίνδυνο να γίνω κουραστικός ότι οι τάξιες στον καπιταλισμό είναι δύο: οι κατέχοντες μέσα παραγωγής ή αστοί και οι άλλοι ή προλετάριοι.
    Δεν έχει σημασία «το πάχος του προτοφολιού» ή τί νομίζει καθένας ότι είναι ή πού νομίζει ένα κοινωνικό στρώμα ως σύνολο ότι ανήκει.
    Αυτά σύμφωνα με τον Κάρολο. Η απλοϊκότητα της σύλληψης των δύο τελικά ταξέων είναι εκείνη που καθιστά ακόμη και τωρα τον μαρξισμό δημοφιλή αλλά και την πολιτική ανάλυση μέσω της λεγόμενης πάλης των τάξεων δυνατή. (διότι σκεφετίτε ένας αναλυτής να έιχε να αντιμετωπίσει 10 ή 20 τάξεις. Δύσκολο να αναλύσεις την πολιτική κατάσταση κι ακόμη πιο δύκολο να περάσει στις μάζες η ανάλυση αυτή.
    Ο Μαρξ απέτυχε μεταξύ άλλων να προβλέψει τον εθνικισμό ως πολιτική δύναμη και την ανάπτυξη των υπηρεσιών, του τριτογενούς τομέα που κυρίως δημιουργεί μικροαστούς.

    Οσο για τους μικροαστούς: είναι μια αφαίρεση που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τους φιλοτομαριστές μικρομεσαίου εισοδήματος (ενώ οι άλλοι του υψηλού λέγονται επιχειρηματίες). Και αντιθέτως με ό,τι λέγεται είναι φορέας αλλαγής όταν το μηνυμα είναι πειστικό: ο Ανδρέας άλλαξε για πάντα τον πολιτικό οικονομικό και κοινωνικό και ηθικό χάρτη της Ελλάδας στηριγμένος στους μικροαστούς.

  20. 20/05/2008 στο 23:16

    Βοιωτέ, η ερμηνευτική αφαίρεση της ταξικής πάλης είναι πολύ πιο περίπλοκη απ’ όσο αφήνετε να εννοηθεί. Η Μαρξιστική σκέψη δεν αντιλαμβάνεται τις τάξεις ως στατικές περιγραφικές κατηγορίες του κοινωνικού σχηματισμού αλλά ως δυναμικές οντότητες που εκδηλώνονται μέσα από την ταξική πάλη. Υπό αυτό το πρίσμα είναι σωστό, αλλά όχι εντελώς, πως οι τάξεις είναι δύο. Όχι εντελώς επειδή οι μικροαστοί, ανάλογα με το πεδίο διεξαγωγής της ταξικής πάλης, βρίσκονται άλλοτε στη μια μεριά και άλλοτε στην άλλη – αν και συνηθέστερα την κάνουν απ’ έξω. Ο Μαρξ δεν προέβλεψε τον εθνικισμό (ούτε τον σταλινισμό θα συμπληρώσω) γιατί πολύ απλά δεν ήταν προφήτης, αν και στη «18η Μπρυμαίρ», πάλι, κάτι φαίνεται να υποψιάζεται.

    Αύξηση; Λόττο; Πλούσια νύφη; Μα καλά, Martingale, νομίζετε ότι τέτοιου είδους banalités που ενθουσιάζουν τον λαουτζίκο μπορεί να συγκινούν έστω και τόσο δα εμάς τους μεγαλοαστούς; 😀

  21. martingale
    21/05/2008 στο 01:28

    Βρεννους μην ανησυχειτε ο καθε μεγαλοαστος θελει ενα καλο γαμο για την κανακαρα η τον κανακαρη. Οσο για το Λοττο δεν ξερετε τι συμβαινει καμια φορα, μπαναλ λεφτα δεν υπαρχουν.
    Βεβαια απορω πως ανακυρησσεται ο Μαρξ η ουλτιμα ρατιο της κοινωνικης σκεψης και επιστημης την στιγμη που κυριως εχει διαψευσθει σε πολλα. Ακομα και ο Κορς ανεφερε οτι ο Μαρξ δεν θα πρεπει να βλεπεται ως μια θετικη επιστημονικη θεωρια αλλα ως επαναστατικη πρακτικη σε καιρους κρισης του καπιταλισμου. Τωρα αν στις βιομηχανικες χωρες η κριση του καπιταλισμου συνοδευτηκε με την ανοδο της ακρας Δεξιας αντι της αριστερας αυτο ειναι το τελειο Ποπεριανο κριτηριο διαψευσιμοτητας των αριστερων φαντασιωσεων.
    Και παλι βεβαια ο Βοιωτος ως Βασσιλης Διαμαντοπουλος στο μαθε παιδι μου γραμματα μιλαει για να καταλαβουν τα βαθια Μαρξιστικα νοηματα στις μαζες. Η βιτσα λειπει.
    Α και για να μην κρυβομαστε ειμαι βαθια μικροαστος.

  22. βοιωτός
    21/05/2008 στο 03:08

    Ακριβώς, Μάρτινγκέιλ. Ο μαρξισμός είναι περισσότερο (ή μόνο) πολιτικό πρόγραμμα παρά ολοκληρωμένη θεωρία.
    Ο ίδιος ο Καρλ θεωρείται φιλόσοφος από τους οικονομολόγους και οικονομολόγος από τους φιλοσόφους.
    Από την άποψη αυτή η θεωρία του η ίδια περιέχει μυστικά, που μόνο πάνω στην πολιτική πρακτική μπορείς να αποκρυπτογραφήσεις.Λ.χ.
    ο χωρισμός της κοινωνίας σε δύο τάξεις (εκτός από το να κολακεύει τον εγγενή μανιχαϊσμό των μαζών και να δίδει ένα ξεκάθαρο εχθρό) διασώζει (κατ’ αρχήν) από την γκιλοτίνα τους μεγαλεμπόρους, τους χρηματιστές και άλλους χρήσιμους για τη χρηματοδότηση αλλά και για την επιτυχία της επαναστατικής διαδικασίας επαγγελματίες όπως οι στρατιωτικοί.

  23. 21/05/2008 στο 10:16

    Από μακρυά φαίνεται ότι είστε μικροαστός Martingale, και μάλιστα συνειδητοποιημένος (υπό την έννοια ότι αποδέχεστε την μικροαστική ιδεολογία). Σχετικά με τις θεωρίες του Μαρξ εντούτοις θα πρέπει να αποφασίσετε αν θα τις κρίνεται εντός του μαρξιστικού πλαισίου (Κορς) ή εντός του αστικοφιλελεύθερου πλαισίου (Πόππερ). Α, για το ζήτημα του γάμου έχετε ένα δίκιο, οφείλουμε να μεριμνούμε και για την αναπαραγωγή της τάξης μας ημείς οι μεγαλοαστοί άλλωστε.

    Βοιωτέ, ολοκληρωμένος ως θεωρία μπορεί να μην είναι ο μαρξισμός αλλά πολιτικό πρόγραμμα δεν είναι σε καμμιά περίπτωση. Πολιτικά προγράμματα στη βάση του μαρξισμού μπορούν να υπάρξουν (ο μαρξισμός – λενινισμός ας πούμε) αλλα αυτό είναι διαφορετικό ζήτημα.

    Οικοδεσπότα, καταχρώμεθα της φιλοξενίας σου αλλά δεν έχεις δείξει να ενοχλείσαι 🙂

  24. εργδημεργ
    21/05/2008 στο 11:35

    Πλάκα έχει!… Ζήτησε ο άνθρωπος τον θάνατο του «μικροαστικου πολτου», χωρις ν’ αναρωτηθει ποια (καλύτερα: «τί») είναι (ή έστω «ήταν») η κυρίως εκλογικη πελατεία του ΠΑΣΟΚ, που το πήρε απο 13% και το έκανε κυβέρνηση!

    Τί τα θέλετε; Στη μακάρια αυτη χώρα είσαι όντως ό,τι δηλώσεις! Πολιτικος δηλώνεις; πολιτικος είσαι! Κι ας μη βλέπεις την τύφλα σου!

  25. Γιώργος
    21/05/2008 στο 11:40

    Ομολογώ ότι δεν ήξερα ότι ο Αλέκος Παπαδόπουλος είχε κάνει μία τόσο ατυχή δήλωση. Κρίμα γιατί μου ήταν συμπαθής (αν και πασόκος). Και σε πολλά πράγματα συμφωνώ μαζί του.
    Του διέφυγε πάντως ότι αυτός ο «μικροαστικός πολτός» κράτησε το κόμμα του 20 χρόνια στην εξουσία.
    Ζητώ συγγνώμη και εγώ από τον οικοδεσπότη για την κατάχρηση του χώρου του (με το να συζητάμε θέμα άσχετο με την αρχική δημοσίευση).

  26. 21/05/2008 στο 12:35

    @ Γιώργος et. al.

    Μπα, δεν υπάρχει καμιά κατάχρηση του χώρου [σε τελική ανάλυση ο WordPress βάζει τα GB κι εμείς τις ιδέες], και η συζήτηση μόνον άσχετη δεν είναι με την αρχική δημοσίευση. Δεν είναι και λίγο στο Ελλάντα να ξεκινά μια συζήτηση για το Αλεκάκι [τι γίνεται με τ’ όνομα αυτό;! 🙂 ] και να καταλήγει στον Μαρξ κι ακόμα περισσότερο στον Κορς ή στον Πόππερ… Για να μην μιλήσουμε για τις παρατηρήσεις σχετικά με την ελληνική διάσταση του φαινομένου του μικροαστισμού… Συνεχίστε απτόητοι. Αν κάποια στιγμή νιώσω ότι έχω κάτι ενδιαφέρον να πω θα το πω. Δεν ντρέπομαι. Αλλά μην παίρνετε αυτή την αποχή ως… περιφρόνηση. Καλημέρα σας!

  27. 21/05/2008 στο 13:35

    Εικονοκλάστης ο μπαγάσας: http://www.news247.gr/Headline.htm?sp=l53&sp=l9&sp=l1211191644297

  28. martingale
    21/05/2008 στο 16:32

    Μπορει ο Ποππερ αγαπητε Βρεννους να ειναι στο αστικοδημοκρατικο στρατοπεδο η κριτικη ομως της διαψευσιμοτητας ειναι επιστημολογικη αρα καθαρα μη ιδεολογικη. Για να ιντριγκαρω τα Μαρξιστικα σας αντανακλαστικα, την περασμενη εβδομαδα ο Τζοναθαν Μπερκ οικονομολογος στο Μπερκλευ λιγο πολυ μας ανεφερε οτι η φιλελευθερη υποθεση οτι η ελευθερη αγορα ειναι αποτελσματικη, ειναι υποθεση η οποια δεν μπορει να ελεγχθει. Αρα συμφωνα με τον Ποππερ η αποψη οτι η ελευθερη αγορα ειναι αποτελεσματικη δεν ειναι επιστημονικη αρα τσαρλατανιστικη οπως η αστρολογια.
    Δειτε που και ο αστικοφιλελευθερος μικροαστος Ποππερ μπορει να σας βοηθησει καπως ιδεολογικα

  29. 21/05/2008 στο 23:34

    το ίδιο πρόβλημα φαίνεται ότι αρχίζει να καταγράφεται και στη Γερμανία, σύμφωνα με δημοσίευμα της Deutsche Welle, αν και εκεί δίδεται εμφαση στους φτωχούς και ποιοί θεωρούνται σήμερα φτωχοί.
    Η ελευθερη αγορά δεν είναι κακή ιδέα, το θέμα είναι ότι συνοδεύεται κλασσικά πια από την κερδοσκοπία κι εδώ τα χαλάμε

  30. martingale
    22/05/2008 στο 02:28

    Ελευθερη αγορα δεν νοειται χωρις την υπαρξη κερδοσκοπων, μονο και μονο για την στοιχειωδη λειτουργια της. Ειναι σαν να λεμε ολιγον εγγυος.

  31. βοιωτός
    22/05/2008 στο 03:22

    Οι μεγάλοι Γάλλοι ιστορικοί των Ανάλ διαχωρίζουν σαφώς την ελεύθερη αγορά από το καπιταλισμό.

    Νομίζω ο ίδιος ο Φερνάν Μπροντέλ αναφέρει ότι άλλο η οικονομία της αγοράς και άλλο ο καπιταλισμός και δη ο μονοπωλιακός καπιταλισμός…

  32. 22/05/2008 στο 10:57

    Αντιπαρερχόμενος το κατά πόσον μια επιστημολογική κατηγορία είναι ή όχι ιδεολογία, Martingale, σιγά μην προσφύγουμε στην ποππεριανή επιστημολογία για να αποφανθούμε αν η άποψη ότι η ελεύθερη αγορά είναι αποτελεσματική είναι ή όχι μεταφυσική! Πάντως, άλλο ο καπιταλισμός, άλλο η (ελεύθερη) αγορά. Υπό το καθεστώς της συγχρονης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης πολύ απλά δεν υφίσταται κανενός είδους «ελεύθερη» αγορά.

  33. martingale
    22/05/2008 στο 13:14

    Το ξερω πως δεν βολευει ο Ποππερ κανενος ειδους φονταμενταλιστη ειτε της αριστερας ειτε του φιλελευθερισμου.
    Σαφεστατα και η αγορα καθ εαυτη δεν τατυτιζεται με τον καπιταλισμο, αγορες ειχαμε και στην φεουδαρχια. Η μοντερνα αγορα χαρακτηριζεται απο την ανωνυμη εταιρεια και τον διαχωρισμο ιδιοκτησιας και διοικησης μιας επιχειρησης.

  34. 22/05/2008 στο 17:36

    @Martingale
    Εμένα δεν με ενοχλεί καθόλου ο Πόππερ, ίσα-ίσα μου έχει προσφέρει αρκετά, αλλά…. ΟΧΙ ΑΡΚΕΤΑ (χρειάστηκε και λίγο Φάϊγκενμπάουμ το μοτέρ της… Αιρετικής Νευρωνικής Μηχανής μου, καθώς και Καστοριάδη και πολλος άλλους).
    Μάλιστα δεν συμμερίζομαι καν την επικρατούσα ψύχωση κατά του Σόρος ΕΠΕΙΔΗ πίστεψε ότι ο Πόππερ θα του σώσει την… αμαρτωλή ψυχή του. Γιατί δηλαδή, και τα λαμόγια δεν έχουν ψυχή; 🙂

    Πάντως το θέμα (ως συνήθως) νομίζω ότι είναι αλλού. Είπες λοιπόν ότι «η μοντέρνα αγορά χαρακτηρίζεται από την ανώνυμη εταρεία και τον διαχωρισμό ιδιοκτησίας και διοίκησης μιας επιχείρησης». Μου ΑΡΕΣΕ ο σαφής, λακωνικός αυτός ορισμός! Και θα προσπαθήσω να αντιπαραθέσω δημιουργικά έναν παρόμοιο:
    «H αγορά του ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ (θα) χαρακτηρίζεται από την ημ-συναιτεριστική, αμεσο-δημοκρατική Λαϊκή Εταιρεία, που ΜΟΝΟ ΕΝ ΜΕΡΕΙ επιτρέπει επενδύσεις ΧΩΡΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ στον ΚΟΠΟ και στα κέρδη ΚΑΙ στην ιδιοκτησία (της)».

    Τέτοιες επαναστατικές λαϊκές εταιρείες ΗΔΗ υπάρχουν, αλλά… δεν πολυ-ακούγονται, εν μέρει λόγω Χαμηλού Προφίλ.
    Π.χ. Η «Mondragon Corporacion Cooperativa»(MCC) της Βασκίας, που έχει 80 χιλιάδες εργαζόμενους, οι ΜΙΣΟΙ εκ των οποίων είναι συναιτέροι και το άλλο μισό της ανήκει (ή συνεργάζεται) με κάθε είδους εταιρεία παντού στον κόσμο. Η εταιρεία αυτή πάει πολύ καλά, είναι ΠΡΩΤΗ σε οικονομική ισχύ εταιρεία της Βασκίας και ΕΚΤΗ σε όλη την Ισπανία, και έχει απλώσει πλοκάμια σε όλο τον κόσμο. Πλοκάμια ΥΠΕΡ της δημοκρατίας και του ΔΙΚΟΥ ΤΗΣ αυτόνομου σοσιαλισμού.

    Θεωρητικά μοντέλα αυτής της μέλλουσας αγοράς (που δεν είναι μόνο «μέλλουσα» αλλά «παρούσα ΜΕΡΙΚΩΣ) δειλά-δειλά ΗΔΗ κάνουν την εμφάνισή τους. Π.χ. το μοντέλο των ComCom (Common Companies) του Ισραηλινού εφευρέτη Ερέζ Ελούλ (και επισκέπτη στο μπλογκ μου). Τα σχετικά ποστ θα τα βρείτε όλα (για «MCC», «ComCom», κλπ) στη γενική κατηγορία ποστ
    http://omadeon.wordpress.com/category/Co-operativism

    Πολτός ξε-πολτός, το θέμα είναι να ΑΡΝΗΘΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΠΟΛΤΟΣ (όλες οι τάξεις, ανεξαιρέτως).

    Τέλος… ντάηρ Μάρτιγκέηλ, θα σε ρωτήσω κάτι ΠΟΛΥ ΚΑΥΤΟ που ΤΣΟΥΖΕΙ κάθε «φιλελεύθερο». ΚΑΝΕΙΣ δεν απάντησε επαρκώς, μέχρι τώρα (αν και έχω άριστες σχέσεις μαζί τους στο διάλογο):
    Αν ΣΗΜΕΡΑ, όπως λες «η μοντέρνα αγορά χαρακτηρίζεται από την ανώνυμη εταρεία και τον διαχωρισμό ιδιοκτησίας και διοίκησης μιας επιχείρησης», τότε… Why the hell should those who DO NOT own the company be REALLY COMPETITIVE?

    Ελληνιστί, αν δηλαδή ΑΚΟΜΗ και η διοίκηση είναι ΑΠΛΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΑΛΛΩΝ, τότε ΠΟΥ είναι το περιβόητο κίνητρο και το προσόν της Ελεύθερης Αγοράς, το κίνητρο του ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑ που ΠΟΝΑΕΙ την επιχείρησή του?
    ΤΙΠΟΤΕ δεν πονάνε, απλώς γίνονται ΥΠΑΚΟΥΑ ΣΚΥΛΙΑ στους ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ ( και ενίοτε ενδίδουν σε πειρασμούς διαφθοράς )

    Οπότε, ΜΟΙΡΑΙΑ και ΛΟΓΙΚΑ, το να περάσει η Ιδιοκτησία σε άαααααλλλα χέρια μπορεί να αλλάξει ΤΕΛΕΙΩΣ τη φύση της αγοράς, κάνοντάς την (μετα-)σοσιαλιστική! (απαντώ, αλλλά αναμένω απάντησή σου)

  35. 22/05/2008 στο 17:41

    ΕΠΕΙΓΟΝ:
    Χρήστο, έκανα πάλι τη βλακεία να βάλω σύνδεσμο και με… έφαγε το μοδεραίησον.
    Πάντως αν ελευθερώσεις το σχόλιο, ίσως και να… χαρείς ιδιαιτέρως με ορισμένα που λέει.

  36. martingale
    22/05/2008 στο 19:12

    Υπαρχει ενας ολοκληρος κλαδος της οικονομικης θεωριας η θεωρια συμβολαιων, η θεωρια πρακτορευσης και η θεωρια κινητρων. Θεωρητικα τα παντα ειναι ανοιχτα, πραγματι ο CEO δεν ειναι σιγουρο οτι θα δουλεψει παντα προς το συμφερον των μετοχων, βλεπε Ενρον.
    Μπορει καποιος να επιχειρηματολογει για ωρες εναντια του μετοχικου καπιταλισμου και μαλιστα θα συμφωνησω σε πολλα παρολο που τρεφομαι επιστημονικα απο αυτο το κομματι της οικονομικης θεωριας και ελπιζω να τραφω και ως επαγγελματιας στο χωρο στο μελλον. Απο την αλλη δηλωνω μη φιλελευθερος με την εννοια του ελευθεριακου η του φιλελευθερου σοσιαλδημοκρατη τυπου ΦΙΣ. Αν σε ενδιαφερει η πολιτικη μου τοποθετηση ειμαι πιο κοντα στους, Ντε Γκωλ-Τρουμαν και γενικα στον Αμερικανικο Προοδευτισμο του Ρουσβελτ. Με λιγα λογια ιδεολογος μικροαστος!
    Τωρα οτι λες για το μελλον του καπιταλισμου και ποιες νεες μορφες ιδιοκτησιας θα εφευρεθουν ειναι μαλλον παρακινδυνευμενο να λεμε. Οπως θεωρουσαν για παραδειγμα το λεσε φερ πριν την καταρρευση του Κευνσιανισμου ειναι απορριμα της οικονομικης ιστοριας. Παρολα αυτα επανεμφανιστηκε

  37. 22/05/2008 στο 20:16

    @Martingale
    «The proof of the pudding is in the eating». Το θέμα δεν είναι να «προβλέψει» κανείς το μέλλον των εναλλακτικών επιχειρήσεων, ή το αν «θα επικρατήσουν», αλλά… (πολύ απλά) να δουλέψει και να τις ΙΔΡΥΣΕΙ, ή (τουλάχιστον) να μελετήσει αυτές που ήδη υπάρχουν, ιδιαίτερα όσες είναι ΗΔΗ επιτυχημένες (παρά τη στυγνή αγορά), όπως η Mondragon.

    Μια μέρα τυχαία έπεσα πάνω σε ομοβροντίες χρήσιμων ιστοσελίδων από Αμερικάνικες Συναιτεριστικές Οργανώσεις, που ήταν εκπληκτικές σε αριθμούς και σε ιδέες. Παρόλ’ αυτά ξέρω (από φίλο μικρό επιχειρηματία με παρόμοιες ιδέες) ότι στην Ελλάδα οι νόμοι είναι ανεπαρκείς (ως αποθαρρυντικοί) για όποιον θέλει π.χ. να δώσει μερίδια στους υπαλλήλους του. Ο καπιταλισμός δεν φτιάχτηκε έτσι και δεν προνόησαν οι αστοί για κάτι τέτοιο. Χρειάστηκαν κοινωνικές μάχες και δύσκολες καινοτομίες για να ανθήσουν φαινόμενα όπως η Mondragon, ιδεαλισμός 100% πρακτικός και ακούραστος, κ.ο.κ.

    Το να αποδείξει κανείς ότι ο καπιταλισμός μοιραία βλάπτει και εκμηδενίζει τις μεσαίες τάξεις δεν πρέπει να είναι δύσκολο. Οπως να αποδείξει ότι η διαφθορά της Σοβιετικής Ενωσης λόγω της γραφειοκρατίας της είχε πολύ λογικό τέλος.

    ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ (όχι αποδείξεις) ότι η τρέχουσα μορφή αγοράς που βασίζεται σε μετόχους έχει ελαττώματα που θα φέρουν το τέλος της, πρέπει να έχει βρει κι εσύ, ιδιαίτερα εν όψει της Πετρελαϊκής και Περιβαλλοντικής κρίσης. Μιας κρίσης που εκτινάσσει στα ύψη και την ανάγκη για μικρές αυτόνομες παραγωγικές κοινότητες – κατοικίες, ανεπηρέαστες από ελλείψεις καυσίμων και ανεπάρκειες των καταρρεόντων (τότε) κρατικών μηχανισμών. Σε αυτές τις κοινότητες, η ύπαρξη «μετόχων που ΔΕΝ παράγουν οι ίδιοι» θα φανεί απλούστατα σαν παρασιτικό νταβατζιλίκι, και πιθανώς δεν θα γίνει ανεκτή. Η δε ευρύτερη οικονομική κρίση μπορεί μεν να εξοντώσει πολλά εκατομμύρια από την πείνα, αλλά ίσως να φέρει και το τέλος όλων αυτών που μερικοί αντιπαθούμε (Τράπεζες, μεγάλο κεφάλαιο, χρηματιστήρια, κ.ο.κ.)

  38. martingale
    22/05/2008 στο 20:55

    Προσωπικα δεν αντιπαθω το μεγαλο κεφαλαιο, τα ολιγοπωλια μεχρι στιγμης ειναι οτι πιο αποτελεσματικα κοινωνικα και οικονομικα μπορουμε να παραξουμε ως μεσο παραγωγης και διαθεσης πλουτου. Εχουν μεγεθος και πορους που επιτρεπουν πολυ μεγαλης κλιμακας επενδυσεις και μεγαλο ογκο παραγωγης. Δεν ξερω κατα ποσο μια αυτονομη κοινοτητα μπορει να παραγει αεροσκαφη, βασικα πιστευω πως δεν μπορει.

  39. 22/05/2008 στο 23:45

    Χμ… Να δούμε αν θα υπάρξουν… καύσιμα για αεροσκάφη, μετά από καμμιά δεκαριά χρόνια! 🙂

    Προσωπικά δεν αντιπαθώ το μεγάλο κεφάλαιο, απλά επειδή έχει… παχύνει μπορεί και να κοινωνικοποιηθεί με τα πρότυπα της Mondragon Corporacion Cooperativca! Ετσι κι αλλιώς υπάλληλοι-σκυλάκια το υπηρετούν σήμερα!
    Σε αντίθετη περίπτωση, αν ΔΕΝ κοινωνικοποιηθεί θα αντιμετωπίσει σκληρό ανταγωνισμό από τις Λαϊκές Πολυεθνικές
    (ίδε και βλογ «futurepolitics.wordpress.com»)

  40. Γιώργος
    23/05/2008 στο 12:25

    @Omadeon

    Ωραία όλα αυτά που αναφέρεις για τις εταιρείες-συνεταιρισμούς στην Ισπανία (μέρος της οποίας είναι και κομμάτι της Βασκίας αν δεν απατώμαι). Αυτό όμως συμβαίνει μέσα στα πλαίσια μίας ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΕΥΝΟΜΟΥΜΕΝΗΣ πολιτείας αν δεν απατώμαι.
    Πουθενά αλλού δεν θα μπορούσε να συμβεί.
    Όσο για τις κοινωνικοποιήσεις που λές…τις είδαμε και στην Ελλάδα πως δούλεψαν.

  41. 23/05/2008 στο 13:36

    @Martingale
    Μα… ΔΕΝ εννοούσα «κοινωνικοποιήσεις» σαν «εθνικοποιήσεις». Κάθε άλλο.
    Σωστή κοινωνικοποίηση θεωρώ τη μετατροπή μιας εταιρείας υπαλλήλων σε εταιρεία συναιτέρων και συνιδιοκτητών (άσχετα με ορισμένα ποσοστά της που μπορεί να διατίθενται σε άλλους, επενδυτές κλπ). Ο Ερέζ Ελούλ στο πλάνο του για «Common Companies» μιλάει για μία εξίσωση που έχει ένα συντελεστή «άμεσης συμμετοχής». Αυτός μπορεί να ποικίλλει από το 0 έως και το 100%, ανάλογα με τη μορφή της (συναιτεριστικής) κοινωνικοποίησης.

    Οσο για τη φιλελεύθερη ευνομούμενη πολιτεία, ΦΥΣΙΚΑ και αποτελεί προϋπόθεση. Αρκεί να ξυπνήσει η πλειοψηφία των πολιτών της και να ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙ ορισμένα πράγματα.

  42. Tse
    15/06/2008 στο 03:18

    T;vra oi koykoylof;oroi ;exoyn ton ;ymno toyw-poiow ua ton melopoi;hseiq

    Ο ΥΜΝΟΣ ΤΩΝ

    ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΩΝ

    1 Με αητού ψυχή και θώρι
    και μ΄απλή κι αγνή καρδιά
    μόνον οι κουκουλοφόροι
    βλέπουν γύρω καθαρά.

    2 Κι ενώ οι άλλοι λέν τι «πρέπει»
    και πια παύουν-και σιωπούν,
    οι κουκουλοφόροι έπη
    γράφουν,δίχως να μιλούν.

    3 Όταν καίνε τις σημαίες
    και του «Αγνώστου» τη σκοπιά
    πλαστουργούν σκιερές αλέες
    να βαδίσει η Ανθρωπιά.

    4 Κι ας φωνάζουν οι αχρείοι
    ελληνίδος όπου γης,
    και καθείς ας επισείει
    απειλές λογής λογής

    5 για τους νέους,που «βεβηλώνουν»,
    όπως όλοι λεν αυτοί
    τα ιερά,όταν ξηλώνουν
    ό,τι χρήζει να χαθεί.

    6 Κι αν εκάη μία σημαία
    χίλιες καιν οι βουλευτές
    βίλλα φτιάχνοντας μια νέα
    με λεφτά από τις κλεψ ιές.

    7 Κι άλλες χίλιες ο καθένας
    υπουργός,πολιτευτής,
    κομματόσκυλο,ή ένας
    κρατικός αρχιληστής,

    8 όταν κλέβει απ΄του Δημόσιου
    τον φτωχό τον κορβανά
    ιερό δίχως και όσιο
    κάτι να τον σταματά.

    9 Κι όποιον κλέφτει,τονε στέλνουν,
    όχι για τη φυλακή,
    μα στο σπίτι τον πηγαίνουν
    να τα φάει ήσυχα εκεί.

    10 Όμως όταν χαλαστούνε
    μια καρέκλα,ένα σκαμνί,
    οι ληστές αυτοί βοούνε
    για την αβαρία αυτή.

    11 Κι όλοι ενώ είναι πνιγμένοι
    στα κλεμμένα τους λεφτά
    στο ρεφραίν καθείς τους μένει:
    «ποιος θα τα πληρώσει αυτά;»

    12 Ω! Μιαροί! Ο κουκουλοφόρος
    δεν μιαίνει τα ιερά:
    των ηρώων μαντατοφόρος
    νέα σάς φέρνει τρομερά.

    13 Ένα αγώνα φέρνει νέον
    στην πανάθλιά σας γη
    και σας λέει: «ξεχάστε πλέον
    όσα κάνατε όλοι πριν».

    14 Κι οι μολότωφ του θ’ ανάψουν
    μια τρανή τώρα φωτιά
    και συθέμελα θα κάψουν
    όσα σάπια και παλιά.

    15 Οι κουκουλοφόροι δίνουν
    σάρκα στ΄ όνειρο κι οστά
    κι όλα πίσω τους τ΄αφήνουν
    και τραβούν γοργά μπροστά.

    16 Απ΄τα βάθη των αιώνων
    οι ήρωές μας τους θωρούν
    και θερμά μ΄ευχές τους ραίνουν
    και μ΄ευλόγια όση μπορούν.

    17 Κι αν εζούσανε και τώρα,
    θα διαδήλωναν μαζί,
    με κεινούς όπου η χώρα
    θέλουν λεύτερα να ζει.

    18 Κι αν υπήρχανε,οι ιδιοι
    πρώτοι θα ΄βαζαν φωτιά,
    κι άλλη μια στις που ΄χουν ήδη
    δόξας παίρνοντας πρωτιά.

    19 Ω! Αν εζούσαν οι καλοί μου
    θα ΄χανε ξεσηκωθεί
    κι όλοι οι άθλιοι του Μαξίμου
    θα ΄χανε έρριζα χαθεί.

    20 Δε σκοτώθηκαν εκείνοι
    για να οργιάζει η διαφθορά
    για ν΄ ανθούν μαφιόζων κτήνη
    και να καίει η αγορά΄

    21 τα παιδιά μας για να βγαίνουν
    κούτσουρα από τα σχολειά,
    και πάντα άνεργα να μένουν
    κι ας γυρεύουνε δουλειά΄

    22 οι εργάτες μες στους δρόμους
    αρρωσταίνοντας να σβυουν,
    να τους λένε παρανόμους
    αν πεινώντας απεργούν,

    23 ο αλλοπρόσαλλος ο «θείος»
    τρισεκατομμύρια να ΄χει
    ο λαός ενώ αισίως
    για ευρώ ένα δίνει μάχη,

    24 kαι αβίωτος να ΄ν΄ο βίος
    σε παιδάκια τρυφερά
    και να δυστυχεί αισίως
    κάθε μια νοικοκυρά.

    25 Φλόγα που τα βρώμια καίει
    και τα σάπια καταλεί!,
    ο εμπρηστής,όχι δε φταίει,
    μα η πατρίδα τον φιλεί..

    26 Όλοι οι ήρωες του «Αγνώστου»
    άμοιροι ήσαν και φτωχοί
    που καθένα ο υπουργός του
    έστελνε να σκοτωθεί,

    27 για να μένει εκείνος σώος
    κι απ΄τις σάρκες τους να ζει
    σαν αυτός να ΄ναι αθώος
    ή αυτοί να ΄ταν χαζοί.

    28 Για να βγαίνουν βουλευτήδες
    Άκηδες βλητοκουτοί
    και να πνίγουν Παπουτσήδες
    τις Σαμίνες με κουπί.

    29 Οι ήρωες –όχι!-δε χαθήκαν
    για να κλέβει ο βουλευτής
    κι ο υπουργός να ΄χει για προίκα
    θησαυρούς ολοζωής.

    30 Και «αυτή ΄ναι η Ελλάδα»
    Για να πει πρωθυπουργός,
    που του πρέπει μες στη ΓΑΔΑ
    και δοχείο ναν΄ νυκτός.

    31 Ω! Γενναίοι κουκουλοφόροι!
    Η φιλτάτη μας πατρίς
    της Βουλής δεν είναι οι χώροι,
    μα όπου είστε,είναι,εσείς!

    32 Από εσάς, αν είναι να ΄λθει
    θα ΄λθει πάλι η λευτεριά
    που ο Πολιτικός εβάλθη
    ν’ ανταλλάξει με σκλαβιά.

    33 Εις εσάς χτυπάει κλεισμένη
    της πατρίδος η καρδιά
    κι από σας μόνο προσμένει
    όπως τότε ελευθεριά.

    34 Και ο Ευρωπαίος κυττάει
    τον αγώνα τον ιερό
    τους δυνάστες σας ρωτάει:
    «θε΄τε ν΄αναλάβω εγώ;»

    35 Απ΄τις μαύρες σας κουκούλες
    πίσω εκρύφθη η λευθεριά
    όπως μέσα σε σακκούλες
    να μη σβυούνε τα κεριά.

    36 Μα κεριού δεν είναι αχτίδα
    ό,τι πίσω έχετε εκεί-
    μόνο είναι θρυαλλίδα
    βόμβας πλούτου φονική.

    37 Κι ανυπόμονα το χέρι
    που τηνε κρατεί κυττά
    καθώς βιάζεται να φέρει
    εις στους σκλάβους λευθεριά.

    38 Κάψτε πύργους,κάψτε κάστρα,
    κτίριο κάψτε αισχρής Βουλής-
    στείλτε μήνυμα προς τ΄άστρα
    ότι φέγγετε κι εσείς.

    39 Ρίξτε πλούτια υψωμένα
    ως της φτώχειας το λαιμό!
    Ρίξτε ονόματα πρησμένα
    από Χρήμα και Καιρό!

    40 Σπάστε! Κάψετε! Ρημάξτε!
    Κι ό,τι θένε,όποιοι,ας πουν:
    Σας τρομάζουνε; Τρομάξτε!
    Σας ζημιώνουν; Να χαθούν!

    41 Και μη σκέψη γεννηθεί σας
    πως χαλάτε ξένο βιος:
    όλη η Πλάση είναι δική σας
    μιας και βγήκατε στο φως.

    42 Κάτω οι πατρίδες όπου
    βλέπουν μόνο ένα παιδί
    και κάθε άλλο, τόπου όποιου
    το αφήνουν να χαθεί.

    43 Θάνατος στα έθνη εκείνα
    τέκνα ανάξια που γεννούν
    και ποδοπατούν τα κρίνα
    και τσουκνίδες καλλιεργούν.

    44 Κάτω ως ρίχτει ’λάφι λιόντας
    ρίξτε κάστρα ανίερα
    για του έθνους πολεμώντας
    τα σεπτά και τα ιερά.

    45 Τέτιο κράτος ας πεθάνει
    τέτιο κράτος ας χαθεί
    όπου εννιά η κακία κάνει
    και μια κάνει η αρετή.

    46 Στους μιαρούς της χώρας πρέπει
    χαλασμός και συφορά,
    χαλασμός αφού τους τέρπει
    και φιλούν τη συφορά.

    47 Δεν αξίζει για να ζήσει
    ένα κράτος σαν αυτό
    που ρεμούλα και μπαξίσι
    παίζουν μέσα του κρυφτό.

    48 Με μολότωφ και σφεντόνα
    θα ΄ρθει πάλι ξαστεριά-
    με παιδιά που στον αγώνα
    πολεμάνε σα θεριά.

    49 Και πατρίδα φκιάστε νέα
    που η χαρά του καθενού
    να ’ναι τ΄άλλου η παρέα-
    και οι δυο τους τ’ ουρανού.

    50 Και μια φτιάχτε νια πατρίδα
    να ΄ναι μάνα για ολουνούς,
    καρπισμένη να ’ν’ η ελπίδα
    κι άνθος της να είναι ο νους.

    51 Και «εκπρόσωποι» να λείψουν
    με την πέτρινη ματιά
    που κυττούν κάθε να κρύψουν
    των πατρώνων τους βρωμιά.

    52 Από σας μονάχα η χώρα
    θα ’δει πάλι προκοπή,
    απ’ των βουλευτών της πρώτα
    την κλεψιά αν αποκοπεί….

    53 Άγνωστοι Άγνωστον εκάψαν.
    Δε σας λέει αυτό,μιαροί,
    φωτιά αυτοί πως δεν ανάψαν
    μα μνημόσυνου κερί;

    54 Υψηλό ό,τι συμβολίζει
    του Αγνώστου το ιερό
    των νεαρών δεν το βρωμίζει
    η ορμή,όσον καιρό.

    55 Οι «άγνωστοι» τις ευλογίες
    παίρνουν των παλληκαριών
    που τιμήσαν τις αξίες
    των προγονικών γενιών.

    56 Ω! Σεμνοί κουκουλοφόροι!
    Α! Ωραίοι καταστροφείς!
    Α! Οδηγοί σεις πρωτοπόροι
    για τα φώτα της Αυγής!

    57 Που εκάψατε θυμώνουν
    κάτι κάδους σκουπιδιών
    και ουρλιάζοντας ομώνουν
    να σας κάνουν σκιες σκιων.

    58 Μα οπλισμένμοι μ’ άγιο θάρρος
    και με όπλα παιδικά
    ο σοφός σεις είστε ο φάρος
    που φωτίζει ιδανικά.

    59 Κι αυτοί αξίζει να χαθούνε
    Απ’ το πρόσωπο της γης-
    μες στη μαύρης γης να μπούνε
    πάλι φως μη δουν αυγής.

    60 Όμως μέσα εις της ψυχής μου
    το βαρύν ανασασμό
    που ακλουθάει της ζωής μου
    του αγώνα τον καυμό,

    61 κλαίω τους χωροφυλάκους
    που ανίδεος υπουργός
    τους ωθεί μέσα σε λάκκους-
    τάχα εκεί πως ειν΄ εχθρός.

    62 Ειν΄αδέρφια μου και κείνα!
    Τα φτωχά μου! Τα καλά!
    Που η ανέχεια και η πείνα
    μες στις φλέβες τους κυλά.

    63 Και αυτό αξιοποιώντας
    ο υπουργός τους προσπαθεί
    «παρανόμους» δημιουργώντας
    μ΄αυτούς σκάλα ν΄ανεβεί.

    64 Και τους βάζει να χτυπούνε
    αδερφό και αδερφή
    ώστε εκείνοι να πονούνε
    και να καλοζούν αυτοί.

    65 Ναι! Εγώ! Πονώ για κείνους!
    Γιατί κάποτε κι εγώ
    θύμα ήμουν κάποιου κτήνους
    που με κράταγε βουβό.

    66 Κι ο υπουργός τους τους κρατάει
    με τα μάτια ολοκλειστά
    που δε θα ’χε γης να πάει
    αν τα είχανε ανοιχτά.

    67 Στων αγώνων τ΄ανηφόρι
    που στην πρόοδο τραβά
    οι έλληνες κουκουλοφόροι
    βλέπουν πάντα καθαρά.

    68 Ω! Απαίσιοι «πρεπολόγοι»!
    Ω! Αχρείοι μαστροποί!
    Σας αξίζουν τόσοι ψόγοι
    όσοι αίνοι στην ντροπή!

    69 Ω! Σεμνοί κουκουλοφόροι!
    Ω! Ωραίοι καταστροφείς!
    Οδηγοί είστε πρωτοπόροι
    για τα φώτα της Αυγής!

    70 Οδηγείστε! Οδηγείστε!
    Και σας ακλουθάμε εμείς!
    Ιχνηλάτες άξιοι είστε
    της Χαμένης Μας Τιμής!

    71 Το αίμα σας,πυρρό που στάζει,
    και γι Αυτήν έχει χυθεί,
    η Παιδεία το κυττάζει
    απ’ το βάθρο Της σβυστή.

    72 Χάμου απ΄της Βουλής ριγμένη
    την κερδόσκοπη βουλή,
    την πνοή σας περιμένει
    να πετάξει σαν πουλί.

    73 Σας φωνάζουνε βεβήλους
    για σκοπιά που ΄χει καεί-
    αλλ΄αυτοί ρίχνουν στους σκύλους
    άγια κι όσια για φαϊ.

    74 Κι οι «σκοπιές» που εκείνοι χτίζουν
    βεβηλώνουν συνεχώς
    με το πλούσιο που σκορπίζουν
    μαύρο κι άδικο ένα φως.

    75 Κι αυτοί σήμερα φωνάζουν
    για βεβήλωση ιερών,
    που ανεμόμυλοι φαντάζουν
    να ΄ναι όλων των καιρών.

    76 Κι ο πρωθυπουργός λυσσάει
    απ την Εσπερία μακριά
    και παλιά λόγια μασάει
    και τη μέρα λέει νυχτιά.

    77 Και η ίδια η Ευρώπη
    δίνοντας λεφτά με ουρά:
    «Φέουδό μου όλοι οι τόποι»
    υλακτιάει με χαρά.

    78 (Α! Ευρώπη! Λίγα θα ΄ναι
    και για σένα τα ψωμιά-
    οι ασιάτες ξεκινάνε
    να σε θάψουν με κορμιά.)

    79 Τρεις «μεγάλες» οικογένειες
    που το χρήμα δεν ψηφούν
    στου λαού πατούν τις έγνιες
    πιο «ψηλά» για ν΄ανεβούν.

    80 Και με οικογενειοκρατία,
    και με μπράβων της τον κλοιο
    της Βουλής η Αλητεία
    το λαό τρομάζει πλιο.

    81 Κι ως σε κάτοπτρο αντικρύζει
    τη θωριά της την αισχρή,
    ’σάς αληταριό βαφτίζει
    και φασίστες θεωρεί.

    82 Και με τον κουκουλοφόρο
    τα ’χουν βάλει οι νουδικοί
    που του κλέβουν μες στον ντόρο
    και τα τρώνε παρεκεί.

    83 Αλλ΄αυτός με μια σφεντόνα
    τα όσα κτήνη αψηφά
    και μ’ αλύγιστο το γόνα
    ν΄ανθρωπίσουν τους ζητά.

    84 Και βοηθό έχει παρέκει
    του λαού το αγνό λεφούσι
    που αν κι ακόμα άπραγο στέκει
    μα το τρέμουνε οι πλούσοι..

    85 Οι χαφιέδες ενάντιά του
    κοάζουνε των καναλιών,
    αναμέσον με δεινά του,
    φορτωμένων κουταλών.

    86 Και βοούν κοντυλοφόροι
    με χρυσάφι πληρωτοί
    τάχα οι κουκουλοφόροι
    για τη χώρα ειναι ντροπή.

    87 Και συφέρο αυτοί που έχουν
    να ΄χει ο λαός ζυγό,
    στα «παράθυρα» όλο τρέχουν
    κι άλλα λεν απ΄ό,τι εγώ.

    88 Και ιμάτια ξεσκιούνε
    για κουκούλες σαν ακούν,
    ενώ ευρώ χίλια τσιμπούνε
    κάθε λέξη που θα πουν.

    89 Και αλήτη τον βαφτίζουν
    και τον λεν φασισταριό
    το νεαρόν όπου λογχίζει
    της δουλείας το θεριό.

    90 Και καλά γραββατωμένοι
    και τα μάλα κορδωτοί
    σκνίπα γίνονται-οι καϋμένοι!-
    με ανοησίας πιοτί.

    91 Μα τους προσπερνάς σύ όλους
    και τα τέτια τ΄αγνοείς-
    συ μακριά είσαι από δόλους
    και διαθέσεις χαμερπείς,

    92 Τους σκυμμένους ξεντροπιάζεις,
    τους δοτούς ταρακουνάς
    τους φασίστες ξεμπροστιάζεις
    και τους δείχνεις και σε μας.

    93 Κι αιστανόμαστε ευφροσύνη
    σα σε βλέπουμε μπροστά
    και ας ειν’ στάχτη να γίνει
    ό,τι ο φαύλος σου χρωστά.

    94 Για όσους ζουν αναγκεμένοι
    στων μεγάλων την κλεψιά,
    και στης ζήσης είναι ξένοι
    τη γλυκάδα την αψιά,

    95 για όσους είν΄ πληγές γεμάτοι
    στην καρδιά και στην ψυχή
    και γι αυτούς να τους δει μάτι
    δεν υπάρχει,ούτε ευχή,

    96 για κεινούς που ούτε να δούνε
    μέρα ελπίζουνε καλή
    και συμπόνιας δεν τρυγούνε
    ψεύτικο έστω ένα φιλί,

    97 για όσους αίμα τους κι ιδρώτας
    των πλουσίων είναι σοδειά
    και παρά δε ζουν μετρώντας
    μα όλο αναπαραδιά,

    98 για κεινούς που να δουλέψουν
    θέλουν,κι άνεργοι όλο ζουν,
    και που μόνο αν θα κλέψουν
    την ημέρα τους περνούν,

    99 είναι οι κουκουλοφόροι
    φίλοι πρώτοι κι αδερφοί
    και σαν του ματιού έχουν κόρη
    την αγνή τους τη μορφή.

    100 Γι αυτούς οι κουκουλοφόροι
    δίκοπο είναι κοφτερό
    κι είναι σάρισα και δόρυ
    και πιοτό φαρμακερό,

    101 όπου σφάζει και τρυπάει
    και δλητήριο κερνά
    και ο πλούσιος μαρτυράει
    κι αίμα ό,τι έφαγε ξερνά.

    102 Κι από κείνους καρτεράνε
    οι φτωχοί το γδικιωμό
    και των τόσων προσδοκάνε
    των βασάνων τους σωσμό.

    103 Ω! Γενναίοι κουκουλοφόροι!
    Η φιλτάτη μας πατρίς
    της Βουλής δεν είναι οι χώροι
    μα όπου είστε είναι εσείς.

    104 Και μη σκέψη γεννηθεί σας
    πως χαλάτε ξένο βιος:
    όλη η Πλάση είναι δική σας
    μιας και βγήκατε στο φως.

    —–

  1. 19/05/2008 στο 15:13
  2. 26/04/2010 στο 12:17
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.
Αρέσει σε %d bloggers: